Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-09-13 13:49

Geplaatst: 27-09-13 13:49

korbakimmy8 schreef:
Even opgezocht op Google:

''De oorzaak van littekenpijn is een beschadiging of beklemming van een zenuw door littekenweefsel. Het is ook mogelijk dat de zenuw in kwestie doorgesneden is en dan ontstaat er in het klein een soort fantoompijn. Daarnaast kan de zenuw zelf vreemd reageren op het doorsnijden en gaan woekeren, waardoor een neurinoom ontstaat.''

Zal ik dan fantoompijn hebben?

''Knijpen in het litteken is zeer pijnlijk en lichte aanrakingen of prikkelingen geven veel meer pijn dan verwacht. Dit laatste gegeven heet allodynie en is een vorm van overgevoeligheid door overprikkeling van de zenuwen in en rond het litteken.''

Dit is precies het geval bij mij.

Neuromen en fantoompijn zijn beiden goed te verhelpen.
Het klinkt in eerste instantie raar, maar emdr kan helpen.

Emdr is een lichamelijke techniek, die door nogal wat psychologen wordt gebruikt.
Emdr gaat er over, dat je zenuwstel soms (zoals helaas bij jou) "alarmsignalen" zoals pijn blijft afgeven, terwijl dat niet meer nuttig/ nodig is. Emdr kan die alarmbellen (pijn is een alarmbel) uitzetten.
Dat geeft verlichting!

Het is wel even zoeken, niet iedere psycholoog heeft emdr geleerd - en niet iedereen die emdr dot, kent het protocol tegen chronische/ neuronomen/ fantoompijn.

Dat protocol komt er op neer, dat je eerst praat, elkaar leert kennen, vertrouwen opbouwt etc.
Dan de voorbereidingen, uitleg over de methode, etc.etc.
Dan eerst "emdr doen op" hoe het voor jou was, om van die shet te vallen.
Dan "emdr doen op" over die giga pijn en dat je ouders er niet waren.
Dan de eerste operatie, de 2e, de 3e .
...en daarna doen jullie emdr op "hoe heftig de pijn nu voor jou is" en wat die pijn allemaal nu in jouw leven betekent.

Hoe lang het per keer duurt, weet je nooit van te voren, boffers zijn in 3 of 4 uur van hun cronische pijn af.

Ook emdr werkt met zo'n schaal van "hoeveel pijn voel je op een schaal van 1 tot 10", of "hoe rot voor jou is dit, op een schaal van 1 tot 10" met 1 als neutraal/ geen pijn en 10 "zo erg als maar zijn kan".

En voor nogal wat mensen zakt de pijn hetzij naar een laag cijfer, hetzij "wordt echt een een of een nul".

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 27-09-13 14:00, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-09-13 13:50

Geplaatst: 27-09-13 13:50

korbakimmy8 schreef:
nonskagek schreef:
Oef, moeilijk te lezen dit. Gebruik inderdaad wat alinea's en alsjeblieft... me? Serieus? Me arm, me ouders... dit is geen woord mensen. Leest vreselijk irritant.

Anyway,
Kun je niet meerdere 'second'-opinions aan vragen? Andere specialisten? Die weten er waarschijnlijk meer van dat heel Bokt bijelkaar

Niet iedereen is even goed in nederlands en heb de tekst al ''uit elkaar gehaald'' Maar is lastig op bokt via mijn pc.

Het is ondertussen ruim 3 jaar en 6 maanden geleden dat ik laatste keer geopereerd ben. Ik zit midden in me opleiding, en kan eigenlijk maar heel weinig missen, waardoor ik dus niet opnieuw geopereerd kan worden of allerlei behandelingen kan volgen. Zit zal dan alweer in vakanties moeten:$

me is geen woord, het is m'n of mijn

verder zou ik een second opinion halen, google eens op ervaringen van andere mensen en kijk welk ziekenhuis of therapie je goed kan helpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-13 13:50

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-13 13:50

Nissima schreef:
korbakimmy8 schreef:
Een andere mogelijkheid is behandeling door middel van een TENS, waarbij een kastje via plakkers op de huid de zenuw prikkelt waardoor de pijn verdwijnt (...)

Mijn moeder heeft onderop haar voet ook zo'n litteken met veel pijn. Hierdoor kan ze niet goed lopen en zodoende heeft ze dus óók last van haar knie, heup en rug. Voor haar knie gebruikt ze ook zo'n TENS-apparaat en heel af en toe gebruik ik hem ook wel eens (als ik behoorlijk last heb van mijn schouders). Dit doet helemaal geen pijn, het is juist een licht tintelend gevoel, denk maar aan wanneer je voet slaapt, maar dan nóg lichter tintelend. De paar keer dat ik het heb gebruikt werkte het heel goed, dus misschien kun je het eens proberen.

Was er inderdaad net een filmpje van aan het kijken. Misschien wel eens goed om daar naar te informeren. Ookal ben ik toch wel bang dat het pijn doet, want in heb natuurlijk overgevoelige pijn in me arm. Ik ga er naar informeren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-13 13:56

Re: Is dit te genezen? Oplossingen gezocht:) TIPS:D

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-13 13:56

Storm@
Snap niet waarom er ''gezeurd'' wordt over mijn nederlands. Niemand hier weet waarom ik zo schrijf toch?:) Er is dus een rede dat ik zo schrijf. Graag dat dus ffies achterwegen laten:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-13 13:57

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-13 13:57

Janneke2 schreef:
korbakimmy8 schreef:
Even opgezocht op Google:

''De oorzaak van littekenpijn is een beschadiging of beklemming van een zenuw door littekenweefsel. Het is ook mogelijk dat de zenuw in kwestie doorgesneden is en dan ontstaat er in het klein een soort fantoompijn. Daarnaast kan de zenuw zelf vreemd reageren op het doorsnijden en gaan woekeren, waardoor een neurinoom ontstaat.''

Zal ik dan fantoompijn hebben?

''Knijpen in het litteken is zeer pijnlijk en lichte aanrakingen of prikkelingen geven veel meer pijn dan verwacht. Dit laatste gegeven heet allodynie en is een vorm van overgevoeligheid door overprikkeling van de zenuwen in en rond het litteken.''

Dit is precies het geval bij mij.

Neuromen en fantoompijn zijn beiden goed te verhelpen.
Het klinkt in eerste instantie raar, maar emdr kan helpen.

Emdr is een lichamelijek techniek, die door nogal wat psychologen wordt gebruikt.
Emdr gaat er over, dat je zenuwstel soms (zoals helaas bij jou) "alarmsignalen" zoals pijn blijft afgeven, terwijl dat niet meer nuttig/ nodig is. Emdr kan die alarmbellen (pijn is een alarmbel) uitzetten.
Dat geeft verlichting!

Het is wel even zoeken, niet iedere psycholoog heeft emdr geleerd - en niet iedereen die emdr dot, kent het protocol tegen chronische/ neuronomen/ fantoompijn.

Dat protocol komt er op neer, dat je eerst praat, elkaar leert kennen, vertrouwen opbouwt etc.
Dan de voorbereidingen, uitleg over de methode, etc.etc.
Dan eerst "emdr doen op" hoe het voor jou was, om van die shet te vallen.
Dan "emdr doen op" over die giga pijn en dat je ouders er niet waren.
Dan de eerste operatie, de 2e, de 3e .
...en daarna doen jullie emdr op "hoe heftig de pijn nu voor jou is" en wat die pijn allemaal nu in jouw leven betekent.

Hoe lang het per keer duurt, weet je nooit van te voren, boffers zijn in 3 of 4 uur van hun cronische pijn af.

Ook emdr werkt met zo'n schaal van "hoeveel pijn voel je op een schaal van 1 tot 10", of "hoe rot voor jou is dit, op een schaal van 1 tot 10" met 1 als neutraal/ geen pijn en 10 "zo erg als maar zijn kan".

En voor nogal wat mensen zakt de pijn hetzij naar een laag ciijer, hetzij "wordt echt een een of een nul".

Dank je wel! Ik ga er binnenkort even voor zitten en opzoeken en informatie inwinnen:D

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-13 13:57

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-13 13:57

Dimple schreef:
Geen ervaring met je kwaal maar ik weet wel dat Hoorn niet het beste ziekenhuis is.

Bel met je zorgverzekering en vraag daar om raad en een second opinion. Heb ik ook gedaan en ik ben zó vreselijk blij dat ik dat heb gedaan. Kwam in Erasmus terecht en werd mij eerder verteld dat ik vrij snel geopereerd moest worden (met alle gevolgen van dien) hebben ze in Erasmus gezegd dat het allemaal niet zo'n haast heeft (lang verhaal kort)

Je verzekering heeft lijsten met waar de beste specialisten zitten in jouw geval, laat ze hun werk doen waar jij voor betaald.

Sterkte!

Weet jij toevallig of alles vergoed wordt? Of dat je eerst zoveel zelf moet betalen als je met een bepaalde behandeling bezig bent?

**Geplaatst**: 27-09-13 15:50

Geplaatst: 27-09-13 15:50

Jeetje meid wat vreselijk voor je :(:)

Ik denk dat ik dezelfde pijn als jij hebt.
Ik heb het aan mijn onderbeen.
Heb vele operaties gehad ivm een ziekte.
Aan mijn onderbeen is een zenuw beschadigd en heb heel veel pijn.
Alles al geprobeert, niets helpt. En ook injecties hielpen niet.
Daar werd de pijn alleen maar erger door.
Op "bokt" kwam ik er heel toevallig achter dat er Amitriptyline creme bestaat.
Ik heb de pilletjes ook gehad, maar daar kon ik niet tegen.

Via mn huisarts mocht ik de creme gaan proberen.
En het helpt

Niet helemaal, het haalt de scherpe randjes eraf zeg maar.

Misschien ook een idee voor jou.
Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 27-09-13 16:13

Geplaatst: 27-09-13 16:13

Normaal wordt een second opinion gewoon vergoedt.

Ik zou de verzekering bellen en het voor leggen, daar hebben ze speciale mensen voor zitten die meer van weten.
Ik ben super blij dat ik die stap toen heb genomen.

Hoorn is een klein ziekenhuis en ik denk dat een meer gespecialiseerd ziekenhuis je veel beter kan helpen! Niet bij de pakken neer gaan zitten en alles uitzoeken! Blijven bellen!!

Succes!

**Geplaatst**: 27-09-13 16:20

Re: Is dit te genezen? Oplossingen gezocht:) TIPS:D

Geplaatst: 27-09-13 16:20

Wat me direct te binnen schoot toen je vertelde over de onhandigheid op je werk:
zou het niet mogelijk zijn om een soort spalk te laten maken voor om je pols/onderarm, zodat er niks tegen het litteken kan stoten en zodat ze er niet echt in kunnen knijpen op je werk?

De oorzaak oplossen zou fijn zijn, maar misschien tijdelijk of wanneer dit toch niet lukt een spalk voor werksituaties?

**Geplaatst**: 27-09-13 17:14

Geplaatst: 27-09-13 17:14

korbakimmy8 schreef:
Nissima schreef:
Mijn moeder heeft onderop haar voet ook zo'n litteken met veel pijn. Hierdoor kan ze niet goed lopen en zodoende heeft ze dus óók last van haar knie, heup en rug. Voor haar knie gebruikt ze ook zo'n TENS-apparaat en heel af en toe gebruik ik hem ook wel eens (als ik behoorlijk last heb van mijn schouders). Dit doet helemaal geen pijn, het is juist een licht tintelend gevoel, denk maar aan wanneer je voet slaapt, maar dan nóg lichter tintelend. De paar keer dat ik het heb gebruikt werkte het heel goed, dus misschien kun je het eens proberen.

Was er inderdaad net een filmpje van aan het kijken. Misschien wel eens goed om daar naar te informeren. Ookal ben ik toch wel bang dat het pijn doet, want in heb natuurlijk overgevoelige pijn in me arm. Ik ga er naar informeren.

Eventueel probeer je het eerst uit op je andere arm, even aanvoelen hoe het is en dan kan je zelf denk ik wel bepalen of je het op je zere arm kunt verdragen.

Nomineer dit bericht ×