Haar reactie is natuurlijk niet leuk, maar antidepressiva zorgen er tijdens de bijwerkingen ook voor dat je je juíst rot voelt.
Het heeft even tijd nodig om in te werken, en tijdens die periode heb je niet alleen lichamelijk maar ook psychisch nare bijwerkingen waardoor je jezelf gewoon even kwijt bent.
Het is lastig om de juiste beslissing te maken wat fijn voelt voor jullie beiden: een depressie is iets waarin je vooral moet zorgen dat ze weet dat je er voor haar bent en dat ze toch bij dingen betrokken wordt... aan de andere kant moet je haar ook niet teveel ''pushen'', dan krijgt ze juist het gevoel dat er teveel op haar gelet wordt.
Je kan wel zoveel psychiaters hebben en medicijnen slikken, het is allemaal meer een steun dan een oplossing.
Ze zal er toch echt zelf uit moeten komen, en hoe moeilijk het ook is, meer dan steun en een vriendin kan je niet voor haar zijn, besef dat ook.
Jouw macht houdt uiteindelijk gewoon op, ik neem aan dat ze in de gaten wordt gehouden door haar ouders, als de school weer begint eventueel door docenten (bij mij wel tenminste) en de psychiater natuurlijk, zeker nu met de medicijnen.
Mocht het alsnog bergafwaarts gaan, en dat kan in deze periode zo lijken door de bijwerkingen, hebben zij het dus zeker wel in de gaten.
Dus probeer het ook niet teveel aan te trekken, je bent super bezig door er zo voor haar te zijn en geloof me, dat is echt super van je!
Mijn beste vriendin heeft me destijds niet teveel opgevrolijkt, dan had ik namelijk echt het gevoel dat ik continue gecontroleerd en in de gaten gehouden werd, wat juist averechts werkte. Ik weet niet of jouw vriendin dat ook heeft, maar misschien heb je er toch iets aan, gewoon bij iemand zitten kan echt fijn zijn op zo een moment.
Vooral niet dwingen te praten, ik ga altijd naar m'n busvriend (docent, dus zie ik vaak) omdat hij zulke dingen moeilijk vindt en dus een kop thee geeft onder het mom van ''praat maar als je wil praten maar vragen doe ik niet''. Praten doet ze als het goed is met de psychiater, en als ze haar hart uitstorten doet ze dat vast wel, maar ernaar vragen helpt niet.
Dus zoals je nu begrip toont maar toch niet over je heen laat lopen qua gevoelens, echt, petje af!
Sterkte nog, ik hoop dat ze er niet te lang vast blijft zitten
Over dat avondje wat gaan doen: misschien moet ze er nog over nadenken. Jij hebt je best gedaan en meer kun je niet doen, zo een aanbod betekend voor haar al genoeg en laat haar toch weten dat ze er niet alleen voor staat
Geplaatst 
Daar hoef ik me niet zo'n zorgen om te maken. 
) en cijfer jezelf nooit weg. Je mag ook best zeggen; ik heb ook een k*tdag gehad.
Gelukkig begreep ze de boodschap daarna. 
