Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Gini schreef:Zouden jullie echt zo snel met slachtofferhulp gaan praten?
Ik kan me voorstellen dat dit beeld nog even blijft hangen. Ik heb zelf ook eens een ongeval zien gebeuren waarbij de motorrijder door de lucht vloog en diens helm voor onze auto langs gekatapulteerd werd. Later ook vernomen dat die het niet overleefd heeft. Dat beeld heeft me die week ook nog dikwijls vastgegrepen. Voelde me ook heel akelig en down. Maar stilaan slijt het wel. Je moet verdriet ook de kans geven. Moet je niet willen verstoppen. Je hebt iets vreselijks gezien, laat het toe om dat even goed in je te laten inhakken. Ik weet dat dit misschien een gek advies is, maar je moet het niet angstvallig wegmoffelen. Laat het gevoel toe, benoem het gevoel, zeg wat je gezien hebt en benoem wat je erbij voelt, laat de tranen komen. Ik, persoonlijk, doe dat liever tegen familie of vrienden, dan tegen een vreemde van Slachtofferhulp. Dat lijkt me meer iets voor als je echt een trauma hebt of in shock bent en niet meer kunt functioneren. Maar dat je nu even helemaal van de kaart bent, is doodnormaal. Nogmaals, laat dat toe en je zal zien dat het op die manier het snelste slijt.