Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-09-12 18:02

Geplaatst: 14-09-12 18:02

Herkenbaar! Onze dochter had het ook. Wij hebben op een gegeven moment haar bed naast dat van ons gezet. Toen ging het beter. Toen ze ruim 4 was, ging ze weer op haar eigen kamer, met K3 bed!

Ze had echt behoefte aan ons dichtbij, het was pure angst dat we er niet zouden zijn. In je slaap kan je vader of moeder natuurlijk zo maar verdwijnen. Ze voelde zich niet veilig genoeg om te slapen. Probeer ook overdag duidelijk te zijn als je weggaat. Als ze bv naar oma ging zei ik altijd: ik ga nu weg maar kom je vanmiddag weer halen. Nooit zo weg sluipen als ze even niet kijkt ofzo

Overigens is ze nu 8 en slaapt ze goed!
Sterkte, ik kan me nog goed herinneren hoe bekaf en afgedraaid ik was!

**Geplaatst**: 14-09-12 18:10

Geplaatst: 14-09-12 18:10

Pff erg lastig zeg! Wij hebben daar gelukkig geen last van. Mijn dochtertje slaapt al vanaf een paar maand oud lekker door.

Misschien een rare vraag maar zeg je ook waarom ze moet slapen? Ik heb gehoord dat dan ook kan helpen. Als mijn dochtertje niet wilt slapen zeg ik dat ook. Ik zeg dan; opa en oma slaapt al en iedereen is moe en wil gaan slapen zodat je morgen weer uitgerust bent. Ga nu maar lekker in je bedje dromen over leuke dingen. Papa en mama zijn dichtbij en gaat niet weg, wij gaan ook zo slapen....
Oftewel even de tijd nemen. En niet denken van; ojee ik ga nu weg en straks begint ze weer, want dan gebeurt het ook.
Heel veel succes :(:)

**Geplaatst**: 14-09-12 18:18

Geplaatst: 14-09-12 18:18

bigone schreef:
Jammer dat je een twee jarige niet meer kunt inbakeren, mocht je tweede kindje ook huilerig zijn, denk daar dan aan.

Mijn nichtje is tot bijna 3 jaar ingebakend snachts. Ze kon gewoon niet 'los' slapen, de wereld was nog te groot voor haar. Daarna rustig afgebouwd, en nu zijn er geen problemen meer.

Ik moet zeggen dat ik verder ook mee ga met bigone, of een lichamelijk probleem, of lastige kop er op. Als ik jou was zal ik eerst eens langs de huisarts met haar, eens kijken of hij of zij iets voor jullie kan betekenen.

**Geplaatst**: 14-09-12 18:24

Geplaatst: 14-09-12 18:24

zorro schreef:
Mijn nichtje is tot bijna 3 jaar ingebakend snachts. Ze kon gewoon niet 'los' slapen, de wereld was nog te groot voor haar. Daarna rustig afgebouwd, en nu zijn er geen problemen meer.

Ik moet zeggen dat ik verder ook mee ga met bigone, of een lichamelijk probleem, of lastige kop er op. Als ik jou was zal ik eerst eens langs de huisarts met haar, eens kijken of hij of zij iets voor jullie kan betekenen.

Van inbakeren werd die van mij alleen maar nijdiger. Waarom direct praten over een "lastige kop erop"? Alsof dat kleintje ervoor gekozen heeft eerder te wereld te komen en een slechte start te hebben. Ze zijn 9 maanden heel erg dicht bij mamma en dan komen ze in een koude wereld waar ineens verwacht wordt dat ze al zelfstandig genoeg zijn om alleen te slapen. Het ene kindje heeft daar nu eenmaal meer moeite mee dan het andere. Gewoon lekker bij je nemen en vertrouwen geven dat je er voor haar bent, wanneer dan ook.

**Geplaatst**: 14-09-12 18:37

Geplaatst: 14-09-12 18:37

Sommige kinderen zijn gewoon bang in bed. Ik droomde zelf verschrikkelijk eng toen ik kind was, dat schijnt met de groei van je hersenen te maken te hebben? Hoe dan ook, hierdoor heb ik nog steeds moeite om alleen te gaan slapen in het donker. Nu slaap ik samen met mijn vriend, en ben ik niet bang meer, maar heb me voorgenomen mochten we een kleintje krijgen, dat we die niet "alleen" bang laten zijn in een bedje terwijl wij lekker met z'n tweetjes in een groot bed verderop liggen. Dat voelt zo onnatuurlijk!

Misschien moet je kind eerst verzekerd zijn van de "veiligheid" van papa en mama dichtbij. Dat ze dan nu bij jullie slaapt, hoeft echt niet te betekenen dat ze tot haar 6e dit zal blijven willen.

**Geplaatst**: 14-09-12 19:22

Geplaatst: 14-09-12 19:22

Misschien een rare vergelijking maar ik wil hem toch maken omdat we tenslotte op bokt zitten

:

Een paard is een sociaal dier en mag niet alleen gehouden worden. Een paard alleen achter laten, is meestal ook niet zo'n slim plan. Een veulen te vroeg spenen is ook al helemaal uit de boze en hem na het spenen alleen laten lopen is not done.
Een mens is een sociaal wezen dus waarom zou je een kind van 2 jaar dan wel alleen in het donker achterlaten omdat het zonodig alleen moet slapen?? Misschien simpel gedacht maar voor mij wel zo klaar als een klontje.

Ik heb heel veel geleerd over moederschap door naar mijn merries met hun veulens te kijken. Weet je hoe vaak een veulen dat net geboren is, bijvoorbeeld drinkt bij de moeder? En onze baby's moeten het liefst meteen doorslapen?? -O-

En oké, ik weet ook wel dat mensen geen paarden zijn, maar een zekere lijn valt er in mijn optiek zeker te trekken.

TS als je kindje wel rustig is als ze bij jou kan slapen of bij jou kan zijn: doen! Dan heeft ze daar nu eenmaal behoefte aan en jij bent haar moeder en bent degene die haar behoefte kan bevredigen.

Laatst bijgewerkt door Coloured op 14-09-12 19:29, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-12 19:24

Geplaatst: 14-09-12 19:24

Als er verder niets is kan inbakeren idd goed helpen, het ene kind is het andere niet en lastige kop of pittig karakter, geef het beestje een naam, kan best goed maar ook op bepaalde leeftijden heel vervelend voor zowel kind als ouders zijn. Kind wil wat duidelijk maken, kan nog niet benoemen wat en dus is het raden. De jongedame waar het hier om gaat kan dus wel bij de grootouders rustig zijn, dus is ze slim en weet ze waar ze het beste dit gedrag kan vertonen om aandacht te krijgen. Dit is niet negatief naar het kindje want ze doen het onbewust allemaal maar wel iets voor de ouders om over na te denken. En idd zijn er kids die niet opgeven en van boosheid overgeven. Als pa/ma dan er heen gaan(moet wel) heeft ze toch gekregen wat ze wil en zal het de volgende keer opnieuw doen. Ts, zet een webcam op haar kamer en bekijk wat ze doet, soms werkt het heel verhelderend.

Anoeska27 schreef:
zorro schreef:
Mijn nichtje is tot bijna 3 jaar ingebakend snachts. Ze kon gewoon niet 'los' slapen, de wereld was nog te groot voor haar. Daarna rustig afgebouwd, en nu zijn er geen problemen meer.

Ik moet zeggen dat ik verder ook mee ga met bigone, of een lichamelijk probleem, of lastige kop er op. Als ik jou was zal ik eerst eens langs de huisarts met haar, eens kijken of hij of zij iets voor jullie kan betekenen.

Van inbakeren werd die van mij alleen maar nijdiger. Waarom direct praten over een "lastige kop erop"? Alsof dat kleintje ervoor gekozen heeft eerder te wereld te komen en een slechte start te hebben. Ze zijn 9 maanden heel erg dicht bij mamma en dan komen ze in een koude wereld waar ineens verwacht wordt dat ze al zelfstandig genoeg zijn om alleen te slapen. Het ene kindje heeft daar nu eenmaal meer moeite mee dan het andere. Gewoon lekker bij je nemen en vertrouwen geven dat je er voor haar bent, wanneer dan ook.

**Geplaatst**: 14-09-12 19:49

Geplaatst: 14-09-12 19:49

Ik herken het ook. mijn zoontje is net twee en slaapt heel af en toe door, meestal echter moet ik er wel drie keer heen om te troosten. Hij is ook bang alleen, en is ook bekend met ziekenhuis opname toen hij nog heel klein was. Ik leg hem ook na een heel ritueel in zijn bedje, en dan moet ik er nog een paar keer heen voordat hij slaapt. Hij wordt vaak rond 2 / 3 uur wakker en dan leg ik hem bij ons in bed. Ben ook 18 weken zwanger dus ik kan mijn rust ook goed gebruiken!
Ik hoor hem vaak als hij huilt praten: "mama? Mama is er wel?"
Zielig, dus ik ga er altijd heen. laten huilen resulteert hier alleen maar in paniek.
Hij krijgt binnenkort een grotere kamer met nieuw peuterbed en ik ben heel benieuwd hoe het dan gaat. Zolang hij de halve nacht bij ons wil slapen vind ik het prima, dan krijgen we allemaal wel onze rust en dat is me heel wat waard.

**Geplaatst**: 14-09-12 19:51

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 19:51

Misschien heb je hier iets aan?

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/kin ... lapen.html

**Geplaatst**: 14-09-12 19:57

Geplaatst: 14-09-12 19:57

Dit vind ik een heel goede en ook super verwoord

.
Ben het helemaal met je post eens meid.

Coloured schreef:
Misschien een rare vergelijking maar ik wil hem toch maken omdat we tenslotte op bokt zitten :

Een paard is een sociaal dier en mag niet alleen gehouden worden. Een paard alleen achter laten, is meestal ook niet zo'n slim plan. Een veulen te vroeg spenen is ook al helemaal uit de boze en hem na het spenen alleen laten lopen is not done.
Een mens is een sociaal wezen dus waarom zou je een kind van 2 jaar dan wel alleen in het donker achterlaten omdat het zonodig alleen moet slapen?? Misschien simpel gedacht maar voor mij wel zo klaar als een klontje.

Ik heb heel veel geleerd over moederschap door naar mijn merries met hun veulens te kijken. Weet je hoe vaak een veulen dat net geboren is, bijvoorbeeld drinkt bij de moeder? En onze baby's moeten het liefst meteen doorslapen??

En oké, ik weet ook wel dat mensen geen paarden zijn, maar een zekere lijn valt er in mijn optiek zeker te trekken.

TS als je kindje wel rustig is als ze bij jou kan slapen of bij jou kan zijn: doen! Dan heeft ze daar nu eenmaal behoefte aan en jij bent haar moeder en bent degene die haar behoefte kan bevredigen.

**Geplaatst**: 14-09-12 19:59

Geplaatst: 14-09-12 19:59

Heino schreef:
Misschien heb je hier iets aan?
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/kin ... lapen.html

Denk dat ze hier meer aan heeft
http://www.borstvoeding.com/kindjeaande ... lapen.html

**Geplaatst**: 14-09-12 20:02

Geplaatst: 14-09-12 20:02

Oh ja TS wat mij nu nog even te binnen schiet hé. Want je zegt dat jullie dochter bij jou ouders beter slaapt s'nachts als dat ze thuis doet? Staat haar hoofdeinde soms naar/op het noorden en bij een stopcontact? Zoja, dan zou het ook nog kunnen zijn dat ze erge last kan hebben van die sterke aardstralen, en dan kun je wellicht proberen het bedje even anders neer te doen zetten

**Geplaatst**: 14-09-12 20:04

Geplaatst: 14-09-12 20:04

Ik heb niet álles gelezen. Maar mijn middelste deed dit ook, die bleek ontstoken amandelen te hebben zonder verder ziek te lijken. Behalve vaak een drupneusje.
Deze is verwijderd nav de ervaring van een andere moeder en daarna sliep hij door. Hij had gewoon door het liggen echt pijn.

**Geplaatst**: 14-09-12 20:09

Geplaatst: 14-09-12 20:09

Mijn dochter kon ook niet slapen. Elke nacht was ik er 6-9 keer een half uur (minstens) uit. Ik had twee oudere kinderen en werk. Het was geen doen.
Uiteindelijk heb ik haar bij me in bed genomen. Zij sliep dan heel behoorlijk en ik stukken beter dan toen ik het grootste deel van de nacht op moest staan.
Ik lette heel goed op dat ze altijd op mijn arm lag. Als ik me omdraaide werd ik wakker en legde haar aan de andere kant, om me zelf vervolgens om te draaien. Ik was altijd bang dat ik of mijn man op haar zouden gaan liggen. Toen ze ongeveer 3 jaar oud was was het vrij lastig om haar in haar eigen bed te krijgen. Toch moest dat, want ze schopte heel erg in haar slaap. Met cadeautjes is dat toch best snel gelukt. Daarna nooit meer een echt probleem geweest.

**Geplaatst**: 14-09-12 20:16

Geplaatst: 14-09-12 20:16

Elicious schreef:
Suzanne F: dat is de makkelijkste oplossing ... bij ons in bed, op de kamer evt (hebben we nog niet geprobeerd), maar waar is het 'eind' dan?! Ik ben inmiddels weer 18 weken zwanger en dit kindje zal straks vanwege borstvoeding ook bij ons slapen. Moeilijkmoeilijk, maar vanacht wat dit al onze uitvlucht.

Phormicola: Ik heb zelf (schaamschaam) tot mn 13e bij mn zus in bed geslapen, maar dat was omdat ik het zo super gezellig vond. Ik ben nu ook geen fan van naar bed gaan, maar gezien dit bij onze dochter al bijna 2 jaar duurt begin ik me bijna af te vragen of het geen 'gewoonte' is. (misschien niet helemaal het goede woord). Alleen de oplossing ................?!

Ik kan me voorstellen dat je helemaal op bent, zeker als je ook nog zwanger bent. Mijn dochtertje sliep ook de eerste 2 jaar slecht.

Maar hoezo zou je niet voor de 'makkelijkste' oplossing gaan? Je maakt het nu je kleine meisje ook moeilijk... Ik ben het helemaal eens met de andere posters, waarom zou een kindje van pas 2 niet veilig bij haar ouders mogen slapen? En dat hoeft helemaal niet bij jullie in bed, maar kan ook in een bedje naast jullie bed. Dat is veel natuurlijker als zo'n kleintje alleen in een kamer te leggen.. En het zit blijkbaar in de familie

Ik denk als je je dochtertje eerst haar veiligheid terug geeft, dat ze dan vanzelf beter gaat slapen en dat ze dan op een gegeven moment het vertrouwen heeft om alleen op haar eigen kamertje te slapen. Van het laten huilen tot ze spuugt krijgt ze denk ik geen vertrouwen

Sterkte met de vermoeidheid!

Laatst bijgewerkt door Jennyxx op 14-09-12 20:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-12 20:18

Geplaatst: 14-09-12 20:18

benangelique schreef:
Denk dat ze hier meer aan heeft
http://www.borstvoeding.com/kindjeaande ... lapen.html

Heel goed stuk inderdaad.
Moederschap vraagt heel veel toewijding, dag én nacht, zeker in de eerste jaren.
Maar je legt in mijn optiek op deze manier wel een super basis.

**Geplaatst**: 14-09-12 20:23

Geplaatst: 14-09-12 20:23

Mijn zus heeft dit ook mee gemaakt.
Na overleg met een therapeut is ze er achter gekomen dat zij overdag eigelijk constant direct reageerde als haar dochter haar riep en volgens de therapeut zat daar het probleem. 's nachts verwachte mijn nichtje dus ook dat haar moeder altijd kwam. En dat doe je natuurlijk ook als ze zo erg huilen.
Ze is overdag haar dochter gaan leren dat je als moeder soms niet gelijk kan reageren en dat mijn nichtje soms zelf een oplossing moest zoeken. Het heeft heel veel verbetering gegeven.
Mijn nichtje was toen een bijna 2 jaar. Het probleem is pas echt opgelost toen mijn zus beviel van haar zoontje. Plots moest ze haar aandacht verdelen en kreeg mijn nichtje niet altijd reaktie van mijn zus en toen ging het slapen steeds beter.

**Geplaatst**: 14-09-12 20:23

Geplaatst: 14-09-12 20:23

.......veel sterkte. Er is al zoveel 'gezegd'. Voor mij persoonlijk zou zijn bij me nemen, maar met een 2e op komst met nachtvoedingen is dat ms niet zo handig
.....wel bedje in je kamer ms. Ik hoop dat dat werkt en met zusje of broertje tzt op kamer leggen....zal wel een hoog sensitief meisje zijn....als ze niks mankeeert ms geen probleem van maken. Als ze wat ouder is, kun je t allemaal veel gemakkelijker aanpakken. Als ze naar de basisschool gaat, is ze ongetwijfeld zo moe 's avonds.
ik wilde mn laatste graag bij me in bed, maar ze ging altijd verstoppertje of tikkertje spelen bij ons......en in haar eigen bed sliep ze wel. Nu ligt ze in haar grote bed en kruipt in de nacht bij ons.....pffff....tenen in je rug....kussen wordt ingepikt....maar ze is er wel gezellig bij

**Geplaatst**: 14-09-12 20:26

Geplaatst: 14-09-12 20:26

Je kunt eens kijken naar een cosleeper. Dan kan ze bij jullie op de kamer, maar wel in haar eigen bedje. Bij Ikea kun je voor weinig geld een ledikantje kopen dat je vrij eenvoudig om kan bouwen tot cosleeper.

Mijn ukkie van 17 maanden slaapt een deel van de nacht ook nog bij ons en ik ben inmiddels 29 weken zwanger van de tweede. Dus straks twee kindjes bij ons op de kamer die beiden bv krijgen.

**Geplaatst**: 14-09-12 20:28

Geplaatst: 14-09-12 20:28

Google eens op cosleeper. Vertrouwen is waar t om gaat. Als ze er aan toe is, wil ze vanzelf in een eigen bed! Alleen slapen is zooo tegennatuurlijk ;-)

**Geplaatst**: 14-09-12 21:05

Geplaatst: 14-09-12 21:05

Ga helemaal mee met Coloured, ik heb die vergelijking ook al eens gemaakt met borstvoeding. Merries houden ook niet "om de 3 uur" aan ;-)

Mijn oudste dochter was ook rond haal 2,5e jaar heel angstig 's nachts, ze is ook heel erg gehecht aan mij/ons, was erg verlegen etc. Na alles geprobeerd te hebben was ik het helemaal zat (had ook nog een baby die wel in haar eigen bed lag maar vaak wakker was) en heb haar bed naast mijn bed gezet. Heeft een week geduurd (elke keer met haar handje voelen of ik wel naast haar lag) en toen sliep ze door. Ze valt nog steeds lastig in slaap (is nu zes) maar ze slaapt met haar zusje op een kamer en wordt vrijwel niet wakker 's nachts. Maarrrr bij het in slaap vallen heeft ze het liefst dat ik bij haar kom liggen of in ieder geval in de buurt ben (ga je nog opruimen mama?). Werkt het beste (maar ik krijg af en toe pedagogisch verantwoorde aanvallen en dan hebben we weer ellende ;-)

).

Zusjelief slaapt zodra ze het kussen raakt...

De oudste sliep goed door overigens toen ze eenmaal bij ons op de kamer lag. In de vakantie slapen we ook allemaal bij elkaar in de tent of wat dan ook en dat gaat ook prima. Daarnaast is "allemaal op een eigen kamer" iets Westers, was je kind in Afrika geboren, had je dit probleem misschien niet gehad ;-)

En dan kan ik je nog het boekje "Nighttime parenting" aanraden. En dat je je eigen gevoel moet volgen. op het cb zeggen ze ook maar wat ze is aangeleerd

en die buurvrouw met 3 doorslapende kinderen heeft gewoon andere kinderen :Y)

Volg je gevoel en niet de boekjes! (en niet teveel kijken naar Supernanny ;-)

)

**Geplaatst**: 14-09-12 21:08

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 21:08

Ik zou willen dat ik er nog wat aan toe te voegen had, maar alles is eigenlijk al wel gezegd.

Ik ben het zo eens met de posters uit dit topic.

**Geplaatst**: 15-09-12 08:52

Geplaatst: 15-09-12 08:52

Coloured schreef:
benangelique schreef:
Denk dat ze hier meer aan heeft
http://www.borstvoeding.com/kindjeaande ... lapen.html

Heel goed stuk inderdaad.
Moederschap vraagt heel veel toewijding, dag én nacht, zeker in de eerste jaren.
Maar je legt in mijn optiek op deze manier wel een super basis.

Heel goed stuk. Ik heb me er nooit op ingelezen maar altijd gedaan hoe ik het voelde. Ik heb haar dus altijd bij me gehad en ze is echt een voorbeeldige slaper nu. Gaat met vol vertrouwen slapen omdat ze weet dat ik er gewoon ben als ze wakker wordt.

**Geplaatst**: 15-09-12 17:24

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 15-09-12 17:24

`mijn zoon is nu 15 maanden en heeft altijd slecht geslapen. Heel af en toe een nachtje doorslapen en voor de rest vaak er uit. Op een gegeven moment bij ons in bed genomen, we waren allebei moe en je raakt gespannen. Bij ons in bed slaapt ie wel en wij dus ook.
Na een paar maanden maar eens wat boekjes in huis gehaaald, met doorslaaptechnieken, die wilde ik in de vakantie gaan toepassen, en ineens sliep hij 6 nachten spontaan door in zijn eigen bedje.
We hebben toen besloten het zo te laten. Hij kan prima in zijn eigen bedje slapen maar heeft schijnbaar een reden om soms wakker te worden en bij ons te willen. Ach voor zijn 18e is hij er vast wel uit

Ik heb er zo vrede mee

**Geplaatst**: 15-09-12 17:53

Geplaatst: 15-09-12 17:53

Een kennisje van mij heeft een ook een kindje wat opgenomen was in het ziekenhuis door een vroeggeboorte.
sliep ook slecht alleen... hoe het kwam? Geen geluid.

In het ziekenhuis is er altijd wel iets te horen en wat licht, een machine, zusters, gekwebbel in de gang.
Sinds ze een radio zachtjes aanheeft is het probleem opgelost.

Daarnaast mijn eigen tip: Maak het jezelf en je kind niet te moeilijk. Als jullie allebei lekker slapen, kunnen jullie veel meer van elkaar hebben. Want jouw spanning voelt ze ook en maakt het simpelweg alleen maar erger. Slaapt ze lekker in jullie kamer ? Prima vooral doen. In andere culturen doen ze niet anders.

Er zijn twee dingen waar ik niet moeilijk over doe... eten en slapen. En ik kan je zeggen... die van mij eet en slaapt prima.
Je wordt niet de beste moeder door je aan de consultatieburo regeltjes te houden. Zij rekenen met en spreken over gemiddelden en er is niet één kind gemiddeld ;-)

Nomineer dit bericht ×