Ah goss arme jij. Ik heb ook zo'n soort breuk gehad aan mijn pols. Gevallen met de fiets. Ze hebben bij mij ook mijn pols geprobeerd te zetten ik heb het hele ziekenhuis bij elkaar gegild van de pijn. Elke keer als ze loslieten schoot het weer terug. Uiteindelijk hebben ze mijn pols in het gips gedaan en mocht ik de volgende dag terug komen. Ik ben toen geopereerd en heb 2 pinnen door mijn pols gekregen. Enkele weken later zijn de pinnen er weer uitgehaald.
Nu 24 jaar later heb ik nog steeds een litteken van 10 cm op mijn pols en 2 kleinere ervoor waar de pinnen hebben gezeten.
ik weet eigenlijk nog helemaal niks, alleen dat ik nuchter moet zijn en dat ik er morgen om 8.00u moet zijn. Ga straks nog even bellen of het een dagopname wordt, of dat ik een nacht moet blijven.
Met die 2 pinnen, had je toen een stellage nog buitenom? daar ben in bang voor, echt enorm onhandig. littekens boeien me niet, wil weer dat mijn pols goed is
Maar je kan voor het infuus emla zalf vragen, dat verdoofd de huid. Ben zelf geopereerd aan mn hand vanochtend, en door die zalf voelde ik niks van het infuus.
Nessa
Berichten: 8643
Geregistreerd: 20-05-08
Woonplaats: Tilburg
Geplaatst door de TopicStarter: 17-12-12 14:39
ooh super bedankt voor die tip!!
moet je nog in het ziekenhuis blijven? en hoe voel je je?
Hikarii
Berichten: 2962
Geregistreerd: 17-06-12
Geplaatst: 17-12-12 14:43
Graag gedaan =) Moet wel even intrekken, iets van een half uurtje. Word met tube erop gedaan, plijster erop en intrekken. In de OK doen de dan op die plek de naald.
Maar aangezien je leeftijd moet je er naar vragen, bij ons in het ziekenhuis doen ze het alleen bij kinderen.
En gewoon ontspannen, helpt echt heel erg. Is moeilijk, weet ik, ik ging ook bijna dood van de zenuwen vannochtend maar alles is goed gegaan.
Het slangetje na de operatie doet geen pijn, alleen evenals ze met een watje over de plek gaan. Verder niks
Succes ermee. En beterschap
Ik voel me super, en ben n u sinds een uurtje thuis met véél verband
Ten eerste heel veel sterkte en beterschap. Probeer je niet al te druk te maken over het infuus of te operatie. Het is niet prettig natuurlijk, maar aan de andere kant moet je hier even doorheen en met veel rust komt alles dan weer goed.
In mijn puberteit heb ik zowel mijn onder als bovenbeen verbrijzeld, de dokter wist niet wat hij zag. Na een flinke operatie kreeg mijn been weer vorm en na een flinke periode rust is alles weer helemaal goed gekomen.
Ik heb er een litteken aan over gehouden, maar desondanks dat de dokter zich rot schrok sport ik zo'n 6 uur per dag alsof er nooit wat gebroken is.
Heel veel sterkte vandaag, ik hoop dat als je achteraf op het voortraject van de ok terug kijkt je kunt zeggen dat het je uiteindelijk toch meeviel, zo'n naaldenangst is gewoon niet fijn naast het hele trauma om de polsbreuk heen.
Anesthesisten kunnen over het algemeen heel goed geruststellen en iemand met angst goed begeleiden, daar zijn ze ook behoorlijk in getrained, iemand die half in paniek onder narcose gaat is nl voor niemand fijn.
Op het gebied van de breuk, ga binnen de grenzen van wat mag van de chirurg zo snel mogelijk aan de slag met bewegen daar heb je later wat profijt van mbt zwelling en stijfheid, als bijv je vingers beginnen te zwellen probeer zo regelmatig mogelijk de knijpbeweging te maken met iets in je hand, een stressballetje kan maar kan in eerste instantie ook te zwaar zijn, een washandje opgerold kun je bijv ook prima in knijpen en kost wat minder kracht terwijl je het dan wel in beweging houdt.
Ik hoop dat je zo spoedig mogelijk weer veel met je hand/pols kunt doen maar reken er ook op dat herstel vrij lang kan duren.
Ik heb beide polsen gebroken gehad, 1 toen ik 17 was en die was behoorlijk gecompliceerd, ik kan er in principe alles weer mee maar heb nooit meer de volledige functie/kracht terug gekregen die ik ervoor had, maar het is weer niet zo dat het me beperkt in zoverre dat ik me na zoveel jaar (het is bijna 15 jaar geleden) er volledig aan aangepast heb zegmaar en het niet meer 'mis'. Als voorbeeld, ik speelde vroeger tennis, daar heb ik na de polsbreuk mee moeten stoppen (op het niveau dat ik toen speelde dan, een recreatief potje kan nog best) omdat ik de harde slagen op mijn forehand niet meer op kon vangen, backhand daarentegen ging/gaat prima. Zware boodschappentassen kan ik prima dragen zolang het in 1 rechte lijn naar beneden is, maar niet als ik het gewicht vanuit mijn pols moet tillen (als je in de palm van je hand kijkt). Maar dat zijn eigenlijk de enige 2 dingen waarvan ik me kan bedenken waarbij ik er 'last' van heb.
Over de stellage, ik weet natuurlijk niet hoe het bij jou zit, bij mij zaten er twee pinnen door, die er aan de buitenkant uit staken. Echter zat er gips omheen tot ze eruit moesten, en heb ik er verder niks van gezien.
Nu idd nog een streep litteken en aan de zijkant twee puntjes van waar de pinnen eruit kwamen. Maar het is bij mij weer helemaal goed gekomen!
Heeft even geduurd voor een update. Gisteren rond 12.15 werd ik van mijn kamer gehaald. Ze schrokken van de plek van zaterdag. Helaas weer misgeprikt, maar was nu niet zo pijnlijk. Uiteindelijk infuus gekregen op ok.
Ik ben onder algehele narcose gegaan. Rond 14.45 werd ik wakker, heel suf. Ook raar, alsof je uit een hele diepe slaap wordt getrokken. had helaas flink veel pijn, dus ze hebben goed wat pijnstillers via het infuus gegeven. mocht al snel door naar mijn kamer.
Daar water en een pil tegen de pijn gekregen. Voelde me vrij goed en mocht wat thee. Nou, dat kwam er snel weer uit... Heb me lang beroerd gevoeld. Moest plassen en daar mijn maag leeg gespuugd.
Rond 20.15 kwam vriend op bezoek. Dat was wel fijn. Toen hij na ruim een uur we ging kreeg ik weer 2 pillen tegen de pijn.
Heb de hele tijd steeds beetjes geslapen. Nu dus even wakker, voel me wel ok. Zo weer plassen, hopelijk houd ik alles binnen.
Operatie is erg goed gegaan. Heb een plaat in mijn hand. Over 2 dagen mag het drukverband eraf. Ik hoef geen gips en mag alles voorzichtig doen, behalve paardrijden en korfballen. Eerst maar herstellen.