Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-13 15:25

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-13 15:25

Heel erg bedankt voor alle lieve reactie's. Het doet mij (en mijn verloofde!) erg goed deze te lezen.

Ik heb mij vandaag aangemeld voor online begeleiding, welke specifiek gericht is op abortusverwerking.
Op deze manier kan ik lekker in mijn vertrouwde omgeving blijven en de tijd nemen om de vragen te beantwoorden die de begeleiding heeft. Zo kan ik ook bij mijn huidige therapeut blijven, maar net dat extra stukje ondersteuning krijgen thuis.

Wat mijn moeder betreft zit ik er al een tijdje over te denken om te breken met haar, hier dacht ik ook al over na voordat ik uberhaupt wist van de zwangerschap. Dit geeft mij eigenlijk net dat extra zetje in de rug om in ieder geval eens te beginnen met het veranderen van mijn telefoonnummer.

Nogmaals, heel erg bedankt voor alle lieve reactie's.

**Geplaatst**: 04-11-13 15:36

Geplaatst: 04-11-13 15:36

TS en verloofde, jullie hebben samen een hele dappere beslissing genomen in het belang van het kleine wondertje in jou buik.
Ik wens jullie heel veel sterkte :(:)

**Geplaatst**: 04-11-13 15:53

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 04-11-13 15:53

Ik heb diep respect voor de keuze die je gemaakt hebt. Jullie hebben in het belang van het kleine wondertje gedacht, en dat vind ik heel knap.
Maar blijf samen praten. Lukt dit samen slecht, dan is het wellicht een optie om het op te schrijven voor elkaar.

Naar je moeder toe zou ik heel kort daad reageren, of je belt gewoon maar als je gaat lopen zeuren heb ik liever niet meer dat je belt. Geef duidelijk aan dat je dit niet van haar accepteert. Geeft ze hier geen gehoor aan, dan gewoon de telefoon niet meer opnemen als ze belt.
ik weet nog wel wat anders te zeggen, maar dat is misschien wel kwetsend al kwetst ze hou ook steeds.

Verder hoop ik dat jullie het saampjes een plekje kunnen geven, en wens jullie heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 04-11-13 15:56

Geplaatst: 04-11-13 15:56

Lieve TS en verloofde. Net als mijn voorgangers petje af voor jouw (jullie) beslissing. Een beslissing genomen in het welzijn van jullie kind. Dat terwijl je zelf niet goed in je vel zit en een kinderwens hebt.
Ik kan daar alleen maar erg veel bewondering voor hebben.

Ik heb er verder geen ervaring mee maar zoals ik je berichten nu heb gelezen heb je online hulp gekregen. Ik hoop dat je daarmee alles meer op zijn plek krijgt en straks weer verder kunt.

Hier in ons dorp ken ik wel iemand die dus een kindje heeft laten komen...het kindje is later van haar afgenomen en uit huis geplaatst. Daar zit je ook niet op te wachten.

Ik vind je beslissing dapper. Ik hoop dat alles op zijn plek komt voor jou en je verloofde.

Jammer van je moeder. Dat heeft zeker met haar borderline te maken en een miskraam in het verleden. Maar inderdaad breken of tijdelijk maar eens een pauze inlasten. Jij en je verloofde gaan nu even voor.

Sterkte met alles!

**Geplaatst**: 04-11-13 16:00

Geplaatst: 04-11-13 16:00

Nibbit1986 schreef:
Heel erg bedankt voor alle lieve reactie's. Het doet mij (en mijn verloofde!) erg goed deze te lezen.

Ik heb mij vandaag aangemeld voor online begeleiding, welke specifiek gericht is op abortusverwerking.
Op deze manier kan ik lekker in mijn vertrouwde omgeving blijven en de tijd nemen om de vragen te beantwoorden die de begeleiding heeft. Zo kan ik ook bij mijn huidige therapeut blijven, maar net dat extra stukje ondersteuning krijgen thuis.

Wat mijn moeder betreft zit ik er al een tijdje over te denken om te breken met haar, hier dacht ik ook al over na voordat ik uberhaupt wist van de zwangerschap. Dit geeft mij eigenlijk net dat extra zetje in de rug om in ieder geval eens te beginnen met het veranderen van mijn telefoonnummer.

Nogmaals, heel erg bedankt voor alle lieve reactie's.

Op de site die ik had gepost? Lijkt me een goed idee, FIOM staat goed bekend en ik zag een hoop goeie reacties op de site.

Sterkte ermee! +:)+

**Geplaatst**: 04-11-13 16:04

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 04-11-13 16:04

helaas heb ik niet DE oplossing voor je...wat ik wel kwijt wil is dat ik enorm veel respect heb voor je verloofde en jou....niet veel durven de beslissing te nemen die jullie beide genomen hebben met alle gevolgen van dien...denk aan jullie zelf en als de tijd rijp is komt ook ooit jullie kinderwens uit.

**Geplaatst**: 04-11-13 16:12

Geplaatst: 04-11-13 16:12

probeer het goed duidelijk te beschrijven aan je psychotherapeut, ze kunnen meer dan je zelf denkt. Zelfs zonder concrete voorbeelden maar met beschrijvingen waarom het niet verbeterd

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-13 18:23

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-13 18:23

Margrathea, via het FIOM inderdaad.

De rest, heel erg bedankt voor alle lieve reacties.
Als het goed is hoor ik in de loop van de week meer van het FIOM, dus ik ben benieuwd.

Vandaag had ik een enorme dipdag. Onwijs slecht geslapen, een terugkerende nachtmerrie en al de hele dag hoofdpijn en futloos.

**Geplaatst**: 04-11-13 18:43

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 04-11-13 18:43

Neem er ook de tijd voor om je rot te voelen, dat is echt normaal en als je er overheen gaat lopen wordt het alleen maar erger. Neem een warme kop thee en hang lekker op de bank en doe alleen waar je echt zin in hebt. Goed van je dat je elders hulp zoekt, vind het onwijs knap van je wat je doet en ik ga mee in de reacties van andere bokkers

**Geplaatst**: 04-11-13 21:18

Geplaatst: 04-11-13 21:18

Hoi Nibbit,
Ook van mij een hele dikke knuffel. Je hebt een moedige beslissing genomen en daarbij het belang van je kindje voorop gesteld. Heel erg goed - en tegelijkertijd hartverscheurend. ...!

Een gedachte die ik nog had over therapie was, hoe of het voor jou zou zijn om bijv. naast je eigen therapeut een eerste lijns ppsycholoe te zoeken die bijv. EMDR doet. En daar dan het min of meer afgebakende onderwerp abortus bij de kop pakken. (Voor de volledigheid: bij emdr weet je prima waar je begint en kan het een verrassing zijn waar je uitkomt, maar als startpunt is het helder.)

**Geplaatst**: 04-11-13 21:37

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 04-11-13 21:37

Amai Nibbit, dat is niet niks.
Moeilijke keuze om te maken, zeker als je een kinderwens hebt.
Maar ik kan me inderdaad aansluiten bij de rest, en vind dat je heel dapper gehandeld hebt, in het belang van het kindje.
Dat je nu met een slecht gevoel zit is maar normaal denk ik, het zou raar zijn als je er niet mee zou zitten.
Je bent immers aan het rouwen, je moet alles kunnen verwerken en dat gaat niet zomaar in een vingerknip.
Voor andere mensen draait de wereld gewoon verder, terwijl voor jou alles anders is.
Uiteindelijk zal je het een plaatsje kunnen geven, al duurt dat wel een hele tijd.
En het is normaal dat je er voor altijd aan blijft denken, al ga je er op termijn waarschijnlijk anders tegenaan kijken.
Zeker niet stoppen met erover te praten wanneer je dat nodig vind, en je verloofde erbij betrekken, zodat hij weet wat er speelt.

Ik weet dat een tante van mij ook in zo'n situatie zat, wel anders dan bij jullie, maar kwam op hetzelfde neer, nl abortus.
Ze heeft besloten voor abortus omdat ze verkracht was en ze eigenlijk geen kindje wou, ze was ook nog erg jong.
Later heeft ze daar spijt van gehad, want een moedergevoel is heel sterk. Kan helemaal geen sprake zijn van een moedergevoel (zoals bij haar, ze wou het absoluut niet weten) en plots is het er en krijg je het niet meer opzij gezet.
Ze heeft toen ook een herdenkingsdoos gemaakt, waarin ze briefjes stak als ze het moeilijk had, briefjes aan haar kindje. Meer had ze niet, omdat ze zo boos was, had ze alle bewijzen dat ze zwanger was weggesmeten.
Later, toen ze in een relatie zat, heeft ze samen met haar vriend die doos begraven in hun tuin.
Zo heeft ze symbolisch haar kindje kunnen begraven en verder kunnen gaan.
Ondertussen staat er een mooi beeldje op die plek en iedereen in de familie weet waarvoor dat beeldje staat.
Ze heeft hierdoor enorm veel rust gevonden.

**Geplaatst**: 05-11-13 11:46

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 05-11-13 11:46

Wat een nare beslissing heb je moeten nemen, maar wel de beste voor jou denk ik. Je hebt al proffesionele hulp dat is een goede eerste stap. Wat betreft je moeder: als ze smst zonder te lezen verwijderen. Als ze belt een keer opnemen, voordat zei een woord uitbrengt leg je haar op dat je niet verwijten naar je hoofd wil. Geef zij daar geen gehoor aan, druk je je telefoon uit en neem je niet meer op.
Want dan mag ze wel bordeliner hebben, het is nog geen excuus om je zo met je dochter om te gaan.
En ik heb ook een miskraam gehad, was nog niet zover, maar ik ga toch ook niemand verwijten die wel een arbortus pleegt. Ik denk dat daar goede redenen achter zitten. En ik leef met hun en met jou harstikke mee want jij bent net zo goed wat verloren. En het doet net zo goed pijn.

Veel sterkte en ik hoop dat jij en je verloofde er samen uit komen. Niet dat je het moet vergeten maar het een plekje kan geven.

**Geplaatst**: 06-11-13 10:26

Geplaatst: 06-11-13 10:26

Wat een ontzettend moeilijke keuze heb je moeten maken. Ik vind het dan ook bewonderenswaardig dat je het wel gedaan hebt, kan begrijpen dat je er kapot van bent.
Je bent nu al heel goed bezig met verwerken door hulp en lotgenoten te zoeken, maar geef het ook de tijd.
Een ander telefoonnummer nemen (of het nummer van je moeder blokkeren) lijkt me ook een juiste keuze. Naast dat ze geen steun is, is ze destructief bezig en versterkt de irrealistische negatieve gedachten (die je wellicht zelf al hebt): hoe kun je je kind dit aan doen, ik hoop dat je er spijt van hebt etc. terwijl je het JUIST voor je kind doet, ten koste van jezelf, echte moederkeuzes dus als je het mij vraagt.

Je zult ook wel merken dat ineens alles om baby's draait (je slaat een tijdschriftje open, en ja hoor, babyspulletjes te koop. Loop je over straat, kom je in je korte wandeling ineens 5 moeders met babies tegen e.d.). Dit is niet meer dan anders, maar het trekt nu je aandacht, zoek daar dus niets achter (voor het geval je dat deed).

En iedereen rouwt op zijn/haar manier, dat mag ook. Je kunt dus best met je partner samen rouwen zonder dat je daarbij steunende woorden hoeft te gebruiken. Laat hem alleen in jouw wereldje, huil samen en ga samen op bed liggen niks doen. En mocht je je dan een minuutje iets beter voelen, laat dan weten dat je hem en zijn verdriet ook ziet.

Sterkte TS, en mijn respect heb je.

**Geplaatst**: 06-11-13 10:41

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 06-11-13 10:41

Nibbit, respect voor jullie keuze. Jullie hebben dit heel goed overwogen maar dat maakt het niet minder zwaar, bij een zwangerschap en het afbreken daarvan komen zeker ook de hormonen om de hoek kijken die je niet moet onderschatten, ook hier kun je een labiele dweil van worden wat ook geestelijk zwaar doorwerkt. En je moeder met haar afwijking werkt ook niet mee terwijl dat net de persoon is waar je steun en begrip bij zou zoeken, normaal gesproken. Ik wil je alleen heel veel sterkte wensen samen, je kunt het goed onder woorden brengen en ik hoop/denk dat je er wel uitkomt, feit blijft dat je je eerste kindje nooit vergeet en dat hoeft ook niet maar je gevoelens zullen slijten. Dat is rouwen en hoort erbij, heel veel sterkte voor jullie alle twee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-11-13 14:19

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst door de TopicStarter : 06-11-13 14:19

Lieve allemaal,

Ontzettend bedankt voor alle lieve en bemoedigende woorden.
Het doet me erg goed en laat me inzien dat ik inderdaad best trots op mezelf mag zijn.

Sassol: Ik zie inderdaad veel beebies nu, zwangere vrouwen en spontaan lijkt iedereen in mijn vriendenlijst op Facebook ook zwanger te zijn/kinderen te hebben. Aan mijn verloofde merk ik ook dat hij hier veel last van heeft.

Gisteren bij het opruimen kwam ik mijn eerste positieve zwangerschapstest tegen, deze had ik juist bewust 'verstopt' toentertijd omdat ik hem niet meer wou zien. Was wel even een vreselijk pijnlijk momentje.
Mijn verloofde en ik hebben samen gehuild en daarna een lekker filmpje opgezet.
Het doet vreselijk pijn en het voelt zo onnatuurlijk. Zoals ik al tegen meerderen ook in PB heb gezegd, de keus tussen leven en dood hoort niet in onze handen te liggen. Dus ik vind het vreselijk dat ik deze keuze heb moeten maken.

**Geplaatst**: 06-11-13 14:23

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 06-11-13 14:23

Ik geloof dat als wij mensen de keuze tussen leven en dood niet in handen horen te hebben, we die keuze ook niet zóúden hebben..
Ik kan begrijpen dat het een heel dubbel gevoel geeft, maar wees trots op jezelf en je vriend, jullie hebben je kindje het beste gegund..

**Geplaatst**: 06-11-13 17:39

Geplaatst: 06-11-13 17:39

Wat een ontzettend dappere keuze Nibbit, van jou en van je verloofde, het zal een ongelofelijk moeilijke beslissing zijn geweest die niet licht, en met zeer goede reden, is genomen. Houd je daaraan vast! Geef jezelf de tijd om dit te verwerken, goed dat je op zoek gaat naar hulp die bij jou specifiek past en dat je ook nog de tijd en ruimte in je hoofd houdt om met je verloofde te kunnen praten. Ook je verloofde heeft het moeilijk, probeer dat samen vast te pakken en het samen te verwerken, hoe moeilijk dat ook is.

Wat betreft je moeder; wat vreselijk naar dat ze zo reageert en dat je je daar ook nog mee bezig 'moet' houden. Dat je overweegt om met haar te 'breken' zegt al genoeg; hoewel ik normaal gezien zou afraden om dat soort ingrijpende besluiten te nemen in zo'n toch al enorm moeilijke tijd, misschien zou het in jouw geval wel helpen om even niet meer haar berichten etc. te lezen/horen. Blokkeer haar nummer, dan hoef je je eigen nummer niet te veranderen, dat kan via je provider als ik me niet vergis. Je kunt het altijd nog 'permanent' maken door te breken, maar dat hoeft niet nu, als je in elk geval maar even rust in je hoofd hebt.

Heel, heel veel sterkte, voor jou en ook voor je verloofde... :(:)

**Geplaatst**: 07-11-13 00:33

Geplaatst: 07-11-13 00:33

Nibbit1986 schreef:
Het doet vreselijk pijn en het voelt zo onnatuurlijk. Zoals ik al tegen meerderen ook in PB heb gezegd, de keus tussen leven en dood hoort niet in onze handen te liggen. Dus ik vind het vreselijk dat ik deze keuze heb moeten maken.

Tja, de keus tussen leven en dood hoort niet in onze handen te liggen... ik weet niet in wiens handen die nu dan ligt maar die maakt er anders een soepzooitje van. Toelichting hoef ik hier niet bij te geven.
Dus ja, ook al zou de keuze niet in jullie handen moeten liggen, gaan jullie er toch verantwoordelijk en doordacht mee om.

Mijns inziens gaat het er dan ook niet om wie de keuze maakt, maar hoe de keuze gemaakt wordt.

**Geplaatst**: 07-11-13 00:48

Geplaatst: 07-11-13 00:48

Hier geen ervaring, tips of adviezen, maar ik wil jou en je verloofde wel heel veel sterkte toewensen! Het is een hele moeilijke, maar in deze situatie dappere beslissing.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-13 19:22

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-13 19:22

Heel erg bedankt iedereen

Toen ik dit topic opende was ik erg bang dat het een reltopic zou worden, aangezien het nogal een beladen onderwerp is en er een behoorlijk taboe op ligt. Ik ben blij dat dit niet het geval is!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-13 13:54

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-13 13:54

Even een kleine update:
Ik heb inmiddels contact gehad met het FIOM en ik kom in aanmerking voor het abortusverwerkingstraject.

Ik heb al een begeleider 'toegewezen' gekregen en het zal dus spoedig starten. Hier ben ik erg blij om en ik hoop dat het me gaat helpen.

**Geplaatst**: 08-11-13 14:04

Geplaatst: 08-11-13 14:04

Hoi Nibbit,

het FIOM is uiterst deskundig in het jou helpen verwerken van je abortus.

Goed, dat je begeleiding hebt gezocht...! En ik hoop, dat je er veel aan zult hebben.

**Geplaatst**: 08-11-13 18:27

Geplaatst: 08-11-13 18:27

Oh dat is fijn zeg! Hopelijk helpt het je snel om in ieder geval de zwaarste rouw te verwerken.

Nogmaals sterkte voor jou en ook voor je vriend Y;(

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-12-13 12:55

Geplaatst door de TopicStarter : 14-12-13 12:55

Hoi allemaal,

Ik weet niet of ik dit topic nog 'omhoog mag halen', maar ik wil jullie graag even laten weten hoe het gaat.

Het verwerkingstraject via het FIOM is al een tijdje begonnen en tot nu toe lijk ik er wel baat bij te hebben.
Ik vind het nog steeds erg moeilijk en heb moeite om niet boos te worden als ik mensen (collega's) hoor praten over hoe anti-abortus ze wel niet zijn. Ze hebben geen idee hoe het is om in een dergelijke situatie te zitten, dus ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen, maar het is vervelend.

Verder gaat het zijn gangetje en leven we een beetje in zombie-modus in ons normale routine.

**Geplaatst**: 14-12-13 17:11

Re: Een abortus verwerken...

Geplaatst: 14-12-13 17:11

Dat is mooi, elke vooruitgang is wat he

Nomineer dit bericht ×