Bokt.nl

Joolien schreef:

Dat herken ik wel Phormicola, mijn hoofd ratelt ook heel erg ik denk altijd een paar stappen vooruit.
Vind jij dat soms vervelend van je man??

Julia, het is voornamelijk dat ik iets herken en dan graag mijn verhaal wil doen. Bedankt voor dat laatste, daar kan ik wel mee werken

JuliaMaria schreef:

Joolien schreef:

Dat herken ik wel Phormicola, mijn hoofd ratelt ook heel erg ik denk altijd een paar stappen vooruit.
Vind jij dat soms vervelend van je man??

Julia, het is voornamelijk dat ik iets herken en dan graag mijn verhaal wil doen. Bedankt voor dat laatste, daar kan ik wel mee werken

Nee dat is het niet. Dat is waar het begínt. Wat is de reden dat jij zo graag jouw verhaal wil doen. Dát is de vraag.

phormicola schreef:

IQ van 187, dus tja

zonnebloem18 schreef:

Ik herken me ook hier weer volledig in Jolien, je wordt steeds enger, vandaag heb ik een evaluatie gehad op mijn "stage" plek en ook daar werd me verteld dat ze soms het idee hebben dat ik vind dat ik alles beter weet, terwijl ik die indruk niet wil wekken, mooi puntje ook voor mij om iets mee te doen.

greensleaves schreef:

Ik denk inderdaad dat het goed is om eens te onderzoeken waarom je zo graag je verhaal wilt doen, ben je bang anders niet gezien te worden, ben je bang dat alles misloopt en dat dat jouw schuld is als je niet snel advies geeft, of totaal wat anders?
Voor mij heeft het vaak te maken met het idee altijd maar de slimste te moeten zijn (heel vermoeiend) van mezelf, waardoor ik altijd alles beter weet of niet goed luister naar iemand. Je er bewust van zijn is stap 1 toch?
Misschien kun je bij een volgend groepsgesprek eens kijken wat het nou precies met je doet zodra je jezelf dwingt even je mond te houden (maakt dat je bang, geirriteerd, boos, jaloers, verdrietig??) en dan proberen uit te zoeken waarom je je dan precies zo voelt.

Joolien schreef:

greensleaves schreef:

Ik denk inderdaad dat het goed is om eens te onderzoeken waarom je zo graag je verhaal wilt doen, ben je bang anders niet gezien te worden, ben je bang dat alles misloopt en dat dat jouw schuld is als je niet snel advies geeft, of totaal wat anders?
Voor mij heeft het vaak te maken met het idee altijd maar de slimste te moeten zijn (heel vermoeiend) van mezelf, waardoor ik altijd alles beter weet of niet goed luister naar iemand. Je er bewust van zijn is stap 1 toch?
Misschien kun je bij een volgend groepsgesprek eens kijken wat het nou precies met je doet zodra je jezelf dwingt even je mond te houden (maakt dat je bang, geirriteerd, boos, jaloers, verdrietig??) en dan proberen uit te zoeken waarom je je dan precies zo voelt.

Ook het betweterige is een belangrijke factor hierin. Als ik mn mond houd irriteer ik me dat dingen misschien niet gezegd worden. Dan denk ik dat kan nog besproken worden of dit is belangrijk. Ik word dus voornamelijk heel ongeduldig en verlies mijn interesse in het gesprek heel snel als ik probeer niks te zeggen.

greensleaves schreef:

Stel je misschien ook weleens veel te hoge eisen aan jezelf ? Want wat je irriteert aan anderen is vaak iets wat je jezelf ook niet gunt, zoals imperfectie ? (geef mn bek ook maar een douw)

Ellie_F schreef:

Je kan er een volledige taak aan hebben om jezelf te willen veranderen. Natuurlijk is het goed om te groeien, open te staan voor de wereld om je heen en je beste zelf te ontwikkelen maar mijn ervaring is dat jezelf accepteren de grootste uitdaging is. Jezelf willen veranderen kan een voortdurende strijd worden want er staat altijd weer een eigenschap klaar die wel wat aanpassingen kan gebruiken. Bedenk inderdaad waarom je de dingen doet die je doe. Wees daarin genadeloos voor jezelf maar accepteer de waarheid en probeer het niet te snel te willen veranderen.

Ellie_F schreef:

Bedoel je met een plaats geven, je tekortkomingen?