Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-04-14 16:08

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 16-04-14 16:08

@laraxXxemma goed en duidelijk plannen probeer ik inderdaad veel te doen. Met mijn vriend stippel ik helemaal uit wat we in die dag of dat weekend gaan doen, dat schept een hoop rust. Maar er komen soms nog best wel wat beren op de weg die dat willen veranderen :')

Die app zal ik proberen! Ik heb een tijdje Sleep Genius gebruikt, wat ook goed werkte maar dat heeft nu geen effect meer.

@Cavalia ja, ik heb enorm geluk met hem. Kan me niet voorstellen hoe ik nu zou zijn zonder hem, hij trekt me zo enorm mee.

Vandaag ben ik met mijn bijrijdster naar mijn paard geweest en dat ging echt heel goed! Geen oxazepam gehad nog en ik voel me eigenlijk een stuk beter. Misschien door de zon, maar ik denk zelf dat die druppels beginnen aan te slaan. Zou geweldig zijn als dit doorzet, ookal zie ik nu wel op tegen de avond.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-04-14 09:58

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 18-04-14 09:58

Ik weet eigenlijk niet of iemand behoefte heeft om dit te lezen, maar toch weer even een berichtje.

Gister ook best een goede dag gehad. Ik kon door een uitvaller alsnog terecht bij mijn psycholoog, en deze keer hebben we EMDR gedaan. Heftig. Ik heb in de middag van 4 tot 10 uur geslapen, als mijn vriend me niet had wakker gemaakt - die kwam uit werk - had ik zo doorgeslapen volgens mij.

Een ding waar ik me heel erg op verheug en waar ik veel mee bezig ben, is dat we op zoek zijn naar een 2e kat, eentje die meer bij mij past. We hebben nu een kitten en een volwassen kat op het oog, en misschien gaan we vanavond kijken bij de volwassen kat. Zo'n zin in!

**Geplaatst**: 18-04-14 10:08

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 18-04-14 10:08

Wat leuk om te lezen dat je je zo goed voelt ! Merk zelf ook dat door de zon mijn gebruikelijke winterdipje weer verdwijnt

Veel plezier alvast met kijken bij de kat

**Geplaatst**: 18-04-14 10:47

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 18-04-14 10:47

Hi Poeswoes, net je hele topic doorgelezen. Wat heb jij heftige dingen meegemaakt zeg, geen wonder dat je lijf en hoofd nu niet meer willen meewerken.

Zo te lezen heb je gelukkig hele lieve ouders en een lieve vriend die voor je klaar staan en loopt het nu ook goed met je psycholoog. En wat helemaal geweldig is: je kijkt ergens naar uit, je bent ergens ontzettend positief over, namelijk je nieuwe kat.

Blijf maar lekker van je afschrijven in dit topic hoor, ik denk dat het goed is om je vreugde en minder vreugedevolle momenten met anderen te delen.

**Geplaatst**: 18-04-14 10:53

Geplaatst: 18-04-14 10:53

Ik kan je niet helpen, maar heel veel sterkte een een dikke knuffel :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-14 20:31

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-14 20:31

Alweer een tijdje niet van me laten horen. Voelt eigenlijk ook alsof ik alleen maar tegen mezelf loop te blaten, en niemand echt gediend is van mijn gepruil. Dat maakt het lastig om weer iets te vertellen voor mij. Misschien helpt het, maar ik voel me schuldig naar (als die er zijn) degenen die dit lezen.

Ik heb mijn ups en downs, het is eigenlijk gewoon heel lastig.
De therapie is nuttig maar heftig, ik heb nu meermaals EMDR gedaan en dat put enorm uit. Soms duurt het echter ook heel lang voordat ik "open" ben, omdat ik gewoon niets voel van dat wat er gebeurd is.

Mijn psychologe moet dan eigenlijk vanalles aan mij lospeuteren, zodat ik vertel wat ik heb meegemaakt, en uiteindelijk voel ik dat ik wat meer begin te voelen en dan doet het me ook iets wat ik heb meegemaakt. Maar, dat doet het dus normaal niet. En dat is precies waardoor ik in die dip terecht ben gekomen. Ze vertelt mij ook -en dat realiseer ik me nu pas eigenlijk- dat ik mezelf niet toegestaan heb om te voelen. Te voelen wat verkeerd ging, wat zo duidelijk fout was waar ik in zat.

Ik heb nu sinds een paar dagen weer mindere dagen, wat ik verschrikkelijk vind. Ik probeer mezelf "op de rails" te houden en een ritme aan te houden, dingen te doen en niet de hele dag in een hoekje van de bank achter mijn laptop te zitten. Ik beleef nergens plezier aan, en ook het niksdoen achter mijn laptop maakt me gek. Niets is goed dus, en ik weet niet wat ik wel zou kunnen doen.

**Geplaatst**: 01-05-14 21:37

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 01-05-14 21:37

Ik zit gelukkig niet in dezelfde situatie. Maar misschien kun je iets doen dat niet te veel tijd kost, maar wel voldoening geeft omdat het af is zonder al te veel inspanning. Zoiets als een muur een andere kleur schilderen. Of lekker naar buiten en foto's maken van de lente

En... degenen die dit lezen willen het lezen, dus niks om je schuldig over te voelen.

Sterkte!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-14 22:59

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-14 22:59

Dat probeer ik inderdaad te blijven doen. De zin is alleen weg, en er is eigenlijk weinig tot niets dat meer voldoening geeft.

Ik schrijf weer even, mogelijk aan mezelf. Volgende week beginnen examens en dat vind ik toch wel spannend. Ik wil er zo graag gewoon vanaf zijn, er klaar mee zijn.
Ik ben nu best veel thuis om te leren en de laatste lessen te volgen, en dat breekt me op. De enige reden dat ik bij mijn ouders thuis ben, is voor mijn paard. Nu ben ik dus veel meer hier en het is vaak slecht weer waardoor ik niet naar mijn paard kan. Maakt me onrustig en laat me me weer depressief voelen.
Vorige week weer twee keer oxazepam genomen, maar dat wil ik toch zo min mogelijk proberen te doen.

Mijn vriend brengt mij zo enorm veel rust, en hij is juist de laatste weken veel weg en druk. Ik vind het voor hem enorm belangrijk dat hij zijn vrienden blijft zien en leuke dingen blijft doen, net zoals hij vanavond en morgen een vriend te slapen heeft, maar pff.. Ik mis hem enorm nu. Deels denk ik ook wel jaloezie, ik wil ook gewoon genoeg energie kunnen hebben om mijn eigen dingen te doen, uit te gaan enzovoorts.

Vanavond had ik een reünie van mijn vorige jaar, dat was gezellig maar na 3,5 uur (eten en daarna een cafe in met een grote groep) ben ik doodop en dan ben ik half 10 al thuis, terwijl anderen nog veel langer doorgaan. Daar baal ik van dat ik daarin niet wat langer kan blijven. Nu dus ook enorm moe maar bang om te gaan slapen door de enge dromen die ik vaak heb.

Mijn altijd-beste-vriendin is de laatste tijd enorm bot en toont enorm weinig begrip of inlevingsvermogen, wat het ook lastig maakt omdat ik nu verder in mijn woonstad eigenlijk niemand heb waar ik mee af kan spreken of iemand anders die even kan helpen mijn gedachten te verzetten, iets te doen.

Allemaal losse stukjes weer, mijn gedachtes hotsen van hier naar daar.

**Geplaatst**: 09-05-14 23:13

Geplaatst: 09-05-14 23:13

Zo jij hebt al veel meegemaakt en dat is precies de rede dat je lichaam en geest nu zegt ho stop. Je lichaam is zich zelf nu ook aan het genezen. probeer te begrijpen wat er nu allemaal gebeurd, de pijn die je nu voelt is inderdaad spanning daarvoor kan je naar de fysio. Ik vind dat je het prima begrijpelijk geschreven hebt. Niets op aan te merken. Wat ben jij op een vreselijke manier behandeld. Ik wens je veel nieuwe goede inzichten en blijf praten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-14 23:15

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-14 23:15

@franka75, dankjewel, wat een lief berichtje

De fysio zou ik inderdaad ook heen moeten, of in ieder geval ontspanningsmassage. Heb ik een tijd gedaan, maar nu is ook daarheen gaan zo'n berg om tegenop te zien dat ik het weer laat. Maar daar moet ik me toch toe proberen te zetten, want ik weet dat het wel helpt.

**Geplaatst**: 10-05-14 00:37

Geplaatst: 10-05-14 00:37

Poeswoes, allereerst respect dat je zo ontzettend goed met jezelf aan de slag bent! Met alles wat je hebt meegemaakt is het echt niet gek dat lichaam en geest nu op de rem trappen. Hoewel het nu misschien lijkt of het niet meer goed gaat komen, het komt echt goed!

Na iedere paar jaar een keer tegen mijn eigen grens opgeknald te zijn, ben ik vorig jaar in een behoorlijke crisis terecht gekomen door een aantal triggers. Gediagnostiseerd met ptss, en ik kende ook echt mezelf niet meer terug. Anstaanvallen, woedeaanvallen, totaal niet meer kunnen relativeren... Dit terwijl ik een behoorlijk evenwichtige persoonlijkheid ben normaal. Ik heb een fantastische psych getroffen, begonnen met EMDR en daar weer mee gestopt (overigens kan het volgens mij een fantastische therapie zijn). Ik was ook absoluut geen voorstander van pillen (genoeg depressies meegemaakt in mijn omgeving en ik ken de bijwerkingen...). Maar toen ik in een weekend mijn telefoon kapot heb gesmeten tegen de muur in een woedeaanval en mij enorm heb afgereageerd op een van mijn allerbeste vrienden, waarbij ik merkte dat ik bewust bezit was om de band tussen ons kapot te maken, was de maat vol. Ben naar mijn huisarts gestapt en slik sindsdien een lichte dosis AD. En eerlijk? Het helpt me enorm. Niet verslavend en het middel dat ik slik werkt vooral tegen angsten enzo. Amper bijwerkingen en het werkte eigenlijk direct. Het heeft mij vooral ruimte gegeven in mijn hoofd om mijn problemen op te lossen, therapie slaat veel beter aan en ik heb me in geen jaren zo goed gevoeld. Ik ga ook pas afbouwen als ik echt een aantal dingen heb opgelost. Doordat de scherpe randjes er wat af zijn durf ik juist meet te voelen en mensen veel dichter bij te laten.

Ik wil niet zeggen dat je aan de pillen moet, maar ik wil alleen maar zeggen dat het echt veel nut kan hebben. Oxazepam maakt volgens mij wel echt suf, en is vooral voor noodgevallen. Het belangrijkste is dat je vertrouwen hebt in je psych en dat je er klaar voor bent om dingen op te lossen. En dat laatste ben je volgens mij. En als je even hulp nodig hebt van een middeltje: so be it...

Tenslotte: van al die diagnoses wordt je echt geen minder mens... Die stempeltjes zijn niet relevant, het gaat er om hoe je zelf leert dealen met je verleden. Je bent niet het label!!! Ik vond het persoonlijk trouwens bijna prettig dat de psych mij diagnostiseerde met ptss. Geeft mij inzicht in waarom ik dingen doe zoals ik ze doe etc. Ik heb altijd gedacht dat ik gewoon niet stressbestendig ben, maar er zat veel meer onder.

Alle situaties zijn anders, en alle mensen reageren anders, maar gun het jezelf om dit op een zo comfortabel mogelijke manier op te lossen. Neem daar je tijd voor, en gebruik alle beschikbare en noodzakelijke ondersteuning. Voel je je niet prettig bij pilletjes, of merk je dat je enorm vlak wordt, niet doen. Als het helpt, why not?? Houd ook voor ogen dat een half jaar echt niet lang is!

Hou je taai, en geloof me, je bent op de goede weg!!!

**Geplaatst**: 10-05-14 00:38

Geplaatst: 10-05-14 00:38

Poeswoes schreef:
Dat probeer ik inderdaad te blijven doen. De zin is alleen weg, en er is eigenlijk weinig tot niets dat meer voldoening geeft.

Ik schrijf weer even, mogelijk aan mezelf. Volgende week beginnen examens en dat vind ik toch wel spannend. Ik wil er zo graag gewoon vanaf zijn, er klaar mee zijn.
Ik ben nu best veel thuis om te leren en de laatste lessen te volgen, en dat breekt me op. De enige reden dat ik bij mijn ouders thuis ben, is voor mijn paard. Nu ben ik dus veel meer hier en het is vaak slecht weer waardoor ik niet naar mijn paard kan. Maakt me onrustig en laat me me weer depressief voelen.
Vorige week weer twee keer oxazepam genomen, maar dat wil ik toch zo min mogelijk proberen te doen.

Mijn vriend brengt mij zo enorm veel rust, en hij is juist de laatste weken veel weg en druk. Ik vind het voor hem enorm belangrijk dat hij zijn vrienden blijft zien en leuke dingen blijft doen, net zoals hij vanavond en morgen een vriend te slapen heeft, maar pff.. Ik mis hem enorm nu. Deels denk ik ook wel jaloezie, ik wil ook gewoon genoeg energie kunnen hebben om mijn eigen dingen te doen, uit te gaan enzovoorts.

Vanavond had ik een reünie van mijn vorige jaar, dat was gezellig maar na 3,5 uur (eten en daarna een cafe in met een grote groep) ben ik doodop en dan ben ik half 10 al thuis, terwijl anderen nog veel langer doorgaan. Daar baal ik van dat ik daarin niet wat langer kan blijven. Nu dus ook enorm moe maar bang om te gaan slapen door de enge dromen die ik vaak heb.

Mijn altijd-beste-vriendin is de laatste tijd enorm bot en toont enorm weinig begrip of inlevingsvermogen, wat het ook lastig maakt omdat ik nu verder in mijn woonstad eigenlijk niemand heb waar ik mee af kan spreken of iemand anders die even kan helpen mijn gedachten te verzetten, iets te doen.

Allemaal losse stukjes weer, mijn gedachtes hotsen van hier naar daar.

Je gedachtes zijn ontzettend helder hoor!!! Niks losse stukjes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-14 19:25

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-14 19:25

Nou.. Hier ben ik weer. Het ging een tijdje wat beter, ik ben lekker op vakantie geweest en heb vrijwilligerswerk gedaan. Omdat ik de invulling van mijn dag niet goed kon en ik graag structuur en sociaal contact wilde ben ik met mijn opleiding begonnen.

Ik heb in mijn middelbare schooltijd nooit vrienden kunnen maken maar hoorde veel goede verhalen over hoe mensen zich thuis voelen bij een opleiding die goed bij ze past.

We hebben nu de introductieweek, en ik heb keihard mijn best gedaan, maar alle groepjes lijken al gemaakt en ik ben in geen van alle welkom, ook al blijf ik mensen aanspreken of er bij gaan zitten.

De mentrixen van mijn klas geven duidelijk voorkeur aan voor een bepaalde club meiden en ook daar val ik niet onder.

Ook al is er natuurlijk nog wel ruimte voor verandering, zie ik nu al verschrikkelijk erg op tegen de mogelijkheid dat ik net zoals mijn middelbare schooltijd weer helemaal alleen ben en nergens bij hoor, door niemand uitgenodigd word om eens ergens mee heen te gaan.

Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe dat niemand interesse heeft om vrienden met mij te zijn. Ik toon me open, geïnteresseerd, stel vragen en luister ook echt.. Maar er word mij nooit iets terug gevraagd.

En als kers op de taart is mijn paard kreupel en moet ik met hem naar de kliniek, wat veel geld zal gaan kosten.

**Geplaatst**: 29-08-14 22:59

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 29-08-14 22:59

jeetje dat is wel heel erg vervelend. wat je kan doen is dat je eens eenspreekbeurt doet over niet geaccepteerd worden en dat eerst met je leraar bespreken. misschien dat het dan een keer doordringt. sterkte met je paardje, heb je nog wat aan de fysio gehad. ik moet ook af en toe losgemaakt worden stress hoopt op. xx

**Geplaatst**: 29-08-14 23:09

Geplaatst: 29-08-14 23:09

Ik lees dit en er gaan bij mij alarmbellen rinkelen.
Alarmbellen die voor misschien niet iedereen logisch zijn, maar het stuk depressie/angst/pijn klinkt mij zeer bekend.
Zelf ben ik ca 3 jaar zeer zwaar depressief geweest met veel pijn erbij, ten gevolge van de ziekte van Lyme, mijn eerste symptomen waren angst. En dit liep enorm uit de hand ook.
Tot paniekaanvallen aan toe, en zo depressief dat ze me niet meer thuis lieten alleen.
Gezien je zus het ook heeft zit ik me dus echt af te vragen of jullie beiden niet toevallig besmet zijn met Lyme, wat ook gewoon kan via een van je ouders die niet ziek hoeven te zijn van het drager zijn.
Dat kan dus simpel opspelen als er stress in je leven is, door verminderde weerstand lijkt het dan alsof de gebeurtenis het veroorzaakt heeft, terwijl je eigenlijk echt ziek bent.

Ik zou zelf eerlijk gezegd serieus overwegen om mezelf te laten testen op Lyme via een goed lab, bijvoorbeeld Prohealth in Weert. Niet gangbare testen van de huisarts, die zijn onbetrouwbaar.
Het kan zijn dat ik het mis heb, maar ik zou het zeker willen weten.

**Geplaatst**: 30-08-14 08:14

Geplaatst: 30-08-14 08:14

Poeswoes schreef:
Alweer een tijdje niet van me laten horen. Voelt eigenlijk ook alsof ik alleen maar tegen mezelf loop te blaten, en niemand echt gediend is van mijn gepruil. Dat maakt het lastig om weer iets te vertellen voor mij. Misschien helpt het, maar ik voel me schuldig naar (als die er zijn) degenen die dit lezen.

Deze quote van jou, zegt iets over jou. Je bent m.i. veel te bang om iets fout te doen. Als iemand het niet wil lezen, leest hij of zij het toch gewoon niet? Dat is de keus van de lezer en jij hoeft je niet druk te maken over hen... (hoe aardig het ook van je is

Verder krijg ik erg het gevoel dat je jezelf niet veel soeps vindt. Een vriendin zei eens tegen mij (ben ook een beetje zo): 'als jij jezelf al niks vindt, waarom zou een ander je dan wel wat vinden? Jij kent jezelf het best en kunt dus het beste oordelen.'

Jammer om te lezen dat je je niet fijn voelt nu. Het kan liggen aan 'het jaar', sommige lichtingen op opleidingen zijn nu eenmaal leuker dan andere. Maar het is echt niet allemaal hopeloos hoor. Probeer niet te gretig te zijn, blijf gewoon de dingen doen die je graag doet en forceer niets; contact groeit gewoonlijk mettertijd, soms tot je eigen verbazing.

Sterkte!

Nomineer dit bericht ×