Joyce_ schreef:"Die jaloezie blijf ik toch houden" vindik nogal makkelijk gezegd eigenlijk.. Dat biedt geen ruimte voor verbetering..
Vroeger in eerdere relaties kon ik ook wat jaloers zijn, heb één ex gehad die ziekelijk jaloers was. Als we samen uitgingen en ik praatte met een andere jongen, smste hij naar me: "één.. twee.. drie.. bam, dood. Laat die sukkel nu met rust anders kom ik me ermee bemoeien". Toen ik voor het eerst in twee jaar eens naar een strandfeestje wilde zonder hem, zei hij: "je bent nog helemaal niet klaar om in je eentje op pad te gan, niet komen janken als je wordt aangevallen of verkracht. Of nee, ik stuur wel een vriend van me met je mee, die houdt je dan wel in de gaten.". Heel ziek.
Toen heb ik besloten: dit nooit meer. Niet in mindere mate, niet dit andere mensen aandoen, gewoon nooit meer. Heb met mijn vriend een hele vrije relatie, zijn ontzettend verbonden, maar kunnen elkaar heel vrij laten in alles. Het is een mindset, je eigen onzekerheid loslaten en vooral genoeg van de ander houden om hem ook zijn sociale contacten te gunnen..
En heel belangrijk: van jezelf houden en jezelf méér gunnen dan een relatie waarin jaloezie speelt. Vroeg of laat gaat zoiets klappen, namelijk..
Dat ik het blijf houden wil niet zeggen dat er geen verbetering komt, het kan alleen maar beter worden maar ik ben van mening dat het in karakter en in het verleden zit.
En dan kan je zeggen ja zoek hulp ( en dat heb ik ook al gehad ) maar je verleden blijf je altijd met je meedragen.
En wat jij omschrijft is dan ook wel weer heel erg extreem, zo ben ik bij lange na niet, zoals je ook kan lezen in me andere posts.
Je kan niet alle jaloerse mensen over 1 kam scheren. Ik ben gelukkig in mijn relatie en mijn vriend ook, ongeacht de jaloezie.