Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Kuggur schreef:lucifertje schreef:Wat ik zo zie is het niet gebroken maar gescheurd.
Tip; Als je geen benul hebt van de materie geen "advies" posten.
Natuurlijk is de humerus op deze röntgenfoto gebroken.

Gelukkig heeft m'n HA het na een paar dagen goed omgedaan.

Hij vond het zelfs niet totaal onverantwoord dat ik alweer fiets. Wel leek het hem hoogst onverstandig om over 6 weken alweer te gaan paardrijden, ook wanneer ik voor opereren kies
Delphi schreef:Ik heb jaren geleden ook mijn sleutelbeen gebroken in Australië. De breuk zag er net zoals bij jou uit. Ik moest in een mitella en verder niets. In Nederland terug in het ziekenhuis wilden ze eigenlijk ook opereren, omdat het niet mooi stond. Mijn schouder zelf hing ook erg af waardoor het extra opviel. Maar vanwege de inmiddels botvorming wilden ze het toch even afwachten, omdat opnieuw breken altijd nog kon. Bij mij is het dus wel aangegroeid, maar wel zo scheef net als op de foto. Op zich zie je het niet echt, behalve dat je mijn sleutelbeen niet echt ziet maar een punt die ook duidelijk voelbaar was. Ik wilde liever geen operatie omdat ik er geen klachten aan had, in tegenstelling tot jou, en bang was voor een flink litteken.
Mij werd verteld dat een sleutelbeen vaak weer vastgroeit, al kan dat ook scheef zijn. Bij een been of arm wil je dat dus niet hebben, maar bij een sleutelbeen kan ik doorgaans niet zo veel kwaad. Daarom zijn ze vaak niet zo happig er op om gelijk te opereren.
Hinke schreef:Dit is zooooo toeval!Afgelopen zondag ben ik van mijn paard gevallen bij het buiten rijden toen mijn paard een paar flinke vreugdesprongen maakte. Hoewel ik dacht dat ik goed viel heb ik toch mijn bovenarm gebroken. Toen ik door de agent naar het ziekenhuis was gebracht waren ze op de spoedeisende hulp net met een ander geval bezig waardoor ik geen dokter heb gesproken. Het hoefde niet geopereerd te worden en er kon geen gips omheen omdat het te hoog zit. Ik kreeg verder ook niet echt info over wat ik wel en niet kon doen en hoe ik moet slapen en douchen. Gelukkig heb ik maandag een vervolgafspraak dus dan zal ik meer te horen krijgen.
Het gekke is nu dat ik bijna geen pijn heb (behalve als ik probeer te slapen) en ik ben daarom nu ook al alles weer aan het doen (behalve paardrijden natuurlijk). Mijn arm hangt wel in een sling dus ik gebruik alleen mijn rechterarm. Ik vraag me alleen wel af of het zo goed zal gaan helen. Ik kan me bijna niet voorstellen dat zo'n breuk helemaal zelf herstelt. Daarnaast vind ik allemaal enge verhalen hier op bokt van mensen die na 7 jaar nog steeds last hebben van hun arm.
Zijn er hier mensen die hier ervaring mee hebben? En hoe lang duurde het herstel - wanneer kon je weer paardrijden?
Nog even een ingescande rontgenfoto, ter illustratie:
https://scontent-a-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/580554_584459658258292_833970919_n.jpg
Ik had 7 jaar geleden een bijna identieke breuk in dezelfde arm!
Tip: niet proberen dus!
Bij mij mocht de sling er ook af na 6-7 weken en kon een paar dagen daarna alles weer doen, ook rijden. Mindim schreef:Delphi schreef:Ik heb jaren geleden ook mijn sleutelbeen gebroken in Australië. De breuk zag er net zoals bij jou uit. Ik moest in een mitella en verder niets. In Nederland terug in het ziekenhuis wilden ze eigenlijk ook opereren, omdat het niet mooi stond. Mijn schouder zelf hing ook erg af waardoor het extra opviel. Maar vanwege de inmiddels botvorming wilden ze het toch even afwachten, omdat opnieuw breken altijd nog kon. Bij mij is het dus wel aangegroeid, maar wel zo scheef net als op de foto. Op zich zie je het niet echt, behalve dat je mijn sleutelbeen niet echt ziet maar een punt die ook duidelijk voelbaar was. Ik wilde liever geen operatie omdat ik er geen klachten aan had, in tegenstelling tot jou, en bang was voor een flink litteken.
Mij werd verteld dat een sleutelbeen vaak weer vastgroeit, al kan dat ook scheef zijn. Bij een been of arm wil je dat dus niet hebben, maar bij een sleutelbeen kan ik doorgaans niet zo veel kwaad. Daarom zijn ze vaak niet zo happig er op om gelijk te opereren.
De breuk stond na 5 maanden nog precies zo, zonder botaangroei. Het was ook zo vervuild, dat het niet aan zou groeien.
TS, ik zou ook een operatie verkiezen hoor!!
Sabini schreef:Hinke schreef:Dit is zooooo toeval!Afgelopen zondag ben ik van mijn paard gevallen bij het buiten rijden toen mijn paard een paar flinke vreugdesprongen maakte. Hoewel ik dacht dat ik goed viel heb ik toch mijn bovenarm gebroken. Toen ik door de agent naar het ziekenhuis was gebracht waren ze op de spoedeisende hulp net met een ander geval bezig waardoor ik geen dokter heb gesproken. Het hoefde niet geopereerd te worden en er kon geen gips omheen omdat het te hoog zit. Ik kreeg verder ook niet echt info over wat ik wel en niet kon doen en hoe ik moet slapen en douchen. Gelukkig heb ik maandag een vervolgafspraak dus dan zal ik meer te horen krijgen.
Het gekke is nu dat ik bijna geen pijn heb (behalve als ik probeer te slapen) en ik ben daarom nu ook al alles weer aan het doen (behalve paardrijden natuurlijk). Mijn arm hangt wel in een sling dus ik gebruik alleen mijn rechterarm. Ik vraag me alleen wel af of het zo goed zal gaan helen. Ik kan me bijna niet voorstellen dat zo'n breuk helemaal zelf herstelt. Daarnaast vind ik allemaal enge verhalen hier op bokt van mensen die na 7 jaar nog steeds last hebben van hun arm.
Zijn er hier mensen die hier ervaring mee hebben? En hoe lang duurde het herstel - wanneer kon je weer paardrijden?
Nog even een ingescande rontgenfoto, ter illustratie:
https://scontent-a-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/580554_584459658258292_833970919_n.jpgIk had 7 jaar geleden een bijna identieke breuk in dezelfde arm!
En ook geen gips, alleen een sling.
Slapen is inderdaad het meest ongemakkelijk. Gek genoeg lag ik op de kant waar de arm gebroken was. En dan legde ik de arm iets voor me, zodat ik niet met m'n borstkas letterlijk op de arm/breuk lag. Op mijn andere kant en op mijn rug liggen deed teveel pijn omdat de arm -zodra je gaat ontspannen- zakt naar een bepaalde positie = breuk in beweging = auw!
Mijn breuk is mooi geheeld.
Na 7 weken rust zat ik weer op het paard. Moest na de zesde week (toen de sling definitief af mocht) wel eerst krachttraining doen (met een 1 kg gewichtje je biceps en triceps en schouderspieren trainen).
Last na de tijd:
- ik kan niet meer op mijn handen staan (handstand bijvoorbeeld..). Daar kwam ik op een ongemakkelijke manier achter, ongeveer een half jaar na de valTip: niet proberen dus!
- ik heb pijn op de plek van de breuk wanneer ik bij een raam zit (op de tocht) en wanneer het plotseling van warm naar koud gaat (bijv. tijdens het naar binnen lopen van de grote vriezer op het werk).
- ik kan ook niet meer hangen aan beide armen. Met gym op school moesten we bijvoorbeeld hangen aan van die ringen, maar dat kan ik -nu nog steeds- niet.
Wel ben ik erg sterk in mijn arm. Ik werk in de bediening en draag zonder problemen zware dienbladen op links. Krachttraining is dus wel een aanrader, ook voor het paardrijden, zodat beide armen weer ongeveer even sterk worden.
Succes en sterkte ermee!
Mindim schreef:Delphi schreef:Ik heb jaren geleden ook mijn sleutelbeen gebroken in Australië. De breuk zag er net zoals bij jou uit. Ik moest in een mitella en verder niets. In Nederland terug in het ziekenhuis wilden ze eigenlijk ook opereren, omdat het niet mooi stond. Mijn schouder zelf hing ook erg af waardoor het extra opviel. Maar vanwege de inmiddels botvorming wilden ze het toch even afwachten, omdat opnieuw breken altijd nog kon. Bij mij is het dus wel aangegroeid, maar wel zo scheef net als op de foto. Op zich zie je het niet echt, behalve dat je mijn sleutelbeen niet echt ziet maar een punt die ook duidelijk voelbaar was. Ik wilde liever geen operatie omdat ik er geen klachten aan had, in tegenstelling tot jou, en bang was voor een flink litteken.
Mij werd verteld dat een sleutelbeen vaak weer vastgroeit, al kan dat ook scheef zijn. Bij een been of arm wil je dat dus niet hebben, maar bij een sleutelbeen kan ik doorgaans niet zo veel kwaad. Daarom zijn ze vaak niet zo happig er op om gelijk te opereren.
De breuk stond na 5 maanden nog precies zo, zonder botaangroei. Het was ook zo vervuild, dat het niet aan zou groeien.
TS, ik zou ook een operatie verkiezen hoor!!
Emma_s_girl schreef:Laat je niet zomaar wegsturen als ze niet duidelijk. En zorg dat ze naar je luisteren en dat ze je vragen beantwoorden.
Als je het niet vertrouwt vraag dan een 2nd opinion aan. Zeker als er risico's aan zitten. Sterkte!
Zelf heb ik ruim 7 maanden geleden mijn pols gebroken en een knieblessure opgelopen. Pols blijkt op 2 plekken gebroken te zijn geweest en maar een van de breuken is genezen. Ik wist niet eens dat het 2 breuken waren. En ze wilden geen foto's meer maken toen het gips eraf was. Naar de knie wilden ze al helemaal niet kijken.
Nu moet ik alsnog onder het mes voor de knie, en waarschijnlijk ook voor de pols.
Ga je nu wel naar een ander ziekenhuis, voor je pols? Wat zeiden de doktoren er nu zelf van, hoe het is gegaan?
Van de dokter die ik heb werd me alleen wel duidelijk dat het geen sneetje van 3 cm gaat worden, maar veel groter, omdat ze ook achter de gewrichtskop iets willen doen, en ze moeten kijken of er niet nog ergens losse botstukken zitten. Rij je nu al weer paard, of dat nog niet?
Painttobe schreef:lucifertje schreef:Wat ik zo zie is het niet gebroken maar gescheurd. Inprincipe groeit het gewoon aan en het zit idd te hoog voor gips.
En dit is precies waarom je geen advies moet vragen op bokt, want iedereen is ineens arts.![]()
Als je het niet vertrouwd, ga terug naar het ziekenhuis of je huisarts maar ga alsjeblieft niet hier adviezen vragen aan zogenaamde artsen..
Het is slordig van het ziekenhuis dat ze je met weinig voorlichting en adviezen naar huis hebben laten gaan, maar neem dan zelf je verantwoordelijkheid door te eisen dat je meer wil weten van ze. Het is tenslotte jouw arm, jouw lijf en jij moet er nog mee leven.
Dus bel ze, ga er langs, wat je zelf wil. Alleen niet hier op bokt adviezen vragen.. Daar schiet je echt niks mee op.