Bokt.nl

RoyceMack schreef:

Als je bang bent voor bloed kun je echt niet de medische wereld in. Ook al doe je een paramedisch beroep, je zult in je beroep écht wel te maken krijgen met wonden die je moet bekijken of mensen die net geopereerd zijn etc. Als je onderzoek wilt doen, ligt eraan waar je onderzoek naar doet, maar de kans is groot dat je bloedonderzoek gaat doen(er moet maar net het baantje te vinden zijn hè) maar voordat je kunt gaan werken moet je eerst worden opgeleid, en bij bijna alle (para)medische beroepen krijg je te maken met wonden + bloed.
Ik zou het gewoon niet doen, dat wordt altijd afgeraden. Bij ons op de opleiding vragen ze ook continue, is er iemand die niet tegen bloed kan?

RoyceMack schreef:

Ik heb de opleidng waar t ove rging even gemist denk ik?

Tanya schreef:

Heb je toentertijd niet de adviezen van hier opgevolgd en je verdiept in EMDR/CGT etc? Ik weet wel dat een hoogleraar van de geneeskunde vertelde dat hij ook ontzettend fobisch was voor bloed, maar dat hij met intensieve therapie eroverheen is gekomen.

Tanya schreef:

Dat snap ik, maar als het jou zo belemmert dat jij misschien met jouw studie moet stoppen (ik weet niet of dat zo is) dan moet je wel gaan afwegen wat belangrijker is denk ik. Hopelijk vind je een oplossing@

oomens schreef:

Beste TS, ik heb helaas/gelukkig alleen ervaring met de snijpractica waar je het over hebt en niet met de 'medische angst', maar ik hoop dat ik je toch kan helpen.

Zoals ik het nu lees zie je als een berg op tegen die practica, maar ik hoop voor je dat ze uiteindelijk heel erg meevallen. Ik las dat je al contact had gehad met de docent voor dat vak, en dat je wat geschrokken was van dat gesprek. De docent in kwestie (als we het over dezelfde persoon hebben) kan inderdaad in eerste instantie soms wat bot overkomen, maar in werkelijkheid is hij heel betrokken, bij zijn vak én zijn studenten.

Hij gelooft oprecht (en heeft daar op zich een punt) dat je veel meer vak meekrijgt als je wel de snijpractica volgt, en het kan zeker zo overkomen dat hij je tijdens een eerste gesprek alsnog probeert over te halen. Dat kan in jouw geval makkelijk 'pusherig' lijken, maar hij bedoelt het écht goed.

Ik weet niet hoe het tegenwoordig is geregeld, maar in 'mijn tijd' zaten degenen die dissectievrij deden aan een aparte tafel die toen ook door de docent persoonlijk begeleid werd (iedere tafel had een 'vaste' begeleider (studentassistent of docent)). Je zat toen wel gewoon in dezelfde practicumzaal en je krijgt dus ook dezelfde voorcolleges en nabespreking en je kunt ook altijd rondlopen en bij de andere tafels meekijken of naar de aanvullende/verdiepende 'tentoonstelling' op de raamtafels lopen.

Het 'boek met allerlei dieren' zal waarschijnlijk 'The dissection of vertebrates zijn van De Iuliis & Pulerà, het boek wat je zelf ook zult gebruiken (weet niet of je het inmiddels moet aanschaffen of nog steeds van de docenten kunt lenen) bij de dissectievrije practica.
Als je het niet hebt, dan kun je het van mij evt lenen (PB) om je alvast voor te bereiden en om te kijken of je de afbeeldingen kunt bekijken en bestuderen zonder meteen last te krijgen van je angst. In het boek staan heel veel duidelijke tekeningen en foto's van allerlei dieren (waaronder de haai die jullie komende periode krijgen) in diverse stadia van de dissectie.

Ik heb zelf twee (oud)huisgenoten die in het eerste jaar om andere (vegetarische) redenen de dissectievrije variant hebben gevolgd, en één van hen heeft bij MD2 alsnog de reguliere variant van het vak gevolgd. In zijn geval had dat te maken met de herkomst van de dieren (wildvangst vs. doodgeboren) en niet met angst, maar hij heeft dus wel beide varianten gevolgd.
Weet je nu al tegen welk onderdeel van de practica je het meeste opziet of waar je de meeste problemen mee verwacht? Vragen kun je altijd stellen, eventueel per PB.
Sterkte alvast.