Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-09-12 14:23

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 14:23

El75, ik bedoel te zeggen dat de ouders en de au pair gewoon op 1 lijn moeten zitten wat betreft opvoeding. Zeker in zo'n geval

Als het een schat van een jochie was geweest wat geen vlieg kwaad deed was het een ander verhaal geweest.

Ik kan me ook voorstellen van jouw EL dat je dergelijk acties niet echt wenselijk vind, immers het zijn jouw kinderen

In dit geval loopt moeders gewoon weg en laat ze het wederom aan de au pair over. Die heeft dan weinig keus om doortastender te zijn.

Maar het is moeilijk om echt goed advies te geven, we zitten niet bij de situatie en ik geef antwoord op basis wat ik hier lees, net zoals de rest.

**Geplaatst**: 07-09-12 14:27

Geplaatst: 07-09-12 14:27

Kwa eten zou ik gewoon de tafel niet meer voor hem dekken, oftewel hij mag niet eten, dat gaat hij waarschijnlijk snel genoeg van eten.

Kwa de dieren, tja, als mijn kinderen hier iemand bewust zeer doen, doe ik het terug. Zelf voelen wat je veroorzaakt is in zo'n geval vaak het beste maar als au-pair misschien niet mogelijk?

**Geplaatst**: 07-09-12 14:46

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 14:46

Jeetje wat een vervelende situatie. Zeker omdat je au-pair bent en je daar te maken heb met twee ouders die misschien een andere begeleidingsstyl hebben.

Wat ik uit je verhaal opmaak is dat hij meer aandacht nodig heeft. Wat onderneem je zoal met hem overdag? Heeft hij genoeg uitdagingen? Want het lijkt erop dat hij zich op een gegeven moment gaat vervelen en dan "kattekwaad" gaat uithalen.

De strijd met eten aangaan is je niet aan te raden. Dat is iets (netzoals de stoelgang, het zindelijk worden) waar kinderen wel macht over hebben. Eet hij niet, dan niet. Maar laat hem wel aan tafel zitten op de momenten dat er verwacht wordt om te eten. Gaat hij gooien/klieren met het eten, haal je het weg. Of in het ergste geval zet je hem met kinderstoel en al even apart. Als je raar doet onder het eten hoef je hem er niet bij te hebben. Het schijnt zelfs zo te zijn als kinderen teveel gedwongen worden om te eten, later weinig tot niets lusten of eetproblemen krijgen. Hij krijgt vanzelf een keertje honger en als hij voelt dat het jou echt niets interesseert of hij wel of niets eet gaat hij waarschijnlijk zelf wel eten. Als advies zou ik je geven hem niet teveel slechte suikers binnen te laten krijgen, zoals ranja. Hier wordt hij over het algemeen nog drukker van en daar kan hij wellicht meer van gaan "klieren".

Naar mijn idee heeft de naughty-step geen enkele zin. Kinderen van 2,5 jaar kunnen nog geen verbanden leggen tussen actie-reactie. Maar jij kunt hem daar wel (iedere keer als hij wat stouts doet) van bewust maken. Dus doe jij dit, dan doe ik dat. Pas op latere leeftijd rond het 3 a 4e levensjaar worden ze bewust van actie reactie.
Wat wel gebeurt is als hij bijvoorbeeld naar de kat toe loopt, hem een schop verkoopt, jou aankijkt en zegt: "Mag niet". Dan komt het besef van dat het niet mag, maar heeft dat besef nog niet. Hij is daarin nog aan het leren/groeien. Veel ouders/opvoeders gaan daar de fout mee in. Ze gaan er van uit als het kind zelf zegt "mag niet" ook daadwerkelijk weet dat het echt niet mag.
Maar je moet er wel een manier in vinden om de dieren te beschermen tegen hem, hij heeft zelf nog niet het besef dat hij de dieren echt pijn doet.

Hoe benader jij hem? Ik heb zelf met de Gordon methode gewerkt en ik vond deze methode erg goed werken met kinderen. Ik weet niet of je zelf ervaringen heb met deze methode, anders zou je het even kunnen googlelen. Bij de Gordon methode leg je bij het zeggen van een zin heel erg je eigen gevoel erin. Dus in plaats dat je zegt: "Je mag niet gillen" zeg je: "Stop met gillen, ik heb last van jou" of "Ik vind het niet fijn als je gilt".

Ik hoop dat je iets aan het advies heb, het is natuurlijk moeilijk om de situatie in te schatten van achter een computtertje :')

In iedergeval heel veel succes met hem en ik weet zeker, als je echt zo'n berg geduld hebt dat het helemaal goed gaat komen en je een manier vind om hem dingen bij te leren.

**Geplaatst**: 07-09-12 15:00

Geplaatst: 07-09-12 15:00

mijn dochtertje doet weleens heel naar tegen de liefste oppas die je maar kunt verzinnen. Ik vind het mijn taak om mn kind erop te wijzen, dat dat niet geaccepteerd wordt! Ik heb heel veel geduld met mn dochtertje, maar ook dieren pijn doen wordt ook niet geaccepteerd.....
De oppas mag mn kind niet beetpakken, maar ik let er wel op dat mijn kind zich gedraagt. In overleg wel met oppas/ au pair afspreken wat ze kunnen en mogen doen als t kind zich niet naar behoren gedraagt....

Hmmmm.....had ipv kinderopvang net zo goed een au pair kunnen nemen......is nog gezelliger ook....

Een zweeds meisje leuk! Ik ben ooit 10 weken in Malmo geweest....ze waren zo aardig voor ons

Montessori heeft ook zoiets......"doe de la maar dicht" ipv "niet open maken".........als t kind de poes een klap geeft zeg dan ipv "je mag de poes niet pijn doen"......."aai m maar. kijk zo".....pakken ze iets wat niet mag, zeg je "leg maar neer" Probeer maar eens WERKT GEWELDIG!!.....ik deed de Montessori opleiding toen ik mijn derde kind kreeg. Er ging een wereld voor me open.....zonder strijd....zo gemakkelijk...

**Geplaatst**: 07-09-12 15:14

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 15:14

Dat is inderdaad ook een goede wat Niek_Aaron zegt, via de Montessori methode. Hem niet meer negatief benaderen, maar overal een positieve draai van maken

**Geplaatst**: 07-09-12 15:16

Geplaatst: 07-09-12 15:16

Alle reacties heb ik niet gelezen, maar na aanleiding van je openingspost zou ik zeggen, de ouders moeten beter opgevoed worden.
Kinderen hebben duidelijke regels nodig, dus zodra er iets verkeerd gaat, (zoals als je binnenkomt rare woorden zeggen, niks daarvan!) Dat moet je gelijk aanpakken, gelijk actie ondernemen, niet laten gaan, zo leert hij niks.
En ook vooral positief zijn, inderdaad wat niek_aaron schrijft, geef er een positieve draai aan, zodat hij iets goeds doet ipv iets verkeerd.
En veel ondernemen, lekker actief bezig zijn.
En dat eten, gewoon net doen of er niks aan de hand is, als ie niet wil dan niet, maar geen vervanging geven natuurlijk!
Na een aantal maaltijden gemist te hebben gaat het heus wel beter!
En dan natuurlijk weer de hemel inprijzen als het goed gaat!
Kinderen van 2-en half snappen heel veel hoor, vergis je niet, dat gedrag wat hij vertoont komt omdat hij de kans krijgt.

**Geplaatst**: 07-09-12 15:20

Geplaatst: 07-09-12 15:20

Geen idee of het al gezegd is: maar waarom leg je de focus op de negatieve dingen? Probeer het juist positief te benaderen en het te belonen als iets goed gaat (bv. met een stickersysteem?

).

**Geplaatst**: 07-09-12 15:29

Geplaatst: 07-09-12 15:29

Nassie schreef:
Dat is inderdaad ook een goede wat Niek_Aaron zegt, via de Montessori methode. Hem niet meer negatief benaderen, maar overal een positieve draai van maken

Niet alleen voelt dat positiever, het is ook veel duidelijker

Door te zeggen "Niet slaan", heeft het kind nog een heel scala aan mogelijkheden over om uit te kiezen wat hij dan wel moet doen
Door bijvoorbeeld te zeggen "De poes alleen zachtjes aaien" is het meteen duidelijk wat je wil

**Geplaatst**: 07-09-12 15:41

Geplaatst: 07-09-12 15:41

wat een etter van een kind

hoe creeer je een ramp van een wereldburger deel 1

kind is 2.5 jaar en al volledig de baas in huis, doet krek waar hij zin in heeft

verder is het flauwekul dat het kind bij TS dezelfde regels zou moeten hebben als bij de ouders
TS stelt haar regels, daar kunnen hooguit de ouders het niet mee eens zijn en dan zou TS kunnen vertrekken
daar heeft ook geen kind moeite mee, op school gelden ook andere regels als thuis en later op je werk zijn er ook weer andere regels als thuis

punt 1 is dus weer de leiding overnemen van het kind
kind moet weer kind worden en TS de leidinggevende en die stap begint met kort en duidelijk zijn
even geen vriendjes gedoe maar gewoon de regels kort en streng houden

ik snap nooit waarom mensen hele discussies aangaan met een kind van 2 dat het concentratie vermogen heeft van hooguit 2 minuten
kinderen tot een jaar of 8 doen gewoon wat er gevraagd wordt en vanaf 5 jaar mogen ze vragen of het misschien ook anders zou kunnen, daarvoor geen discussie

wat eten betreft
samen met het kind eten en als TS klaar is, ook het bord op ruimen van de kleine, of die nu gegeten heeft of niet
niet gegeten, ook geen snoep of koek en ook geen zoet drinken

verder zou ik nog één ding willen aandragen
kinderen met zulk gedrag kunnen dat hebben door een overmate van suikers en cola
kijk eens goed naar de voeding en breng het terug naar de basis van 3 gezonde maaltijden

orde, rust en regelmaat kunnen zo'n kind ook tot rust brengen
structuur is erg belangrijk op die leeftijd

succes er mee :(:)

verder als het mijn kind was had hij al verschillende pakken voor zijn broek gehad zogauw hij maar een dier pijn deed of dat van plan was
bedenk dat anders straks het dier zich gaat verdedigen en dat mag eigenlijk nooit nodig zijn, de gevolgen kunnen groot zijn

**Geplaatst**: 07-09-12 15:54

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 15:54

Let inderdaad goed op vaste eetmomenten. Ontbijt, elfuurtje, lunch, vieruurtje, avondeten. Dan ook drinken erbij, of fruit, of allebei

Ik zou voor water gaan of een suikervrije siroop, zou zomaar kunnen dat hij daar zo druk van wordt.
Eten is om te eten, niet om mee te spelen. Eet jij altijd met hem mee? Zo ja, dan zou ik hem volledig negeren als hij loopt te klieren (natuurlijk wel gezellig praten, een spelletje doen, misschien een liedje zingen tijdens het eten als hij netjes eet) en gewoon je eigen eten eten. Het kan zomaar zijn dat jouw reactie het leuk maakt, en als je het negeert maak je het klieren zo saai mogelijk. Als jij klaar bent is het eten ook klaar, dan ruim je op en als hij dan later honger krijgt doordat hij niet heeft gegeten is dat heel jammer voor hem, dan had hij maar moeten eten.
Een kind van 2,5 begrijpt inderdaad NOG niet het fenomeen 'als ik dit doe gebeurt dat'. Dáárom moet je juist zo consequent zijn, dan leert hij dit.
Dus: voortaan alleen eten op vaste momenten en eten wat de pot schaft. Als hij honger krijgt gaat hij ECHT wel eten, geloof me

2,5 is echt nog geen leeftijd waarop ze 'stout mogen zijn'. Dat komt veel later pas. Op deze leeftijd moeten ze juist leren dat er dingen zijn die wel mogen en dingen die niet mogen.
Voor de rest zou ik hopen dat er een keer een kat komt die hem een gigantische haal geeft, dan heeft hij wel gelijk geleerd dat je lief moet zijn voor de kat... Positieve bekrachtiging is leuk, maar dan moet hij wel eerst positief gedrag vertonen. Als hij de kat slaat dan zou hij bij mij toch eerst even mogen nadenken over wat hij gedaan heeft, voor we weer lief gaan zijn tegen de kat...
Misschien een beetje bruut, maar wat vinden de ouders ervan als je hem een tik voor zijn hoofd zou geven?
Wat zou je met een paard doen dat jou bijt? Ik geef dan ook gewoon een tik op de neus: jij doet mij (of iemand die niet voor zichzelf op kan komen) pijn, dan doe ik jou ook pijn. Een 2,5 jarige snapt dat écht wel.

Ik wens je heel veel succes

Hou je ons op de hoogte?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-12 16:15

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-12 16:15

zoveel reacties, maar allereerst even over de aandacht op het negatieve: dat is zeker niet het geval. Dit zijn de ergste dingen, maar hij is wel vaker dwars, zoals dat hij z'n laarzen uitschopt en laat liggen, of een boek door de kamer gooit. Ik zeg dan, "would you please put that back on the table for me, it doesn't belong on the floor". Als hij het dan doet, beloon ik hem uiteraard ook. Wij zeggen, als we tegen hem praten, ook "please" als we iets willen, omdat ik ervan overtuigd ben dat het dan voor hem ook makkelijker is om netjes om iets te vragen. Vandaag lag mijn kat op de bank, en hij wilde persé op dat ene plekje zitten. Ik zeg dan niet dat dat niet mag, maar ik zeg dat hij naast haar kan gaan zitten want zij ligt nu op dat andere plekje. Als hij dan alsnog bovenop haar gaat zitten is het een heel ander verhaal natuurlijk :Y

Spatter: over het eten heb ik dus alleen met het ontbijt en lunch wat te zeggen, en dan zorg ik ook zeker dat het gezond is, en hij krijgt overdag van mij maximaal 2 keer ranja, maar dat is dus een ander punt, in de weekenden (die hij met zijn ouders doorbrengt, ik weet even niet meer wie het vroeg), wordt hij wakker, mama ontbijt met warme chocolademelk dus kind ook, en dan wil hij bena (ribena, de ranja), en dan krijgt hij dat ook nog, en dan wil hij dat niet opdrinken maar dan wil hij appelsap dus dan krijgt hij dat ook, en dan nog mama's drinkie overdag (grote fles ribena omdat ze de hele dag buiten werkt) halfleeg of helemaal leeg drinken, en dan vinden ze het gek dat hij 's avonds niet eet

Magrathea: ik eet zelf vaak wel mee, plus dat er dus meestal nog de twee meiden uit de yard zijn die met ons mee eten, en die zijn heel leuk met het kind ook, en heel geduldig, maar helaas is het bij hem niet zo dat hij ook gaat eten als hij ziet dat de rest eet (want mijn collega at wel braaf de lunch op die ik voor haar maakte vandaag

).
Wat de ranja betreft: we zijn al zover heen dat hij maar 1 ding drinkt, water drinkt hij niet, melk drinkt hij niet, alleen nog ribena of appelsap, wat wat mij betreft prima is maar niet in de hoeveelheden dat hij het nu krijgt. Als hij alleen met mij is krijgt hij het niet (in die mate), en als hij wat krijgt is het heel erg verdund.
En 2,5 is wel de terrible twos, dus vandaar dat ik zeg dat hij stout "mag" zijn. Hij hoeft geen perfect kind te zijn en hij mag zich best eens in de nesten werken, maar dat betekent niet dat hij zich niet aan de regels hoeft te houden in het huis en wat betreft de omgang met anderen. Maar het zou wel saai zijn als hij net zo zou worden als ik, niks ondernemen tenzij iemand anders het je voorstelt

De kat van de vorige au pair heeft hem al een keer een haal gegeven, maar dat is niet blijven hangen, hij weet het nog wel maar hij ziet niet in dat dat nog een keer kan gebeuren. Een tik geven ben ik zelf niet zo'n voorstander van, alleen in het geval dat hij mij pijn doet, maar verder los ik het liever eerst anders op.

En ik weet even zo snel niet meer wie het zei, maar het klopt dat de 2,5 jarige nog geen actie-reactie kent, dus als ik hem op de naughty step zet heeft dat niet dezelfde werking als voor een ouder kind, maar het is wel het "negatieve plekje", waar hij heen gaat als hij stout is, en dát heeft hij wel door, ook al gaat hij daar niet na zitten denken over zijn zonden.

edit: ik kreeg net via pb nog iets, wat ik zelf even was vergeten te melden: wat ik ook met hem doe met zijn ontbijt nu, is hem laten vertellen waar alles staat en hoe het eruit ziet, want hij was gewend dat papa en mama vroegen of hij het wilden en dan kon hij gewoon nee zeggen. Nu vraag ik hem waar het staat, pak ik het verkeerde (silly me) en heeft hij de grootste lol om me te vertellen dat ik het verkeerd doe en wat ik wel moet hebben, dus dat was al een begin wat we gemaakt hebben. Het eten van het ontbijt op zichzelf gaat ook vaak wel wat beter dan eerder, maar het is dus vooral de lunch waar het probleem zit.

**Geplaatst**: 07-09-12 16:26

Geplaatst: 07-09-12 16:26

En daarom zeg ik juist dat hij moet leren dat er vaste eetmomenten zijn waar niet vanaf geweken wordt. Dan gaat hij een paar keer honger hebben, maar het is niet anders.. Alleen zo leert hij het!

En ga asjeblieft vanavond nog met de ouders rond de tafel zitten om te zeggen dat jij op een nervous breakdown af stevent als het zo doorgaat

Nee zo erg zal het wel niet zijn, maar als hij van zijn ouders altijd zijn zin krijgt dan gaat hij dat ook bij jou willen. Dus, maak alsjeblieft wat afspraken, zodat jij het makkelijker krijgt en het kind uiteindelijk ook liever gaat zijn bij de ouders!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-12 16:31

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-12 16:31

ja mama zit in Engeland, die komt zondag terug en gaat dinsdag weer weg, dus die wil ik op het moment ook even niet teveel in de weg zitten tussen de belangrijke wedstrijden door. Maar ik ga het in elk geval met papa even overleggen vanavond, en hopen dat die dan het goede voorbeeld aan mama kan geven als die terug komt.

Vaste eetmomenten zijn er wel overdag, maar avondeten kan varieren van 7 tot half 10, omdat je nooit weet hoeveel problemen de paarden gaan geven en tot hoe laat je dus moet werken die dag. Ikzelf ben om 6 uur "officieel" klaar met werken, dus het avondeten valt niet meer onder mijn verantwoordelijkheid. Ik ga in elk geval wel alles even opschrijven wat het samen eten betreft en dat vanavond even voorleggen.

**Geplaatst**: 07-09-12 16:34

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 16:34

Blijft het kind dan op tot half tien, ik mag hopen van niet :oo

In dat geval zou ik gewoon zorgen dat ie om half zeven kan eten, dan ligt hij tenminste op tijd op bed.

Succes met de vader vanavond, hopelijk reageert hij positief!

Misschien heb ik het gemist, maar hoe lang zit je er al?

**Geplaatst**: 07-09-12 16:51

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 16:51

......als ik 'alsjeblieft' zou zeggen tegen mijn dochtertje als ze een beetje boos of geirriteerd is, zou ze echt op zoek gaan naar haar grens.....express nog even een schop/ gooi....sokken door de kamer. Ik zeg dan zoiets van ik de linker jij de rechter of ik denk, dat ik eerder bij je laarzen ben of ns kijken of jij binnen 10 tellen je laarzen hebt weggezet....ik heb er 4, maar deze heeft de dikste handleiding.....soms }:)

In een goede bui hoef ik niks te zeggen dan zet ze mijn schoenen en die van de anderen ook nog even netjes....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-12 17:01

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-12 17:01

Ze zeggen altijd 8 uur, maar omdat we meestal niet voor 9 uur niet klaar zijn met eten is half 10 of later niet ongebruikelijk voor hem om naar bed te gaan.
Ik zit hier nu iets meer dan 3 maanden

niek_aaron: we zeggen standaard please, net zoals hier iedereen standaard thanks zegt ('t is hier als ik zeg, ik ga even douchen, zelfs zo dat ze dankjewel zeggen.. of dat is een hint

). Dus niet alleen als hij dwars is, maar als wij wat van hem verwachten vragen we of hij dat "please" wil doen, net zoals wij van hem verwachten dat hij ons vraagt of hij "please" iets mag hebben. Wat de laarzen hier betreft, zeg ik altijd "laat papa/mama/collega eens zien waar de laarzen horen als je ze uit doet!"

Ander probleem waar ik nu weer even aan herinnerd werd is dat hij om alles huilt. Als hij wakker wordt van z'n dutje tussen de middag, is het krijsen en brullen om geen enkele reden. Nu was ik aan het stofzuigen, en liep hij in de weg, dus ik zeg dan "boop boop" en toen was het ook weer krijsen, terwijl ik hem met geen vinger aanraak, ik geef alleen aan dat ik erlangs wil met de stofzuiger. Nu zit hij op de bank, te spelen met z'n auto's, en dan uit het niks begint hij weer te krijsen en als ik vraag waarom zegt hij "don't know". Weet echt niet meer wat ik daarmee moet, elke keer als papa of mama binnenkomt ziet het eruit alsof ik dat kind net uit heb zitten schelden

**Geplaatst**: 07-09-12 17:02

Geplaatst: 07-09-12 17:02

Mijn dochter eet vaak genoeg vroeg, om een uur of vijf met mij, omdat ze nog naar sport moet, dus je zou dat ook kunnen doen met hem, geeft tenminste weer wat regelmaat.
En ik vind wél dat de ouders op dezelfde lijn moeten zitten, gewoon consequent zijn met regels veroorzaakt een stuk minder problemen.
Je ziet het steeds vaker, ouders hebben geen tijd, voelen zich schuldig en hebben 's avonds geen zin in gedoe dus geven ze maar toe, daar krijg je dus heel vervelende kinderen van..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-12 17:09

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-12 17:09

ohja, "gelukkig" ken ik een meisje wat op haar 17e midden op straat ging zitten en krijsen en huilen omdat haar vriendje iets zei wat ze niet leuk vond. Dus dat kan ik nog als voorbeeld geven, van als je niet consequent bent, krijg je dit.
en ze hoeven niet 100% op 1 lijn te zitten wat opvattingen betreft, ik kan iets anders denken maar ik voed hun kind op, dus zij besluiten. Als we maar wel hetzelfde dóen, ja is ja, nee is nee, en niet mama zegt nee, papa zegt ja, ofzo. En ik denk inderdaad dat hij uit schuldgevoel vaak z'n zin krijgt. Mama zei ook eens letterlijk tegen mij, als hij vervelend is zet je big barn farm (zijn favo programma) maar aan, dan is hij weer stil. Ja dacht het niet 8)7

dat werkt niet zo

**Geplaatst**: 07-09-12 17:11

Geplaatst: 07-09-12 17:11

peacehorses schreef:
't is hier als ik zeg, ik ga even douchen, zelfs zo dat ze dankjewel zeggen.. of dat is een hint

Huilen kan ook aandacht vragen zijn. Als hij niet weet waarom hij huilt, dan mag hij gewoon uithuilen tot hij klaar is. Als hij klaar is kan je iets zeggen in de trant van 'Fijn he, dat je nu niet meer huilt? Kom, gaan we wat leuks doen'.
Je kunt het er ook eens over hebben met zijn ouders (vader), dat huilen. Dat hij ervan weet in elk geval, anders krijg je inderdaad rare situaties...
En 9 uur half 10 is echt láát hoor, voor een 2,5 jarige. Zo lang kan een avondmaaltijd toch nooit duren? In dat geval zou ik echt vroeger gaan eten met hem, zodat hij op tijd in zijn bed ligt.
Nu ik het zit te typen, denk ik ineens: kan dat spontane huilen geen vermoeidheid zijn? Als hij op tijd op bed ligt zou het zomaar kunnen helpen!

Tja, verder.. structuur, structuur, structuur. Als de ouders daar niet aan mee willen helpen is dat heel vervelend, maar dit kind heeft dat gewoon nodig. Maak desnoods een schema. En als dat betekent dat mama niet elke dag samen met hem kan eten is dat vervelend, maar werk zou nooit voor het kind moeten gaan...

**Geplaatst**: 07-09-12 17:19

Geplaatst: 07-09-12 17:19

Wat ben jij je goed bewust waar je mee bezig bent, echt knap. De ouders hebben er dus duidelijk geen kaas van gegeten en denken dat het kind vanzelf groot word.
Wat ik zou doen: Eten op tafel op vaste tijden en niet gegeten, jammer dan, er word afgeruimd. Tijd is moeilijk voor die kleintjes dus als er nog 10 min. te gaan is één keer waarschuwen dat de tijd bijna om is.
Dieren pijn doen, direct voor hem op de knieen, vastpakken bij zijn armen en vertellen dat dit "not done" is(met een ferme stem) en op de strafplek, zonder dat je erbij blijft. (neem het gedrag van die tiran even op)
Bovenal, praten met de ouders, zeggen dat het niet werkt en ook niet goed komt met hun zoon als ze zo door gaan, het ergste wat er kan gebeuren is ontslag en aangezien ze aangegeven hebben dat ze het zelf ook niet weten zal dat nog wel meevallen, heel veel succes.

**Geplaatst**: 07-09-12 17:37

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 17:37

Nog niet alles gelezen, doe ik straks.
Wat betreft het eten, toevallig heb ik daar advies over gevraagd bij het CB, mijn dochter was een makkelijke eter tot de leeftijd van 2,5, de leeftijd waarop ze door krijgen dat hun "nee" wat betekend.
Géén aandacht aan geven, als jij klaar bent gewoon de tafel afruimen etc zijn heel goede tips, maak daar absoluut gebruik van.
Ga ook niet bedelen dat ie een hapje moet proeven.
En wanneer hij 1 maaltijd per dag volledig op eet, heeft hij daar genoeg voedingsstoffen uit gehaald voor de rest van de dag.
En een volwassene kan honger bijv. uitstellen, een kind kan dat niet en daarom is die regelmaat zo belangrijk, zo leert ook het lichaam zich aanpassen aan de normale gang van zaken.

Voor de rest, van mij had ie allang een tik op z'n billen gehad, géén dieren pijn doen.
Ja, het is baldadigheid, en hij weet nog niet dat het voor een dier niet leuk is wat hij doet, maar kom op zeg, na meerdere herhalingen is het weleens tijd voor "niet luisteren, dan maar voelen" aanpak.
Maar het is je eigen kind niet, dat maakt het wat lastiger...

**Geplaatst**: 07-09-12 17:52

Geplaatst: 07-09-12 17:52

OMG! Een kind van 2,5jaar die 'fiets' of fiets bitch zegt? Waar leert hij dat dan?

En dat dieren mishandelen, mijn broertje was wel eens ruig met onze kat toen hij die leeftijd had, tilde hem op bij zijn staart maar hij had geen benul er van. Uiteindelijk is hij er wel mee gestopt.

Ik ben ook aupair geweest en daar stonden de ouders en ik absoluut niet op een lijn en ik ben daar weggegaan. De kinderen waren wel ouder hoor dan peuter, maar ze waren enkel Poolse meisjes gewend die geen Engels spraken en ik sprak ze aan op hun gedrag. Het werd een hel!

Verder kan ik je geen opvoedkundig advies geven. Sterkte er mee!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-12 19:06

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-12 19:06

Ik kan het hier prima met de ouders vinden en ondanks dat ik het niet altijd met ze eens ben, zou ik niet weggaan omdat we niet altijd op 1 lijn zitten, het is tenslotte hun kind en ik word niet betaald om hen op te voeden, maar te zorgen dat het kind niets overkomt.

En wat het schelden betreft: dat heb ik hierboven ergens ook al uitgelegd, Ieren zijn niet zo voorzichtig, en mama valt ook nog wel eens uit tegen haar paarden. En kindlief kon helaas al heel vroeg praten en is net een papegaai, alles wat hij hoort, kopieert hij.

Ik heb net even tegen papa gezegd, dat ik het fijn zou vinden als zij ook mijn aanpak zouden kunnen gebruiken voor de "straf", dus als hij iets niet mag eerst waarschuwen, dan naughty step en dan speelgoed wegnemen. En niet teruggeven als hij sorry zegt, maar aan het eind van de dag als hij zich gedragen heeft, want anders heeft het geen effect. Ik vind nog steeds dat het weinig effect heeft als hij het terugkrijgt om half 7 omdat hij om 6 uur braaf was, maar dat is dan iets waar ik me maar bij neer moet leggen, dat is mijn tijd niet meer.
Verder ga ik zo onder het eten even over zijn eetgedrag verder, papa staat er in elk geval heel open voor en hij is ook degene die mij altijd vraagt of hij het goed doet en hoe hij het het beste zou kunnen doen, dus ik hoop dat hij het ook toe gaat passen en dan zijn we in elk geval alweer 1 ouder verder.

**Geplaatst**: 07-09-12 19:09

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 07-09-12 19:09

Super! Fijn dat ie er zo open voor staat!

**Geplaatst**: 07-09-12 19:29

Geplaatst: 07-09-12 19:29

Wat krijgt hij voor lunch? Mijn au pair kindje, terrible three, kreeg een halve bagel en wat wortel/paprika/komkommer/fruit. Ik legde het in een vorm op een bord, een paard of een olifant of een whatever, en dan at ie het.

En als hij zo afgeleid is door anderen misschien op een andere plek eten of een ander tijdstip?

Nomineer dit bericht ×