Maar het gekke was dat ik van de naalden niks voelde, ook niet mee kreeg trouwens.
Mijn moeder zei:"Ze prikten met naalden in je en je gaf geen krimp."
Toen ik bijkwam waren mijn polsen ook helemaal blauw, dat liep heel erg door naar beneden.
Toen ik vroeg hoe dat kwam, zeiden ze dat ze in mijn slagaders hebben geprikt (voor zuurstof meten?).
In allebei mijn polsen zijn nog steeds 3 gaatjes onder elkaar te zien, van die prikken en het is nog steeds gevoelig.
Ik kan me ook niet herinneren dat ik dat 'breek'-gevoel had bij het prikken van een naaldje.

Alleen maar als iemand anders mijn ledematen en hoofd bewogen.