Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-14 17:01

Re: Mee gaan in waan ideeën?

Geplaatst: 03-03-14 17:01

Toch eens aankloppen bij de hulpverlening dat je je zorgen maakt. Mensen van een bemoeizorgteam zijn erin gespecialiseerd om mensen als jouw moeder de hulpverlening uiteindelijk binnen te krijgen.

Het klinkt mij als psychose of schizofrenie in de oren.

**Geplaatst**: 03-03-14 21:15

Re: Mee gaan in waan ideeën?

Geplaatst: 03-03-14 21:15

Als je moeder al zolang klachten heeft denk ik niet dat het zin heeft om nu ineens allerlei hulptroepen in te schakelen.
Ik denk dat ze ook heel eenzaam is, stel je eens voor dat jij zéker weet dat iets zo is, maar niemand geloofd je...

**Geplaatst**: 03-03-14 21:28

Geplaatst: 03-03-14 21:28

Je moeder heeft inderdaad last van wanen. Google er maar eens op en je zult veel herkennen. Wat je beschrijft lijkt vooral op achtervolgingswaan.

Camera's ophangen zal niks oplossen, zo te lezen leeft je moeder momenteel in haar eigen wereld met eigen waarheden. Bewijsmateriaal op film zal haar niet van die gedachten afbrengen.

Wat betreft reageren hierop: de beste manier is om begrip te tonen, maar wel zelf uit te leggen dat jij dit anders ervaart. Er tegenin gaan is verleidelijk maar heeft geen zin, want je gelijk zul je toch niet krijgen.

Woont je moeder alleen of woont er nog iemand bij haar? Er is er een mogelijkheid dat je haar behandelend arts (nogmaals) wijst op hoe het op dit moment gaat met je moeder? Als er niks wordt gedaan dan kan je moeder in een psychose terecht komen en een gevaar worden voor zichzelf of anderen. Laat je niet weerhouden door het feit dat je moeder zichzelf niet ziek vindt, dat is vrijwel altijd het geval bij patienten met een ziektebeeld als dit.

Edit: PB-box staat open. Ik heb een familielid met hetzelfde.

**Geplaatst**: 03-03-14 21:39

Re: Mee gaan in waan ideeën?

Geplaatst: 03-03-14 21:39

Ik ben het helemaal eens met PanniePannie. Ook ik heb jaren samengewoond met iemand die flink schizofreen psychotisch was.

Als advies over deze vraag kan ik je meegeven er in ieder geval niet tegenin te gaan. Laat de waarheid in het midden. Ga er niet te diep op in. Je kan wel naar haar gevoelens vragen om te laten zien dat je begrip hebt voor haar situatie. Bijvoorbeeld vraag aan haar, of ze bang is omdat deze dingen gebeuren.

Mocht je vragen hebben kan je me Pben.

**Geplaatst**: 03-03-14 22:59

Geplaatst: 03-03-14 22:59

Citaat:
Mijn moeder wilt geen hulp want ze is niet gek, ze heeft zelfs een keer gezegd dat ik niet mag zeggen dat ze hulp moet zoeken want "dat willen ze juist.." zegt ze.
Ze had ergens gehoord of gelezen dat vroeger mannen uit wraak dit bij vrouwen doen om de vrouwen dan gek te laten verklaren en op te bergen.
Ze denkt dat er nu ook zoiets met haar aan de hand is.

Heel triest en lastig!
Maar ik denk dat "proberen, haar dingen te laten inzien" een machtsstrijd gaan opleveren.

"Alsjeblieft, zeg nou dat je me gelooft!" - het is heel verdrietig: ja zeggen kan niet, en nee werkt ook niet prettig. Uiteraard zou je op zo'n moment hetzij over de sloten kunnen beginnen (ik snap dat die doos weg is, maar hoe iemand nou binnen kan komen met die sloten snap ik dan weer niet. ...)
Of na een afleidingsmanoeuvre haar op een andere manier laten merken dat je haar in andere dingen compleet serieus neemt (bijv haar mening over koken of kleren of hoe het maar uitkomt).
Proberen het verschil te benoemen kan soms helpen.
En die "ze" die bepaalde dingen wel of niet willen - dat lijkt me heel akelig voor haar, en daarmee ook voor jou.
(En veel mensen die tegen hun wil zijn opgenomen, kunnen vertellen hoe naar en ingrijpend dat was, dus echt absurd kan ik het niet eens vinden.

Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-03-14 10:33

Geplaatst door de TopicStarter : 04-03-14 10:33

Dankjewel allemaal.

**Geplaatst**: 04-03-14 11:01

Re: Mee gaan in waan ideeën?

Geplaatst: 04-03-14 11:01

Wat een vervelende situatie!
Hoe oud is je moeder?
Was dit ook al zo toen jij nog klein was?
Ik vind het heel goed dat jij er bewust mee bezig bent wat in dat geval het beste is voor je moeder.
Over het niet inzien dat psychische hulp zou kunnen helpen, kan ik me voorstellen, al heeft het bij mijn moeder een andere oorzaak, maar het blijft een beetje de omgekeerde wereld als jij voor je moeder zorg moet regelen/in de gaten moet houden.

De crisisdienst in Amsterdam is niet de enige die soms niet doorpakt waar het wel zou mogen/moeten in onze ogen. Wat ik begrijp via de dochter van een collega is dat er binnen de GGZ ook heel veel bezuinigd wordt/moet worden, waardoor het voor de crisisdienst vaak ook niet mogelijk is om door te pakken, dat lijkt me voor hun ook frustrerend!

**Geplaatst**: 04-03-14 11:03

Geplaatst: 04-03-14 11:03

oef dat is idd geen leuke situatie nee. Dit zijn echter wel idd de eerste symptomen dat het goed verkeerd aan het gaan is met je moeder, maar goed dat had je zelf ook wel door.
Ik ga ook helemaal mee met panniepannie, daphna en zonnebloem; er tegenin gaan heeft idd geen zin en levert alleen maar een strijd op. Je kan idd maar beter gewoon begrip tonen en je eigen mening in het midden laten. En ondertussen met haar arts praten over wat er aan de hand is en zien dat je haar via die manier behandelt kan krijgen.
Zoals panniepannie al zegt; je moeder kan anders in een psychose terecht komen, waarbij ze echt een gevaar voor zichzelf en anderen kan worden. En dan is een gedwongen opname niet ver weg meer nee.

Jaren geleden heeft een buurman van mij dit gehad. Hij was al eens eerder opgenomen geweest van een psychose en zat sindsdien aan medicijnen. Maar na een paar jaar geen klachten had hij zelf besloten dat die medicijnen niet meer nodig waren en stopte er mee. Na een paar maanden niet slikken begon hij erg te veranderen. De laatste paar weken voor zn gedwongen opname was hij gewoon ronduit gek te noemen; waanzinnige waanideeën, daar zijn de ideeën van je moeder echt niks bij.
Tegen hem zeggen dat de dingen die hij zag niet waar waren had geen zin (ook niet met sluitende argumenten) want dan werd hij alleen maar wantrouwig naar jou toe en ook dacht hij dan dat hij de enige was die DE WAARHEID kon zien.
Naast die waanideeën had hij ook nog een andere psychische stoornis ontwikkelt; hij geloofde oprecht dat ZE ( ja ik weet ook niet wie die ZE waren) zijn vriendin hadden ontvoerd, een andere vrouw via plastische chirurgie sprekend op zn vriendin hadden laten lijken en die ipv zn vriendin naar hem toe gestuurd en die vreemde vrouw leefde nu bij hem. Waar zn vriendin was wist hij niet, waarschijnlijk werd die gevangen gehouden of zelfs gedood.
Bij dat waanidee heb ik nog enigszins geprobeert om hem tot reden te brengen, maar ook dat kreeg je er niet uit.
Uiteindelijk was zn psychose zo erg dat de politie hem midden in de nacht in bewaring heeft moeten stellen en heeft hij een gedwongen opname gekregen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-03-14 11:17

Geplaatst door de TopicStarter : 04-03-14 11:17

Weet je wat het lastige is bij mijn moeder.. je merkt niet zoveel aan haar.
Als er mensen komen praten dan lijkt het net een "normale" vrouw.
De reden waarom ik ook denk dat psychische hulp niet meer helpt is de reden waarom ik denk dat ze deze aandoening heeft.
Dat is namelijk al op 14 jarige leeftijd alcohol stelen van haar moeder, mijn moeder heeft haar hele leven zwaar gedronken (daarom ben ik ook niet bij mijn moeder opgegroeid) naast het drinken slikte ze ook nog allerlei medicijnen en dat doet ze nog steeds.
Ze slikt nu zo'n 10 jaar hele zware medicijnen die ze in eerste instantie niet via een legale weg heeft verkregen maar er toen wel aan verslaafd is geraakt zodat de arts het haar nu voorschrijft.
Al die jaren van drinken, zwaar medicijn gebruik en slecht voor haar zelf zorgen resulteert nu in een beschadiging aan de hersenen, en naar mijn weten zie je vaak bij mensen met "versleten" hersenen (dementie en korsakov) dat deze mensen vaak wantrouwend worden of zelf achtervolgingswaanzin ontwikkelen.
Toen mijn opa op zijn 80ste in het ziekenhuis lag dacht hij ook dat er gif in het eten zat en dat ze mijn oma in de bezemkast hadden verstopt.
In het verzorgingstehuis waar ik werkte zag ik dit vaker bij mensen met dementie.

**Geplaatst**: 04-03-14 11:26

Re: Mee gaan in waan ideeën?

Geplaatst: 04-03-14 11:26

Hoi Arrabel,
nou - jouw moeder heeft beslist een heftige geschiedenis...! En wat mij vooral opvalt in wat je vertelt over je moeder, dat is haar angst.
Misschien zijn die "ze", die mannen die het pak met pannenkoekenmeel (of sorry, wat was het ook al weer) hebben weggenomen een soort van personificaties van "ik heb geen greep meer op mijn leven". Dwz.:"ik was er van overtuigd, dat 'dit' hier stond, dat ik 'dat' in huis had, dat ik 'zus' goed had geregeld, dat 'zo' in kannen en kruiken was - en dan de ontreddering als dat dus niet zo blijkt te zijn.

**Geplaatst**: 04-03-14 11:30

Geplaatst: 04-03-14 11:30

Mijn moeder zet zelfs een doorgewinterde GGZ arts op het verkeerde been.
Een advies: niet op haar gedrag ingaan, negeren.
Hoe naar het ook klinkt het is haar leven. Laat er je eigen leven niet door vergallen.
Vraag hulp hoe je je moeder moet benaderen.

**Geplaatst**: 04-03-14 18:56

Geplaatst: 04-03-14 18:56

Je geeft aan dat je van je moeder geen hulp voor haar mag zoeken omdat 'ze dat juist willen'. Dit is nu juist ook een waan. Veel mensen met dit soort ziektebeeld denken dat andere tegen hun samenspannen.

Je zegt dat je denkt dat psychische hulp niks meer helpt vanwege de reden dat ze dit heeft. Zo ver ik weet is er niet aangetoond dat een problematische jeugd een grotere kans geeft op waanideeen. Er zijn ook mensen die waanideeen krijgen zonder dat ze een problematische jeugd hebben gehad. Ik denk dus niet dat je zomaar kan concluderen dat dit oorzaak-gevolg is. En als dat al zo is, dan is er dus dubbel reden om hulp te zoeken voor haar. Natuurlijk kan een psychiater je moeder waarschijnlijk niet genezen hiervan, maar hij kan haar wel de juiste medicatie geven die de wanen kunnen onderdrukken.
Overigens zal het een lang en doodvermoeiend proces worden om haar hiervoor in behandeling te krijgen, want zolang je moeder geen hulp wil en er geen gevaar is, kan niemand haar tot iets verplichten.

Pas verder alsjeblieft op met geloven dat je moeder hiervoor al medicijnen slikt. Laat ze jou zien dat ze die medicijnen slikt en ben je ervan overtuigd dat hetgeen ze je laat zien ook wel degelijk medicijnen hiervoor zijn en niet voor wat anders? Het klinkt misschien wantrouwend allemaal, maar dit soort mensen maken je (onbewust) wat wijs waar je bij staat!

TS, ga vooral niet aan jezelf twijfelen, ook niet als je moeder mooi weer speelt met anderen erbij (dat 'hoort' bij dit ziektebeeld)!!!

**Geplaatst**: 04-03-14 19:01

Geplaatst: 04-03-14 19:01

spicegirl schreef:
de vader van een vriendin van me had dat ook. paranoia, en kon er agressief om worden. bleek naderhand Alzheimer te zijn. dit schijnt een van de beginsverschijnselen te zijn..
schakel de HA in !

Dit herken ik dus ook. (ook een familielid die alzheimer kreeg, precies zulke situaties meegemaakt).

**Geplaatst**: 04-03-14 20:27

Geplaatst: 04-03-14 20:27

Koia schreef:
spicegirl schreef:
de vader van een vriendin van me had dat ook. paranoia, en kon er agressief om worden. bleek naderhand Alzheimer te zijn. dit schijnt een van de beginsverschijnselen te zijn..
schakel de HA in !

Dit herken ik dus ook. (ook een familielid die alzheimer kreeg, precies zulke situaties meegemaakt).

Idd, hier ook deze ervaring.

Nomineer dit bericht ×