Bokt.nl

Naamloos1 schreef:

Bedankt voor je uitleg! Maar lijkt me wel heftig idd.. Maar misschien moet ik de stap toch maar zetten...
Als ik vragen krijg, zal ik je zeker een pb sturen!

@lollieloes: Ja idd vreselijke opdracht.. Maar die hele therapie was eigenlijk wel k*t haha.. Heb filmpjes moeten bekijken van kotsende mensen, foto's, mijn dingen die ik ontliep moest ik juist doen, maar 1 van de moeilijkste dingen vond ik toch wel, dat in de kamer naast mij iemad aan het overgeven was, (wat ik dus hoorde) dat ik tegelijkertijd moest gaan eten.. Pff... Heavy! XD Alles heb ik gedaan, maar vinger in mn keel.. Nee....

Naamloos1 schreef:

Bedankt voor je uitleg! Maar lijkt me wel heftig idd.. Maar misschien moet ik de stap toch maar zetten...
Als ik vragen krijg, zal ik je zeker een pb sturen!

@lollieloes: Ja idd vreselijke opdracht.. Maar die hele therapie was eigenlijk wel k*t haha.. Heb filmpjes moeten bekijken van kotsende mensen, foto's, mijn dingen die ik ontliep moest ik juist doen, maar 1 van de moeilijkste dingen vond ik toch wel, dat in de kamer naast mij iemad aan het overgeven was, (wat ik dus hoorde) dat ik tegelijkertijd moest gaan eten.. Pff... Heavy! XD Alles heb ik gedaan, maar vinger in mn keel.. Nee....

LindeWodan schreef:

Ik heb al jaren last van een soort van depressie, en van een ontzettend negatief zelfbeeld.
EMDR had ik ooit al eens in de dagkliniek gedaan, maar dat beviel me toen zo niet, ik vond het maar vreemd.
Nu ga ik al een tijdje bij een goede therapeut, en zij wou het toch nog eens proberen. Want zij denk dat het negatieve zelfbeeld misschien wel komt door onderliggende trauma's.

Op voorhand moet je (een paar) situaties schetsen waarin je je heel slecht voelt. Daarin moet je het moment waar je je het slechtste voelde in een beeld omzetten. Bv zoals je naar een video kijkt, en het net op dat moment op pauze zet. (Wie was er, wat voelde je, wat dacht je, wat gebeurde er, ...)
Dan begin je aan de sessie. Het is de bedoeling dat je een prikkel krijgt. Dit kunnen ze doen door een koptelefoon die om te beurten links en rechts een piepje geeft, of een vinger die je van links naar rechts moet volgen.
Je begint bij de situatie, en vertelt hem even. Dan beginnen ze met de prikkel. Deze doen je een tijdje, en dan stoppen ze deze. Dan moet je zeggen wat op dat moment je gedachten zijn (en misschien ook een korte uitleg).
Het is eigenlijk de bedoeling dat je je trauma opnieuw doorloopt, maar dat je er niet midden instaat. Dat je eigenlijk meer een toeschouwer bent vanuit bv een trein.
Ook is het de bedoeling dat je op voorhand een veilige plek hebt besproken (dit kan je kamer zijn, of een bos waar je ooit geweest ben, of een vakantie). Als het tijdens de therapie te heftig word dan kan je ten alle tijden met je gedachten naar die plek gaan.

Zo veel weet ik er nog niet over, aangezien ik het zelf maar 2 keer gedaan heb. Maar moest je nog vragen hebben, stel gerust.

FlairS schreef:

Ik weet hoe je je voelt!!
Heb er al heel lang last van maar er nooit iets mee gedaan.
Als mijn dochter( nu bijna 22) ziek was en overgegeven had was ik compleet in paniek. Mijn man moest het dan oplossen terwijl ik, soms midden in de nacht, de stallen ging vegen........
De opmerking dat er buikgriep heerst is voor mij al voldoende om in paniek te raken.
Het gekke van het hele verhaal: Ik weet nog precies wanneer ik voor het laatst overgegeven heb: Februari 1982!! en wanneer ik voor het laatst echt misselijk was (en niet kon overgeven) : 27 oktober 1990. Het is dus echt : de mens is het meest bevreesd voor het lijden dat men vreest..... Jij bent al heel ver hoor maar ik wens je evengoed maar even sterkte!!