Bokt.nl

aardbeitje_ schreef:

Het is inderdaad wat het is Kjoetie. Helaas.

Graag zou ik eens voor een keertje een dagje voelen wat mijn moeder voelt.
Gewoon zodat ik haar beredeneringen misschien beter kan begrijpen, haar daden en haar woorden.

Vaak heb ik het idee dat deze mensen compleet in hun eigen, in mijn ogen, egoïstische wereldje vast zitten.
Ik heb niet stof gezogen vandaag, dus mijn moeder voelt zich het sloofje in huis, terwijl ik heb gewerkt en zij de hele dag thuis heeft gezeten. (voorbeeld)
Zulke opmerkingen doen pijn, zijn kwetsend en frustrerend, maar dat lijkt ze niet te beseffen. Ook niet als ik het aangeef.
Maar hetgene wat ik het meest voel, als ik aan haar denk, is woede. Ik ben boos dat zij mij in zo'n toestand op de wereld heeft gezet.
Ik ben boos dat zij mij niet begrijpt. Ik ben boos dat ik haar moet bemoederen ipv andersom.

Herkenbaar voor andere Bokkers toevallig?

SeBart schreef:

Hier ook. Een vader met PTSS en na meerdere TIA's is zijn korte termijn geheugen aangetast. En een moeder met een slecht werkende schildklier waardoor ze al een zelfmoordpoging achter de rug heeft, en die zeer claimend (kan zijn/) is.
Moeilijke situatie aangezien wij samen op een boerderij wonen en ik iedere dag ermee geconfronteerd word. Niet zomaar ergens naartoe kan gaan zonder dat er door mijn moeder gevraagd word hoe laat ik thuis ben, waarheen ik ga en met wie. En dan tussendoor nog miljoen keren belt.
En een vader die enorme woede aanvallen heeft en veel gemaakte afspraken vergeet (of uitgeleende spullen en dan zeggen dat die persoon dat gestolen heeft).Daarbij doet hij veel mensen pijn waardoor veel vriendschappen kapot gaan omdat veel mensen er niet mee om kunnen gaan (begrijpelijk, kan het zelf niet eens).
Veel mensen kunnen helaas mijn ouders en mij niet uit elkaar zien in dat soort situaties, dus ben ik automatisch ook de dupe.