Heb er nu al zo lang last van dat ik er redelijk aan gewend ben.
Als het bij mij goed mis is braak ik vrolijk door tot maagbloedingen toe.
Ik kan soms inmiddels functioneren met migraine emmertje er bij en het gaat (en daar is ook alles mee gezegd).
Eigenlijk is het meer een soort van automatische piloot die zeer doelgericht moet werken en niet in slaap moet vallen.
Auto rijden is gewoon enorm bagger vooral als je op de snelweg zit en moet braken (heb dus preventief altijd zakjes in de auto binnen hand bereik.
Ik heb al een hoop medicijnen geprobeerd van paracetamolletjes tot epilepsie medicijnen tot fentanyl (soort van morfine) in bijna alle vormen en maten, gevolg maag naar de kl*te en veel pijnstillers werken niet meer of geven meer pijn.
Gewone pillen gooi ik er vrolijk net zo hard weer uit.
Zet pillen word ik echt raar van.
Pleisters werken zo aller verschrikkelijks langzaam.
Inhalator ook gelijk braken.
Spuiten ... ik ben bang voor naalden
.En om eerlijk te zijn is met de pijn en ongemak te leven.
Waar je niet mee kan leven is het ongeloof en onwetendheid van je mede mensen die niet weten wat het inhoud, het heeft me zelfs mijn baan gekost.
De mensen die het wel begrijpen zul je geen last van hebben en die zijn ook belangrijker dan de rest van de horde, trek het je dus niet aan
.Alleen lezen als je het zo zat bent dat je alles wilt ondernemen er vanaf te zijn
Radicale oplossing (ja ik heb het gedaan op mijn werk
) als je in een keer van alle vooroordelen af wilt zijn.Ga lekker een keer met migraine naar school, emmertje onder de arm en keukenrol er bij voor als je de toiletten niet gaat halen en gaan met die banaan.
Geloof me je zal geen last meer hebben van je klasgenoten.
Denk alleen niet dat je leraren er erg blij mee zullen zijn (al zou ik daar poep aan hebben
) .
voor dat onderste stukje