Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-12-12 23:00

Geplaatst: 20-12-12 23:00

Wat mij het meeste opvalt (naast de nare gebeurtenissen) is het gebrek aan intiem contact. Dit hoeft niks met fysiek contact te maken hebben, maar iemand bij wie je even mag instorten of de hele wereld af mag blaffen zonder dat er geoordeeld wordt. Iemand die 100% voor jou gaat en andersom.

Dit kan je man zijn, of een beste vriend(in). Maar ik heb zelf gemerkt, dat dit heel veel invloed kan hebben op je energie en humeur. Het eenzame gevoel van het dragen van je diepste gedachten kan energieslurpend zijn. Helaas kan een verkeerde reactie op je diepste gevoelens nog veel meer energie kosten. Ik ben dan ook echt aan het walgen van de reactie van je zogeheten vriendin.

Iets wat me verwondert is eigenlijk nog de positiviteit die in je berichten doorkomt over de mens, de behoefte naar goed contact, ondanks dat het meerendeel van de mens waar je een band mee hebt gehad de mensheid een belabberde slechte naam hebben gegeven.

Het feit dat je niet meer aan het huishouden toekomt heeft niks met zwak of sterk te maken, maar met hoeveel je nog over hebt. Ik denk ook dat dit de reden is dat je op bokt wat hebt neer gezet, je voelt aan dat de energie echt bijna helemaal op is.
Om dat masker af te zetten en in te storten, daar moet je sterk voor zijn. Sterk zijn heeft niet zoveel te maken met altijd kunnen lachen en door blijven gaan. Sterk zijn heeft naar mijn idee veel meer te maken met de moeilijke beslissingen nemen, de kracht hebben om door het diepe dal te gaan (angst, stress, depressie) om uiteindelijk toch weer bovenaan de berg te komen. Dat je je niet sterk voelt in het dal, wil niet zeggen dat je het niet bent. Maar hé, dat is mijn mening.

**Geplaatst**: 20-12-12 23:18

Geplaatst: 20-12-12 23:18

Sushilla88 schreef:
Jeetje, wat een verhaal. Hoeveel kan een mens hebben...

Maar echt, ik denk dat je hier niet alleen uit gaat komen. Er zal een heel team bokkers voor je klaarstaan, maar de meeste van ons kunnen niet meer doen dan je een hart onder de riem steken, en een luisterend oor zijn. Als de enige reden om geen zelfmoord te plegen je paard is, laat je paard dan ook de reden zijn om je schouders eronder te zetten om jezelf weer beter te gaan voelen, en alles een plekje te geven. Na alles wat je hebt meegemaakt weet ik zeker dat je sterk genoeg bent om dat te kunnen overwinnen.

Niet alleen je paard, maar ook jijzelf bent beslist de moeite waard om je schouders eronder te zetten! Je hebt heel veel afschuwelijke dingen meegemaakt, veel te veel, maar daaraan is nu een einde gekomen, omdat JIJ ervoor kiest om het nu een plek te geven, ermee aan de slag te gaan.
Het zal ontzettend zwaar zijn, maar het ergste deel, de ellende zelf, heb je al gehad. Zoek absoluut professionele hulp, en als die hulp je niet bevalt, zoek dan iemand anders. Het is heel belangrijk om een goede coach te hebben.

En, niet mooi?! Is absoluut niet waar. Heel weinig mensen zijn mooi in hun eigen ogen, en hoe minder mooi ze zichzelf vinden, hoe duidelijker ze dat uitstralen en daarmee andermans mening beïnvloeden. Ik heb een vriendin die altijd 'boos' wordt als mensen zichzelf omlaagtrekken (ik doe dat ook weleens), ze zegt dan 'Als jij jezelf / je werk al niet goed vindt, waarom zou iemand anders dat dan wel vinden?'
Daarnaast, denk er maar eens over wat je aantrekkelijke mensen vindt, dat zijn heel vaak helemaal geen bijzonder mooie mensen, maar dat zijn mensen met veel uitstraling.

Ik wens je heel veel sterkte en een leven wat elke dag een beetje fijner en vrijer wordt!

**Geplaatst**: 20-12-12 23:19

Geplaatst: 20-12-12 23:19

Wat een ontzettend heftige gebeurtenissen zijn er in jouw leven voorgevallen, ik kan me heel goed voorstellen dat de emmer nu vol is. Door je verhaal nu met ons te delen moet al een beetje een opluchting zijn. Het zou fijn zijn als je hier een vriendin kunt vinden, met wie je een beetje praten kunt en die misschien zelfs bij jou in de buurt wonen.

**Geplaatst**: 20-12-12 23:47

Geplaatst: 20-12-12 23:47

Ach meiske toch.:'( geen gekke dingen doen! Mag ik vragen of je aan ew antidrepressiva zit?

**Geplaatst**: 20-12-12 23:56

Re: Ik ben op

Geplaatst: 20-12-12 23:56

Jezus wat een verhaal en wat een ellende heb jij meegemaakt. En sommige mensen maar denken dat ze het slecht hebben als een van hun nagels breekt!

ik zou het liefst met je met een kopje thee op de bank gaan zitten en je knuffelen tot je je weer beter voelt! :(:)

Geen zelfmoord plegen je doet et meer mensen verdriet mee dan je denkt, ze zullen je missen,... Nu kunnen ze je koesteren, je liefhebben en er voor je zijn. Maar praten moet je! Met wie dan ook.

**Geplaatst**: 21-12-12 00:00

Geplaatst: 21-12-12 00:00

Wow.nou ik wens je er veel sterkte.en mn pb box staat ook altijd open voor je!ik ben blij dat je het iniedergeval vertelt.in plaats van t weg te stoppen.dat is beter voor je.blijf zo open!dan k.unnen mensen waar dan ook je het beste helpen

**Geplaatst**: 21-12-12 00:13

Geplaatst: 21-12-12 00:13

Ik kan moeilijk door je verhaal heen komen.. Het is geschreven van een afstand, je distantiëert jezelf van je verhaal. Dat snap ik, dat verteld makkelijker. Maar het komt emotieloos over en ik lees emoties beter

Het distantiëren, dat doe je normaal in je leven dagelijks? of ben je in staat om de emoties volledig toe te laten? borrelt het onder het oppervlak of komt het tot uiting?
Ik vermoed dat het borrelt onder de oppervlakte. Ben je bang om het volluit te voelen? Ben je bang dat het je overspoelt, dat je erin meegezogen wordt? Dat doet het niet, het lijkt heviger dan het is. Het zal je meevallen... Onbewust ben je er zo mee bezig dat het borrelen doet vermoeden dat het enorm is, een vloedgolf.

Je bent sterk, absoluut, maar je verdient beter, je verdient meer. Je wil geen medelijden, en dat is niet omdat je vind dat jij zo sterk bent.... Ik denk dat je jezelf straft; je neemt genoegen met minder dan je waard bent omdat je denkt dat je niet meer verdient.
Het is makkelijker om jezelf te distantiëren en je te richten op het helpen van anderen (afleiding), om tevreden te zijn met een relatie die niet volledig is (geen zelfwaardering), zonder intieme contacten en zonder een plek om helemaal van top tot teen jezelf te kunnen zijn, om te huilen, te schreeuwen, te praten en écht oprecht te lachen...

Je gedachten aan dood, aan sterven, dat is vluchtgedrag, precies datgene wat ook bang is voor het openbreken, het loslaten... Je bent op, je voelt dat je niet veel langer kunt vechten tegen wat onder de oppervlakte borrelt. Je bent er bang voor, onbewust, dus onbewust wil je vluchten...

En ja, dit is min of meer "normaal" gezien de omstandigheden. Er zijn veel meer mensen die ervaren en voelen zoals jij doet, die dezelfde gedachtes hebben, die met dezelfde dingen in de knoop zitten. Die ook geen normaal zorgeloos leven gehad hebben, die zichzelf straffen (onbewust), zichzelf niet aantrekkelijk vinden, zichzelf haten zelfs... Een deel houdt dat zijn/haar hele leven vol. Een ander deel stopt er voortijdig mee en een groter deel vind uiteindelijk een manier om hieraan voorbij te komen en een normaal gezond leven vol liefde en vreugde op te bouwen. Het is niet makkelijk, dat niet, maar het is mogelijk

**Geplaatst**: 21-12-12 11:08

Geplaatst: 21-12-12 11:08

Qwerty123 schreef:
Professionele hulp zoeken gaat me niet lukken......sowieso alleen al doordat dit niet vergoed wordt.

Hoe kan dit? Naar mijn weten wordt tweedelijns hulp altijd vergoed, en de eigen bijdrage vervalt volgend jaar dus daar krijg je ook niet mee te maken. Of doel je op het eigen risico wat je wel zelf moet betalen?
Zo te horen heb je ook wel vreselijk veel pech gehad met de mensen in je leven..dat iemand het durft om je met dit soort zaken uit te lachen, bah.

**Geplaatst**: 21-12-12 11:25

Re: Ik ben op

Geplaatst: 21-12-12 11:25

Het is toch belachelijk dat ggz niet vergoed word!

Ik moet gaan voor een psychiator, alleen 1 gesprekje, meer niet, nou-nou, ik heb ervan af gezien!
hopelijk hoeven de mensen die eigen bijdrage niet meer te betalen, als mede per consult....

Ts, sterkte, moedig dat je je verhaal wilt doen!

**Geplaatst**: 21-12-12 11:59

Re: Ik ben op

Geplaatst: 21-12-12 11:59

Een oplossing heb ik niet voor je, maar mijn eerste ingeving is een oppervlakkige misschien, maar misschien voel je je er ietsje beter door...

Is een make-over bij een kapper/schoonheidssalon zodat je je ook eens mooi voelt een mini opstapje voor je?

**Geplaatst**: 21-12-12 12:23

Geplaatst: 21-12-12 12:23

Je zei eerder dat je graag iemand anders zou willen zijn. Als je je eens inbeeldt dat je dat bent - wat zou je dan hebben, kunnen, en zijn? Hoe zou je eruit zien, wat zouden je talenten zijn, wat voor kleding zou je dragen, make-up, wat voor werk zou je doen, wat voor meubels zou je hebben?

Hoeveel daarvan kan nu al? Als jouw ideaalplaatje een meisje met mooi gelakte nagels is - lak je nagels. Als ze een fantastisch kapsel heeft, ga naar de kapper. Als ze geweldig goed kan kantklossen, ga op cursus. Simpele dingen die heel stom voelen maar het kan wel een eerste stap zijn. De dagen dat ik me echt rot voel en het liefst een joggingbroek aan wil trekken met een oversized sweater zijn ook de dagen dat ik er het meest aan heb als ik extra leuke kleren aan doe.

Zou een groepstherapie trouwens niets voor je zijn? Dan voelt het misschien niet zo "jij bent zielig en ik ga jou helpen", dan heb je allemaal problemen en als jij een keer geen zin hebt om te praten hoeft dat ook niet zo. Haalt de druk er wellicht wat vanaf. En je wordt zéker niet uitgelachen..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-12 14:40

Re: Ik ben op

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-12 14:40

Groepstherapie klinkt wel ok. Daar heb ik nooit over nagedacht. Ik denk dat gelijk aan de AA ofzo. Maar in principe kan dit met allerlei verschillende mensen. Maar ja ook dan ben je weer verplicht om je hele privéleven te delen. Ik vind dat lastig. Net even naar mijn paardje geweest. Lekker met hem een buitenrit gemaakt. Even lekker uitgewaaid.

Een make over. Ja dat lijkt me geweldig. Eventjes een dagje niks, en je in de watten laten leggen. Heerlijk. Ik zou niet weten waar zoiets kan. Ik ben ook gek op de sauna. Daar ging ik regelmatig heen met mijn vorige vrienden. Al na zo'n dag voelde ik me ook vaak beter. Helaas krijg ik mijn man niet zo gek om met me mee te gaan. Dat ga ik volgend jaar denk ik weer eens doen.

Ik moet zeggen dat ik me door jullie berichtjes wel weer wat positiever voel. De donkere waas is niet weg uit mijn hoofd. Maar ik kan weer lachen en me concentreren op een leuk programma op tv of een goed boek.

Vannacht ook weer liggen denken en met mijn man liggen praten. Hij weet niet dat ik dit op bokt heb geplaatst hoor. Maar wel over verschillende dingen in mijn leven gesproken. Hij is heel zwart wit. Als je iets niet aan staat moet je dat gewoon de rug toe keren en wat anders doen. Of dat om situaties gaat of personen. Ik vind dat lastig maar misschien heeft hij gelijk.

**Geplaatst**: 21-12-12 14:43

Re: Ik ben op

Geplaatst: 21-12-12 14:43

Laat hem anders dit topic lezen. En dan vooral jou beginpost. Misschien dat hij je dan beter begrijpt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-12 14:44

Re: Ik ben op

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-12 14:44

Ja dat weet ik niet. Aan de ene kant schaam ik me er een beetje voor dat ik dit zomaar in het openbaar anoniem heb geplaatst.....

**Geplaatst**: 21-12-12 14:47

Re: Ik ben op

Geplaatst: 21-12-12 14:47

Waarom zou je je schamen? We kennen je niet en niemand weet dat je dit geplaatst hebt, alleen jijzelf. En dat is volgens mij jouw probleem, je blijft maar nadenken over dingen die andere mensen niet eens opmerken.
En trouwens, dit is echt niks om je over te schamen. Vind het jammer dat je zo denkt, want wat jij mee hebt gemaakt is niet niks en heel veel mensen bewonderen je daarom. Je moet je hier niet voor schamen, jij kunt er helemaal niets aan doen.

**Geplaatst**: 21-12-12 14:47

Geplaatst: 21-12-12 14:47

Je hoeft je nergens voor te schamen. De dingen die in jou leven gebeurt zijn liggen niet aan jou. Denk dat als je het hem laat lezen, hem een heleboel duidelijk wordt.

**Geplaatst**: 21-12-12 14:48

Geplaatst: 21-12-12 14:48

Lijkt mij een goed idee, en zoals je zegt: anoniem.

**Geplaatst**: 21-12-12 14:57

Geplaatst: 21-12-12 14:57

ShamalArabs schreef:
Ik kan moeilijk door je verhaal heen komen.. Het is geschreven van een afstand, je distantiëert jezelf van je verhaal. Dat snap ik, dat verteld makkelijker. Maar het komt emotieloos over en ik lees emoties beter Het distantiëren, dat doe je normaal in je leven dagelijks? of ben je in staat om de emoties volledig toe te laten? borrelt het onder het oppervlak of komt het tot uiting?
Ik vermoed dat het borrelt onder de oppervlakte. Ben je bang om het volluit te voelen? Ben je bang dat het je overspoelt, dat je erin meegezogen wordt? Dat doet het niet, het lijkt heviger dan het is. Het zal je meevallen... Onbewust ben je er zo mee bezig dat het borrelen doet vermoeden dat het enorm is, een vloedgolf.

Je bent sterk, absoluut, maar je verdient beter, je verdient meer. Je wil geen medelijden, en dat is niet omdat je vind dat jij zo sterk bent.... Ik denk dat je jezelf straft; je neemt genoegen met minder dan je waard bent omdat je denkt dat je niet meer verdient.
Het is makkelijker om jezelf te distantiëren en je te richten op het helpen van anderen (afleiding), om tevreden te zijn met een relatie die niet volledig is (geen zelfwaardering), zonder intieme contacten en zonder een plek om helemaal van top tot teen jezelf te kunnen zijn, om te huilen, te schreeuwen, te praten en écht oprecht te lachen...

Je gedachten aan dood, aan sterven, dat is vluchtgedrag, precies datgene wat ook bang is voor het openbreken, het loslaten... Je bent op, je voelt dat je niet veel langer kunt vechten tegen wat onder de oppervlakte borrelt. Je bent er bang voor, onbewust, dus onbewust wil je vluchten...

En ja, dit is min of meer "normaal" gezien de omstandigheden. Er zijn veel meer mensen die ervaren en voelen zoals jij doet, die dezelfde gedachtes hebben, die met dezelfde dingen in de knoop zitten. Die ook geen normaal zorgeloos leven gehad hebben, die zichzelf straffen (onbewust), zichzelf niet aantrekkelijk vinden, zichzelf haten zelfs... Een deel houdt dat zijn/haar hele leven vol. Een ander deel stopt er voortijdig mee en een groter deel vind uiteindelijk een manier om hieraan voorbij te komen en een normaal gezond leven vol liefde en vreugde op te bouwen. Het is niet makkelijk, dat niet, maar het is mogelijk

Goede post!

Mocht je regio n/o groningen wonen dan mag je gerust pb sturen, wellicht kunnen we wat ondernemen?

**Geplaatst**: 21-12-12 14:58

Geplaatst: 21-12-12 14:58

Zwart-wit of zwart-grijs-wit is inderdaad een verschil van manier in denken. Waarbij grijs meer tolerantie heeft. De moeilijkheid ligt hem inderdaad erin dat je niet te lang in grijs blijft hangen. Opgegeven moment moet je knopen doorhakken om toch door te gaan naar het zwarte of het witte.
Zo kun je mensen best wat kansen geven, maar niet eindeloos. Opgegeven moment moet je kunnen zeggen: genoeg is genoeg.
Hetzelfde geld voor dingen die gedaan moeten worden, als je maar blijft denken en peinzen kom je er niet. Dat denken en peinzen moet wel ergens toe leiden.

Misschien is het wel een idee om een ochtend/middag/avond of hele dag (afhangende van hoeveel tijd je hebt) standaard in te plannen elke week? Dat je bijvoorbeeld zegt: de woensdagochtend denk ik even aan helemaal niemand behalve aan mezelf. Dat je alleen even dingen doet die je zelf wilt en als je zin hebt gewoon uren onbezorgd en onbeschaamd in bad gaat liggen bijvoorbeeld. (Ben zelf niet zo'n badganger, maar ik kies dan voor lekker douchen, ontbijten, aflevering kijken en misschien iets kleins leuks voor mezelf kopen)

**Geplaatst**: 21-12-12 14:59

Geplaatst: 21-12-12 14:59

Ts. Waarom zou je je schamen?
Weet je wie zich moeten schamen, degene die jou het leven zo zuur hebben gemaakt.

Ja mag juist trots zijn op jezelf!
Je bent een vechter, je bent er voor anderen ondanks dat je het niet makkelijk.

Maar nu is het tijd om een stap terug te doen wat anderen helpen betreft en moet je jou gaan helpen.
Ik weet uit ervaring het kan héél moeilijk kan zijn hulp te vragen (ik doe het zelf ook niet goed),
maar ik kan het wel altijd heel goed tegen een ander zeggen, ha, ha.
Maar het is wel waar.
Zoek uit waar je naar verlangt en wat haalbaar is.
Hoe beter je in je vel zit hoe mooier je bent en als je je mooier voelt doet dat ook weet goed voor je zelfvertrouwen.
Zoek uit wat je wel goed aan jezelf vind, van binnen en buiten en geniet daarvan.

Soms, hoe eng het ook kan zijn is het goed om wel iemand te vertrouwen en die dichtbij te laten komen, het is dan niet zo éénzaam en de last minder zwaar.

**Geplaatst**: 21-12-12 15:00

Geplaatst: 21-12-12 15:00

Ben je gek?

Waarom zou jij je schamen. Anderen hebben je dit aangedaan, niet jijzelf. Heel wat sterke mensen zouden hier gewoon aan onderdoor zijn gegaan.

Het voelt altijd raar om dergelijke privédingen te onthullen, maar als je het niet doet, wat dan? Dan blijf je er zelf mee zitten en kom je er nooit mee klaar.

**Geplaatst**: 21-12-12 15:14

Geplaatst: 21-12-12 15:14

Ik heb je verhaal gelezen, en de meeste van de posts van anderen en jouw reacties daarop. Het is fijn dat je daar steun uit haalt.

Citaat:
Ja dat weet ik niet. Aan de ene kant schaam ik me er een beetje voor dat ik dit zomaar in het openbaar anoniem heb geplaatst.....

Deze zin van jou van je laatste post wil ik toch even aanhalen. Je wilt anoniem blijven, zodat niemand weet wat er met jou gebeurd is en waar je mee zit. Zolang jij in die anonimiteit blijft zitten, ben je jezelf niet en zal je ontkennen wat er gebeurd is en wat er nodig is om je te helpen.
Daarom zou ik willen zeggen dat je toch hulp moet zoeken, op wat voor manier dan ook. Je bent het waard om te leven, om plezier in dat leven te hebben en om een goede relatie te hebben. Je hoort je niet te schamen om wie je bent en om wat er met je gebeurd is, jij kan er niets aan doen dat er mensen zijn die jou zo behandeld hebben. Was dat wel het geval dan zou je je mogen schamen ja.

Meis, kop op, hou je taai, ik hoop van harte dat je uit dit dal opklimt en de zon weer mag zien gaan schijnen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-12 15:20

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-12 15:20

Ik woon helaas niet in het noorden. Anders had ik graag eens met jullie afgesproken. En tja schamen. Het is ook meer een gevoel van je vuile was buiten hangen. Daar ben ik niet zo'n voorstander van. Naar goede vrienden ok, maar naar wildvreemden is toch wel even andere koek. Het is niet dat ik me schaam om mijn verleden. Maar meer om wie ik nu ben en wat ik doe. Ik weet dat anderen niet perfect zijn, natuurlijk. Maar dat is omdat perfectie nou eenmaal niet bestaat.

**Geplaatst**: 21-12-12 15:25

Geplaatst: 21-12-12 15:25

Heel veel sterkte meer kan ik niet zeggen! Y;(

**Geplaatst**: 21-12-12 15:26

Geplaatst: 21-12-12 15:26

Je schrijft dat je niet in het noorden woont, waar wel dan? Ongeveer, hoeft niet exact. Je bent namelijk hier ook altijd welkom om te praten.

Ik zeg nogmaals dat je je niet hoeft te schamen, maar dat is makkelijk gezegd natuurlijk. Jij bent niet perfect, niemand is dat zoals je zelf zegt. Hou dat in je achterhoofd, dan kun je ook proberen jezelf niet te hoge eisen op te leggen!

Nomineer dit bericht ×