Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-06-13 11:11

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 23-06-13 11:11

Herkenbaar, zelf heb ik ook een eetverslaving.
Zelf is er bij mij al heel veel gebeurd de afgelopen jaren, maar ik ben heel erg goed geholpen bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. Dit is niet alleen voor de mensen die een maagverkleinende operatie nodig hebben, maar vooral ook voor de mensen die dit juist niet willen. Misschien kun je via je huisarts een vragen of je hier eens een gesprek kan krijgen. Je komt dan na een intake in een groep met mensen die in hetzelfde schuitje als jij zitten. Het klinkt heel drastisch, maar zelf heb ik hier 100 keer meer aan gehad dan aan een dietiste.

**Geplaatst**: 23-06-13 19:11

Geplaatst: 23-06-13 19:11

Al deze huis tuin en keukenmiddeltjes, suierverslaving e.d. gaat je niet helpen als het echtn een eetverslaving is. Ook een dietist (alleen) niet. Jou eerste quote maakt het volgens mij heel duidelijk.

Ik ben zelf dietist, maar mensen die zo diep in hun emoties zitten qua eten stuur ik door. Start met lraten, probeer eerst in je hoofd te ontdekken wat er gebeurt, wat er speelt en vooral hoe je je daar tegen kan wapenen!!! Begeleiding van een dietist komt dan later wel. Eerst leren om de emoties die samenkomen met het eten te behandelen. Daarna kennis toe gaan voegen om gezond te eten.
Hulp kun je op diverse plekken vinden, maar laat je iig via je huisarts doorsturen als dat mogelijk is. Obesitaskliniek kan hulp bieden, maar er zijn ook psychologen die hierin gespecialiseerd zijn, sommige selfs zodanig dat ze al samenwerken met een dietist.
Daaraan toegevoegd: dietisten weten heel veel over voeding, maar helaas vaak (te) weinig over het psychologische gedeelte dat in deze gevallen juist zo belangeijk is!

Een verslaving bij voeding is echt het meest gecompliceerd wat er is, net wat je eerste quote zegt. Met roken stop je gewoon, met eten kan dat niet. Heel heel veel sterkte!!

**Geplaatst**: 23-06-13 19:25

Geplaatst: 23-06-13 19:25

Met roken stop je ook niet gewoon. Dan waren er namelijk ook een stuk minder rookverslaafden geweest.
Dit offtopic trouwens, maar die quote klopt gewoon niet.

**Geplaatst**: 23-06-13 19:29

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 23-06-13 19:29

Herkenbaar.

Ik ben zelf heel goed geholpen bij een praatgroep bij het GGZ en ik kan zeggen dat eten mijn leven niet meer beheerst. $*\o/*$

Het enige obsessieve wat ik nog doe is mezelf elke dag wegen, maar daar heb ik vrede mee.

Bij deze zou mijn advies ook zijn om hulp te zoeken en er inderdaad over te gaan praten.

Heel veel succes!

**Geplaatst**: 23-06-13 19:47

Geplaatst: 23-06-13 19:47

Cayenne schreef:
Met roken stop je ook niet gewoon. Dan waren er namelijk ook een stuk minder rookverslaafden geweest.
Dit offtopic trouwens, maar die quote klopt gewoon niet.

Quote klopt perfect. Roken is gewoon stoppen en nooit meer doen. Dat dat wilskracht kost klopt, maar in principe is het niets meer dan stoppen en nooit meer een sigaret opsteken.
Bij eten is het helaas niet stoppen en nooit meer wat eten. Dat maakt een eetverslaving zo ontzettend moeilijk. Je zal een middenweg moeten zoeken wordt daar dagelijks constant mee geconfronteerd voor de rest van je leven.

**Geplaatst**: 23-06-13 20:21

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 23-06-13 20:21

Cayenne, ik ben ook 'gewoon' gestopt met roken

Heb 'gewoon' besloten dat het klaar was, niks meer gekocht, niks meer geleend, niks meer opgestoken sinds een paar maanden terug. Het kan best hoor, je moet er alleen mentaal klaar voor zijn, en heul koppig zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 21:13

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 21:13

Iedereen bedankt voor de reacties! Ik heb een pb'tje gehad van een bokker voor een kliniek in zutphen, ik ga van de week naar de huisarts om te bespreken

**Geplaatst**: 23-06-13 22:12

Geplaatst: 23-06-13 22:12

tassie schreef:
Tranen lopen me over de wangen, zo gek en ongelukkig word ik van mijn "verslaving" ik vecht al héél veel jaren tegen mijn overgewicht... En elke keer verlies ik de strijd. Ik ben het zat, ik wil er van af!(...)

Maar nu ben ik er zo klaar mee. Ik wil afvallen, van mijn verslaving af komen. Maar waar begin ik. Is er een praatgroep/psycholoog, ik kan het niet alleen...

Hoi Tassie,
ten eerste: respect, voor wat je het afgelopen half jaar allemaal gedaan hebt...! Op zichzelf en van JOU: hartstikke knap (en sucsessen, om in mind te houden!!)

Maar ook ont-zet-tend triest!! Een eetprobleem is NIET iets, waarvoor je een dietiste nodig hebt, punt uit. (Ja, een paar zinnige tips. Tips tegen suikerpieken, over weinig koolhydraten eten en jezelf echt voeden met fruit, noten, gojibessen: dat helpt tegen het 'snaaien'.

Al was het maar, sprak ik uit ervaring, omdat ze zelf zo goed te snaaien zijn!! "Verantwoord koolhydraten eten" helpt zelden tegen de echte pieken: voed jezelf met eiwitten.)

Eetproblemen gaan doorgaans zelden over eten: eten is het middel. (En suikerpieken in je bloed zijn een absolute vijand.) Idd: welke patronen spelen er allemaal: over belonen met eten, jezelf dwars zitten met eten, honger hebben, "geen honger mogen voelen" of juist hongeer willen voelen enzvoorst, enzovoorts.
Naarmate je rottigheid verwerkt, minder gestressed bent, meer technieken tegen stress geleerd hebt sta je al "sterker" tegenover eten.

Sucses!

**Geplaatst**: 23-06-13 22:36

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 23-06-13 22:36

Ware woorden Janneke, ware woorden.

**Geplaatst**: 24-06-13 10:19

Geplaatst: 24-06-13 10:19

tassie schreef:
Iedereen bedankt voor de reacties! Ik heb een pb'tje gehad van een bokker voor een kliniek in zutphen, ik ga van de week naar de huisarts om te bespreken

succes bij de HA!
Dapper dat je de stap durft te maken!

**Geplaatst**: 24-06-13 10:23

Geplaatst: 24-06-13 10:23

Tip :
Probeer glucose-fructosestroop te ontwijken: fructose remt de werking van leptine, leptine zorgt dat je een vol gevoel krijgt.
Probeer E621 te mijden en alle zoetstoffen: deze remmen ook het "vol gevoel".

**Geplaatst**: 24-06-13 10:24

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 10:24

Daar gaat het niet om bij een eetverslaving

**Geplaatst**: 24-06-13 10:27

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 10:27

probeer deze "voedingsstoffen" eens te vermijden en kijk hoe het dan gaat..

**Geplaatst**: 24-06-13 10:45

Geplaatst: 24-06-13 10:45

Sanne: doe maar niet. Een eetverslaving zoals die van TS los je niet op met een ander eetpatroon maar met een ander dénkpatroon.

**Geplaatst**: 24-06-13 10:58

Geplaatst: 24-06-13 10:58

Zoals ik al eerder zei. Hier moet je niet zelf mee gaan dokteren.
Gewoon professionals erbij halen die er verstand van hebben en de TS met juiste en gepaste adviezen kunnen ondersteunen.

**Geplaatst**: 24-06-13 11:20

Geplaatst: 24-06-13 11:20

sanne1221 schreef:
Tip :
Probeer glucose-fructosestroop te ontwijken: fructose remt de werking van leptine, leptine zorgt dat je een vol gevoel krijgt.
Probeer E621 te mijden en alle zoetstoffen: deze remmen ook het "vol gevoel".

Onzin, alleen suiker (en dat is fructose) ontregelt de leptine/ghreline werking niet.
Er zijn nu aanwijzingen dat dit wel gebeurt wanneer zowel suiker als vet worden ingenomen.

En dan werkt het nog een stuk moeilijker, en speelt niet alleen leptine een rol, maar ook tal van andere stoffen zoals PomC, ghrelin, dopamine en (MET)Enkephalin.

**Geplaatst**: 24-06-13 11:26

Geplaatst: 24-06-13 11:26

Storm schreef:
Herkenbaar, zelf heb ik ook een eetverslaving.
Zelf is er bij mij al heel veel gebeurd de afgelopen jaren, maar ik ben heel erg goed geholpen bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. Dit is niet alleen voor de mensen die een maagverkleinende operatie nodig hebben, maar vooral ook voor de mensen die dit juist niet willen. Misschien kun je via je huisarts een vragen of je hier eens een gesprek kan krijgen. Je komt dan na een intake in een groep met mensen die in hetzelfde schuitje als jij zitten. Het klinkt heel drastisch, maar zelf heb ik hier 100 keer meer aan gehad dan aan een dietiste.

Wat Storm zegt. Je hebt het hartstikke goed opgelost in je eentje, voor een half jaar (en dat is lang!), en het lukt nu niet meer alleen. Niet alleen verder, dan, maar met hulp. Ga naar je huisarts, die kan je helpen met het bepalen van de hulp die je nu nodig hebt, en je ook doorverwijzen. De Obesitas Kliniek klinkt zomaar als een goede keuze - en dat hoeft nog helemaal geen operatie te zijn.

**Geplaatst**: 24-06-13 11:38

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 11:38

Ik heb je een pb gestuurd, maar misschien dat het voor andere bokkers nog interessant is: Ik heb zelf als psycholoog gewerkt met obesitaspatiënten, en waar ik werkte was er dus een speciaal programma voor mensen met obesitas en zelfs een apart programma voor patiënten die al een of meerdere maagoperaties (gastric bypass etc) hadden ondergaan, maar nog steeds niet van hun eetprobleem af waren. Er is dus zeker psychologische hulp beschikbaar!! Ook al wordt obesitas officieel nog niet erkend als 'eetstoornis'. Ik kan hier wel alles wat ik weet neerzetten, maar dat wordt een enorm verhaal, maar mocht er iemand vragen hebben: mijn pb box staat open!

**Geplaatst**: 24-06-13 11:47

Geplaatst: 24-06-13 11:47

Het probleem is vaak ook dat mensen denken met een operatie van het probleem af te zijn, maar mentaal moet je juist de grootste omslag maken, anders blijf je in het foute eetpatroon hangen. Wat Diesel dus zegt is idd erg belangrijk.
Ik heb zelf geen operatie gehad maar door mentaal alles om te gooien toch alle kilo's kwijt geraakt. Het kan dus wel, maar ik denk dat 'mentaal afvallen' eigenlijk nog moeilijker is dan het eigenlijke afvallen. Zo heb ik het tenminste ervaren.

**Geplaatst**: 24-06-13 12:18

Geplaatst: 24-06-13 12:18

DaniBanani schreef:
Een eetverslaving zoals die van TS los je niet op met een ander eetpatroon maar met een ander dénkpatroon.

...of misschien beter: een ander "voel - patroon".

(Neemt niet weg, dat de suikerpieken die iedereen krijgt van die glucosefructosestroop niet best zijn. Als ik me goed herinner, is het in wezen een afvalproduct, dat 'men' is gaan marketen. "Eet die troep niet" is voor iedereen het gezondste.)

**Geplaatst**: 24-06-13 12:25

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 12:25

De hoeveelheid suiker die we tegenwoordig (ongemerkt) wegwerken is ook al niet geheel normaal... Maar ik ben ook schuldig, en doe er net zo hard aan mee...

**Geplaatst**: 24-06-13 12:56

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 12:56

Zoek hulp bij een eetstoorniskliniek, daar krijg je een behandeling op maat.
Veel sterkte en succes.

**Geplaatst**: 24-06-13 13:15

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 24-06-13 13:15

Een jaar geleden stond ik precies in jou schoenen TS. Ruim over de 100 kg, eetverslaafd en diep ongelukkig. Al zo vaak geprobeerd te dieten, maar niets kon ik vol houden.
Tot een moment dat ik er zo ontzettend klaar mee was, ik voelde het overal in mijn lijf, ik was boos, verdrietig, er gewoon echt klaar mee!
Die dag ben ik begonnen met een koolhydraat arm dieet. 9 maanden dit dieet gevolgd, 35 kg afgevallen.
Het ging makkelijk. Waarom? Heel veel eten mocht ik niet, hoefde me er ook niet druk om te maken. Dit, dit en dit mag ik eten, meer niet!
In het begin van dit dieet leefde ik wel langs iedereen heen, ik wilde bij niemand op bezoek, niet uit, want dat vond ik te moelijk. Echter hoe langer ik bezig was, hoe meer ik mijn relatie met eten kon veranderen. Gezelligheid bestaat niet uit hapjes en drankjes, maar met de mensen waar je mee bent.
De laatste paar maanden ben ik een nieuwe uitdaging aangegaan. Ik sport nu 5 keer in de week en kan dus geen koolhydraat arm dieet meer volgen. En moet ik dus met mate dingen eten waar ik soms wel 3 x zoveel van op wil scheppen. Het gaat niet elke dag goed, maar ik ben eten wel los gaan zien van wie ik ben. Ik eet omdat ik het nodig heb. En wil ik een keer wat lekkers? Dan neem ik het, echter wel met mate.

Het eerste gedeelte van mijn dieet heb ik alleen gedaan, nu in combinatie met het sporten helpt een goede vriend van mij me, zonder hem kan ik dit niet. Omdat je gewoon echt steun nodig hebt.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt TS, je kan je relatie met eten veranderen, alleen je moet er wel 100% voor gaan en discipline ontwikkelen. Want het stemmetje in je hoofd is sterk, maar niet zo sterk als jij!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 21:10

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 21:10

Even een update:
Iedereen bedankt voor de reacties, ik heb er veel aan gehad ook door te beseffen dat ik niet alleen ben met dit probleem en niks is om voor te schamen.

Nu verder. Vanaf het moment heb ik in een roes geleefd. Ik bedacht me na één dag alweer dit doe ik wel zonder hulp! Nu weer vele eetbuien verder dwingt me vriend me morgen naar de huisarts te gaan.
Enerzijds wil ik het zo graag, maar ook daad werkelijk de stap maken en me hele leven op zijn kop zetten blijkt toch moeilijker dan dan ik dacht... Ondanks dat ik zo graag er van af wil durf ik ook mijn oude vertrouwde leven inclusief eetbuien niet op te geven :'(

**Geplaatst**: 03-07-13 21:34

Re: ik kan het niet alleen... (eetverslaving)

Geplaatst: 03-07-13 21:34

Lieve TS, ik denk dat het echt belangrijk is dat je hulp gaat zoeken! Zo vaak eetbuien hebben is niet goed voor je gezondheid en je wordt er niet gelukkiger van. Sterker nog, er komt een moment dat dit je leven over gaat nemen, en al je relaties eronder gaan lijden. Zonder professionele hulp kom je hier niet uit. Dit verhelp je niet met een ander eetpatroon aannemen; het zit veel dieper. Zelfs als je je eetpatroon onder controle hebt, blijft het echte probleem er, en dat zal zich op een andere manier gaan uiten.
Dat je vriend je dwingt is misschien niet goed, maar ik denk dat je dat even nodig hebt om de stap te zetten. Ik weet zeker dat de huisarts je serieus gaat nemen! Geef duidelijk aan dat het voor jou een probleem is. Het beïnvloedt jouw leven, jij hebt er last van, dús er moet iets aan gedaan worden. Denk niet dat jouw probleem niet belangrijk is!

Ik hoop dat het je gaat helpen. Ik weet zelf hoe verwoestend een eetstoornis kan zijn, en hoe ongelukkig het je kan maken. Ik zit in hetzelfde stadium als jij: Ik heb geen hulp, en ben bang die aan te nemen, maar diep van binnen weet ik dat ik het wel nodig heb. Je angst om je oude vertouwende leventje te zien veranderen herken ik 100%! Dit is ook wat het zo ontzettend moeilijk maakt om hulp te zoeken. Je eetstoornis is een coping-mechanism, dat je helpt om met andere problemen om te gaan. Als je dit gaat veranderen, komen er waarschijnlijk veel verschillende gevoelens boven die je eerder hebt verdrongen. Daarnaast, wie ben je zonder eetstoornis? Dat is wat mij het meeste angst aanjaagt. Ik weet niet wat er allemaal onder die laag vandaan komt, en wie ik dan eigenlijk ben, zonder die ziekte. Mijn eetstoornis duurt al 5 jaar, en ik kan me gewoon niet meer voorstellen hoe mijn leven zonder is. Hoe ik dan met tegenslagen om moet gaan...
Toch, weet ik, en dat weet jij diep van binnen ook, dat het de moeite waard is om hulp te zoeken. Zo wil je toch niet verder? Wil je nog 10 jaar vastzitten in dat patroon van eetbuien en je slecht voelen? Het kan alleen maar beter worden!

Ik wens je heel veel succes en sterkte morgen bij de huisarts!

Nomineer dit bericht ×