Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-05-12 14:14

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 14:14

Een ruggeprik of een andere vorm van pijnbestrijding kan je heel goed door de bevalling helpen, maar wat nog belangrijker is, is voorbereiding. Ga op zwangerschapsgym en kies een gym uit die meer doet dan alleen maar wat met elkaar ouwehoeren voor de gezelligheid. Daar krijg je veel informatie over de zwangerschap, maar ook over de bevalling, ademhalingstechnieken en wordt er uitgelegd welke fases van een bevalling er zijn en hoe ze ongeveer gaan. Zo weet je een beetje wat je te wachten staat, dat helpt ook. En zorg ervoor dat je lichamelijk in goede conditie ben, dat betekent lekker blijven sporten op een confortabele niveau, dan verloopt de bevalling ook soepeler.

**Geplaatst**: 06-05-12 14:15

Geplaatst: 06-05-12 14:15

Ik heb 1 grote angst in mijn leven en dat is bevallen (oh en de tandarts....)

Nou heb ik geen kinderwens, maar mocht ik die ooit nog wel krijgen zou ik liever voor adoptie gaan. Om deze reden, maaar ook omdat de wereld al vol zat is en ik liever een papa-en-mama-loos kindje wel een goed leven gun.

**Geplaatst**: 06-05-12 14:22

Geplaatst: 06-05-12 14:22

Ik zie in je profiel dat je pas 22 bent. Denk er gewoon nog een paar jaar over na.

Ikzelf heb mijn zoon zonder pijnstilling op de wereld laten zetten (vacuumpomp). Ik vond maar een ding heel vreselijk aan mijn bevalling: dat ik de hele bevalling kotsmisselijk was en steeds over mijn nek ging!

En daarnaast, dat ik ruim een week niet normaal kon gaan zitten

, maar verder echt geen trauma aan overgehouden.
Realiseer je dat je lijf het zelf oplost en dat je bovendien je kindje dat je al maanden voelt trappelen niets liever dan in je armen wilt houden.

**Geplaatst**: 06-05-12 14:23

Geplaatst: 06-05-12 14:23

Mij viel het alles mee en over een week of 8 mag ik weer

toch vind ik het wel spannend, want iedere bevalling is anders, maar ik weet inmiddels dat ik het kan. En in principe kan iedere vrouw de pijn aan. Ga op cursus en laat je goed voorlichten over wat er tijdens een bevalling met je lichaam gebeurt. Dat maakt het een stuk helderder, is mijn ervaring

**Geplaatst**: 06-05-12 14:24

Geplaatst: 06-05-12 14:24

Toen ik kind was heb ik de geboorte van mijn broertje gezien, en toen heb ik dus gezegd dat ik nooit kids wilde.. (En dan zegt mijn moeder ook nog dat het een goede bevalling was? Ik hoorde haar schreeuwen! _-:(

Maar toen ik zwanger was, zag ik ineens niet meer tegen de bevalling op. Ik kreeg een soort rust over me heen, de wetenschap dat iedere moeder dit heeft gedaan, en je lijf is erop gemaakt..

Bij de eerste had ik niks in de gaten, had af en toe harde buiken, maar als ik die wegzuchte ging ik weer verder waar ik mee bezig was. Na 19.00 begon ik wat te vermoeden, dat ons kind eerder dan de uitgerekende datum kwam, twee weken later... Maarja, het was zo makkelijk, dat zou wel dagen duren.. Uurtje later liep ik buiten, want als je weëen hebt is beweging goed. Lekker kletsen, maar als ik een wee had hield ik ff mijn mond. Uurtje later toch maar verloskundige gebeld, want ik wist niet of ik nou begonnen was, en het was gewoon heel makkelijk en relaxt...

Binnen half uur was de verloskundige er, en ik ging maar even liggen zodat zij kon kijken: 8cm! Bleef maar liggen, want het ging snel dus.. Uurtje later kon ik persen, en ik vroeg me af of dit dan pijn zou doen, want het ging zo relaxt allemaal, hoefde de weëen alleen weg te zuchten, meer niet.. Maar ook het persen ging soepel, en na een half uurtje had ik de kleine op mijn buik.. Ik was dus juist verbaasd over de soepelheid van de bevalling..

Bij de tweede ging het te snel: Ik was thuis en moest de vk bellen als ik maar iets vermoedde.. Dus ik belde, en ging ff in bad. Toen zij kwam was ik er al uit en ging ff bij de kleine kijken. Toen controleren, weer 7 cm! Ik moest van de vk even plassen, en ik dacht er nog aan ff een nieuwe wc rol op te hangen, ook zo prettig voor degene die na je komt (tja, waar denk je aan op dat moment

) Ik weer liggen, vk pakt de spullen, en ik heb persdrang terwijl ik nog niet goed lig! Bij de tweede wee kon ik goed liggen, en toen werd ie dus gelanceerd.. 6minuutjes..

Derde ging bijna net zo, behalve dat ik toen géén persweëen had, en heb op eigen kracht eruit moest persen. Vond ik ook niet erg, bij die andere twee hebben mijn lichaam het helemaal gedaan, nu moest ik zelf wat doen.. Toch ook in 6 minuten..

Ohja, ben ook niet uitgescheurd oid, zeker na de tweede en derde was het alsof er niks gebeurd was? Heel raar was dat ook..

Heel graag zou ik nog eens willen zwanger zijn en bevallen, maar op dit moment is dat gewoon niet handig, 4 kids.. Maar ik hou de optie open, nog een kindje..

( SusanH: dan behoor ik tot die 3%, want idd hoor je het niet vaak.. Mijn moeder was er telkens bij, en die heeft met mond open gestaan dat ik zo relaxt was, haha. Ik heb echt alles meegekregen..)

**Geplaatst**: 06-05-12 14:33

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 14:33

De een wil graag een vorm van pijnstilling en de ander doet het zonder. Erg fijn dat we tegenwoordig de keuze hebben om wel of geen pijnstilling te gebruiken.

Ik zelf vond het goed te doen zonder pijnstilling, maar das waarschijnlijk ook omdat zo snel ging beide keren (12 uurtjes bij de eerste en 4u en 45min bij de tweede)

**Geplaatst**: 06-05-12 14:42

Geplaatst: 06-05-12 14:42

Gelukkig kan je in NL bijna zonder pijn bevallen met alle pijnbestrijding die er is!

Toen ik zwanger was had ik juist 'zin' in die bevalling. Ik heb echt een vreselijk zware bevalling gehad, en zelfs nu zie ik niet op tegen een 2e bevalling.
Erg cliché idd, maar het is het waard! :+:

**Geplaatst**: 06-05-12 14:44

Geplaatst: 06-05-12 14:44

Hoi,

ook ik heb die gedachten gehad. Toen zat ik in de fase dat ik me geen leven voor me zag zonder kinderen, maar er op dat moment echt nog niet aan toe was. Het leek me heel leuk, maar die bevalling leek me vreselijk. De pijn, de schaamte om daar half naakt te liggen e.d.

Ik wilde toen altijd een keizersnede, alleen heb ik toen nooit beseft dat je dan ook halfnaakt ligt en het een zware operatie is. Ook krijg je meestal een katheter. Verder heb je veel meer pijn tijdens het herstel. Van een bevalling herstel je doorgaans sneller. En dat is fijn, want dan kun je zelf veel doen met je babietje. Bij een KS ben je juist veel afhankelijk van anderen.
Toen wilde ik ook een KS, maar toen ik zwanger was wasik juist bang dat het een KS zou worden. Ik wilde zo ontzettend graag natuurlijk bevallen.
Zo ver ik weet is het niet mogelijk zonder medische redenen voor een KS te kiezen. En dat is maar goed ook, want het is een zware operatie die je niet moet onderschatten.

Wat jaren later waren we daadwerkelijk klaar voor kindjes. Mijn gedachten over een bevalling zijn in die paar jaar compleet verandert. Ik keek nog tegen het bevallen op en daar half naakt liggen leek me ook niet fijn, maar ik had het er wel voor over. En als zoveel vrouwen het konden, waarom ik niet.

Net voor het moment dat we bewust voor kindjes wilden gaan, bleek ik al zwanger te zijn van onze oudste dochter! Leuke verassing! Tijdens die maanden zwangerschap werd ik steeds rustiger wat betreft de bevalling. Ik zou het wel over me heen laten komen. Ik had nooit gedacht dat ik er zo over zou kunnen denken.

Toen de bevalling begon was ik juist erg rustig. De bevalling komt op gang, het is niet dat je direct heel veel pijn hebt. En daarbij lijkt het net of je zelf heel afwezig bent, je raakt vaak in een soort roes. Het overkomt je zeg maar. Natuurlijk doet het pijn, maar ik vond het echt wel te doen.
En met het ''naakt''-aspect had ik ook ineens geen probleem meer

Ze hebben het zo vaak gezien en op dat moment was ik juist blij met de goede en lieve begeleiding. Ik heb zelf geen behoefte gehad aan pijnstilling o.i.d.

Bij onze tweede was ik totaal niet bang voor de bevalling meer. Die bevalling is, net als de eerste, gewoon soepel verlopen. Alleen ging het nu snel en ben ik thuis in 2 uur tijd van onze tweede dochter bevallen. Op dat moment heftig, maar absoluut te doen hoor!

En het is vooral het gevoel als je dan je kindje bij je hebt. Zoveel geluk op één moment heb ik nog nooit gevoeld!! Heerlijk dat gevoel dat de bevalling voorbij is en je kindje daar is. Die kick van dat je het 'gewoon' even gedaan hebt. Alleen voor dat gevoel zo ik het zo nog een keer over willen doen

Dus ja, ik herken in zekere zin je gevoel dat je nu hebt. Maar het is nu natuurlijk ook nog een ver van je bed show.
Ik denk dat je er gewoon nog niet helemaal klaar voor bent en dat het gevoel zal veranderen als je er wel voor klaar bent.
En bedenk dat je tegenwoordig om pijnstilling kunt vragen. Het is zelfs mogelijk om met je verloskundige een bevalplan te maken. Daar kun je al je wensen omtrent je bevalling in zetten. En daar proberen ze zich zo veel mogelijk aan te houden. Je kunt dan altijd je angsten bespreekbaar maken en hier kunnen ze rekening mee houden. Zo kun je besluiten met je VK dat je een ruggenprik wilt, of dat je het van het moment zelf af laat hangen bijv.

**Geplaatst**: 06-05-12 14:49

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 14:49

ach ja, bevallen is geen feestje, en het gelukkige is, er is er nog nooit eentje blijven zitten.

Mijn eerste werd ingeleid, was absoluut geen pretje, en echt, eenmaal het kindje op buik, ben je echt alles vergeten. Mijn 2e kwam in een stuit, tegenwoordig heb je dan direct een keizersnee. Maar goed 15 jaar gelden mocht je een poging wagen. Nou het was een appeltje eitje bevalling echt waar. Zag er als een huis tegen op, maar zo wil ik wel 10x bevallen.

Iedereen ervaart het anders. Maar ook voor jou zijn er genoeg mogelijkheden om te bevallen. ( denkend aan pijnstilling, waterbevalling ect ) Een keizersnee krijg je enkel als het medich noodzakelijk is.

**Geplaatst**: 06-05-12 14:51

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 14:51

Esmeralda, stuitbevallingen worden nog steeds vaginaal gedaan, zelfs bij een eerste!

**Geplaatst**: 06-05-12 14:58

Geplaatst: 06-05-12 14:58

En wat betreft horrorverhalen, hier heb ik 2 mooie soepele bevallingen gehad. Ook zonder pijnstilling, daar heb ik niet eens meer aan gedacht tijdens het bevallen. Ik was helemaal op mezelf gefocust. Bij de tweede, 4140 gram, een paar hechtingen gehad. Maar daar heb ik nooit iets van gevoeld of last van gehad. Ik kon direct alles weer en voelde me prima. Hier geen horror hoor

**Geplaatst**: 06-05-12 15:03

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 15:03

Wat ik wel vervelend vond, is vaak hetzelfde antwoord als jij aangeeft thuis te willen gevallen: "zo, jij durft"! En vervolgens een horrorverhaal erachteraan...

Maar het grappige is: nu ik zelf drie zeer goede bevallingen heb gehad, en dit vertel, je ineens alleen maar goede verhalen te horen krijgt.. Lijkt wel een soort van overtreffende trap? (Had deze verhalen dus liever tijdens de zwangschap gehoord..)

**Geplaatst**: 06-05-12 15:12

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 15:12

Marocje, hihi inderdaad die reacties kreeg ik ook vaak! Terwijl het voor mij echt een droombevalling is geworden! Nu ging het hier zo snel dat als ik wel naar het ziekenhuis had gemoeten/gewild dat niet eens meer was gelukt.

**Geplaatst**: 06-05-12 15:15

Geplaatst: 06-05-12 15:15

Haha, hier net zo! Werd getoucheerd, en de vk vroeg waar ik wilde bevallen: thuis of in het zkh.. Ik dus een beetje verbaasd, want het stond in mijn dossier: "nou, als het kan thuis..'
"Nou, dat denk ik ook, je hebt al 8cm'

**Geplaatst**: 06-05-12 15:21

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 15:21

Had bij de eerste een weeenstorm en toen de vk kwam had ik al 8cm. Helaas sterrenkijkertje, afzwakkende weeen door uitputting en daalde niet door te sterke bekkenbodem en de andere twee oorzaken. Uiteindelijk met spoed naar het zh en daar is met knip, vacuüm en grof geweld ons zoontje geboren. Heel anders dan de badbevalling die ik had gepland, in alle rust thuis. Maar nog een super mooie ervaring. De verbazing bij papa was dan ook groot toen nr twee er in no time was! Mocht eigenlijk nog geen eens persen maar mijn lijf was niet meer te houden, toen de cm eindelijk wilde voelen hoe ver ik was en ik draaide me om in bad kreeg ik weer een perswee en toen was het hoofdje al geboren, suprise!!! (Ik riep nog zo, ze komt eraan! Maarja, ik werd niet serieus genomen

)

**Geplaatst**: 06-05-12 15:25

Geplaatst: 06-05-12 15:25

Pletje123 schreef:
Esmeralda, stuitbevallingen worden nog steeds vaginaal gedaan, zelfs bij een eerste!

okey, meende laatst te horen dat ze dat niet meer deden.

**Geplaatst**: 06-05-12 16:13

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 16:13

Echt niet luisteren naar alle horrorverhalen idd.
De natuur regelt de zaken echt wel, als jij je overgeeft en door niemand geremd wordt in wat je gaat doen, gaat het allemaal vanzelf. Je neemt automatisch de meest pijnloze houdingen aan, zucht weg wanneer het moet, drukt door wanneer het moet en als de pijn erg wordt gaat je lichaam endorfine aanmaken en word je zo stoned als een kanarie van de hormonen - kan geen drugs tegenop

Rotbevallingen krijg je als je bijv. net als vroeger in een houding wordt gedwongen (vroeger was het niet netjes voor een vrouw om anders dan plat liggend op haar rug te bevallen.. en juist dat is voor vele vrouwen heel zwaar!) of als je gestoord wordt in je concentratie of ergens bent waar je je niet op je gemak voelt. Ga je stressen dan maak je adrenaline aan en dat remt de aanmaak van endorfine. Beste advies is dus gewoon: go with the flow!
(twee keer bevallen zonder pijnstilling, een keer helemaal alleen in de badkamer van het ziekenhuis, derde keer over een paar maanden in zicht)

**Geplaatst**: 06-05-12 19:29

Geplaatst: 06-05-12 19:29

maar kun je echt KIEZEN voor een keizersnede dan?

**Geplaatst**: 06-05-12 19:32

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 19:32

In principe niet, zonder noodzaak bevallen in het ziekenhuis wordt al een flinke eigen bijdrage voor gerekend.

**Geplaatst**: 06-05-12 20:00

Geplaatst: 06-05-12 20:00

X_Linz_X schreef:
maar kun je echt KIEZEN voor een keizersnede dan?

Nee, daar heb je geen keuze in tenzij je kindje in stuit ligt, je geen draaipoging wil en geen stuitbevalling wil doen

**Geplaatst**: 06-05-12 20:03

Geplaatst: 06-05-12 20:03

Ik ben ook als de dood voor bevallen. Ik en m'n man willen heel graag een kindje, maar ik word helemaal naar bij de gedachte dat het er dan ook nog uit moet

Ik moet wel zeggen dat ik een fobie heb voor overgeven, zonder die fobie had ik denk ik niet geaarzeld en was ik waarschijnlijk al zwanger geweest :')

**Geplaatst**: 06-05-12 20:06

Re: Bang voor het krijgen van kinderen?

Geplaatst: 06-05-12 20:06

Ik denk dat jij er nog niet klaar voor bent.
toen ik zwanger bleek te zijn van me oudste ow wat was ik bang en ik vond het helemaal niks( was niet geplant)
die bevalling vond ik een hel door de angst. Maar toen ze er was was alle angst weg. bij me eerste dochter had ik een prik voor de pijn
bij de andere 2 vroeger in geleid dan geplant zonder pijnstiller. ook dan is het wel te doen hoor. alleen ja op dat moment denk je van niet;)

Maar denk dat je eerst goed moet bedenken wat jij wil. en als je het wil dan zal de angst en alles ook wel weg trekken;) succes

**Geplaatst**: 06-05-12 20:07

Geplaatst: 06-05-12 20:07

X_Linz_X schreef:
maar kun je echt KIEZEN voor een keizersnede dan?

Nee, ik geloof niet dat je dat voor elkaar kunt krijgen zonder medische reden. Het is een zware buikoperatie waar nu eenmaal meer risico's aan kleven dan aan een vaginale bevalling. Daarnaast is het herstel van een keizersnede vaak veel zwaarder dan een vaginale bevalling. Dat houdt dus vaak in dat je na een KS vaak zelf de eerste dagen niet zelf voor je kindje kunt zorgen. Bij een deel van de ziekenhuizen gaat het babietje met de vader mee en ga je zelf eerst een uur tot anderhalf uur naar een uitslaapkamer voor je eindelijk je kindje kunt zien.

Daarnaast kun je tegenwoordig kiezen voor behoorlijke pijnstilling, dus dat lijkt me een mooie middenweg

.

**Geplaatst**: 06-05-12 20:08

Geplaatst: 06-05-12 20:08

phormicola schreef:
Ik ben ook als de dood voor bevallen. Ik en m'n man willen heel graag een kindje, maar ik word helemaal naar bij de gedachte dat het er dan ook nog uit moet

Ik moet wel zeggen dat ik een fobie heb voor overgeven, zonder die fobie had ik denk ik niet geaarzeld en was ik waarschijnlijk al zwanger geweest

ik heb 2 keer overgeven in 40 weken,1 keer kwam het van patat met mayo, en een keer kwam het van melk drinken op de nuchtere maag, niet iedereen is 9 maanden misselijk hoor!

Laatst bijgewerkt door Kreef op 06-05-12 20:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-05-12 20:19

Geplaatst: 06-05-12 20:19

Ik heb trouwens 2 keer een keizersnee gehad, en ik was veel liever zelf bevallen,maar dat lukte na vele uren martelen dus niet [ik zal je de details besparen], wat dus eindigde in twee keer een keizersnee, en er zitten bijna alleen maar nadelen aan .
Je moet een aantal dagen in het ziekenhuis blijven,je kunt bijna helemaal niets, , je krijgt meteen na de keizersnee een catheter[13 en 11 jAAR geleden], die ze er trouwens ,ik weet het niet meer zeker, de tweede dag er al uithalen, en dan wordt je geacht al zelf naar het toilet te gaan ik was op dat moment echt liever blijven liggen want dan doet je buik echt zeer hoor.
je kunt je zelf zowat niet oprichten,Je kunt je haast niet omdraaien, gaan zitten is al een crime.enz enz
Ik mocht de eerste 6 weken niet te zwaar tillen, en niet autorijden
je hebt echt veel langer nodig om te herstellen
Laat niemand te licht denken over een keizersnee!

Laatst bijgewerkt door Kreef op 06-05-12 20:30, in het totaal 2 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×