Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-01-13 09:57

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:57

Je hebt het niet voor het zeggen.
Bij mijn moeders begrafenis (ik was 16) zat ik in een diepe trance voor me uit te staren, heb het allemaal langs me heen laten gaan, had de hele week al gehuild en uiteindelijk bij de dienst niet meer.
3 maand later overleed een goede kennis en de stoppen sloegen door...

**Geplaatst**: 11-01-13 10:00

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:00

Er is geen middel waardoor je niet gaat huilen, als jij gaat huilen, dan ga je.
Dat kun je niet zomaar stoppen, meestal.

Toen mijn oma overleed heb ik ook alles bij elkaar gejankt :')

Niet omdat ik haar zo miste (kende haar vrijwel niet), maar omdat mijn paps zo moest huilen en het gewoon de sfeer daar is..
Iedereen is down, iedereen is verdrietig,, dan word ik ook verdrietig

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 10:01

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 10:01

Dankjewel iedereen!

Ik voel me nu gelukkig niet meer zo alleen, dacht echt dat ik de enige was die dat zo 'overdrijf'

Hij was inderdaad nog jong ja..

Vind het ook vooral eng omdat ik daar in mn eentje heen ga, ik ken denk ik meer dan de helft van de familie en vrienden wel, maar ik ga er toch 'alleen' heen.
Natuurlijk ben ik er gewoon voor mn vriendin. Heb veel aan de tips, thanks!
Zie er al de hele dag tegenop

**Geplaatst**: 11-01-13 10:03

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:03

Wanneer is de crematie?

**Geplaatst**: 11-01-13 10:03

Geplaatst: 11-01-13 10:03

Tja, ik kan me Daphne's mening wel voorstellen, maar het is mij ook wel eens overkomen dat de waterlanders bleven komen op een uitvaart van iemand waar ik eigenlijk niets mee had. En ik voelde me toen ook superhypocriet, maar kreeg het ook niet voor elkaar te stoppen met janken. En dat had niets te maken met gebrek aan respect of zo. Het was een combinatie van de hele ambiance, en mijn eigen toestand op dat moment. En huilen is ook ietwat besmettelijk. Zitten er een paar te grienen in een zaal, dan gaan er altijd mensen meedoen, of ze nou willen of niet.

Bij mijn vaders uitvaart zaten er ook mensen te grienen waarvan ik echt iets had van "wat zit jij nou te grienen, jij bent hier alleen maar om te controleren of ie echt dood is". Maar toen besefte ik me ook dat ons gejank op het podium nou niet bepaald meehielp voor anderen om het droog te houden. En als directe omgeving van de overledene ben je op zo'n moment wel met iets anders bezig dan met kijken wie er allemaal zitten te janken en wie niet.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:05

Geplaatst: 11-01-13 10:05

Praat er in elk geval ook van te voren met je vriendin over, dan weet je dat zij in elk geval op de hoogte is en dat geeft misschien al een geruster gevoel voor jezelf ...

En kan je niet samen met iemand gaan ?
Een andere vriendin of misschien je moeder ??

**Geplaatst**: 11-01-13 10:09

Geplaatst: 11-01-13 10:09

Shirley schreef:
Je weet nooit hoeveel verdriet een ander heeft, Daphne ...
Misschien roept een dergelijke situatie bij een persoon wel gruwelijke beelden of ervaringen uit het verleden op ?

Ja daar heb je wel gelijk in idd. Het is ook meer dat ik mezelf opgelaten zou voelen omdat het misplaatst kan overkomen denk ik. Maar ik had het al bij de begravenis van mijn eigen opa dat ik me opgelaten voelden dus ben misschien ook geen goed voorbeeld!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 10:12

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 10:12

Crematie is vanmiddag, om half 4
Met vriendin heb ik er gelukkig heel open over gepraat, en die weet ook dat ik het een beetje eng vind
Mn moeder zou mee gaan, maar ze heeft vanochtend afgehaakt omdat zij al die mensen niet kent en daarom niet mee wilt >;)

@Mick75, ik had dus precies het zelfde bij de vorige crematie, ik kende desbetreffende persoon amper, en voelde me gewoon echt hypocriet omdat ik als het hardst aan het janken was.. Als het een crematie van 1 van mijn dierbare zou zijn (moet er niet aan denken) en iemand jankt zo hard die diegene eigenlijk helemaal niet kent, weet ik ook niet wat ik zou moeten denken..
Nou ben ik niet zo bevooroordeeld, maar ik kan me best voorstellen dat je dat best een beetje vreemd kan vinden.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:19

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:19

Ik voel me ook best ongemakkelijk op een crematie (heb er nu 3 gehad). Maar weet je, huil het er gewoon lekker uit, dan kun je weer verder. Op de 1e crematie heb ik me ook ingehouden en daar heb ik nog best lang last van gehad. Een crematie is er juist voor om afscheid te nemen, om los te laten. Sterkte vanmiddag.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:21

Geplaatst: 11-01-13 10:21

Mirjam79 schreef:
Das wel een beetje kort door de bocht DaphneR93... Je hebt er zelf niet altijd invloed op in hoeverre je moet huilen of niet. Ook al huilt de familie zelf veel minder, daar kan jij niks aan doen. En de mate van huilen geeft ook niet aan hoe groot je verdriet is!
Zelf huil ik ook zomaar. Ik ben een keer geschrokken, omdat ik alleen zou condoleren en dan weer weg zou gaan. Bleek dat de overledene midden in de kerk in een open kist lag. Hier was ik niet op voorbereid... Ik had hier gedurende de hele dienst verschrikkelijk zitten snotteren en tranen liepen over mijn wangen. Bleek dat een andere collega precies hetzelfde voelde en wel blij was dat ik dit ook had.
Kortgeleden hebben we de crematie van mijn tante moeten meemaken. Ik merk wel dat hoe ouder je wordt, hoe makkelijker dat je dingen een plaatsje kunt geven. Hoe vervelend de situatie soms ook is...
Maar wanneer de muziek begint te spelen en je begint na te denken, idd hou dan de zakdoekjes maar gereed...
Sterkte in ieder geval TS!

Ik bedoelde meer het stukje waarbij TS zet 'wat dan niet in stilte gaat' dat je je tranen niet op kan houden begrijp ik, kan ik ook niet. Maar om veel geluid te produceren bij iemand die je niet echt kent zou misschien de menigte wat af kunnen lijden van waar het om gaat. Ikzelf zou me niet prettig voelen. Maar zal er even aan toevoegen dat ik TS zeker niet veroordeel, ik begrijp alleen haar eigen nerveuze gevoel hier over.

En gelukkig zijn er heel veel bokkers die dat ontkrachten en vinden dat je gewoon jezelf moet kunnen zijn.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:26

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:26

Een kennis van mij kreeg ooit de slappe lach op een crematie. Dat vind ik veel meer storend dan iemand die haar verdriet uit.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:29

Geplaatst: 11-01-13 10:29

Allereerst gecondoleert met het verlies en alvast sterkte voor vanmiddag.

Wat betreft het huilen, als het eruit moet moet het eruit. Als je gaat inhouden komt het er toch wel uit alleen dan heftiger. Ik ben ook normaal geen huiler maar op crematies snotter ik ook rustig door, het is toch niet tegen tehouden. En ja ook daar zit verschil in, bij de een blijft het bij een oaar tranen. Bij een ander loopt ik al snikkend en snotterend leeg. En dat heeft niets te maken met hoe dichtbij iemand staat of een vage kennis of collega is. Het hangts bij mij ook af van hoeveel verdriet hebben de meeste naasten.

Wat eventueel helpt is neem een flesje water mee, bij dreigend teveel geluid neem dan een slokje. Als het te erg wordt kun je altijd even de zaal uitlopen. En gewoon laten gaan is toch het beste.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 10:35

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 10:35

Heb me voorgenomen om het gewoon 'rustig' proberen het te laten stromen zodat het er niet als een bom uitkomt

pepermuntjes gaan ook mee, dan al niet te opvallend natuurlijk

Uit de zaal lopen doe ik zowiezo niet, zou ik misschien bij een beetje onbekende wel doen, maar ik laat mn beste vriendin niet in de steek al weet ik dat ze genoeg familie om haar heen heeft. Als ze me nodig heeft ben ik er

**Geplaatst**: 11-01-13 10:36

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:36

Gaat er ook iemand met jou mee, die een arm om jou heen kan slaan? :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 10:40

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 10:40

Nee, helaas niet, ik ga er echt helemaal alleen heen..
Vind ik doodeng, maar prioriteit van vriendin gaat voorop op dit moment.
En gelukkig ken ik meer dan de helft van de familie en vrienden

**Geplaatst**: 11-01-13 10:41

Geplaatst: 11-01-13 10:41

Just_Sannee schreef:
Heb me voorgenomen om het gewoon 'rustig' proberen het te laten stromen zodat het er niet als een bom uitkomt
pepermuntjes gaan ook mee, dan al niet te opvallend natuurlijk

Uit de zaal lopen doe ik zowiezo niet, zou ik misschien bij een beetje onbekende wel doen, maar ik laat mn beste vriendin niet in de steek al weet ik dat ze genoeg familie om haar heen heeft. Als ze me nodig heeft ben ik er

Wat een top vriendin ben jij! Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 11-01-13 10:50

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:50

Wat jammer dat je moeder afhaakt ... ze gaat toch niet voor "al die mensen" maar om jou tot steun te zijn ?
Misschien als je nogmaals benadrukt hoe je je voelt ?

In elk geval heel goed van je dat je er ondanks alles voor je vriendin wilt zijn !
Dat siert je !

**Geplaatst**: 11-01-13 10:51

Geplaatst: 11-01-13 10:51

Ontzettend goed dat je, ondanks dat je vandaag alleen bent, gewoon heen gaat om je vriendin te steunen!

Tips heb ik zelf helaas ook niet.. Ben op crematies volgens mij ook altijd de grootste jankerd..

sterkte vandaag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 10:56

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 10:56

Lieve reacties, dankjewel!
Geeft me echt een goed gevoel die complimenten (over vriendin-zijnde)

Ik ben altijd al een beetje op mezelf geweest, vind het naar dat mn moeder niet meer mee gaat, maar ik kom er alleen ook wel. Vind het doodeng, maar dat maakt me dan weer een beetje sterker denk ik maar.

**Geplaatst**: 11-01-13 10:57

Geplaatst: 11-01-13 10:57

Het is vaak als je de overledene niet kent het verdriet van de omgeving waarin je verkeerd dat jou verdriet doet. Het is gewoon een menselijke reactie..
Ik werk in de zorg en daar komt het weleens voor. De dood vind ik er heel vredig uit zien, maar het verdriet van de mensen eromheen vind ik verschrikkelijk.. Dat heb ik ook met dieren, een dier wat mooi ingeslapen is ziet er vredig uit. Maar het verdriet van de eigenaren/verzorgers gaat om zo´n moment gewoon door merg en been.
Het is uiteraard weer anders als je de overledene wel zelf kent en er een band mee had.
Maar verdriet is een gevoelsreactie, laat het gewoon gaan. Niemand zal je raar aankijken. Wat misschien wel helpt tegen een eventuele uitbarsting is aan leuke dingen denken.
Gecondoleerd en heel veel sterkte vanmiddag!

**Geplaatst**: 11-01-13 10:58

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 10:58

Sterkte vanmiddag!

**Geplaatst**: 11-01-13 11:18

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 11:18

Sterkte vanmiddag, je vriendin zal je steun erg waarderen!

**Geplaatst**: 11-01-13 11:26

Geplaatst: 11-01-13 11:26

Je moet je eigenlijk gewoon laten gaan, maar als je je echt sterk wil houden, dan moet je je tong tegen je geheemelte aandrukken als je voelt dat je gaat huilen. Dan kun je het inhouden.
IN ieder geval heel veel sterkte. :(:)

**Geplaatst**: 11-01-13 14:36

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 14:36

Sterkte voor strakjes :(:)

**Geplaatst**: 11-01-13 16:01

Geplaatst: 11-01-13 16:01

roxxxiejjj schreef:
Het is vaak als je de overledene niet kent het verdriet van de omgeving waarin je verkeerd dat jou verdriet doet. Het is gewoon een menselijke reactie..
Ik werk in de zorg en daar komt het weleens voor. De dood vind ik er heel vredig uit zien, maar het verdriet van de mensen eromheen vind ik verschrikkelijk.. Dat heb ik ook met dieren, een dier wat mooi ingeslapen is ziet er vredig uit. Maar het verdriet van de eigenaren/verzorgers gaat om zo´n moment gewoon door merg en been.
Het is uiteraard weer anders als je de overledene wel zelf kent en er een band mee had.
Maar verdriet is een gevoelsreactie, laat het gewoon gaan. Niemand zal je raar aankijken. Wat misschien wel helpt tegen een eventuele uitbarsting is aan leuke dingen denken.
Gecondoleerd en heel veel sterkte vanmiddag!

ja dat heb ik ook. Ik vind het zo erg om iedereen zo verdrietig te zien dat ik me dan ook echt niet in kan houden. Had ik ook op de begrafenis van mijn (stief)oma. Kende haar niet zo goed, ging er mss 1x per jaar heen en soms stuurde ze (superlief! vooral omdat ik niet haar echte kleinkind was) geld met mijn verjaardag ed. Maar daar bleef het dan ook wel bij. Haar dood was helemaal niet onverwachts, maar ik vond zo erg om mijn stiefvader te zien huilen... Dat heb ik hem bijna nooit zien doen... En ik zat maar steentje te tellen, me proberen te verwonderen over allerlei mooie dingen in de kerk. Maar nee, het hielp niet.

Toen op de crematie van mijn stiefvader was er ook wel iemand helemaal overstuur waarvan ik dacht ' Huh. Maar zo diep zat dat niet toch uuh tussen jullie? ' Geloof niet dat ze heel veel meer dan ' hoi' tegen elkaar zeiden. Mgoe, kon me er ook wel in verplaatsen.
Toen was ik trouwens ook behoorlijk overstuur (en moeilijk te overtreffen ook

) .... En toen kreeg mijn echte vader (die gewoon goed omging met mijn stiefvader

) het voor elkaar om zo te zitten van ' Ja, kappen nou! ' . Dat is geen aanrader want dat kwetste meer eerlijk gezegd best wel

Respectloos vond ik dat,

.

Heel veel sterkte... :(:)

ik denk dat (bijna) iedereen het wel herkent en het ook wel zal begrijpen :(:)

Nomineer dit bericht ×