Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-05-13 11:54

Geplaatst: 22-05-13 11:54

Knakker schreef:
zo Homiafortuna, wat een verhaal, dat heeft heel wat impact zoiets...
Fijn dat je je nu weer bijna goed voelt, laat dit een houwvast zijn voor andere patienten!

Die impact is inderdaad heel groot, maar op het moment dat je die diagnose krijgt gaat je overlevingsinstinct aan het werk. Je wil namelijk niet dood, dus je doet er alles aan en voor om in leven te blijven. Dus je doet braaf wat al die doktoren voorschrijven, neemt die misselijkheid en andere ellende voor lief, want je bent er namelijk nog lang niet klaar voor om deze wereld te verlaten. Na de behandelingen en operaties ben ik nog intensiever gaan leven.

**Geplaatst**: 22-05-13 11:59

Geplaatst: 22-05-13 11:59

Ik heb vorige jaar een goede vriendin van mij verloren aan borstkanker.
Ze was mijn trouwe groom op wedstrijden en mijn grootste fan.
Altijd ging ze mee en ik ben dan ook blij dat ik haar tot aan het laatst heb kunnen laten genieten vd paardensport.
De laatste wedstrijden ging ze alleen nog mee naar de subtop en ging ze heerlijk achter het raam naar de proeven kijken.
Kon ze het lekker allemaal even loslaten zei ze dan.

Ze was al een keer schoon verklaard na borstkanker en nog steeds werd ze goed gecontroleerd.
Alleen zeiden ze de laatste x dat het terug was en helemaal uitgezaaid.
Van schoon en op controle naar 'we kunnen niets meer voor u doen'.
Ik mis haar nog iedere keer x als ik wat leuks met de paarden ga doen en ze heeft een gezin met 2 kinderen achter zich gelaten.

**Geplaatst**: 22-05-13 12:15

Geplaatst: 22-05-13 12:15

Mijn familie en kanker

Mijn moeders kant,
pfoeh hier komt een waslijst. Gelukkig zijn dit allemaal overlevende.
De moeder van mijn overgroot oma, mijn overgroot oma, de zus van mijn overgroot oma, mijn oma en mijn moeder hebben allemaal te maken gehad met kanker. Van borstkanker tot eierstokkanker, helaas zijn de vrouwen in onze familie aan mijn moeders kant drager van een bepaald gen. Wat vrijwel met zekerheid zorgt voor deze vormen van kanker. Het gaat hier ook echt alleen om de vrouwen.
Nu wordt ik met 2 dagen 21 en heb ik besloten mij binnenkort te laten testen op het gen.
Het zal de verzekering wel weer lekker op laten krikken... maar ik wil toch echt weten of ik ook drager van het gen ben. Zodat ik mij kan voorbereiden.
Mijn moeder heeft 5 jaar geleden haar baarmoeder en eierstokken laten verwijderen. Zij heeft eierstokkanker gehad en loopt al sinds jongs af aan elk jaar het ziekenhuis binnen voor controle.
Ik ben eigenlijk best wel nerveus of ik drager ben of niet, want is het wel zo tja... dan is de kans vele malen groter dat ik er mee te maken krijg dan als ik het niet draag.
Ik vind het naar om het te weten mocht het wel zo wezen maar ik weet het liever wel, dan dat ik het verwaarloos en er dan te laat bij ben.

Vaders kant. Mijn vaders kant heeft tot nu toe nooit te maken gehad met kanker. Tot 2 jaar terug.

Vorig jaar 25 mei is de broer van mijn opa overleden aan de gevolgen van kanker. 1 dag voor mijn verjaardag 23 mei. Dit is morgen een jaar geleden.
Hij was zo sterk, 3 maand na dat zijn vrouw overleden was aan een naar binnen geslagen infectie. Kreeg hij te horen dat ze vlekken op de lever hadden gezien. Een week later gaf de dokter aan dat hij gelijk geopereerd moest worden en bestraling moest starten wou hij nog meer levensjaren willen hebben.
Jan was op dit moment 81. hij besloot er niks aan te doen. Voor hem was het goed geweest hij heeft nog 7 maanden alles kunnen doen wat hij altijd graag deed. Maar zonder zijn vrouw wou hij niet verder.
Daarbij al hij wel zich had laten bestralen en de operatie had laten doen had hij misschien 10 jaar extra. Iets wat hij niet zag als iets wat het waard was. Gezien de kans er was dat hij dan veel minder zou wezen dan hij op dat moment was. Hij voelde zit tot 2 week voor zijn dood nog prima. Hij viel wel hard af en op het einde was hij ook behoorlijk onder gewicht. Maar hij heeft niet lang hoeven lijden. 2 dagen voor zijn dood is hij zelf ingetrokken een speciaal huis. Om hier 2 dagen later te overlijden. De verpleegster die er bij was. Zei dat het heel snel gegaan was. 's morgens zat hij nog gezellig met andere mensen te praten in de openbare ruimte en smiddag 10 minuten voor zijn overlijden was hij een klein beetje benauwd. Na een aantal keer hoesten begaf zijn hart het zomaar. De arts ter plaatste vermoed dat zijn longen helemaal vol zaten met uitzaaiing dat het het lichaam gewoon te veel werd.
Wij hebben altijd achter jan gestaan. Ondanks dat de meeste zijn keuze zagen als de makkelijke uitweg. Wij snappen niet hoe mensen dat over hem hebben kunnen zeggen en nog steeds doen. Het is zijn keuze en wij staan hier achter. Morgen is het al weer een jaar geleden dat Jan ons moest verlaten. Hij had het er nog over dat hij naar mijn verjaardag zou komen. Ik heb zelfs nog een cadeautje gekregen die hij aan oma had gegeven. Alsof hij als wist dat hij het niet zou halen.
Wij missen Jan nog elke dag maar zijn blij dat hij niet heeft hoeven lijden.

**Geplaatst**: 22-05-13 13:22

Geplaatst: 22-05-13 13:22

Hallo allemaal....

tjah ik kan hier ook over meepraten.
2005 opa overleden aan darmkanker.
2006 moeder borstkanker...... gelukkig is alles goed gegaan. En is ze inmiddels 'genezen' verklaard.

Nu heb ik van het weekend zelf knobbeltje gevoeld. Morgenochtend mammografie en echo. Dus is spannend... wordt eind sept 30 .....maar we gaan er van uit dat het goed is.......

**Geplaatst**: 22-05-13 15:57

Geplaatst: 22-05-13 15:57

Sterkte sandorra, neem je wel iemand mee morgen? Is wel fijn je moet soms best ff wachten

Edit, hou er rekening mee dat ze misschien ook een punctie doen, ik vond wel fijn dat ik daar van te voren op de hoogte van was

**Geplaatst**: 22-05-13 17:14

Geplaatst: 22-05-13 17:14

Ten eerste; sterkte allemaal!!

Ik ben 25 jaar en eind december 2012 is er bij mij borstkanker geconstateerd. Ik ben nu bezig met de chemokuren, heb er
12 gehad en nog 6 te gaan.. Daarna operatie en bestraling..

**Geplaatst**: 22-05-13 17:16

Geplaatst: 22-05-13 17:16

trustHim schreef:
Sterkte sandorra, neem je wel iemand mee morgen? Is wel fijn je moet soms best ff wachten

Edit, hou er rekening mee dat ze misschien ook een punctie doen, ik vond wel fijn dat ik daar van te voren op de hoogte van was

Bedankt voor je reactie...
Ik ga alleen heen, wachten is nietberg zolang ik maar direct de uitslag krijg. En als ze een punctie gaan doen maak ik mij daar niet druk over. Dan weten ze ook misschien meteen wat het is.

**Geplaatst**: 22-05-13 19:16

Geplaatst: 22-05-13 19:16

Zw_Mikkel schreef:
Ten eerste; sterkte allemaal!!

Ik ben 25 jaar en eind december 2012 is er bij mij borstkanker geconstateerd. Ik ben nu bezig met de chemokuren, heb er
12 gehad en nog 6 te gaan.. Daarna operatie en bestraling..

Zo wat'krijg jij veel chemo! Ik krijg er als ik goed heb 6

**Geplaatst**: 23-05-13 08:47

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 23-05-13 08:47

Ik geloof dat ik me ook waar weer meld :-)

Ik zit in het zelfde traject als Zw_Mikkel, 18 chemo's gehad, 1 operatie voor de chemo, klieren niet schoon, 1 kleine operatie voor het plaatsen van een PAC tijdens de chemo en na de chemo de grootste operatie. Inmiddels gestart met de 5 jaarlijkse medicijnen en binnenkort bestraling en tot oktober nog Herceptin. Eind augustus 2012 kreeg ik te horen dat ik ziek was.
Veel sterkte voor iedereen!

**Geplaatst**: 23-05-13 09:44

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 23-05-13 09:44

Vraagje voor degene die hun haar verloren, wanneer begon dit bij jou en hoe ben je er mee om gegaan (heb je het afgeknipt/geschoren en wanneer deed je dat)

**Geplaatst**: 23-05-13 10:15

Geplaatst: 23-05-13 10:15

2,5 Week na de eerste chemo had ik hele plukken haar vast wanneer ik er met mijn hand doorheen ging. Ik heb meteen een goede vriendin gebeld die het is komen afscheren. Eigenlijk had ikzelf daar niet zoveel moeite mee, ik vond het resultaat ook best meevallen.
Ik had op voorhand een pruik gekocht, maar die heb ik héél weinig gedragen, een mutsje zit veel zachter op je hoofd.
Nu heb ik alweer een paar cm haar, en daar ben ik wel blij mee. Kaal zijn is niet zo heel erg, maar het duurt gewoon te lang.

**Geplaatst**: 23-05-13 12:20

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 23-05-13 12:20

Het onderzoek is 100% meegevallen. Op de echo duidelijk een lipoom te zien gewoon vetweefsel.
Ik wil iedereen verder hier veel sterkte wensen met hun behandelingen.

**Geplaatst**: 23-05-13 12:51

Geplaatst: 23-05-13 12:51

@sandorra : super nieuws, ik ben heel blij voor je!
Er zijn eigenlijk al teveel lotgenotes op bokt...

**Geplaatst**: 23-05-13 13:01

Geplaatst: 23-05-13 13:01

Ik had op mijn 31 e uitgezaaide darmkanker.(ben nu 37)
Ben daar aan geopereerd in een groot ziekenhuis in DL,70 procent van mijn lever verwijderd,mijn darmtumor die ingekapseld was,en een tumor aan mijn linkerlong.Alles in 1 operatie.
Daarna chemo gehad een half jaar lang.

Toen twee jaar geleefd met het idee dat het overwonnen was,helaas na 2,5 jaar was het terug en hoe.alles zit eronder,mijn kleine bekken,mijn aderen,mijn nieren,het zit weer in mijn lever.
Nu krijg ik al bijna drie jaar levensverlengende chemo.Steeds weer een andere,omdat hij na een poosje niet meer werkt.

Ik ben nu voor de tweede keer mijn haar verloren. -O-

Mijn beide ouders zijn overleden aan kanker.Vader aan maagkanker,en mijn moeder aan eierstok/darmkanker.

**Geplaatst**: 23-05-13 13:01

Geplaatst: 23-05-13 13:01

Mijn moeder is 2 jaar geleden overleden aan eierstokkanker. Ik probeer bij het ziekenhuis al een poos naar boven te krijgen of het erfelijk is en of ik in de gaten moet worden gehouden, eventueel preventief eea moet laten verwijderen, maar ze zijn niet erg behulpzaam. Ik ga op eigen verzoek wel elk half jaar naar de gyn zodat ik eventuele cystes of wat dan ook kan uitsluiten.

Iemand hier ervaring mee?

**Geplaatst**: 23-05-13 14:51

Geplaatst: 23-05-13 14:51

Even ter bemoediging van degenen met borstkanker.. ik ook, diagnose aug. 2011.. eerst 6 zware chemo's, toen operatie en toen bestraling.. klieren niet schoon maar ik slik Tamoxifen een medicijn en ik eet abrikozenpitten als alternatieve aanvulling, google maar eens op abrikozenpitten dan kom je veel verhalen tegen.. ik vroeg me af of ik ooit nog zou kunnen paardrijden na de amputatie en verwijderen van alle okselklieren en het antwoord is JA de lymfetherapeut was tegen maar zonder paard geen leven voor mij dus ik ben gewoon weer begonnen en het gaat goed! Ik ben nu sinds vorig jaar zomer klaar met de behandelingen, de angst is groot, heel erg groot en ik weet niet of ik ooit het vertrouwen in mijn lichaam terug krijg maar ik geniet dubbel van elke dag dat ik er ben. Ik wil de vechters van nu heel veel kracht en sterkte wensen en dat de chemo maar goed zijn werk mag doen, het is loodzwaar maar paardenmeisjes zijn sterk en jullie komen er ook doorheen!! Heel veel sterkte en kracht gewenst en vooral veel lieve mensen om je heen want die heb je hard nodig in deze periode..

**Geplaatst**: 23-05-13 20:02

Geplaatst: 23-05-13 20:02

Mijn broertje van 3 heeft kanker. Hij heeft sinds februari 2012 leukemie en zal tot februari 2013 chemotherapie krijgen.
Hij krijgt elke dag een shot en gaat elke maandag naar het ziekenhuis voor een speciale shot.
Verder krijgt hij eens in de 3 weken dexamethason (misschien kennen sommigen van jullie dit wel). In die week voelt hij zich vooral misselijk, hoofdpijn, moe en vooral chagrijnig!
Hij heeft nog 13 van deze weken te gaan, dan is hij klaar met zijn behandeling.
Hij is al over de helft dus!

Verder zijn er meer mensen in mijn familie (dichtbij ook) die kanker hebben, maar dit heeft niet zo veel impact als mijn broertje.

edit; hier een topic over mijn broertje [LZP] "Waarom ben ik wel ziek en jij niet?"

**Geplaatst**: 23-05-13 20:13

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 23-05-13 20:13

De oma van mijn biologische vader heeft tegen verschillende soorten kanker gevochten en is uiteindelijk overleden aan long ontsteking, dit had misschien nog een grotere impact op mij dan alle kanker (ik was toen 6) Dat ze zo'n verwoestende ziekte kon overwinnen en dan aan zoiets "onbenulligs" dood ging.

Verder heb ik vorig jaar maart de moeder van mijn beste vriend (mijn "aangenomen" moeder) begraven door een zeer agressieve vorm van lymfekanker. Dit werd veroorzaakt door een bepaald gen.
Ze kreeg de diagnose en nog geen 3 maanden later was ze er al niet meer, het was vreselijk om te zien hoe een oer sterke vrouw veranderde in een zieke oude vrouw waarvan het levens lichtje allang uit was gegaan.

**Geplaatst**: 23-05-13 20:16

Geplaatst: 23-05-13 20:16

Mijn opa is eraan overleden, ik heb hem nooit gekend...
Ik kan geen bruiloftstape van mijn ouders kijken, omdat ik het gewoon nog steeds erg moeilijk vind om hem te zien zonder na te denken over wat een geweldige opa ik had kunnen hebben...

**Geplaatst**: 23-05-13 20:30

Geplaatst: 23-05-13 20:30

Mijn broer is aan kanker overleden en een vriendin ook.

Sterkte iedereen!

**Geplaatst**: 24-05-13 08:42

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 24-05-13 08:42

ikkuhh90, wat verschrikkelijk. Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 25-05-13 10:34

Geplaatst: 25-05-13 10:34

Zo veel verborgen leed,en zo veel mensen die een bemoedigend schouderklopje/knuffel nodig hebben.
Heel veel sterkte allemaal !

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-13 11:11

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-13 11:11

Veel mensen hadden mij aangeraden om mijn haar alvast kort te knippen zodat de overgang minder groot zou zijn. Maar dat vertikte ik. Had ergens de stiekeme hoop dat ik een uitzondering zou zijn, maar helaas liet het braaf volgens het boekje 10 dagen na de eerste chemo los. Toen de dag erna afgeschoren. Toen heb ik nog een tijd haarpijn gehad totdat alle haartjes eruit waren.

**Geplaatst**: 28-05-13 11:19

Geplaatst: 28-05-13 11:19

Mijn moeder is genezen verklaard van borstkanker. Ze is nu een jaar of vijftien 'schoon' gok ik. Hoewel schoon relatief is. Ik was nog heel jong toen ze ziek werd en kan me alleen nog herinneren dat ze altijd het ziekenhuis in moest rond de verjaardag van mijn zus (ze is in totaal een keer of drie geopeerd toen volgens mij) en dat ze een pruik gekocht heeft ivm de chemo. Haar diagnose was heel slecht, doktors gaven haar nog een half jaar omdat er uitzaaiingen waren in verschillende lymfeklieren. Uiteindelijk bleek mijn mama toch sterker dan die rotte kanker en mag ze vandaag nog steeds bij ons zijn.

Zes jaar geleden werd er weer een knobbel ontdekt in haar andere borst dit keer, dit is verwijderd maar het was 'nog' geen tumor. Elk jaar ondergaat mams een aantal preventieve onderzoeken en vorig jaar hebben ze zo twee cycsten in haar darm gevonden waar wel aan kwaadaardige kankercellen in gevonden zijn. Gelukkig konden die makkelijk verwijderd worden en was er ook hier nog geen echte sprake van tumorvorming. Binnenkort moet ze weer voor haar onderzoeken. Dat blijft elk jaar altijd een heel erg stressvolle periode voor iedereen thuis..

edit: ik ben overigens drie jaar geleden een goede kennis verloren aan maagkanker. Toen ze er achter kwamen zat ze al vol met tumoren en hebben ze haar leven nog anderhalf jaar zoiets kunnen rekken. Toen ze stierf was ze pas twee/drie jaar getrouwd en moeder van een prachtige tweeling van zes jaar jong..

**Geplaatst**: 28-05-13 20:13

Re: Kanker: ervaringen uitwisselen en elkaar steunen!

Geplaatst: 28-05-13 20:13

hier is mijn schoonbroer sinds gisteren 'terminaal' verklaard....

(hij wordt volgende week 36,ze hebben een kindje van 6m en eentje van 2.5j)

een klein jaar terug had hij vage klachten en na ellenlange onderzoeken bleken er vreemde stipjes op zijn lever te zitten,bleek kanker te zijn.
daar het alleen daar zat,zou een levertransplantatie de oplossing kunnen zijn.

die ging hij normaal maandag(gisteren) krijgen,maar toen ze zijn buik opengedaan hadden,zagen ze dat ook zijn buik al vol abnormaal weefsel zat en ze transplanteren enkel als het zinvol is....dus cru gezegd,hij was hopeloos.;transplantatie is niet doorgegaan.
zijn milt ging er normaal ook uit,omdat ze ondertussen ook daar abnormale stipjes hadden gezien op de scans,maar dat van zijn buik hadden ze nooit gezien.(ook op zijn longen zaten er wat stipjes,maar die konden nadien vanzelf ook verdwijnen zeiden ze,en indien niet zou chemo die wel wegkrijgen)
iedereen was vol hoop voor die operatie en nu is er geen operatie geweest en is het hopeloos.

een hele klap voor iedereen en vooral voor hemzelf en zijn vrouw natuurlijk(de kids beseffen er nog niets van)
de profs hebben eigenlijk nog nooit zo'n type kanker gezien,ze weten zelf niet wat ze ermee aan moeten en weten dus ook niet hoe lang hij het nog trekt,maar als wij zelf zien hoe hij in een jaar van gezond naar erg mager en enkel nog zetelzitten is gegaan,dan beseft iedereen dat hij geen jaren meer zal leven....

Nomineer dit bericht ×