nu is dat gelukkig al lang een breed over. en dat is sinds ik niet meer op mijn buik slaap. ja, serieus, geen grapje. als klein kind lag ik altijd op mijn buik en keer op keer die nachtmerries. op een gegeven moment ben ik op mijn zij gaan liggen en nergens last van. heel vreemd.
een ding is zeker, ik lig niet meer op mijn buik 's nachts

edit: in mijn ogen is dromen iets psychisch. op het moment dat jij voor jou zelf een manier hebt gevonden waardoor jij geen nachtmerries meer krijgt (en jij daar heilig in geloofd) krijg je ze ook niet meer. ik had dat met op mijn zij liggen maar iemand anders heeft dat bijvoorbeeld met een dromenvanger.