Kom nou het is haar manier van de dag verwerken.
Mijn dochter van 3 doet het ook en ze vertelt soms hele verhalen er tegen wat ze die dag heeft gedaan.
Dat is zeer belangrijk voor een kind.
Als ik jou was zo ik die vriend van je eens bij zijn oren pakken.
Kom nou het is jou kind en ja hij mag ook straffen of iets dergelijks maar spullen afpakken
) en dat is een hele gezonde fase. Haar 'ruggegraat' hoeft toch niet gebroken? Als volwassene heeft ze die hard nodig, als deurmat gaat ze ook niet gelukkig worden. Tenminste, mijn doelstelling is om er gelukkige en zelfstandige meiden van te maken, niet om een perfect gedrild kind te hebben. Tuurlijk zijn er grenzen maar wel binnen het redelijke en leeftijdsgebonden.
) Maar hij is niet degene die me daaropaanvalt of zegt ik vind dat je het zo en zo moet doen.