Het zijn opzich geen 'vage klachten', ze zou er prima mee naar een huisarts kunnen gaan om gewoon eens te vragen of die haar misschien kan doorverwijzen. Als ze er zelf last van heeft en het haar in de weg zit, kan het helpen om er in elk geval eens over te praten? Ik ben zelf ook niet van de etiketjes, maar zie ook dat het soms wel helpt. Zou haar toch aanmoedigen eens te gaan praten, ''baat het niet dan schaadt het niet" in dit geval, toch?
Ik heb geen flauw idee waarom alles zo lang moet duren 