Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz
Maar bloedprikken vind ik tegenwoordig no bigdeal meer.. Dat is echt een fluitje van een cent. Zo gepiept!
Geen verhaal om trots op te zijn..

Share schreef:Ja ik deed het niet expres hoor... zit niet in mn aard.. maar raakte in paniek.. Ik moest stil zitten voor de prik, dus ze hielden me met zn drieen vast.. Maar ik was zo bang en in blinde paniek dat ik me los wilde worstelde en op het moment dat mijn arm en vuist(van de spanning) ''los schoot'' kwam zij net met haar hoofd naar beneden en toen was het PATS...Geen verhaal om trots op te zijn..

Daar heb ik dus flink tegenop zitten kijken. Maarja, ik wilde graag die opleiding doen, dus ik ging maar wel. Bij die vaccinatie heb ik flink zitten stressen en noem maar op, maar gelukkig had ik genoeg mensen om mij te steunen erbij. Daarnaast zei ik altijd tegen de prikster dat ze het maar snel moest doen! Was ik er ook weer snel vanaf!
Erg spannend, maar ik heb er zeker zin in!


tbc testen raadden ze ook aan maar daar heb ik vanaf gezien 
Er moet dan ook te allen tijde iemand met me mee. Er zijn wel eens momenten geweest dat 5 man me vast moesten houden, maar gelukkig is dat inmiddels gereduceerd naar 1 persoon. Dat even terzijde, maar hier komt de reden waarom het nu "makkelijker" gaat: ik kreeg namelijk de tip om te vragen om een babynaaldje in plaats van een normale naald. De normale naalden zijn namelijk vrij "dik" en voel je ook (althans, in mijn geval). Een babynaaldje is maar heel dun en daarbij voel je alleen heel licht het aanprikken, maar niet meer dat de hele naald in je lijf zit c.q. eruit getrokken wordt. Sinds ik daar om vraag, hoef ik niet meer een heel arsenaal aan mensen te regelen en is één persoon genoeg.
Om heel eerlijk te zijn blijft het een lastig onderwerp voor me, want terwijl ik dit type zit ik al met enorme zweethanden bij het idee, maar wellicht dat dit voor jou ook kan helpen?
sindsdien ben ik superbang, lig er nachten van te voren wakker van in bed
gelukkig ging bij de 2e prik wel alles goed. Nog 2 te gaan brrr. Het ligt er ook wel beetje aan hoe ze prikken volgens mij. De 1e keer voelde ik m echt heel diep gaan, echt heel pijnlijk. De 2e voelde ik amper.
geen kleffe handjes meer, geen 'ik wil hier weg!' maar ik maak zelfs een gezellig praatje! Zelfs bloedafname vind ik geen probleem meer, terwijl ik er 2 jaar terug zelfs nog bij moest gaan liggen
(en ik ben wel eens tussen de planten geprikt voor een griepprik omdat ik ze mee trok
)


Vorig jaar moest ik ook bloed laten prikken en dat was echt geen pretje..
Prutserige assistente die niet goed in m'n ader kon prikken en daardoor eerst 10x met die naald in m'n arm zat te prikken voordat ze 'm eindelijk had.
En ik werd er heel erg misselijk van, het duurde laaang.
Ik wens je veel succes!

als ik iemand zie spuiten op tv, bv drugs kijk ik echt weg
)
).
)Corelli schreef:Utixo schreef:Ik heb ook ontzettende angst voor naalden en ziekenhuis onderzoeken. Met bloedprikken hebben ze 2 mensen nodig om mijn arm vast te houden. Mensen die de angst niet hebben zegen vaak gekscherend dat ik me niet zo moet aanstellen, maar de angst overwint alles. Als je bloed moet prikken, geef je angst van te voren aan, dan kunnen ze zorgen voor assistentie. Succes!
Waarom moet je zo worden vast gehouden, heb je vluchtdrang?
. Kan er niets aan doen, gebeurt vanzelf.