Heb nu de zelfde leeftijd, vreselijk. Enof ik vaak klappen kan incasseren door mn gedrag, enof ik vaak ruzie thuis heb door mn misselijk gedrag.
Kleine dingen die mezelf niet opvallen, of in mijn ogen normaal zijn zijn voor anderen rampzalig, zal er wel overheen groeien, het is nu al minder aan t worden (en soms weer erger).
Je komt er wel overheen, het is echt een lastige tijd nu. En praat er over met de ouder die je het meest mag, vaak zien je ouders ook niet in dat jij als kind de ruzies zo erg vind. Praten helpt zeker 
Ik heb soms ook er over gedacht een overdosis pillen te slikken, of vol op de drugs te gaan, maar wat heb ik er aan? Heb een hele tijd 'down' op de bank gezeten, lag soms weken in bed, kwam er alleen uit voor te douchen, de wc en school... Had gewoon geen zin meer om energie te verspillen aan een leven dat ik niet zitten zag. Nu werk ik (met leuke collega's, gezellige baas en een mooie loon), heb ik een vriend (wat wel soms de nodige stress oplevert thuis, maar daarvoor ben ik wel redelijk veel bij mijn vriend, en dus niet thuis), haal goeie punten op school en heb een paard (wat ook veel stress oplevert).
Ben mezelf gaan pushen lief te doen tegen mn vriend, minder agressief naar mijn paard, leren voor examens, en goed meedoen op werk. Enof dat helpt, eerst dacht ik niet eens aan morgen, nu heb ik mijn toekomst al in ruime schetsen getekend.
Kop op, leven is niet altijd leuk, je zult je af en toe nog wel 'waardeloos' voelen, heeft iedereen denk ik wel, echt iedereen.
Laatst bijgewerkt door xSlvna op 29-11-12 21:45, in het totaal 1 keer bewerkt