Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-03-14 12:48

Geplaatst: 13-03-14 12:48

Ik heb dat ook gedaan tot zeker een jaar of 11, toen ging ik naar het middelbaar en ben ik helemaal opengebloeid. Mijn ouders hebben er eigenlijk nooit wat aan gedaan, ze hebben altijd gedacht dat dat er met de leeftijd wel uit zou gaan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 12:50

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 12:50

Evelijn schreef:
Maar je vraagt haar wel om zelf een plantje te kopen? Terwijl ze dus al doodangsten uit slaat terwijl mensen haar alleen maar aankijken?

Is ze op school ook bang van haar juf?

Ik heb haar niet verplciht zelf een plantje te kopen ik heb haar meegenomen om in een tuincentrum zelf plantjes te zoeken.
Ja ze is op school ook zo tegenover haar juf al gaat dat inmiddels iets beter maar nog steeds praat ze niet als er een vraag gesteld wordt in de klas.
Wat ze nu doen is eerst de rest een vraag laten beantwoorden en dan dewi pas.
Op die manier ziet ze dat het niet eng is en soms komt er dan zachtjes een antwoord uit dus ze doen op school ook echt hun best om haar te helpen.

**Geplaatst**: 13-03-14 12:54

Geplaatst: 13-03-14 12:54

Mooi om te lezen dat je zo betrokken bent bij je dochtertje en signalen serieus oppakt. In eerdere reacties zijn volgens mij al goede tips gegeven. Ik denk dat het verstandig is dat je hiermee naar de HA / verdere hulpverlening stapt. Heel veel succes!

**Geplaatst**: 13-03-14 12:57

Geplaatst: 13-03-14 12:57

Ik heb vroeger hetzelfde probleem gehad, ben nu 20. Ik heb laatst mijn opgroeiboek doorgelezen welke helemaal van dag tot dag volgeschreven was door mijn moeder en leidsters van de kinderopvang, en ik had ongeveer hetzelfde. Durfde niet mee te spelen, praatte amper. Ik kan me nog herinneren dat ik huilend naar huis ben gerend van een verjaardag van mijn buurmeisje, waar ik heen gebracht moest worden, want anders durfde ik er niet eens naar toe. Maar na 10 minuten was ik alweer thuis omdat er mensen waren die ik niet kende. Wat ze er toendertijd aan gedaan hebben weet ik niet, maar ik heb later, rond mijn 10e, wel assertiviteitscursussen etc. gehad, wat wel iets bij mij geholpen heeft. Ik blijk ook faalangst te hebben.
Het is echt heel erg vervelend, en ik hoop dat ze er boven op komt!
Ik ben er trouwens helaas nog steeds niet helemaal van af. Ik praat nog steeds heel moeilijk met vreemden.

**Geplaatst**: 13-03-14 12:58

Geplaatst: 13-03-14 12:58

Meegenomen... dus alleen al het zijn in het tuincentrum waar jij bij bent vind ze eng? Dan hoeft ze dus nog niet eens met anderen te praten?

Als het met haar vaste juf in een klas die ze al goed kent nog zo lastig is snap ik wel dat je meer hulp zoekt... denk dat ik misschien alles niet helemaal begrepen heb... aangezien ik vooral zie dat ouders introverte kinderen dwingen extravert gedrag te vertonen... en dat vreemden niet willen aanspreken helemaal niet zo raar is voor een 5 jarige... maar zoveel angst is natuurlijk wel zeer vervelend.

**Geplaatst**: 13-03-14 13:09

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 13:09

Ik was vroeger ook zo. Uiteindelijk heb ik op de middelbare school 2 faalangst cursussen gedaan en dat heeft wel wat geholpen.
Ik kon vroeg lezen en trok mij geregeld terug met een boekje op mijn kamer.

Wat ik mij wel afvraag. Ze is nu 5,zit in groep 2 en gaat na de zomervakantie naar groep 3. Dan is ze dus nog 5. Is het niet beter om haar nog een jaartje te laten kleuteren? Groep 3 is ineens zo'n verandering dat ze dan misschien helemaal dicht klapt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 13:15

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 13:15

Leandra schreef:
Ik was vroeger ook zo. Uiteindelijk heb ik op de middelbare school 2 faalangst cursussen gedaan en dat heeft wel wat geholpen.
Ik kon vroeg lezen en trok mij geregeld terug met een boekje op mijn kamer.

Wat ik mij wel afvraag. Ze is nu 5,zit in groep 2 en gaat na de zomervakantie naar groep 3. Dan is ze dus nog 5. Is het niet beter om haar nog een jaartje te laten kleuteren? Groep 3 is ineens zo'n verandering dat ze dan misschien helemaal dicht klapt.

Hoi,

Ik snap inderdaad wat je bedoeld qua leeftijd en groep 2 of 3
Punt is dat ze nu al begint met lezen en schrijven en dat ook goed doet.
Daarbij is ze erg groot voor haar leeftijd en nu dus al een van de grotere ondanks dat ze de jongste is.
Haar vriendinnetjes zitten ook allemaal in groep 2 en hier trekt ze zich ook echt aan op en deze gaan straks ook allemaal naar groep 3.
Samen met school hebben we het hier ook over gehad maar we komen toch allemaal tot de conclusie dat het misschien juist goed is haar de structuur en regelmaat te bieden van groep 3 samen met voor haar de vertrouwde groep kindjes.
We denken dat het haar meer schade zal doen als we haar uit die groep gaan halen.
Is dus ook een lastige keuze maar de keuze voor toch groep 3 is wel heel weloverwogen genomen.
We zijn natuurlijk nog niet zover dus als ergens ook maar blijkt dat het beter is om groep 2 te doen dan gaat ze dat ook gewoon doen maar voor nu denken we dat dit de beste optie is.

**Geplaatst**: 13-03-14 13:21

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 13:21

Groep 3 kan ook voordeel zijn... het is overzichtelijker dan een kleuterklas... en als ze nu al begint met lezen en schrijven en dat goed doet is ze ook gewoon aan de stof toe.

Lijkt me voor haar ook lastig dat ze groot is voor haar leeftijd... dan hebben mensen toch andere verwachtingen van je dan als je maar klein bent terwijl lengte toch niks te maken heeft met wat je kunt zo reageren de meeste mensen wel.

**Geplaatst**: 13-03-14 13:28

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 13:28

Zo was ik vroeger ook... Extreem verlegen en "bang" voor vreemden. Als men ging lachen vatte ik dat ook op alsof ze me aan het uitlachen waren en barstte ik best nog wel eens in huilen uit. Je groeit er wel degelijk overheen

Al kan ik nog steeds af en toe wat gesloten overkomen maar dat is heel erg afhankelijk van de persoon/personen waar ik tegen praat.

Maar, heeft ze wel vriendjes/vriendinnetjes op school? Speelt ze ook gewoon veel of zit ze meer alleen in een hoekje zeg maar?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 13:29

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 13:29

Evelijn schreef:
Groep 3 kan ook voordeel zijn... het is overzichtelijker dan een kleuterklas... en als ze nu al begint met lezen en schrijven en dat goed doet is ze ook gewoon aan de stof toe.

Lijkt me voor haar ook lastig dat ze groot is voor haar leeftijd... dan hebben mensen toch andere verwachtingen van je dan als je maar klein bent terwijl lengte toch niks te maken heeft met wat je kunt zo reageren de meeste mensen wel.

En hier sla je inderdaad de spijker op zn kop!
Mensen verwachten al snel veel meer van haar want ze oogt hetzelfde als haar vriendinnetjes van een jaar ouder.
Nu heb ik niet het idee dat ze daardoor zo is hoor want ze doet eigenlijk qua denk en doe niveau niet onder van de anderen dus het is niet zo dat ze niet kan voldoen aan de verwachtingen die mensen hebben maar merk wel dat ze misschien sneller aangekeken wordt op dingen.
Mensen denken al snel je bent toch al 6 (ook al toen ze nog 4 was) en dan zeg ik ook vaak joh ze is net 5 geef haar even de tijd.
De reden die je op noemt voor groep 3 is ook precies wat wij mee hebben genomen in de overweging wel of niet groep 3

**Geplaatst**: 13-03-14 13:34

Geplaatst: 13-03-14 13:34

Ik was als klein meisje ook heel verlegen, zelfs zo erg dat ik niet eens aan de telefoon durfde als er een vriendinnetje belde..
Als ik bij bekenden bleef slapen konden me ouders me uiteindelijk weer ophalen omdat ik dan naar huis wilde...
Als er mensen op bezoek kwamen zei ik heel de dag geen woord meer en ging ergens in een hoekje zitten...
En ben er toch helemaal vanzelf overheen gegroeid, sterker nog , heb best wel me bekkie bij...
Ik ben best wel lang verlegen gebleven maar toen ik na de middelbare school
ging is het wel echt over gegaan!

Ik zou me er niet teveel zorgen over maken en haar gewoon der tijd geven..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 13:42

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 13:42

Bizzybijtje schreef:
Zo was ik vroeger ook... Extreem verlegen en "bang" voor vreemden. Als men ging lachen vatte ik dat ook op alsof ze me aan het uitlachen waren en barstte ik best nog wel eens in huilen uit. Je groeit er wel degelijk overheen Al kan ik nog steeds af en toe wat gesloten overkomen maar dat is heel erg afhankelijk van de persoon/personen waar ik tegen praat.

Maar, heeft ze wel vriendjes/vriendinnetjes op school? Speelt ze ook gewoon veel of zit ze meer alleen in een hoekje zeg maar?

Wat jij noemt is voor veel ouders van een verlegen kleuter waarschijnlijk ook heel herkenbaar.
Punt is dat ze het echt alleen heeft tegenover volwassenen.
Ze ligt juist heel goed bij andere kindjes en ze komen ook heel graag met haar spelen.
Op school als ze op het kleuterplein zijn speelt ze ook heel vrolijk dus daar zijn we ook heel blij mee.
Ze is dan soms zelfs echt de juf hoor dan verteld ze iedereen wel even wat ze moeten gaan doen haha.
Maar zodra daar dan een volwassene bij komt die ze niet goed kent is het in 1 klap over.

**Geplaatst**: 13-03-14 13:53

Geplaatst: 13-03-14 13:53

Als PB bedoeld..

**Geplaatst**: 13-03-14 14:04

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 14:04

Ik was vroeger zelf ook erg verlegen en wat voor mij heel erg geholpen heeft was toneellessen. Het is gemakkelijker om als iemand anders te praten dan als jezelf. Ook de improvisatielesjes zijn fijn, niet alleen om zelf snel te leren denken maar ook omdat je regelmatig andere kindjes met de mond vol tanden ziet staan en zo ervaart dat jij niet de enige bent die wel eens echt niet weet wat goed/handig/gewenst is om te zeggen. Als het in een kleine vaste groep is ontstaat er snel een veilig gevoel.
Misschien is zoiets iets voor je dochtertje?

**Geplaatst**: 13-03-14 14:10

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 14:10

Selectief mutisme. Ik heb een vriendin met een kindje was helemaal niet praat enkel tegen haar ouders en grootouders. Is ondertussen al 7 en heeft ook haar zwemdiploma al gehaald. Sjouwt een vriendinnetje mee naar volwassenen om tegen haar te zeggen wat ze die volwassene wil zeggen.

Ik zeg je 1 ding.

Ga aub niet met allerlei tips aan de slag, hoe goed mensen het ook bedoelen. Je kunt het onbedoelt juist alleen maar erger maken. Dit is niet 'een beetje verlegen'. Ga inderdaad met professionals aan de slag.

Succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 14:14

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 14:14

Urielle schreef:
Ik was vroeger zelf ook erg verlegen en wat voor mij heel erg geholpen heeft was toneellessen. Het is gemakkelijker om als iemand anders te praten dan als jezelf. Ook de improvisatielesjes zijn fijn, niet alleen om zelf snel te leren denken maar ook omdat je regelmatig andere kindjes met de mond vol tanden ziet staan en zo ervaart dat jij niet de enige bent die wel eens echt niet weet wat goed/handig/gewenst is om te zeggen. Als het in een kleine vaste groep is ontstaat er snel een veilig gevoel.
Misschien is zoiets iets voor je dochtertje?

We hebben haar inderdaad op dansles gedaan omdat ze dat graag wilde samen met een vriendinnetje.
Soort jazz vrije dans.
Hier is ze vorige keer voor het eerst geweest en dat was natuurlijk enorm spannend.
Ze heeft er met haar truitje in haar handjes wringend een beetje achteraan gelopen.
Toen ze eenmaal heel rustig gingen zitten in een kring en oefeningetjes moesten doen zag je dat ze heel voorzichtig mee ging doen dus dat was echt super van haar!
Achteraf zei ze dat ze het heel leuk vond dus daar zijn we blij om morgen gaat ze weer.
Voordeel is wel dat dat allemaal kindjes van 5 tot 7 jaar zijn en ook een hoop van school.
Dat is dus bekend en de juf is ook een jonge meid.
Ik hoop voor haar dat ze daardoor een beetje vrijer wordt in haar doen en laten.
Toneelschool hebben we ook gehad maar dat vond ze niet echt wat en ik vind het wel heel belangrijk dat ze iets doet wat ze zelf heel graag wil.
We zijn nu ook samen dansschoentjes gaan kopen en dat vond ze fantastisch.
Ze kan niet wachten tot ze ze morgen aan mag

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 14:27

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 14:27

Iris82 schreef:
Selectief mutisme. Ik heb een vriendin met een kindje was helemaal niet praat enkel tegen haar ouders en grootouders. Is ondertussen al 7 en heeft ook haar zwemdiploma al gehaald. Sjouwt een vriendinnetje mee naar volwassenen om tegen haar te zeggen wat ze die volwassene wil zeggen.

Ik zeg je 1 ding.
Ga aub niet met allerlei tips aan de slag, hoe goed mensen het ook bedoelen. Je kunt het onbedoelt juist alleen maar erger maken. Dit is niet 'een beetje verlegen'. Ga inderdaad met professionals aan de slag.

Succes.

Die gedachten hebben wij inderdaad ook.
We houden niet van etiketten plakken maar ook niet van oneindige probeersels.
Onze dochter is ons alles en uiteraard is het echt geen schande als je als ouders dingen wilt proberen om zelf te kijken of je het op kunt lossen.
Maar op het juiste moment professionele hulp vragen is in mijn ogen ook geen schande en als mn kleine meid hiermee geholpen wordt is me dat echt heel veel waard!

**Geplaatst**: 13-03-14 14:32

Geplaatst: 13-03-14 14:32

Komt, geef haar tijd.
En als ze ouder is toneellessen laten nemen, kindertoneel vond mij dochter leuk om te doen.
Spelenderwijs werd ze steeds vrijer.
Succes

**Geplaatst**: 13-03-14 14:35

Geplaatst: 13-03-14 14:35

moonfish13 schreef:
Misschien eens proberen er een beloningssysteem aan te plakken met aan het eind een uitje of kadootje als ze het goed doet?
Bij Supernanny Jo heb ik al tig versies voorbij zien komen.
Met hele kleine stapjes zo proberen het weer op te rekken?
Dus inderdaad begin met het kopen van een snoepje bijvoorbeeld, of kleiner nog!

dan ga je faalangst alleen maar aanwakkeren,

ik zou eens verder kijken als de ggd
logopediste, kinderpsycholoog

en ik weet wat je doormaakt als mensen zeggen ; het hoort erbij, ze groeit er wel overheen ; ooh zo was jij vroeger ook etc.
wel om een andere rijden bij ons zoontje als bij jou dochter maar het doet wel pijn

Laatst bijgewerkt door StalNollie op 13-03-14 14:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-03-14 14:35

Geplaatst: 13-03-14 14:35

En om eens thuis te oefenen met vreemden?
Omdat ze thuis lekker in haar vel zit is dat mmisschien mogelijk...

**Geplaatst**: 13-03-14 14:43

Geplaatst: 13-03-14 14:43

wouke schreef:
Komt, geef haar tijd.
En als ze ouder is toneellessen laten nemen, kindertoneel vond mij dochter leuk om te doen.
Spelenderwijs werd ze steeds vrijer.
Succes

Toneelles absoluut

Ik zit sinds kort bij een improv-groepje en dat is ten eerste verschrikkelijk leuk en ten tweede wordt je er toch wat losser van

**Geplaatst**: 13-03-14 17:08

Geplaatst: 13-03-14 17:08

Hier nog eentje met toneel les!
Ik dacht er al aan toen ik aan het lezen was en toen zag ik dat het 2x gezegd is.

Ik was ook zó verlegen (en dat kan ik nog steeds hebben!). Ook alleen volwassenen ik durfde niet iets te bestellen bij bv de McDonald's of als iemand iets vroeg durfde ik geen antwoord te geven. Vragen stellen in de klas ook absoluut niet. Het zit een beetje in me aangezien ik nog steeds wel van die dingen heb. Thuis had ik er ook absoluut geen last van en met kindjes speelde ik vrolijk verder (vreemde kindjes was wel weer even spannend tot ik ze kende dan was het weer toppie)
Ik denk dat theaterschool me wel een stuk geholpen heeft! Zang dans en toneel. Ook stukjes moest je in je eentje een stukje zingen of improviseren met toneel, super spannend natuurlijk. Maar denk dat het wel goed voor me was. Ik denk dat het nu nog goed voor me zou zijn en ik vond het ook erg leuk. Jammer dat ik ben gestopt, ik moest kiezen en dan ga ik toch voor paardrijden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-14 20:36

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-14 20:36

StalNollie schreef:
moonfish13 schreef:
Misschien eens proberen er een beloningssysteem aan te plakken met aan het eind een uitje of kadootje als ze het goed doet?
Bij Supernanny Jo heb ik al tig versies voorbij zien komen.
Met hele kleine stapjes zo proberen het weer op te rekken?
Dus inderdaad begin met het kopen van een snoepje bijvoorbeeld, of kleiner nog!

dan ga je faalangst alleen maar aanwakkeren,

ik zou eens verder kijken als de ggd
logopediste, kinderpsycholoog

en ik weet wat je doormaakt als mensen zeggen ; het hoort erbij, ze groeit er wel overheen ; ooh zo was jij vroeger ook etc.
wel om een andere rijden bij ons zoontje als bij jou dochter maar het doet wel pijn

Wat je aangeeft is inderdaad ook heel moeilijk.
Sta vaak met de tranen in mn ogen als ik haar zo zie.
E als er dan ouders naar je toe komen met goedbedoelde adviesen of och wat sneu he dat ze het zo moeilijk vind.... Het is heel lief bedoeld van die mensen maar ik voel me dan vaak zo machteloos -O-

**Geplaatst**: 13-03-14 20:53

Geplaatst: 13-03-14 20:53

Wat lijkt me dit vervelend voor jullie als ouders ook, om nog maar te zwijgen over jullie dochter!
Je geeft aan dat ze heel gevoelig is, misschien dat er toch wel iets voorgevallen is op school of ergens anders wat zich in haar hoofd enorm is gaan 'opblazen'.
Ik heb ook een meisje in de groep die niet praat, tenzij je een op een met haar werkt en geen gerichte vragen stelt. Ik weet niet of hiervoor de mogelijkheden zijn bij haar op school (individuele aandacht van bvb een goede stagiaire) maar dit is misschien een minder grote stap dan psycholoog.
Wat verder ook echt enorm kan helpen is een en ander uitleggen adhv een verhaal over eenzelfde soort situatie als waarin je dochter verkeerd, bijvoorbeeld een knuffel en/of boekje erbij halen.
Misschien niet helemaal duidelijk uitgelegd zo maar ik hoor het wel als er onduidelijkheden zijn

**Geplaatst**: 13-03-14 21:11

Re: Kleine meid(5 jaar) met enorme angst voor praten in openbaar

Geplaatst: 13-03-14 21:11

Je hebt pb TS, sterkte!

Nomineer dit bericht ×