Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-06-13 14:44

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 14:44

Heel veel sterkte...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-13 14:52

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-13 14:52

Dank jullie wel allemaal.. Ik vindt jullie berichtjes en vooral ook de ervaringen zo fijn om te lezen. Net nog gebeld door een vriendin een uur lang aan de tel gehangen en haar eerste vraag was ook trek je het wel of moet ik naar je toe komen.. Ik vindt het zo lief hoe ze om mij denken..
Ik ben vandaag de hele dag alleen tot vanavond.. Mn zoontje is opa en oma aan het helpen met de tuin.. Waardoor ik erg veel tijd over heb om na te denken.. En me vooral ook druk te maken over vanavond..

Ik surf maar wat doelloos over het net.. Maar als ik heel eerlijk ben.. Ik heb echt geen idee wat ik lees.. Net zoals naar de klok kijken en achteraf nog niet weten hoelaat het nou eigenlijk is..
Heb net alles bij elkaar verzameld om eindelijk de bijsluiter van de pil eens te lezen.. Maar ook hier geen idee wat ik nou eigenlijk heb gelezen..

Ik had vandaag eigenlijk moeten werken en stiekem baal ik wel een beetje dat ik nu thuis zit ( terweil ik net nog erg opgelucht was dat ik niet hoeften )
Op mn werk had ik tenminste even geen tijd om na te denken.. Moet op mijn werk mn koppie goed verzetten ( gelukkig kan ik thuis en werk erg goed schijden) om niet met mijn had in een gehakt molen oid te kopen ( vleesfabriek ) maar aan de andere kant is het misschien ook wel goed om er zo bewust mee bezig te zijn.. Het is allemaal onderdeel van het verwerken.. En gek genoeg controleer ik nog steeds elk toilet bezoek of ik niet toevallig al bloed. In de hoop dat het alsnog spontaan begint.

Fijn dat jullie zo snel na de mk alweer zwanger waren ik lees dat vaak. Stiekem hoop ik dat het bij mij ook zo mag zijn al zou het beter zijn nog even te wachten ivm ons huis.. Maar het kidnje is zo vreselijk welkom

**Geplaatst**: 24-06-13 15:04

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 15:04

Bij mij was mijn man de dag van de echo vrij en s avonds is mijn moeder direct gekomen.
Die is hier gebleven tot na de curettage zodat er oppas was voor mijn zoontje

Ik controleerde ook elk wc bezoek mijn papiertje maar meer uit angst dat het zou beginnen

**Geplaatst**: 24-06-13 16:56

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 16:56

Ook voor mij is dit herkenbaar.

Ik kreeg een dochter in 2003, toen eenzelfde soort miskraam als jij en daarna ook nog een kindje dat halverwege de zwangerschap overleed en geboren werd. En gelukkig daarna nog een gezonde dochter, al was dat een vreselijk zware zwangerschap, vooral psychisch. Als ik haar een uur niet voelde, wist ik zeker dat ze dood was... Maar het is goed gekomen en ze is van de week 7 geworden.

Ik kan me nog herinneren wat voor hel dat is, meekijken op dat schermpje en zien dat er iets niet klopt. Ik kan me nog herinneren dat ik zei 'ik begin me nu toch ernstig zorgen te maken...' en dat de echoscopiste zei 'Ja, ik denk dat dat terecht is.' -O-

Verschrikkelijk

Het goede nieuws is: je komt erbovenop, al duurt dat een poos en voelt het nu niet zo. Maar inderdaad, er is niets erger dan een kindje moeten laten gaan. Ik wens je heeeel veel sterkte en hier een dikke virtuele *knuffffff*

Een gedichtje wat ik toen las en waar ik vreselijk om moest huilen, maar waarvan ik later ook wel de waarde ben gaan inzien:
Nooit zullen wij je leren kennen
Nooit begeleiden, naast je staan
Nooit zullen wij je mogen verwennen
Voordat we dat konden, ben je weggegaan.
Y;(

**Geplaatst**: 24-06-13 21:43

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 21:43

Oh vreselijk!
Ik wens je veel sterkte toe!
Dat het allemaal goed komt ! Y;(

**Geplaatst**: 24-06-13 21:48

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 21:48

Wat triest zeg.. Veel sterkte en kracht toegewenst.

**Geplaatst**: 24-06-13 22:33

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 22:33

Wat verschrikkelijk verdrietig.. en herkenbaar.. heb er echt een potje om zitten huilen net..
Dat moment dat je daar op de echo tafel ligt, en je het al ziet, en dan dat gezicht van de echoscopist. Staat me nog bij als de dag van gisteren.

Ik wil je heel erg veel sterkte wensen de komende tijd, geef je verdriet de ruimte, praat, huil, schreeuw en neem afscheid van je kindje..
Dikke digiknuf..

**Geplaatst**: 24-06-13 22:40

Geplaatst: 24-06-13 22:40

Ik herken je gevoel.... dit is zo verschrikkelijk..... Helaas ben ik in januari ons kindje met 15 weken zwangerschap verloren... Helaas merkte mijn lichaam dit niet en kwam ik er ook tijdens een controle echo achter.

Tijdens de zwangerschap was alles goed met het kindje, bewoog al fijn bij de vorige echo... Puur pech :-( ... Heel veel sterkte... Het zal wel even duren voordat je dit een plekje kan geven. Vergeten doe je het nooit. Mocht je erover willen praten mijn pb staat altijd open.

Ik heb nog steeds moeite met het niet zwanger zijn, ons kindje zou er al kunnen zijn.... Het doet hier nog steeds zoveel pijn als de dag dat ik het slechte nieuws hoorde.... Het slijt wel, maar er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk.

Edit: Overigens... wij zijn nu een half jaar verder met " proberen " maar helaas is er nog geen sprake van een nieuwe zwangerschap. Ik duim voor het einde van deze week....

Dikke knuffel!

**Geplaatst**: 24-06-13 23:56

Geplaatst: 24-06-13 23:56

Heel veel sterkte :(:)

Ik heb vijf miskramen meegemaakt. Het was verschrikkelijk.
We zijn (noodgedwongen) voor hulp naar het buitenland gegaan, veel medisch onderzoek gehad, behandelingen ondergaan, maar er kwam geen kindje van. Een hele moeilijke periode.
Uiteindelijk heb ik op 42 jarige leeftijd op natuurlijke wijze toch nog een lief meisje mogen krijgen.
Ons wondertje, terwijl we vanwege mijn leeftijd op het punt stonden afscheid te nemen van onze kinderwens. Ze wordt deze week 6 maanden, maar nog steeds zijn er momenten dat het heel onwerkelijk aanvoelt terwijl ik haar dan toch echt in mijn armen heb. Dat komt omdat een kind zo onbereikbaar was lange tijd. Ik kan nog steeds zomaar op een totaal ongeschikte tijd en ongeschikte plaats (de appie doet rare dingen met me

) volschieten van emotie. Blijdschap en dankbaarheid die me overvallen.

Ik gun iedereen die dezelfde ervaring heeft zo'n prachtig wonder :(:)

**Geplaatst**: 25-06-13 00:18

Geplaatst: 25-06-13 00:18

Heftig hoor , ik wens jullie veel sterkte, soms moet het zo gaan en dat is niet voor niets gelukkig. Wie weet kunnen jullie binnenkort dan wel nog een gezond kindje erbij krijgen. sterkte

**Geplaatst**: 25-06-13 00:57

Geplaatst: 25-06-13 00:57

Ts en alle vrouwen in dit topic, ik vind het zo erg voor jullie. Ik weet niet hoe het is, ik weet niet hoe het voelt, maar ik wens betere tijden voor jullie. Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 25-06-13 01:41

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 25-06-13 01:41

Ik wens jullie veel kracht en sterkte toe in deze moeilijke tijd.

**Geplaatst**: 25-06-13 06:10

Geplaatst: 25-06-13 06:10

Ook ik heb met 9 weken een miskraam gehad... Als ik een ieder zn verhaal lees voel ik me bijna schuldig dat ik er vrede mee had/heb. Ik had net een echo gehad en t was eigenlijk nog niks, een celdeling, achteraf heb ik ook altijd gedacht dat de gyn. Ook moet hebben gezien dat t niet goed was. Voordeel voor mij was dat ik zelf had gezien dat t niets was dus ook geen "kindje" verloren ben voor mn gevoel al was de miskraam en natuurlijk absoluut niet leuk. Wij waren daarna ook snel in verwachting en inmiddels is ze 9. Mijn ex had er overigens wel veel moeite mee dus blijf praten... Heel veel sterkte...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 09:47

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 09:47

girlyggirl schreef:
Ook ik heb met 9 weken een miskraam gehad... Als ik een ieder zn verhaal lees voel ik me bijna schuldig dat ik er vrede mee had/heb. Ik had net een echo gehad en t was eigenlijk nog niks, een celdeling, achteraf heb ik ook altijd gedacht dat de gyn. Ook moet hebben gezien dat t niet goed was. Voordeel voor mij was dat ik zelf had gezien dat t niets was dus ook geen "kindje" verloren ben voor mn gevoel al was de miskraam en natuurlijk absoluut niet leuk. Wij waren daarna ook snel in verwachting en inmiddels is ze 9. Mijn ex had er overigens wel veel moeite mee dus blijf praten... Heel veel sterkte...

Hoef je je niet schuldig over te voelen, want wij hebben er ook vrede mee.. Het is wel een bijzondere denkwijze om er vrede mee te hebben maar de natuur heeft het niet voor niets afgebroken.. Blijft wel dat het een zeer verdrietige gebeurtenis is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 10:00

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 10:00

ik zal jullie even op de hoogte houden van mijn bevindingen.. Ik doe het even vet gedrukt zodat mijn "updates" duidelijk te vinden zijn als iemand geen zin heeft alle reacties te lezen.

Gisteren zou ik om half 10 de pil nemen,, maar omdat ik mij zo rot voelde en de tijd zo langzaam kroop en ik eigenlijk niets liever wilde dan douchen en naar bed heb ik hem om 9 uur al genomen ( nadat ik eerst nagevraagd heb of dit kon ) en het was geen probleem.
De pil in nemen is me onwijs zwaar gevallen,, niet lichamelijk maar vooral psychisch.. Het is dan gewoon in 1 klap echt.. Geen weg terug.. En dat deed zeer.
De grond leek echt even onder mijn voeten te verdwijnen en gek genoeg kreeg ik daarbij oppeens dat vreemde schuld gevoel wat veel vrouwen beschrijven "heb ik dit zelf veroorzaakt ??" Gelukkig weet ik dat dat natuurlijk helemaal niet zo is het is gewoon bepaald door de natuur wat een enorm prachtig iets is dat het gebeurd.

Ik voel me verder goed, stiekem beter dan gister.
Waar ik eerst vooral misselijk en lusteloos was, lijkt dit in 1 klap verdwenen ik heb sinds weken eindelijk weer eens zin om iets te eten. En niet bij iedere hap een gevoel van ik ga overgeven.
Dit zal te verwijten zijn aan het dalende hcg in mijn lijf door de pil.
Ik heb af en toe een rommelende onderbuik maar kan niet zeggen dat ik kramp ervaar zoals wel in de bijsluiter staat ( menstruatie kramp ) ik omschrijf het meer als protest.
Wel heb ik vlagen van hoofdpijn,, maar ook dat is te verwijten aan de schommelende hormoon huishouding die even zodanig in de war geschopt is.
Ik verlies nog niets maar dat is normaal.. Stiekem vindt ik dat wel een beetje jammer ik hoopte dat mijn lijf hiermee al een beginnetje ging maken met doorzetten van de miskraam maar het was waarschijnlijk voorlopig nog niet van plan de kleine los te laten.

Morgen om half 10 moet ik me melden in het ziekenhuis en dan gaat het gebeuren.. Ik ben wel zenuwachtig maar ergens kan ik niet wachten tot ik vanavond in mijn bedje lig en het gouw morgen is.. Ik wil het nu graag afsluiten en verwerken.

Liefs

**Geplaatst**: 25-06-13 10:05

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 25-06-13 10:05

Heel veel sterkte, je bent inmiddels al in het ziekenhuis, maar toch alsnog.

Mensen die alleen je update willen lezen kunnen rechts in je berichten op 'geplaatst door...' klikken, dan zien ze ook alleen jouw berichten.

(maar dat dikke leest eigenlijk wel makkelijk, dus ga gerust zo door

)

Ik hoop dat het allemaal 'goed' gaat!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 10:13

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 10:13

Ik ben morgen pas in het ziekenhuis hihi, dankjewel

ik zelf vindt het altijd wel prettig als het dik gedrukt staat in een topic omdat ik niet alle reacties wil lezen maar de inhoudelijke reacties wel ( eigen ervaringen etc )

Ik vindt jullie berichtjes echt onwijs fijn.

**Geplaatst**: 25-06-13 10:30

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 25-06-13 10:30

Onwijs veel sterkte ik weet uit eigen ervaring dat het verschrikkelijk is om zoiets mee te moeten maken vooral het "lege gevoel" niet alleen lichamelijk maar zeker ook geestelijk, en succes in het ziekenhuis morgen!!!

Er veel over schijven/praten hielp bij mij wel erg goed

.

**Geplaatst**: 25-06-13 10:31

Geplaatst: 25-06-13 10:31

Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 25-06-13 10:38

Geplaatst: 25-06-13 10:38

Wat een aangrijpend verhaal, heftig hoor! Respect voor de bewuste manier waarop je hiermee omgaat! Ik kan je alleen ontzettend veel sterkte wensen... :(:)

**Geplaatst**: 25-06-13 10:44

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 25-06-13 10:44

Jeetje wat een aangrijpende verhalen. Veel sterkte komende tijd TS!

**Geplaatst**: 25-06-13 10:49

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 25-06-13 10:49

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 25-06-13 10:58

Geplaatst: 25-06-13 10:58

Het is heftig maar inderdaad, de natuur stoot het niet voor niets af.

Helaas heb ik in maart hetzelfde meegemaakt, al heb ik er voor gekozen om direct een curretage te laten doen (nadat ik er al 4 weken mee rond liep).

Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte toe.

**Geplaatst**: 25-06-13 11:13

Geplaatst: 25-06-13 11:13

Ik heb in mei 2003 met 11 weken zwangerschap ook een miskraam gehad. Het gekke was dat ik me onwijs zwanger voelde. Zelfs de mevrouw van moeders voor moeders stond versteld van de hoogte van het hormoon dat ik al had bij de eerste test. Alles leek dus van begin af aan heel erg positief. Maar helaas kreeg ik plotseling een bloeding en hevige buikpijn. Na cotrole bij de verloskundige bleek ook dat er geen hartje te horen was. Maar volgens hem zei dat nog niets, dat schijnt vaker voor te komen in de eerste 3 maanden van de zwangerschap geloof ik. Helaas bleek het toch niet goed te zijn en kreeg ik na 2 dagen krampen een spontane miskraam.
Ik weet nog dat ik er weken door van slag was. Heb geloof ik zeker een week alleen maar gehuild.

Ik was binnen een aantal maanden alweer zwanger. Voor de geruststelling heb ik met 6 weken geloof ik al een echo gehad, en daarna nog met 9 weken en 12 weken als ik me goed herinner. In maart 2004 hebben wij een gezonde zoon gekregen. In september 2005 volgde weer een gezonde jongen, dus alles is helemaal goed gekomen.

Ik wens jullie veel sterkte voor de komende tijd.

**Geplaatst**: 25-06-13 11:16

Geplaatst: 25-06-13 11:16

Heel veel sterkte de komende tijd.

Helaas weet ik ook hoe het is om een kindje te verliezen. Bij mij ging het wel spontaan, een dag voordat ik de eerste echo zou hebben. Ik bloedde daarvoor al een paar dagen lichtjes. Het was ook heel emotioneel want ik voelde me ook op en top zwanger. .
Maar bij mij was ik ook alweer binnen een korte periode zwanger..

Nomineer dit bericht ×