Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-02-12 20:20

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst: 22-02-12 20:20

Je zou kunnen proberen elke dag een halfuurtje, klinkt niks maar in het begin een hele opgave. Misschien een idee een broek aan te doen en daarover of daaronder zo'n zak. Die gebruikt men ook bij het douchen zodat het gips niet nat word.
Dan heb je tenminste een missie op een dag & als je nog op school zit misschien handig om heel veel vooruit te werken? Heb ik toen ook gedaan op een gegeven moment toen ik met de bedleuning wat rechterop kon zitten. Eind van het jaar had ik het beste rapport van alle paardenhouderij en sportklassen en dat terwijl ik meer dan een half jaar niet naar school was gegaan!
Geloof mij, dit werkt heel motiverend

Ik bedenk maar wat hoor!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-12 20:34

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-12 20:34

Ja dat zou eventueel ook kunnen, maar dinsdag ga ik naar het ziekenhuis en dan krijg ik te weten hoelang de externe fixateur er nog in moet blijven, en bij heel veel geluk gaat het er meteen uit. (maar daar moet ik niet van uit gaan).
Ja ik ben niet zo gemotiveerd als het om school gaat haha. Morgen ga ik met een vriendin aan profielwerkstuk werken, en ik moet deze vakantie nog voor heel veel vakken leren.
Kijk als het nou om onderwerpen paardensport of zo iets dergelijks ging dan ben ik heel gemotiveerd,
maar bij vakkken zoals scheikunde, wiskunde, aardrijkskunde etc ben ik uiterst ongemotiveerd jammer genoeg. Weet ook niet hoe ik me beter kan motiveren

**Geplaatst**: 22-02-12 23:12

Geplaatst: 22-02-12 23:12

deruijter schreef:
Ja dat zou eventueel ook kunnen, maar dinsdag ga ik naar het ziekenhuis en dan krijg ik te weten hoelang de externe fixateur er nog in moet blijven, en bij heel veel geluk gaat het er meteen uit. (maar daar moet ik niet van uit gaan).
Ja ik ben niet zo gemotiveerd als het om school gaat haha. Morgen ga ik met een vriendin aan profielwerkstuk werken, en ik moet deze vakantie nog voor heel veel vakken leren.
Kijk als het nou om onderwerpen paardensport of zo iets dergelijks ging dan ben ik heel gemotiveerd,
maar bij vakkken zoals scheikunde, wiskunde, aardrijkskunde etc ben ik uiterst ongemotiveerd jammer genoeg. Weet ook niet hoe ik me beter kan motiveren

Haha klinkt bekend, momenteel doe ik de opleiding paardensport en onlangs mijn andere beperking haal ik wel hele goeie cijfers en ben ik een stuk minder ziek!
De juiste opleiding doet heel wat met een mens hoor..

Maar goed, nu klink ik als een jonge moeder; School is belangrijk !

Het is aan het eind van het jaar alleen maar voordelig als je bijvoorbeeld al je vakken al gedaan hebt, je zou eventueel aan je leraren kunnen vragen wat zij de komende periode gaan behandelen, wat voor een werkstukken afgerond moeten worden etc etc. Als je dat aan het eind van het jaar af hebt kan je meer paardrijden en sneller revalideren denk ik maar zo 8-)

Maar wat ik dus nu begrijp, zo'n externe fixateur is dus metaal buiten je been met een wond? Dat had ik nog niet helemaal begrepen. (Traag van begrip)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-12 23:18

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-12 23:18

ja ik kan wel een foto plaatsen hoe het er bij mij uitzag. weet alleen niet of je dat wilt haha

**Geplaatst**: 22-02-12 23:22

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst: 22-02-12 23:22

Oh geen probleem hoor, kan wel wat hebben.
Ben zelfs een tikkeltje nieuwsgierig want ik heb het nooit eerder gezien!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 00:13

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 00:13

oke, dit was een paar weken na het ongeluk http://i1174.photobucket.com/albums/r60 ... 0479-1.jpg
ik zal nog foto's erop zetten hoe het er nu uitziet!

**Geplaatst**: 23-02-12 00:22

Geplaatst: 23-02-12 00:22

wat naar voor je! maar jah daar heb je weinig aan.
ik heb 3 weken voor in het ziekhuis gelegen.
naast mijn lag een meisje met zo externe ijzerwerk in haar been.
Dat heeft ook een heel tijdje geduurt dat dat er uit mocht.
en het revelideren duurten ook wel lang.
MAAR zo ver ik het nu weet danst ze gewoon weer en kan ze op zich heel veel weer.

laat je als je blijf niet afschrikken!! als het misschien een jaar of misschien wel 2 jaar duurt!! ga alsjeblief dan wel door met knokken ook al zit je over een paar jaar op het paard weer.
en er zijn altijd andere dingen zo dat je nog steeds met paarden kan werken!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 00:33

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 00:33

pinkie, paardrijden dat gaat sowieso goed komen, al zal ik het uitschreeuwen van de pijn. Paardrijden zal ik nooit opgeven. Ja ik zit er nu al bijna 3 maanden aan vast, en misschien dat het er nog eens 6 weken opzit. Ik ben zo bang voor de duur van de revalidatie. Ik heb gelukkig een fysio die gericht is op de sport dus we gaan ook gericht oefenen om weer te kunnen paardrijden!
Wat had je waardoor je zo lang weer in het ziekenhuis moest liggen? Ö

**Geplaatst**: 23-02-12 08:28

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst: 23-02-12 08:28

Deruijter, heb jij geen vilten afdekkers tegen je huid aan? Ik had dikke vilten rondjes om mijn pennen heenzitten met een opening om hem te kunnen verwisselen. Wat een verschrikkelijk gevoel was dat!

Ik kan niet zeggen dat ik er een trauma aan heb overgehouden. Mijn been was volledig gedraaid, zodat ik mijn knieholte inkeek

Ik vond het alleen verschrikkelijk toen ze mijn laarzen open knipten. Eerlijk gezegd had niemand verwacht dat ik nog op een paard zou stappen. Het in het ziekenhuis liggen was wel gezellig, ik had de enige TV van de kinderafdeling aan mijn bed staan, dus iedereen kwam computeren of tc kijken bij mij aan bed. Ik heb ook met sinterklaas en kerst in het ziekenhuis gelegen, maar ik kan niet zeggen dat ik het traumatisch vond! Ik was denk ik alleen niet de makkelijkste patiënt

**Geplaatst**: 23-02-12 09:57

Geplaatst: 23-02-12 09:57

Van je been breken op zoveel plaatsen kan ik niet over meepraten, maar ik weet wel hoe het is om erg lang niet te mogen paardrijden.
Ik heb namelijk een ongeluk gehad met mijn vorige paard en heb daarna 1 1/2 jaar niet mogen rijden!
Mijn vorige paard was een erg braaf paard.
Hij was een jonge hengst dat geen hengstenmanieren had. Natuurlijk moest ik wel concequent zijn, maar goed dat moet ik met mijn merrie nu ook haha.
Op de bewuste dag had ik les. Alles ging goed. We waren de knoppen aan het bevestigen voor het M2 waar ik later die maand zou starten.
Ik was in galop en ik zette een contra galop in. Dit kende hij erg goed dus nooit geen problemen mee gehad. Ineens sprong hij voor over en hij zat gekruisd. Ik wilde hem rustig terug pakken toen hij er vandoor ging. Tijdens dat hij hard ging sprong hij achter ook bij en raakte ik uit balans door die sprong en viel. (Het was zoiets banketstaaf) Ik kwam onder hem terecht en hij is met zijn achterbeen op mijn rug gekomen. Ik voelde helemaal niks, maar ik kon ook niet mee bewegen. Ik dacht dat het wel meeviel en wilde omhoog komen. Pas toen voelde ik de pijn in mijn rug. Ik schreewde het uit. Ineens hoorde ik sirenes en de ambulance was er al. Ik werd meegenomen naar het ziekenhuis en werd meteen naar de röntgen afdeling gebracht. Daar was duidelijk geworden dat ik mijn rug gebroken had en op de meest ongunstige manier. "Gelukkig" net 2 millimeter boven de plek waar ik verlamd zou kunnen worden.
Meteen werd ik geopereerd. ik had mijn ouders nog niet eens gezien zo snel dat het allemaal ging.
Toen ik bij kwam en ik in een harnas lag wist ik eigenlijk genoeg. De arts kwam en ik vroeg gelijk wanneer ik weer kon rijden. Aan het gezicht van de arts te zien was dit geen goed nieuws.

Ik moest ruim 3 maanden plat liggen. 1 verkeerde beweging en het was gedaan. Na die 3 maanden en ik helemaal depresief was dacht ik dat het ergste voorbij was, maar toen begon het pas. Het revalideren. Ik moest opnieuw leren lopen en tillen en dit moest ik leren op de dagopvang. Heel de dag was ik daar. Ik heb zoveel pijn gehad, maar zette door. Ik wilde koste wat het kost doorzetten. En het is me gelukt. Na ander half jaar kon ik weer alles. De eerste keer weer op mijn paard was verschrikkelijk eng. De band tussen hem en mij is ook niet meer goed gekomen. Ik bleef bang voor hem en heb hem verkocht. Nu heb ik een jong paard van 5 die ik vanaf haar 1 jaar heb en mijn vertrouwen is helemaal terug. Ik ben niet meer bang en kan alles weer.
Dit was 8 jaar geleden.

Ik weet wat je doormaakt en dat dit voor jou op dit moment echt verschrikkelijk is, maar je word er wel sterker van. Je wil om dadelijk weer te gaan rijden word alleen maar groter en je gaat het rijden ook weer waarderen. voor mij was paardenrijden "gewoon". Ik rij al vanaf mijn 6 en wist niet beter. Toen ik mijn ongeluk kreeg was ik 22 jaar. Nu ben ik 30 en word er iedere dag aan herinnerd hoeveel geluk ik gehad heb. Dat ik weer kan rijden en dat ik niet verlamd geraakt ben. Dat ik weer kan lopen en doen wat ik wil. En geloof me dat ga jij ook krijgen. Als jij straks weer beter bent en die dag gaat komen dat sta je sterker dan ooit in je schoenen.

Heel veel beterschap en als je erover wilt praten mijn PB staat open.

**Geplaatst**: 23-02-12 10:04

Geplaatst: 23-02-12 10:04

deruijter schreef:
oke, dit was een paar weken na het ongeluk http://i1174.photobucket.com/albums/r60 ... 0479-1.jpg
ik zal nog foto's erop zetten hoe het er nu uitziet!

Ouch! Dat ziet er pijnlijk uit ja..

**Geplaatst**: 23-02-12 10:09

Geplaatst: 23-02-12 10:09

deruijter schreef:
pinkie, paardrijden dat gaat sowieso goed komen, al zal ik het uitschreeuwen van de pijn. Paardrijden zal ik nooit opgeven. Ja ik zit er nu al bijna 3 maanden aan vast, en misschien dat het er nog eens 6 weken opzit. Ik ben zo bang voor de duur van de revalidatie. Ik heb gelukkig een fysio die gericht is op de sport dus we gaan ook gericht oefenen om weer te kunnen paardrijden!
Wat had je waardoor je zo lang weer in het ziekenhuis moest liggen? Ö

niet lachen he

want je verwacht het niet ik ben de eerste patiënt in het Alkmaar ziekenhuis geweest die is opgenomen voor eczeem!!
mijn dermetoloog wist het niet meer en toen had hij he idee om mijn uit de sleur van het leven te halen.
dus 3 weken ziekenhuis.

kan je zeggen ik heb de verplegers nooit zo vaak met hun handen in het haar gezien als in die 3 weken :')

ze werden helemaal gek van mijn. omdat ik van 5 keer trainen naar niets doen ging haha dus hebben ze me maar bij de fysio neer gezet zo dat ik daar me energie kwijt kon!
maar kan zeggen sinds dien is me huid wel een heeel stuk rustiger en alleen met stress en het hele droge winter weer komt het nog wel opzetten maar niet zo erg meer.

Jah het revalideren kan erg lang duren je leert daar je echten vrienden kennen en je krijg er misschien wel vrienden bij waar van je het niet verwacht had!
maar het is het waard!
en ik zie jou wel over paar jaar weer vrolijk op het paard zitten

**Geplaatst**: 23-02-12 10:19

Geplaatst: 23-02-12 10:19

Ook ik dook het ziekenhuis in met mijn buitenenkel drie keer gebroken, en de binnenenkel verbreizeld. Bij het binnenrijden van de operatie kamer werd ook mij duidelijk gemaakt dat ik mogelijk met nog maar een voet uit de ok zou kunnen komen. Gelukkig zaten ze er allebei nog aan toen ik bijkwam. Hoewel ik geen externe ijzerwaren aan mijn been had, zat aan de binnenkant zowat een volledige doos mecano gemonteerd. Een jaar na de eerste operatie moest ik weer onder het mes om al dat ijzer er weer uit te halen. Alles hebben ze er niet meer uit kunnen halen, er zitten nog enkele pinnen in, die er de rest van mijn leven in blijven zitten. De revalidatie was langdurig, en helemaal goed is het nooit meer geworden. Als ik ver loop, bij mij ligt de max op ongeveer 7 km, dan zwelt van binnen al het weefsel weer op en gaat mijn enkel vast zitten. Pijnlijk en vervelend.
Wat bij mij in gevoelens toch echt de boventoon voert, is toch wel de dankbaarheid dat ik allebei mijn voeten nog heb, en ik nog redelijk normaal kan lopen. Ik heb het negatieve gevoel van mijn ongeluk omgezet naar het positieve gevoel van blijdschap over het behoud van mijn voet. Geluk bij een ongeluk als het ware.

**Geplaatst**: 23-02-12 14:42

Geplaatst: 23-02-12 14:42

pinkie87 schreef:
deruijter schreef:
pinkie, paardrijden dat gaat sowieso goed komen, al zal ik het uitschreeuwen van de pijn. Paardrijden zal ik nooit opgeven. Ja ik zit er nu al bijna 3 maanden aan vast, en misschien dat het er nog eens 6 weken opzit. Ik ben zo bang voor de duur van de revalidatie. Ik heb gelukkig een fysio die gericht is op de sport dus we gaan ook gericht oefenen om weer te kunnen paardrijden!
Wat had je waardoor je zo lang weer in het ziekenhuis moest liggen? Ö

niet lachen he want je verwacht het niet ik ben de eerste patiënt in het Alkmaar ziekenhuis geweest die is opgenomen voor eczeem!!
mijn dermetoloog wist het niet meer en toen had hij he idee om mijn uit de sleur van het leven te halen.
dus 3 weken ziekenhuis. kan je zeggen ik heb de verplegers nooit zo vaak met hun handen in het haar gezien als in die 3 weken
ze werden helemaal gek van mijn. omdat ik van 5 keer trainen naar niets doen ging haha dus hebben ze me maar bij de fysio neer gezet zo dat ik daar me energie kwijt kon!
maar kan zeggen sinds dien is me huid wel een heeel stuk rustiger en alleen met stress en het hele droge winter weer komt het nog wel opzetten maar niet zo erg meer.

Jah het revalideren kan erg lang duren je leert daar je echten vrienden kennen en je krijg er misschien wel vrienden bij waar van je het niet verwacht had!
maar het is het waard!
en ik zie jou wel over paar jaar weer vrolijk op het paard zitten

Dat laatste klinkt heel bekend.
Ik heb denk ik maar 1 persoon eraan overgehouden waarvan ik weet dat zij naar mij toe zal komen als er wat met mij is.
Voor de rest in al die maanden pijn lijden en lange revalidatie is geen enkele ''vriend'' langsgekomen..

Maar goed, elke down in je leven is een leermoment !

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 18:36

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 18:36

mootje Ik vond het ook vreselijk toen ze mijn laarzen en rijbroek kapot knipte. Ze wilden mijn jas en mijn geliefde animo rij jasje ook openknippen, maar ik hoor mezelf nog schreeuwen dat ik niks aan mijn armen had haha, ik zei alsjeblieft niet mijn rij jasje!!!! en toen hebben ze met moeite mijn jas en rijjasje uit kunnen doen. Nee ik zat met 2 oma's van 70 jaar in een kamer, was geweldig om met hun te praten, we zaten alledrie aan de morfine, dus ik hoorde elke 10 minuten oh weer een shotje morfine jongens! hahaha.

Dat van je knieholte lijkt me ook niet echt heel fijn nee! Ö ik kan ook niet echt zeggen dat het een trauma was, ik ben er vaker afgevallen en heb ook vaker iets gebroken gehad en ben nooit bang geworden of zo iets dergelijks. Ik weet ook niet echt hoe je je moet voelen als je een trauma hebt? Ik was niet de moeilijkste maar wel heel energierijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 18:43

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 18:43

pinkie 3 weken in het ziekenhuis vanwege exceem?! Ik kan het niet voor me halen zeg maar, wat was er dat het zo erg was dat je er 3 weken voor in het ziekenhuis moest liggen?! Ö
Maar ik weet precies wie mijn vrienden zijn, de vrienden ik voor mijn ongeluk had, zijn nu nog steeds mijn vrienden. Ze zijn me 2x in het ziekenhuis op komen zoeken en daarna nog heel erg vaak thuis, heb heel veel steun aan hun gehad. Ik heb ook 4 broers en 1 zusje die om de beurt mee gingen, dus het was wel elke dag volle hut in het ziekenhuis gelukkig!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 18:46

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 18:46

git, heftig zeg!! Kun je nu ook niet meer paardrijden? of heb je nooit paardgereden? Wat erg dat het nooit helemaal goed is gekomen :| Ja ik ben ook echt dankbaar dat mijn been er niet af is, maar de kans was sowieso maar klein dat dat zou gebeuren, alleen ik denk daar niet bij na. Ik ben heel eigenwijs en ik denk de heletijd dat ik over een paar maanden wel weer kan rijden. Maar nee dit is er flink in gestampt: paardrijden moet je uit je hoofd zetten dit jaar. Elke keer als ze dat zeggen komt het nog net zo hard aan. En de knop omdraaien bij mij, dat gaat volgensmij niet, ik heb die knop volgensmij nooit gehad ):

**Geplaatst**: 23-02-12 19:13

Geplaatst: 23-02-12 19:13

deruijter schreef:
mootje Ik vond het ook vreselijk toen ze mijn laarzen en rijbroek kapot knipte. Ze wilden mijn jas en mijn geliefde animo rij jasje ook openknippen, maar ik hoor mezelf nog schreeuwen dat ik niks aan mijn armen had haha, ik zei alsjeblieft niet mijn rij jasje!!!! en toen hebben ze met moeite mijn jas en rijjasje uit kunnen doen. Nee ik zat met 2 oma's van 70 jaar in een kamer, was geweldig om met hun te praten, we zaten alledrie aan de morfine, dus ik hoorde elke 10 minuten oh weer een shotje morfine jongens! hahaha.

Dat van je knieholte lijkt me ook niet echt heel fijn nee! Ö ik kan ook niet echt zeggen dat het een trauma was, ik ben er vaker afgevallen en heb ook vaker iets gebroken gehad en ben nooit bang geworden of zo iets dergelijks. Ik weet ook niet echt hoe je je moet voelen als je een trauma hebt? Ik was niet de moeilijkste maar wel heel energierijk.

HAHA, zou ik ook doen. Me rijbroek & laarzen, prima het moet maar..
Maar me Animo, NEEEEEEEE
Me Animo is echt me liefde, wil geen ander merk meer.

Gelukkig heb je echte vrienden, scheelt een heleboel emotionele dagen en het is beter voor je herstel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 19:33

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 19:33

Ja na animo wil je inderdaad geen ander merk meer, ik heb hem nu al meer dan 2.5 jaar en hij is nog zo nieuw als de 1e keer dat ik hem aantrok. BEN VERLIEFD!
Ja ik ben heel blij met mijn vrienden, al zijn sommige vriendschappen wel afgebroken na het ongeluk maar dit waren ook alleen maar vrienden als ze niemand anders hadden.

**Geplaatst**: 23-02-12 19:40

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst: 23-02-12 19:40

Ik heb vorig jaar voor m'n eigen verjaardag een rode Animo gekocht, in deze regio heeft er niemand eentje. Ben er zoooo happy mee, elke keer als ik wedstrijd heb; Yes ik mag me animo aan

Trouwens, gooi jij 'm gewoon in de was?

Ach, om zulke vrienden kan je ook niet rouwen!

**Geplaatst**: 23-02-12 19:43

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst: 23-02-12 19:43

Aiii wat een pijnlijk verhaal.

Een vriend van mijn vriend heeft zo'n buitenboords-ijzerwerk gehad vanwege ongelijke benen. Hij heeft een jaar rondgereden met dat ding. Toen hij eraf was heeft hij ook een tijd moeten revalideren en leren lopen etc..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 19:45

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 19:45

ja bij ons had vorig jaar opeen iedereen er een. Maar rood zie ik inderdaad niet zo vaak.
Ja op 30 graden. Nee daar heb je gelijk in.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-12 19:46

Re: onder het paard gekomen, externe fixateur..

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-12 19:46

marleen bij mij moet hij er nog maximaal 6 weken in en als het daarna nog niet helpt
dan halen ze hem er toch uit, want dan heeft het geen zin.

**Geplaatst**: 23-02-12 19:47

Geplaatst: 23-02-12 19:47

deruijter schreef:
marleen bij mij moet hij er nog maximaal 6 weken in en als het daarna nog niet helpt
dan halen ze hem er toch uit, want dan heeft het geen zin.

Oef, dat klinkt ook niet echt positief.
Nou heel veel sterkte in ieder geval. :(:)

**Geplaatst**: 23-02-12 21:14

Geplaatst: 23-02-12 21:14

deruijter schreef:
ja bij ons had vorig jaar opeen iedereen er een. Maar rood zie ik inderdaad niet zo vaak.
Ja op 30 graden. Nee daar heb je gelijk in.

Oké, ja dat zeiden ze in de winkel ook maar hoor het ook graag van andere aangezien het niet de meest goedkope jasjes zijn. Voorheen heb ik hem naar de wasserette gebracht, maar zal 'm nu maar 's op 30 wassen.

Nomineer dit bericht ×