minka schreef:Enige wat ik als vreemd ervaarde was dat je iedere aanraking aan je verdoofde onderlichaam wel voelt, maar uiteraard geen pijn.
Daarvoor heb ik extra plaatselijke verdoving gekregen
Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz
love_western schreef:minka schreef:Vervolgens operatie, kon meekijken op het scherm, erg interessant. Gewoon gesprekken voeren en alles, dus viel zeker niet tegen. Had het alleen best koud, maar dat kan je ook gewoon zeggen natuurlijk. Enige wat ik als vreemd ervaarde was dat je iedere aanraking aan je verdoofde onderlichaam wel voelt, maar uiteraard geen pijn.
Dan is het mijn vriend jaloers op je. Die wou zo graag meekijken, maar dat mocht niet. Stel je voor dat hij flauw viel, van al dat bloed.
Terwijl toen hij op straat lag, zijn knie al helemaal nauwkeurig had bestudeerd hoe het eruit zag.

) naar huis toe beide keren. minka schreef:love_western schreef:
Dan is het mijn vriend jaloers op je. Die wou zo graag meekijken, maar dat mocht niet. Stel je voor dat hij flauw viel, van al dat bloed.
Terwijl toen hij op straat lag, zijn knie al helemaal nauwkeurig had bestudeerd hoe het eruit zag.
Haha geweldig
Vond het eigenlijk ook wel gezellig op de operatietafel en ideaal dat je daana gewoon het ziekenhuis weer uitloopt
love_western schreef:Daarvoor heb ik extra plaatselijke verdoving gekregen
[/quote]

wendyenbram schreef:van een ruggeprik voel je idd niks, ECHTER zodra je een wee krijgt tijdens het zetten. moet je je wel heel stil houden terwijl je tijdens een wee heel moeilijk stil kunt houden.
Misschien dat dat het "drama"is ?
verder vind ik het heel onrespectvol geschreven.



Kaspar schreef:Ik lees toch over het algemeen vrij positieve ervaringen. Nog steeds wel vrij angstig, maar zoals ik las is het dus ook een optie om een roesje aan te vragen en ik denk dat ik dat wel ga doen.
Hoe was overigens bij jullie de revalidatie? Ben je lang eruit geweest? Hoelang duurde het voordat je weer kon lopen en werken?