Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Milty schreef:Maar vlinders zijn ook eng 0.0
Ik was vroeger ook echt als de dood voor vlinders (lees: ik rende gillend over de speelplaats als er een vlinder was, maar vond wespen en bijen niet eng) en toen besloten mijn opa en oma dat het leuk was om mij mee te nemen naar de vlindertuin... En een paar maanden daarna mijn vader met hetzelfde idee.. Ik was om het zacht te zeggen... not amused.
Nu begint het minder te worden, zolang ze op afstand blijven. Afgelopen zomer zat ik op de fiets naar school, vliegt er ineens eentje recht voor mijn gezicht langs. Van schrik heb ik bijna iemand aangereden en ben ik in de bosjes gevallen...
donnar: dat lijkt me rot, om altijd maar brood in je mond te hebben. Als het werkt, oke, maar het lijkt me niet heel prettig. Goed dat je naar therapie bent gegaan, en zo te lezen gaat het nu wel beter. Goed bezig!
Er kan van alles gebeuren - en dat is op zich alleen maar goed.
Naamloos1 schreef:Janine1990: Met de EMDR word ik niet letterlijk ermee geconfronteerd. Ik moet wel aan nare/angstige gedachtes denken. Dus ik voel wel angst.
Bij cognitieve gedragstherapie werd ik er wel mee geconfronteerd. Maar dit gaat stapje voor stapje.
Dus bij jou zou het bv. beginnen door naar foto's te kijken van vlinders, dan filmpjes, en langzaam bouwt dat zich dan op.
Als je nog meer vragen hebt.. Mn pb staat open

(vooral altijd ruim de tijd nemen
)
melody7 schreef:Ik zit niet in therapie ervoor (wel voor andere dingen) maar ik heb wel een fobie; agorafobie. (plein/straat/mensen vrees)
Sinds mijn 10e speelt het al, en sinds mijn 12e ong. is het echt uit de hand gaan lopen en nu sinds ongeveer 1 jaar ben ik er zelf heel veel mee bezig om in kleine stappen vooruit te gaan en dat gaat wel goed, er zijn nog een paar 'grote' dingen over die ik binnen een half jaar wil gaan doen, daarna zal ik er heus nog wel wat last van hebben, maar ik hou me maar mooi voor dat als ik 20 ben, ik er wel vanaf ben(vooral altijd ruim de tijd nemen
)
Het is wel echt een opluchting dat het ook echt minder word, amper een jaar geleden was ik non stop vreselijk bang, over een paar jaar geleden maar niet te spreken, toen was het zo erg dat ik het huis niet meer uit durfde..
Therapie ervoor doe ik niet omdat als er ook maar een héél klein beetje druk (voor mijn gevoel) op komt ik overal weer mee stop en niet meer vooruit ga/terug val, dus ik doe het maar 'gewoon' zelf..
Zo en nou ga ik even dit topic doorlezen
En fijn dat het al wat beter gaat. Het gaat vaak met up's and down's.. Maar langzaamaan word het wel beter hopelijk
Als ik er klaar voor ben weet ik het zelf wel.. Naamloos1 schreef:Trouwens.. Ik belemmer mijzelf nog wel in dingen.. Ik zou bv. nooit dronken worden, je zult mij eeeecht niet snel in een pretpark zien enz..
Op dat moment kan ik dat niet bepaald onder controle krijgen.
Kan aardig beperken iig.
Laatste keer dat ik een aanval heb gehad was tijdens een concert, dat was iets te hoog gegrepen

Ik had gelukkig m'n vader bij me, en ik voel het nu zelf aankomen dus voordat ik van m'n stokkie ging was ik al de massa uit en toen was het ook binnen 5 minuten weer over
Naamloos1 schreef:Wat kunnen die schokken betekenen dan Janneke2? Stress ofzo?
En ja.. Alles neutraal.. Kan ik me nu eigenlijk niet inbeelden haha.. Hopelijk gebeurt dat nog wel