Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
LoveBodin schreef:Echt, ik wil hier niemand mee kwetsen.
Weet je wat het is? Ik hoor op meerdere plekken dat 'vechten tegen kanker', juist als kwetsend wordt ervaren. Het woord 'vechten'.
En dat mensen dat als kwetsend zien. Daarom wil ik weten of dat aan mij ligt, en ik dat alleen van mijn omgeving hoorde, of dat ook andere mensen dit zo zien.

vandango schreef:maar het woord vechten en strijd is symbolisch..
Als ik zie wat voor invloed het heeft gehad op het leven van diegene die het gehad hebben, wat zij doorstaan hebben en van de omstanders die hen bijgestaan hebben, zie ik het toch echt als een gezamenlijke strijd tegen die stomme tumoren om te proberen die ziekte slimmer af te zijn.
Ik heb op de diverse afdelingen in de ziekenhuizen niemand meegemaakt die zei dat het woord "vechten" kwetsend was.
.
. En ja, verliezen kan ook positief zijn. F_Orumster schreef:Lovebodin heeft gewoon een aantal stellingen erin gegooid, de whonder why-s.
Dat mag best, vind ik.
Ik vroeg me zo een tijdje af of het echt zo was dat mensen die verkracht zijn, hier niet overheen komen zoals vaak aangegeven. Een topic op bokt leerde me dat dat juist wel kan.
Ik zie dit topic als eenzelfde soort vraagbaak.
magda_90 schreef:F_Orumster schreef:Lovebodin heeft gewoon een aantal stellingen erin gegooid, de whonder why-s.
Dat mag best, vind ik.
Ik vroeg me zo een tijdje af of het echt zo was dat mensen die verkracht zijn, hier niet overheen komen zoals vaak aangegeven. Een topic op bokt leerde me dat dat juist wel kan.
Ik zie dit topic als eenzelfde soort vraagbaak.
Het gaat mij om de toon waarop het gevraagd wordt. Ze had het ook op een medelevende toon kunnen vragen. Nu komt het keihard binnen alsof mijn opa en vader losers zijn die de strijd verloren hebben en dat ze slappelingen waren. Ik kan je vertellen dat dat verschrikkelijk pijn doet.
LoveBodin schreef:Maar Magda_90, dat is JUIST waarom ik over dat vechten struikel!
Omdat (voor mijn gevoel) er dan geïmpliceert wordt, dat dat soort mensen (in jouw woorden) slappelingen zijn, terwijl ik het daar totaal niet mee eens ben!
LoveBodin schreef:En wat als iemand die strijd 'verliest' (zo heb ik het meerdere malen zien staan). Als de kanker ongeneeslijk was, dan kun je er toch niet tegen vechten? En als je 'verliest', dan ben je een verliezer. En indirect krijg ik in elk geval het gevoel dat het die persoons eigen schuld was. Hij/zij had dan niet hard genoeg gevochten. Dat is toch niet eerlijk? Wat kon die persoon er nou aandoen, dat hij/zij de pech had de verkeerde vorm getroffen te hebben?
Sonja89 schreef:Bedankt voor de lieve woorden Thorn2006 en LoveBodin![]()
Hier is een interessant verschil in interpretatie, of 'taalgevoel', denk ik! Welk gevoel je associeert met het woord 'verliezer' (i.c.m. kanker) is blijkbaar voor iedereen weer anders. Zo'n verliezer is voor mij als een in het harnas gestorven held, beter kan ik het niet omschrijven!

vandango schreef:maar dat is maar net wat voor gevoel je hebt bij het woord verliezen. Bij kanker wanneer je verliest, verlies je de strijd van iets wat sterker is dan je zelf bent in sommige gevallen. Dat hoeft nog niet gelijk te betekenen dat je een slappeling of loser bent en dat je er niet alles aan hebt gedaan om er van te winnen.
Ook in dit stukje is het woord verliezen weer symbolisch...
Maar zoals ik eerder zei vindt ik het geen verliezers maar helden, door hoe ze gevochten hebben in de strijd, maar dat de strijd helaas te machtig werd voor hen.