Donkerblauw schreef:Ik vind het ongelofelijk knap van je, dat je dit zo 'open en bloot' op Bokt durft te zetten. Ook goed dat je zelf naar de HA ben gestapt, om die doorverwijzing naar 't GGZ te vragen. Dat getuigt toch wel van lef, om je probleem aan te gaan pakken, in plaats van in je comfort-zone (in hoeverre er hiervan sprake is natuurlijk) te blijven.
Is er geen mogelijkheid om altijd samen met iemand te sporten, dus met vrienden, of zoiets als een trainer op de sportschool? Dat kan vaak wel wat motiverender werken, in ieder geval voor mij persoonlijk.
Voor de rest wens ik je heel veel succes, en ik blijf dit topic volgen.
Dankjewel! Word er haast verlegen van.
Het is zeker motiverender om samen met iemand te sporten maar door het feit dat ik wisselende diensten draai, vroeg-laat-vroeg, is het moeilijk om iets samen af te stemmen. Ik wandel wel vaak met een vriendin.
Sportschool zou ik heel graag willen, maar ik durf dat niet. Ik heb het gevoel, ook al weet ik dat het niet zo is, dat iedereen naar mij kijkt hoe dik ik wel niet ben en dan voel ik mezelf zo ongemakkelijk. Zou graag gaan zwemmen, maar dat vind ik ook moeilijk.
Dat zijn dingen waar ik echt overheen moet stappen.
Ook bedankt voor je ontbijttip! Die ga ik uitproberen.
Normaal gesproken eet ik sowieso altijd bruin brood. 
Dreamy schreef:Ik moet ook echt even kwijt dat ik het heel erg knap van je vindt!
Hopelijk vindt je je innerlijke rust eindelijk eens, dat zou denk ik echt een hele hoop schelen.
Mocht er wat zijn, mijn PBbox staat open.
Ik wens je veel succes, je kunt het
Bedankt!
Weet haast niet wat ik aan moet met al die complimenten en motiverende woorden!
Maflinger_S schreef:Je openingspost is heel duidelijk geschreven. Misschien is het een idee om die een paar keer uit te printen en op alle plekken in huis te hangen waar iets te eten zou kunnen zijn? Zodat je elke keer als het mis dreigt te gaan je herinnerd word aan je goede voornemen? Ook een kopie in je portemonnee stoppen om even aan te raken als je boodschappen gaat doen.
Super goede tip van je! Thanks!
Dat zal ik eens gaan proberen.
maura schreef:Omdat je in de OP zei dat vragen gerust gesteld mogen worden:
Wat moet ik me voorstellen bij een paniekaanval? Hoe lang duurt zoiets en hoe vaak heb je er één meegemaakt? En kwam dat steeds door iets met eten of zijn er ook andere dingen waar je een paniekaanval van krijgt?
Ik ben zo iemand die kan eten wat ik wil, dat heb ik van m'n vader. Ik merk zelf ik meer behoefte heb aan eten/snoep zo'n dag of tien voordat ik ongesteld moet worden. Ik eet dan ook meer (okay, ik werk dan plakken chocola weg, jij eerlijk over chips, ik eerlijk over chocola). Ik zal niet beweren dat ik jouw eetstoornis begrijp, maar ik ken wel het gevoel dat ik iets 'moet' hebben. Omdat ik me daar eigenlijk al een beetje voor schaam, vind ik het des te knapper dat je dit topic hier hebt geopend. Daar mag je ontzettend trots op zijn en ik wens je heel veel succes, maar ook heel veel plezier bij je strijd tegen de kilo's. Het idee om fysiek niet in staat te zijn 20 km te gaan wandelen, een berg te beklimmen of 100 km te fietsen is voor mij onvoorstelbaar en ik denk dat het een enorme kick geeft als je merkt dat je conditie verbetert.
Ik ben ook een slechte brood-eter en ontbijten wil al helemaal niet. Ik houd ook al niet van zuivel, maar ik maak voor ik naar m'n werk ga altijd een fruitshake door een banaan te pureren met een scheut sinaasappelsap. Dat geeft vitaminen en genoeg vezels en energie de afstand huis-werk en op m'n werk neem ik dan als 'echt' ontbijt een plak roggebrood met gewoon beleg. Roggebrood vult duizend keer beter dan het spul dat supermarkten brood noemen en tot aan de lunch krijg ik dan geen honger. Aan roggebrood moet je wel even wennen, maar ook daarvoor een tip: er zijn verschillende soorten roggebrood. Sommige zijn veel lekkerder dan andere (Duitse bakkers hebben heel lekker roggebrood maar ja, dan moet je wel een Duitse bakker in de buurt hebben).
Vragen stellen mag absoluut.
Wat er bij gebeurt is dat zodra ik besluit om zonder eetbuivoedsel naar de kassa te gaan is als volgt.
Ik begin te zweten, te trillen, krijg het ontzettend benauwd en word heel bang.
Als ik mezelf dan niet gerust stel gaat dat uiteindelijk over in huilen en hyperventileren en een gevoel van pure paniek. Alsof mijn wereld vergaat. Heb het nu ongeveer 10 x gehad en het word wel steeds minder. Gelukkig.
Ja, maar jij moet iets hebben bijvoorbeeld als je ongesteld word. Ik moet iets hebben als ik emotioneel word. Hetzij blij, bang, verdrietig. Het is bij mij geen geval meer van lekkere trek. Het is voor mij als nicotine voor een roker geworden.
Brood eten ben ik helemaal niet slecht in. Vind het heerlijk! Eet zelf het donkerste brood wat je kan krijgen en dat vult me wel. Roggebrood lust ik eigenlijk niet, maar ik zal het toch eens halen om te kijken of ik er aan kan wennen. Heb je nog tips wat ik er het beste op kan doen om het aantrekkelijker te maken?
Fruitshakes kan ik ook wel gaan maken. Ik heb zelf altijd veel fruit in huis, dus dat is te doen.
Geplaatst: 17-10-11 16:33 
