Maar helaas kan er geen paard op een schip..
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Maar helaas kan er geen paard op een schip..

hihi zie t zo voor me
Heb nu weer een week vakantie maar blijf thuis. Hoop volgend weekend wel te kunnen gaan als ze niet te ver weg zijn. door de operatie kan ik nog niet erg lange stukken rijden. Dus de aankomende week erg veel ''vrije'' tijd dus denk dat ik voor school maar wat vooruit ga werken grote schoonmaak houden ofzo.. 

Alleen niet te best geslapen vannacht. Heb ''besloten'' om morgen naar de huisarts te gaan maar ben hier echt onwijs zenuwachtig voor. Ik weet gewoon echt niet hoe ik het moet vertellen.
Het zijn 2,5 pagina..
Of zal ik er wat bij gaan inkorten.? Of juist echt zo lang laten.?
Door jullie voelt het nog beter. Al zit er ook wel echt een deel ongerustheid..
Kan moeilijk zeggen dat ik kapot ga van verdriet en ik daarom naar een psycholoog ga gaan.
Had toestraks ook eventjes gebeld voor het hoe en wat. Ze komen pas vanavond. Heb toen ook gezegd dat ik niet wist of ik dan nog thuis zou zijn. Maar weet al dat ik dan wel nog gewoon thuis ben.
Film is dan nog niet begonnen.
Inderdaad kan wel aangeven dat ik een volgende keer als er tijd voor is met ze wil praten.
Mijn ouders kwamen rond 7 uur en zijn eventjes hier geweest en daarna naar oma gegaan. Toen we naar de film gingen eventjes gedag gezegd en toen ik terug kwam waren ze weg. Rot maar het ging. Vooral omdat ik zaterdag naar boord ben gegaan. De rede waarom ik het door kon zetten was omdat mam medicijnen nodig had en die kon ik vrijdag niet al halen maar zaterdag pas. En die had ze echt nodig dus ben ik zaterdag ochtend naar boord gereden. 's avonds is mijn broer ook gekomen dus super gezellig.
Wel het ''minpuntje'' was dat ik aardig last van mijn knie had maar ook dat mocht de pret niet drukken alleen het brok in mijn keel wat er donderdag avond in schoot is nog steeds niet weg. Heeft er het hele weekend gezeten.
'
Alleen heb ik nog niks verteld over de afspraak bij de psycholoog. Wist gewoon niet hoe ik moest beginnen. Er zijn denk ik wel tig momenten geweest dat ik erover kon beginnen maar kreeg er niks uit.
Voel me dan zo licht als een vlinder gewoon echt gelukkig enz.