Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-12-13 23:58

Geplaatst: 08-12-13 23:58

Hoi,

tja kinderen zijn inderdaad vermoeiend, al krijg je er enorm veel voor terug. De babytijd vond ik redelijk vermoeiend, vooral met mijn tweede die veel huilde. Maar nu ze 3 en 6 zijn vind ik het eerlijk gezegd nog pittiger. Vooral met mijn dochter van net 3 jaar kom ik oren en ogen tekort. En als ze ruzie maken, of juist samen plannen smeden of elkaar 's avonds uit bed halen is het behoorlijk pittig.
Mijn jongste van 3 sliep als baby na 8 weken behoorlijk nette nachten, maar komt er tegenwoordig 18-20 keer per nacht uit.
Maar ik zou mijn leven voor ze geven en ze nooit willen missen. Dit hoort er gewoon bij vertel ik mezelf maar

Haalbaar of niet ... tja het is net wat jij zelf wilt en vindt.
Persoonlijk vind ik dat ik zelf grotendeels voor mijn kinderen moet zorgen. Ik zou het vreselijk vinden om ze 4 of zelfs 5 dagen naar de kinderopvang te moeten brengen.
Ik ben van mening dat het voor baby's en jonge kinderen belangrijk is veel bij hun ouder(s) te zijn. Mijn persoonlijke max. zou 20 uur per week werken zijn. Maar dat is wat ik vind. Iedereen heeft zo zijn eigen grens en zolang je het aan jezelf kunt verantwoorden, het goed voelt en belangrijker nog dat je kind het ''er goed op doet'' is het prima toch!?

Zelf werkte ik fulltime en ben ik na mijn eerste kind 14 uur gaan werken met regelmatig een koopzondag (dan 21 uur). Exact een jaar geleden heb ik mijn ontslag ingediend vanwege de enorme toename van de koopzondagen. Thuis hebben mijn man en ik een akkerbouwbedrijf en zondag is de enige dag dat mijn man echt vrij is. Zodoende dat ik besloten heb te stoppen met werken.
Financieel had dat hier totaal geen gevolgen, wat mijn keuze natuurlijk wel makkelijker maakte.
Mochten die koopzondagen er niet zijn geweest, was ik met veel plezier 2 dagen blijven werken.

Inmiddels heb ik gesolliciteerd bij de vrijwillige brandweer en mag ik begin volgend jaar starten met de opleiding manschap A. Tegen de tijd dat ik klaar ben met de opleiding zit mijn jongste op school en heb ik meer tijd vrij. Dit is iets wat ik al lang graag wil en waarbij ik mezelf nuttig maak.
Ik merkte het afgelopen jaar wel enorm dat ik het nodig heb om iets voor mezelf te hebben. Even niet zorgen, poetsen en koken maar iets dat ík leuk vind en waar ik mijn ei in kwijt kan.
Dat geeft mij weer energie waardoor ik een leukere moeder ben. Ik vind het moederen sinds ik gestopt ben met werken op een bepaalde manier echt vermoeiender dan toen ik nog werkte.

Ik weet niet hoe oud je bent (op een bepaalde leeftijd heb je nu niet eenmaal meer alle tijd), maar volgens mij ben jij nog jong.
Ik ben overigens 29 jaar (mijn dochters zijn 3 en 6 jaar). Ik zou eerst eens kijken hoe stabiel jullie leven is en hoe daar een kind in zou kunnen passen.
Zo zit mijn oudste op school en liggen mijn meiden om 19:15 op bed. Later gaat niet, want dan heeft ze niet voldoende slaap. Zo zou 18:30 thuis zijn en dan nog koken, eten en douchen al niet haalbaar zijn. Laat staan dat er dan nog tijd is voor quality time.
En om eerlijk te zijn zou ik het vreselijk vinden om mijn kind al om 6:15 bij een kinderdagverblijf of voorschoolse opvang te droppen.

Zelf zou ik kijken of er ruimte is om andere tijden te gaan werken of om minder te gaan werken. Hoe ga je de opvang doen? Kinderdagverblijf of willen opa('s) en oma('s) een of meerdere dagen voor hun rekening nemen?
Ik zou eens goed kijken wat de financiële gevolgen zijn en hoeveel financiële ruimte jullie daar in overhouden voor andere dingen.

**Geplaatst**: 09-12-13 00:01

Geplaatst: 09-12-13 00:01

Nee, een goede toekomst voor een kind begint bij het gelukkig grootbrengen.
Dus dat is wel iets om serieus bij na te denken, want als je echt niet minder kunt gaan werken dan krijg je het als ouder ook moeilijk, mij lijkt het geestelijk erg zwaar als je altijd maar je kind weg moet brengen.

**Geplaatst**: 09-12-13 00:28

Re: hoe vermoeiend zijn kinderen?

Geplaatst: 09-12-13 00:28

Voor degene die roepen dat moeders/vaders minder moeten gaan werken... Toen ik werd geboren hadden mijn ouders net een nieuw bedrijf gekocht en hebben tot +- mijn 6de gemiddeld 50 a 60 uur in de week gewerkt en ik heb daar echt geen schade van opgelopen en een hele gelukkige liefdevolle jeugd gehad

**Geplaatst**: 09-12-13 01:20

Geplaatst: 09-12-13 01:20

ik ben moeder van 3 kinderen. Ik kan je vertellen ik vind het heerlijk die drukte maar idd wel vermoeiend soms. Onze middelste zoon wil de gehele dag in het middelpunt staan en zoekt altijd
wel een manier waarop hem dat lukt.
Onze oudste gaat lekker naar school en de jongste is nu 1 jaar.

Ik werk in de zorg nu 15 uur per week vanaf januari word dat 20 uur per week. Wij hebben het hier zo kunnen regelen dat ik de avonden werk en eventueel woensdag ochtend en zondag ochtend dit zijn de dagen dat mijn man thuis is. Zo hoeven wij geen oppas te hebben en mis ik geen moment van de kinderen. Ik werk als man thuis is en vind dit ideaal ook al zien we elkaar wat minder.

Een vriendin van mij heeft inmiddels ook 2 kinderen en werkt 5 dagen in de week. De kinderen gaan dan 3 dagen per week naar haar ouders en 2 dagen in de week naar kdv. Ik persoonlijk zou dat nooit voor mijn kinderen willen. Ze missen jou teveel en jij mist teveel van hun leven(ik zie t van dichtbij) De kinderen zijn meer een soort van vervreemd van hun ouders. Zegt niet dat dit bij elke ouder zo is.

Ik denk dat t voor ieder persoonlijk is hoe vermoeiend het is. Verder qua werk ed je groeit erin en gaat er geheel in mee. Toen mijn middelste werd geboren had ik nog een oppas en gingen ze daar 2 ochtenden in de week heen maar bij de 3de heb ik gezegd dat ik dat niet meer wilde ook omdat de kosten te hoog werden voor ons. er Ging 3 kwart salaris op van mij aan de gastouder.

**Geplaatst**: 09-12-13 02:45

Geplaatst: 09-12-13 02:45

Ik heb een dochter en ze was vroeger een huilbaby, de eerste anderhalf jaar van haar leven. Snel overprikkeld, kon ook nergens anders slapen dan thuis (en dat ging al niet geweldig), hield zichzelf wakker door haar maaiende armpjes (we hebben haar anderhalf jaar ingebakerd laten slapen). En ik dacht nog wel dat we bepaalde zaken gewoon nog konden doen, maar niets was minder waar. Zware tijd, pffff, heel, heel pittig. Inmiddels is ze bijna 9 jaar en een supermakkelijk, zelfstandig kind en slapen kan ze als de beste. Ik ben tot een paar jaar geleden bewust thuis gebleven, mede omdat ik haar meer rust en structuur wilde geven en ik ben geen voorstander van veel in de opvang. Wel ging ze vanaf 2 jaar 2 a 3 ochtendjes naar de peuterspeelzaal. En soms een half dagje naar oma. Ben blij dat ik er altijd voor haar geweest ben. Mede ook, omdat we samen het e.e.a. meegemaakt hebben. Ze had me keihard nodig en geloof me, je gaat je werk heel anders zien als je kinderen hebt (althans ik wel, na jarenlang meer dan fulltime gewerkt te hebben in de muziekbizz). Inmiddels heb ik weer een leuke parttime baan, waarbij ik twee dagen op kantoor werk en daarnaast ook thuis kan werken. Ideaal. Op de kantoordagen is ze bij haar vader, waarmee ik een goedlopend co-ouderschap heb. Hij werkt dan zelf ook thuis, zodat er eigenlijk altijd iemand voor haar is. Ik vind het geweldig om moeder te zijn, hou zielsveel van mijn dochter, we zijn heel close en het is geweldig je kind op te zien groeien en haar te begeleiden tot volwassenheid. Inmiddels heb ik er ook nog eens twee leuke stiefzonen (tieners) bij en over een paar maanden zijn we een officieel samengesteld gezin. Dan hebben we er drie thuis rondlopen en kan ik zelfs (als ik wil) nog meer werken, omdat mijn vriend en ik een eigen zaak hebben (vanuit zijn en straks dus ook mijn huis) en we samen de kinderen op kunnen vangen. Wat je in je kinderen investeert qua tijd, krijg je terug, denk ik. Dus alleen maar werken en je kinderen uitbesteden, is nooit een goed plan. Je zult een balans moeten vinden en dat is juist de uitdaging. En dat geldt net zo goed voor de vader. Mijn ex heeft een hele goede managementjob, maar beseft gelukkig ook dat hij maar een dochter heeft. Kwestie van goed plannen en ook in je kind investeren, naast je carriere.

**Geplaatst**: 09-12-13 07:44

Re: hoe vermoeiend zijn kinderen?

Geplaatst: 09-12-13 07:44

Ik ben zwanger van de eerste ( 32 weken) en ik werk tot nu toe fulltime 38 uur en heb een leidinggevende functie. Ook mijn man werkt fulltime.
In het begin heb ik me dit ook allemaal afgevraagt, minder werken, je functie opgeven, opvang, oppas, geld, tijd en energie?
Wanneer weet je nu echt dat je aan kinderen toe bent?? Dat heb ik me allemaal afgevraagt.

Geloof me, al die twijfel en vragen stel je jezelf in het begin van je zwangerschap ook nog en daarna gooi je alles over boord! Dat hoort er allemaal bij.
Fulltime werken??? Echt niet!! Moet er niet meer aan denken. Alles voor die kleine, het liefs zou ik stoppen met werken, maar dat gaat financieel helaas niet.
Ik blijf 3 dagen werken en mijn huidige funtie vervalt en ik wordt algemeen medewerker.
babe gaat 2 dagen naar de opvang en 1 dag in het weekend is mijn man thuis.

Hoe het straks met de tijd en energie gaat durf ik natuurlijk niet te zeggen. Ik ga ervan uit dat het gerust vermoeiend, maar wel te doen is. Het is eigen, instinctief zit dit wel snor hoor.

**Geplaatst**: 09-12-13 08:04

Geplaatst: 09-12-13 08:04

JorisDy schreef:
Voor degene die roepen dat moeders/vaders minder moeten gaan werken... Toen ik werd geboren hadden mijn ouders net een nieuw bedrijf gekocht en hebben tot +- mijn 6de gemiddeld 50 a 60 uur in de week gewerkt en ik heb daar echt geen schade van opgelopen en een hele gelukkige liefdevolle jeugd gehad

Jij misschien niet. Er zijn die hebben dat wel. Is het niet omdat ze zich 'alleen' voelen, dan is het wel dat ze 'beschadigd' (lees vervelend, irritant, verwend) worden omdat de ouders niet meer opvoeden, maar compensatie- of 'ik ben hier te moe voor' gedrag vertonen.

**Geplaatst**: 09-12-13 10:58

Geplaatst: 09-12-13 10:58

Sammie schreef:
JorisDy schreef:
Voor degene die roepen dat moeders/vaders minder moeten gaan werken... Toen ik werd geboren hadden mijn ouders net een nieuw bedrijf gekocht en hebben tot +- mijn 6de gemiddeld 50 a 60 uur in de week gewerkt en ik heb daar echt geen schade van opgelopen en een hele gelukkige liefdevolle jeugd gehad

Jij misschien niet. Er zijn die hebben dat wel. Is het niet omdat ze zich 'alleen' voelen, dan is het wel dat ze 'beschadigd' (lees vervelend, irritant, verwend) worden omdat de ouders niet meer opvoeden, maar compensatie- of 'ik ben hier te moe voor' gedrag vertonen.

Precies. Ik heb heel wat kinderen over de vloer en degenen met ouders die continu werken, zijn vaak de verschrikkelijkste kinderen. Daarbij snap ik niet waarom je aan kinderen begint, als je er geen tijd voor maakt en hebt.

**Geplaatst**: 09-12-13 11:07

Re: hoe vermoeiend zijn kinderen?

Geplaatst: 09-12-13 11:07

En buiten het feit dat je kinderen elders best prima opgevangen zullen worden heb je ook nog je kinderen zelf die aangeven dat ze je graag om zich heen hebben (en terecht). Ik werk "maar" drie dagen, zou qua werk best graag meer willen werken omdat ik het naar mijn zin heb, maar als ze dan zeggen "jij moet niet gaan werken vandaag, ik wil bij jou zijn..." tja, ik ben misschien een zacht eitje, maar dan ben ik ineens in staat om onmiddelijk thuismoeder te worden... En hoe ouder ze worden hoe beter ze het kunnen aangeven ;-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-12-13 12:59

Geplaatst door de TopicStarter : 09-12-13 12:59

Mijn ouders werkte ook fulltime. Heb er voor zover ik weet nooit hinder van gehad alleen dat ik het jammer vond dat mn vader soms tot 21.werkte. mn mam was wel altijd rond half 5 thuis dus dat viel wel mee.

Ik ben overigens heel bijna 25. Wil sowieso nog een paar jaar wachten :-)

Nomineer dit bericht ×