Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-09-13 20:44

Eerst wil ik even zeggen dat ik het echt tof vind dat jullie echt mee denken en willen helpen! Dat doet me goed.

Ik wil eigenlijk niet zo verder gaan maar ik kan me er niet toe zetten actie te ondernemen, en dit vind ik zelf echt vervelend. Ondanks dat mensen nu wel zullen denken; doe het gewoon. Het gaat gewoon niet zo makkelijk zoals velen ook wel zullen weten uit eigen ervaring..
Ben al in de 3 jaar iets van 6(?) keer naar de mentor gestapt maar dat ging dus zoals gezegd uiteindelijk niet omdat ik me dan weer "terug trok".

Ik ben inderdaad 16 jaar.

Nogmaals bedankt voor de tips, adviezen ed!

Anoniem

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-13 20:52

Ik weet dat het niet zo gemakkelijk is, toen ik jouw leeftijd had ging het ook niet goed, maar ik kón gewoon geen hulp vragen, dat kwam niet in me op, ik heb het tenslotte altijd alleen gedaan. Ik ging ook 10 jaar lang in ups en downs, kreeg lichamelijke problemen en was altijd moe. Toen ik 25 was kon ik echt niet meer verder en heb ik met hulp van mijn vriend hulp gezocht.

Wat ik je wil aanraden, neem iemand die dichtbij je staat in de hand, vraag of diegene je wilt ondersteunen met hulp vragen maar ook als stok achter de deur. En het belangrijkste is om te onthouden, jij hebt altijd de regie, jij vertelt wat je wilt vertellen. Zeg gewoon in het begin dat je het eng vind om hulp te vragen, bespreek dat ook. Alles in kleine stapjes.
Het fijnst is om naar de huisarts te gaan, en vanuit daar een hulptraject in te stappen :)

Apollo94

Berichten: 365
Geregistreerd: 08-02-11
Woonplaats: Hilversum

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-09-13 08:05

Ik zou inderdaad naar de huisarts gaan en daar om hulp vragen. Dan krijg je iemand die er is om jouw hulp te bieden en die onafhankelijk naar kijkt, en die door je heen kan prikken.

Zo kan je alles op jouw tempo en bij een mentor lukt dat meestal niet. Heb ik zelf ook gemerkt :j

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-09-13 09:05

Rainbow ik begrijp dat heel goed, ik ben nu wel al wat jaartjes ouder en heb nu pas echt een stap durven zetten om hulp te gaan vragen.
Ik vind het juist echt heel erg knap van je dat jij al pogingen hebt gedaan om het aan te geven bij de decaan.
Dat was voor mij op jou leeftijd ondenkbaar, wat dat betreft is zo je verhaal op bokt doen ook al een goede stap.
Het is wat anoniemer maar je kunt wel je verhaal kwijt en dat schrijven werkt vaak heel goed.
Dat maakt namelijk dat je gaat nadenken over jezelf en je bewuster wordt van jezelf.

Het eerste belangrijkste om te weten is dat je niet alleen bent.
Dat kun je hier ook lezen.
Er zijn mensen je voor gegaan, die het hele traject van hulp vragen al door zijn gegaan en er zijn er die er midden in zitten of nog aan moeten beginnen.
Diegene die hier gepost hebben kunnen je bemoedigen om ook echt door te zetten met hulp vragen.

Hulp vragen en dat door zetten is moeilijk en ik vind wat Joolien aangeeft heel mooi. Neem iemand mee die jij vertrouwt.
Kijk je bent nu nog jong (oef wat voelt dat oud omdat zo te schrijven :o ) en je kunt nog zoveel mooie uitdagingen aan gaan.
Maar als je geen hulp gaat accepteren dan gaat er zoveel aan je voorbij.
Ik ben nu 34 jaar (ook nog jong :) ) maar heb zoveel gemist omdat ik mij niet goed voelde, niet durfde en altijd voor het veilige koos.
Mijn probleem beheerst mijn leven dusdanig dat ik nog een lange weg te gaan heb om dat weer goed te krijgen.
Laat het zover niet komen, gun het jezelf om te gaan genieten van het leven.
Je bent het waard, ook jij mag er zijn en ook jij mag genieten van al het moois wat de wereld je te bieden heeft.

Weten is makkelijk maar het voelen dat is even een andere wereld, een wereld waar je soms niet bij kan.
Maar geloof mij, de bevrijding die ik nu al voel alleen al door dat ik heb toegegeven "Ik heb hulp nodig" en "Ik ga werken aan mijn probleem" maakt dat er nu momenten zijn waar ik rust heb.

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 20:13

bedankt allemaal !

en jep hier weer is een berichtje.. :(

ik moet zeggen dat het me nog steeds niet lukt. ik zit er wel meer over te denken om naar mn mentor of vader toe te gaan maar dan toch durf ik het weer is niet..

het is ook allemaal heel vervelend nu op school, ik heb het gevoel dat ik achter begin te raken.
ik snap van veel vakken de stof niet. vaak maak ik mijn huiswerk ook niet en leer ik haast niet meer voor mijn toetsen. dit is allemaal heel stom want ik ben al in de tweede blijven zitten en weet dat ik dit wel kan maar ik doe het niet.

dus nu komt dat er ook weer bij en word helemaal gek van mezelf. waarom ik dit doe, ik heb werkelijk geen idee. waarom ik niet aan het werk ga weet ik ook niet. ik verpest het zo voor mezelf en wil absoluut niet teleurstellen.

aan de ene kant heb ik echt de neiging om een mailtje te sturen naar mijn mentor met erin hoe en wat, dit heb ik vorig jaar ook gedaan naar mijn oude mentor.
maar ik durf niet zogoed naar mijn mentor toe te stappen, gewoon al niet.
maar ook niet omdat ik dus al 5 keer ofzo naar een van mijn mentoren ben toegestapt, gezegt dat ik me poedersuiker voelde en toen is er nog niets uitgekomen of ben ik dus weer gestopt. nu ben ik dus bang dat mijn mentor er raar over zal denken.
ik durf/ben er nog niet klaar voor om het tegen mijn vader te zeggen.
ik heb werkelijk geen idee waarom maar dit is altijd al een issue geweest.

nu is het de laatste paar dagen wel iets beter gegaan met mezelf maar met school dus niet.

ik denk dat ik nu toch wel echt even een oplossing moet gaan uitvoeren maar HOE zet ik mezelf hiertoe en WAT moet ik nou precies doen.

Anoniem

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 20:21

Probeer het allemaal in kleine stapjes te doen. Kijk voor jezelf wat voor jou de laagste drempel is, een mail sturen naar je mentor? Een brief schrijven aan je vader? Of iemand anders in vertrouwen nemen? Kleine babystapjes, maar ik denk dat iemand op de hoogte brengen wel de eerste stap is.
Mocht je bijv je mentor mailen, beschrijf dan juist dat je het moeilijk vind om hulp te vragen, zeg dat het eerder niks opleverde en dat je je daar niet fijn bij voelde. Benoem dat allemaal, dan kunnen ze daar ook rekening mee houden :)
Succes en sterkte :)

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 20:30

bedankt voor je reactie. ik zit er aan te denken om toch bijvoorbeeld naar mijn mentor te gaan en het ook echt uit te voeren, gewoon te vertellen waar het op staat.
maar het probleem is nu denk ik er zo over en als ik op school ben dan is er echt no way dat ik daar heen ga. dat is een beetje het probleem..

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 20:34

Rainbows schreef:
bedankt voor je reactie. ik zit er aan te denken om toch bijvoorbeeld naar mijn mentor te gaan en het ook echt uit te voeren, gewoon te vertellen waar het op staat.
maar het probleem is nu denk ik er zo over en als ik op school ben dan is er echt no way dat ik daar heen ga. dat is een beetje het probleem..


Is het een optie om een klasgenootje/vriendin te vragen je te ondersteunen daarin? Of je gaat morgenochtend meteen zo vroeg mogelijk, dan heb je het maar gehad.

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 20:51

Die is er wel Joolien maar helaas ben ik altijd zo aan het panikeren dat ik haar uiteindelijk toch overhaal het niet te doen, of het uit te stellen en dat eindigt uiteindelijk nergens..

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 20:53

Dat lijkt me wel vervelend, hulp zoeken is dus voor jou gewoon heel moeilijk, wat niet zo raar is natuurlijk.
Hier durf je het wel, weet je ook hoe dat komt?

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 20:55

ja het is inderdaad heel moeilijk voor mij. ik weet eigenlijk niet waarom ik het zo moeilijk vind en waarom ik het hier wel durf.
misschien omdat het hier wat anoniemer is?

ik heb net afgesproken met vriendinnetje van mij dat we morgen meteen in de eerste pauze gaan en hoe dan ook echt gaan wat er ook gebeurd :) ik vind het heel spannend maar weet uiteindelijk dat dit wel het beste is.

nu vind ik het wel heel dom dat ik me opzich nu wel wat beter voel deze dagen.
maar ik denk dat het dan juist ook goed is voor me om nu te gaan. omdat ik dan wat meer kan overzien en verder kan denken/kijken als dat ik echt weer "down" ben.

Annemarievzr

Berichten: 325
Geregistreerd: 01-05-11
Woonplaats: Zuid-limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 20:58

Lieve Rainbows, weet je wat? Je hebt al een eerste stap gezet omdat je ons hier op bokt om hulp hebt gevraagd! Dus je kunt het Rainbows! goed zo :j
Ik hoor je veel over naar de mentor gaan en niet over de huisarts. Ik krijg daarom de indruk dat je meer vertrouwen in je mentor hebt. Dat is nu je tweede stap: op een of andere manier je mentor benaderen.
Ik zie net dat je met een vriendin wilt gaan. Belangrijk is voor jezelf een moment vast te stellen("uiterlijk eind van deze week", of "voor het einde van deze schooldag") en haar dat ook te laten weten en haar zeggen tot hoe ver ze mag gaan om jou mee te krijgen.

Heel veel succes!

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 21:00

ik weet niet of ik echt "vertrouwen" heb in mijn mentor maar ik ga gewoonweg (haast) nooit naar de HA. en dat moet wel weer geregeld worden via mijn vader en daar ben ik nu nog niet aan toe denk ik.
bedankt voor je reactie :)

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 21:03

Rainbows schreef:
ja het is inderdaad heel moeilijk voor mij. ik weet eigenlijk niet waarom ik het zo moeilijk vind en waarom ik het hier wel durf.
misschien omdat het hier wat anoniemer is?

ik heb net afgesproken met vriendinnetje van mij dat we morgen meteen in de eerste pauze gaan en hoe dan ook echt gaan wat er ook gebeurd :) ik vind het heel spannend maar weet uiteindelijk dat dit wel het beste is.

nu vind ik het wel heel dom dat ik me opzich nu wel wat beter voel deze dagen.
maar ik denk dat het dan juist ook goed is voor me om nu te gaan. omdat ik dan wat meer kan overzien en verder kan denken/kijken als dat ik echt weer "down" ben.


Het is idd verstandig om te gaan als je wat beter in je vel zit. Probeer idd je vriendin als stok achter de deur te gebruiken. Schrijf desnoods even op wat je wilt zeggen, mocht je het niet durven kun je het altijd aan je mentor geven.
Wat ook een positieve insteek is, is om een A4tje te nemen en op te schrijven wat deze stap voor jou kan betekenen in positieve zin. Dan noem ik als voorbeeld 'de drempel over om hulp te zoeken', 'hulp op school', 'weer op gelijke hoogte komen met de rest' etc. En probeer daarbij alleen maar positieve woorden te gebruiken, dus de woorden niet of nooit niet gebruiken maar alleen maar met een positieve insteek er naar kijken :D

En als je stiften bij de hand hebt, doe het met stiften of potloden en maak er jouw positieve blaadje van en hang het zichtbaar op in je kamer, bijv aan de binnenkant van je deur zodat niet iedereen het ziet :P

Je kunt het!!!! *\o/*

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-13 21:05

dankjewel ! dat is echt heel erg fijn dat je dit zo zegt en een geweldige tip :)
ik laat het zeker weten hoe het ging morgen.

Bedankt allemaal!

sandra3235

Berichten: 9757
Geregistreerd: 23-10-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 21:16

Misschien is het handig anders om je mentor via school per mail op de hoogte te brengen?
Ik weet met 3 pubers in huis dat tegenwoordig het contact zo veel gaat en voor jou misschien iets makkelijker om het eerst op te schrijven dan met iemand aan tafel te gaan zitten?

En bij je huisarts mag je ook zelf een afspraak maken,hoeft niet perse via je vader....

Je komt er wel hoor meis :(:) Ik geloof in je! +:)+

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-13 21:46

Rainbow ik weet zeker dat je dit kunt :j .

You Go Girl
:):) :):) :):) :):)

Als je toch echt blokkeert bij de decaan wat echt geen schande is, dan is alles op papier schrijven en dat dan geven een goede oplossing.
Ik had twee weken geleden een medische keuring en ik zag er zo tegen op dat ik uiteindelijk geen woord uit kon brengen. Gelukkig had ik eerder op advies van iemand alles uitgewerkt op papier en kon ik dat zo geven.

Probeer het doel voor ogen te houden (en dat op schrijven zoals Joolien haar voorbeeld).
Ik weet dat het niet makkelijk is maar probeer het en je zult zien dat je gaat voelen dat hulp vragen jou gaat helpen weer goed te kunnen functioneren.

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-14 20:32

hoi hoi,

ik hoopte eigenlijk om niet meer te hoeven reageren in dit topic maar helaas..
denk nu zo'n maand terug ging het weer fout en heb ik mezelf (helaas) flink gesneden en dit keer echt diep en veel op mn onderarm..
dit omdat iemand wilde dat ik naar mn mentor/decaan ging en toen raakte ik helemaal gepanikeerd en heel erg verdrietig.. echt ontzettend stom
maar nu zit mn onderarm helemaal vol met littekens en ik vind dit echt heel erg vervelend..
ik kan geen korte mouwen aan oid en heb elke keer het gevoel iets te moeten verbergen -O- (wat dus ook zo is)
wat moet ik hier mee aan..
ik baal er ontzettend van..

en ik ben helaas niet bij mijn mentor/decaan geweest..

Ladyson

Berichten: 3789
Geregistreerd: 03-01-10
Woonplaats: Brabant

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-14 20:43

Lieve rainbows, jij bent de baas over jouw eigen leven en helaas lukt dat nu niet zo goed. Dit is zonde omdat jij het waard bent om te genieten van je leven. Waarom mail je je mentor niet? Dat is een kleinere stap dan echt langs te moeten en dat kan je nu direct doen, dus hoef/kan je ook niet uitstellen.

tootje71

Berichten: 5191
Geregistreerd: 09-01-10
Woonplaats: zw.prov.utr.

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-14 20:50

poeh wat een verhaal....kan je je verhaal niet bij de huisarts kwijt ? dat blijft onder jullie en hoeft niemand wat van te weten maar wie weet kan hij/zij je verder helpen ?

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-14 20:56

Ladyson, ik heb werkelijk geen idee wat ik zou moeten zeggen tegen mijn mentor.. ik baal gewoon hard van mezelf dat ik mezelf gesneden heb laatst maar daar om heen gaat het nu juist best goed en dat is dus waarom ik er zo van baal..omdat het nu opzich wel goed gaat maar ik elke keer herrinnert word aan wat ik gedaan heb..

tootje71, bedankt voor je reactie. ik vind dit toch wel eng.. ik durf niet zo goed alleen naar de huis arts en om een afspraak te maken moet er dan niet gebeld worden door 1 van je ouders? en stel ik heb een afspraak dan komt mn vader er ws zowiezo achter.

Het is gewoon ongelooflijk vervelend want juist nu gaat het wat beter kwa hoe ik me voel maar omdat ik me dus gesneden heb baal ik daar ontzettend van en als er dan word gezegd je moet misschien toch hulp zoeken raak ik gewoon helemaal in paniek en juist dan word ik weer sip..
En dat geeft voor mij dan ook weer aan dat ik er juist niet overheen ben maar het gewoon weg duw en als ik me dan een keer slecht voel dan word ik er weer helemaal in mee gezogen.

sorry volgens mij zeg ik het allemaal heel raar..

Muiz
Moderator Algemeen

Berichten: 9490
Geregistreerd: 21-12-12
Woonplaats: Wijk bij Duurstede

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-14 21:22

een huisarts heeft een zwijgplicht. en vanaf je 16e hoeft de HA je ouders niet meer intelichten.
je hoeft trouwens ook niet persee naar je mentor, je kan ook naar een andere docent gaan die je wel vertrouwt. (mentor heeft ook geen zwijgplicht)

wat mij in die tijd, en nu nog, heel erg heeft geholpen is om met iemand te praten. in mijn geval was dit een van mijn docenten. op het moment dat ik mijn hart luchtte, en tips kreeg hoe ik met omstandigheden om moest gaan kreeg ik weer wat pep om zelf verder te gaan.

en het is bagger om in die situatie te zitten, het is lastig om je littekens verborgen te houden. ik moet altijd met enorm veel armbandjes om naar school als ik een normaal shirt wil dragen. je kunt niet meer normaal zwemmen enzovoorts.
het scheelt wel heel erg dat in mijn omgeving veel mensen weten wat er aan de hand is, en wat ik mezelf aandoe.
als je vragen hebt of wat dan ook, je mag me altijd PB'en! ook als je de drang voelt om te snijden of wat dan ook!

Rainbows
Berichten: 20
Geregistreerd: 23-04-13

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-14 21:37

bedankt voor de reactie kitlover, ik heb je een berichtje gestuurd..

Saintelette

Berichten: 3265
Geregistreerd: 12-08-11
Woonplaats: Waalwijk

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-05-14 21:04

Er is op school altijd een vertrouwenspersoon aanwezig. Vaak is dit een docent (anders even opzoeken in bijv de schoolgids). Hier kun je je verhaal aan kwijt, zonder dat dit consequenties heeft. Deze persoon heeft wel zwijgplicht en kan jou alleen adviezen geven. Misschien is dat iets?

tootje71

Berichten: 5191
Geregistreerd: 09-01-10
Woonplaats: zw.prov.utr.

Re: Waar zal ik beginnen.. Verdorie

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-05-14 09:32

Hoe is het nu met je ?