Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-26 13:15

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-26 13:15

De feestdagen zijn inderdaad intensief geweest...

Ik zou op oudejaarsdag nog weg, maar dat afgezegd ik was met name tussen 11 en 12 hondsberoerd lag met een deken op de bank vuurwerk te kijken. Ik kon even helemaal niks meer. En het eten was niet zo lekker gevallen. Zat ook weer vol met angstgedachten. De dag erna waren alle klachten logisch te verklaren. Heb mij toen nog een paar dagen ellendig gevoeld.

Ik heb een aantal spieren onder mijn borst , op de linkerkant van mijn borst en vanuit mijn nek straal het door naar mijn arm. Ik ga er dan toch op focussen en dan wordt het erger natuurlijk. Zaterdag een paar oefeningen gedaan , en toch naar een nieuwjaarsborrel en toen ging het weer verrassend goed. Gisteren geen last tot aan het slapen gaan en nu is het weer bar en boos en wil ik niet van de bank af.

Ik maak het mijzelf ook zo moeilijk door in de bevriesstand te gaan. Afleiding en bewegen helpt mij inderdaad ook het beste. Soms voelt het net alsof de boel even los moet knakken en dan is het vaak weer goed. Het zijn vooral steken en verkrampingen wat ik zelf doe. e

Wat goed dat je na het hardlopen weer ontspant! Soms moet de spanning er letterlijk even uitgezweet worden.

De kou helpt ook niet mee vind ik. Daardoor ga ik ook aanspannen om warm te blijven wat weer zorgt voor spierkrampen. In de ochtend als ik wakker wordt heb ik ook het idee dat ik nog uren door kan slapen.

Maar ik ben vanaf vanavond al een maand paniekaanval vrij $*\o/*$ Dat is wel mijn houvast. Ook op spannende momenten bedenk ik dat ik niet altijd een paniekaanval hoef te krijgen. Dan zakt het ook weer af. Voor het slapen gaan merk ik dat ik moe wordt en dan ook meer klachten krijg.

**Geplaatst**: 05-01-26 15:20

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 05-01-26 15:20

Wat een goeie berichten hier! Fijn dat de meeste mensen goed de kerstdagen zijn doorgekomen.

Wat mij ook erg hielp on met de slechte dagen te dealen in het verleden is wat mijn bedrijfsarts op den duur zei: "niet iedere dag hoeft te lukken". Toen ik dat besefte gingen eigenlijk die slechte dagen ook opeens beter omdat ik minder vasthield aan dat ze goed hadden moeten gaan.

Je voelt meestal aan het begin van zo'n dag dat 't 'm niet wordt, en er dan aan blijven trekken helpt niet. Morgen weer een nieuwe kans. De slechte dag afsluiten met uitgebreid in bad, een lekker boek of toch nog even gewandeld helpt dan beter.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-26 18:33

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-26 18:33

Goede tip soepblik , zo ga ik er nu ook mee om. Je voelt inderdaad in de ochtend al wel dat het niks wordt

Al krijg ik vaak nadat ik heb bewogen wel verbetering en kom ik uit de bevries fase.

Je leert jezelf wel goed kennen in ieder geval een waar je grens ligt.

**Geplaatst**: 10-01-26 19:21

Geplaatst: 10-01-26 19:21

Hoe gaat het hier met jullie??

Ik heb vandaag weer een enorme dip... sla lichamelijk helemaal op slot, gedachten "tussen de grijze wolken", weinig energie, vanmiddag geslapen en ga zo maar door.
Van de week dacht ik "stabiel" te zijn, kon ik mijzelf weer uit de neerwaartse spiraal krijgen maar onbewust denk ik: ben ik weer te ver over mijn eigen grenzen heen gegaan?
Hoe moet ik dit straks doen, als je weer gaat opbouwen met o.a. werk?

Vanavond maar vroeg op bed, dan is deze dag maar weer voorbij

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-26 19:37

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-26 19:37

Hetzelfde ook deze week een dip

Vooral vaak misselijk, weer last van mijn nek en duizelig , hartoverslagen en spanning.... ik kan het aan mijn hoofd al wel zien. Rode streep over de neus die naar beide wangen gaat en bleek. Dat herken ik inmiddels als overbelasting. Eigenlijk zijn heel veel klachten simpelweg spierspanning zoals in de kaken. Ik kan bij de paarden best wat doen maar heb daarna wel spierpijn. Maar ik moet wel naae buiten merk ik. Woensdag zat ik de hele dag binnen en heb mij toen af gereageerd op een vriendin. Niet handig maar ik moet dus elke dag wel bewegen en naar buiten voor wat rust in de kop ( gelukkig is onze vriendschap vrij sterk , 2 dagen even de bokkenpruik op en dan gaan we gewoon weer verder).

Slapen gaat daarin tegen wel goed. Ik lig al een aantal dagen er op tijd in. Dan ga ik nog wel een tijdje gamen totdar ik ontspannen ben.

Maar ik pak heel wat uurtjes dat is wel goed. Maar ik voel mij wel minder dan de afgelopen tijd.

Toch maak ik wel stappen volgens de psycholoog. Ik ga wel weer beginnen met naar werk gaan, maar dan alleen op een stoel zitten en kijken wat mijn lijf en hoofd met de prikkels doen. Het zorgt ook voor vertrouwen. Als het niet gaat dan weer stapje terug.

Ik heb best wel problemen met eten merk ik. Ik wordt snel beroerd maar ben van mijzelf vrij mager dus val dan ook snel af. Ik ga nu toch maar kleine beetjes eten.

Ik weet het terugval hoort erbij maar het is toch wel vaak een domper hoor! Mentaal ook je wordt er toch weer verdrietig van en het vertrouwen daalt dan ook weer. Herken je dat ook?

Ik heb ook niet echt zin meer in de oefeningen. Maar dat is denk ik meer het stukje adhd waar ze het over hebben. Over 9 maanden heb ik duidelijkheid daarover.

**Geplaatst**: 10-01-26 20:04

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 10-01-26 20:04

Wat rot zeg dat jullie een dip hebben nu. Maar vanuit mijn ervaring kan ik zeggen dat dat hoogstwaarschijnlijk komt door de kou en de sneeuw. Dat kost je lichaam onbewust bakken met extra energie aan verbranding. Daar kan je je flink slecht van gaan voelen, zeker als je al in een burnout zit. :knuffel:

@Zebrastreep ik moet zeggen dat ik het lastig vind om al je verhalen zo te lezen. Het klinkt namelijk echt of je jezelf nog zo overbelast. Ik gun je zo graag meer rust om te herstellen. Naar buiten moeten om tot rust te komen of om je niet af te reageren is vaak een signaal van je lichaam dat je echt nog in enorme stress modus staat. Juist door echt niks te doen en later de dingen te doen die je opladen kun je die rust gaan vinden. Al die lichamelijke klachten spreken boekdelen. Hoop zo dat het je lukt om echt even af te schalen. Nu alweer werken met zoveel klachten klinkt wat mij betreft niet perse als een heel handig plan, maar goed ik lees verder alleen je verhalen hier en ben ook geen behandelaar natuurlijk dus kan er weinig over zeggen. Het raakt me alleen en ik zou je zo graag die rust gunnen.

**Geplaatst**: 10-01-26 20:19

Geplaatst: 10-01-26 20:19

Zebrastreep schreef:
Ik weet het terugval hoort erbij maar het is toch wel vaak een domper hoor! Mentaal ook je wordt er toch weer verdrietig van en het vertrouwen daalt dan ook weer. Herken je dat ook?

Mentaal kan ik er verdrietig om worden, maar het is vooral kak om te voelen hoe mijn lichaam "tegenwerkt" en letterlijk zegt "rustig aan...".
Ik ga liever rustig door in de flow en vind het lastiger om weer even rust te nemen. Als ik het niet doe, werkt mijn lijf steeds meer tegen. Dus na waarschuwing 2 of 3, ga ik wel op de rem omdat ik anders weet dat ik meer klachten ga krijgen.

Ik leer nu wel, dat ik mijn "mindset" eerder aan de kant zet, dan de bedoeling is. Hopelijk leer ik nu daar anders mee om gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-26 20:33

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-26 20:33

Het is voor mij ook wel lastig idd met werk. Mijn collega's missen mij wat ik ook snap maar ik merk wel dat aan anderen uitleggen dat het nog niet zover is erg lastig is! Mijn favo collega heeft het er ook wel moeilijk mee merk ik en haalt ook alles uit de kast. Ze bedoelt het meer als goed, maar heb ook gezegd het gaat echt nog wel lang duren.

Ik ben wel wat gespannen voor de nieuwe bedrijfsarts. Die mag diagnoses gaan stellen. Ik krijg wel een arts gespecialiseerd in mentale ziektes, her speelt bij mij ook meer mentaal ( daar ontstaat angst , klachten en doem gedachten). Dat vind ik dan positief, maar ergens begin ik ook druk te voelen. Mijn eigen huisarts kan ondersteuning bieden met dit proces mochten ze met zaken komen wat niet passend is. Mijn huisarts zei geen zorgen over maken ik kan daarin wel wat betekenen.

En zodra ik druk voel dan gaat mijn lijf in de vastloop modus.

Ik lig wel veel op de bank enz. Sowieso in de avond doe ik niks meer behalve tv kijken en appen met mensen ( maar soms ook niet) ik kan niet tegen stilte dus moet wel iets van geluid hebben. Daar kan ik gelukkig nog wel tegen. Muziek is echt mijn medicijn en ben blij dat ik daar nog tegen kan.

Het scheelt al wel dat ik niet meer continue die hevige angst voel. Ik voel daardoor ook minder stress. Ik ben gelukkig betreft werk wel gebekt genoeg. Als ik echt denk nee dan gebeurd het ook niet. Als ik nu bij wijze van denk ik wil niet opbouwen dan gebeurd het ook niet.

Zoals de paarden is echt therapie. Ik moet en bevestiging van er is niks met je hart of dit niet want je kan nog iets van lichamelijke inspanning hebben. Dat ben ik wel echt nodig. Maar sporten durf ik bijv niet.

Voor de rest heb ik wel een super omgeving! Ik hoef soms niet eens wat te zeggen en iedereen helpt en denkt mee.

**Geplaatst**: 10-01-26 21:02

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 10-01-26 21:02

Wees echt voorzichtig met te snel opbouwen. Ik dacht dat het wel ging, maar ben echt keihard op mijn bek gegaan. Weken helemaal niks kunnen doen en nu is 1x 2 uur net haalbaar.

De feestdagen waten voor mij best pittig. Dochter en man thuis, lastiger om tijd voor mezelf te pakken en mee in alle verplichtingen rondom de feestdagen.

Dochter was net 2 dagen naar school toen ze sneeuwvrij kregen, dus dat schiet niet echt op. Overall gaat het wel redelijk gelukkig, alleen op tijd slapen is moeilijk en doordeweeks gaat de wekker om 6.45 dus die voel ik wel.

Werk loopt ook niet fantastisch, reïntegreren in mijn eigen functie is geen optie. Ik doe nu vervangend werk, vrij saai, maar prima alleen net genoeg voor de 2 uur per week en eigenlijk moet ik uitbouwen naar 2x 2 uur komende week.
Verder zou ik afgelopen week een gesprek hebben over mijn reïntegratie, maar die is niet gepland door mijn leidinggevende en de herkansing maandag ook nog niet. Probeer het los te laten, maar het frustreert wel.

**Geplaatst**: 14-01-26 21:29

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 21:29

Mag ik me hier ook aansluiten.
Ik heb in okt/nov van mn huisarts te horen gekregen dat ik een burnout heb, heb doorgewerkt en uiteindelijk begin dec na een ziekenhuis opname me toch maar ziek gemeld.
Van bedrijfsarts moet ik volgende week weer starten met opbouwen met werk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-01-26 21:36

Geplaatst door de TopicStarter : 14-01-26 21:36

Enige wat ik kan zeggen kom voor jezelf op betreft werk! Als het niet kan , kan het niet! Wat is de reden van de bedrijfsarts dat ze denken dat het kan? En is dat gelijk volledig werken?

**Geplaatst**: 14-01-26 21:47

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 21:47

Ze vonden dat mn BO komt door persoonlijke omstandigheden en niet werkgerelateerd. Terwijl t echt een combinatie is van beide.

T idee te moeten werken vliegt me al aan.
Ik heb afgelopen jaren veel voor mn kiezen gehad, veel (alleen) moeten dragen.

**Geplaatst**: 14-01-26 21:57

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 21:57

Pfoehh.... en durf je dat aan te geven bij de arbo/bedrijfsarts?
Heb je ook ander hulp die je helpt met de bo?

Heel veel sterkte en denk om jezelf.

Ik denk steeds vaker "ik voel me zo lekker", met het gevolg dat ik weer in oude valkuilen val en veel te veel doe... als of ik nergens op kan wachten of "on hold" kan zetten...
Gevolg: eind van de dag ben ik gebroken.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:01

Geplaatst: 14-01-26 22:01

Ohh dus omdat het niet door je werk zou komen maar privé moet je maar aan het werk terwijl dat dus eigenlijk niet lukt want je hebt een burn out...
Heel bijzonder...
En ontzettend vervelend zeg. Vooral de druk die je nu dus niet kan gebruiken.

Ik moet volgende week weer naar de bedrijfsarts. Kijk er als een berg tegenop. Ik heb onder andere een burn out maar ook een extra diagnose die ik liever niet openbaar benoem plus nog een vermoeden wat dus nog niet getest kan worden doordat nu andere dingen de bovenhand voeren.
Moet officieel veel meer rust pakken dan dat ik doe en als ik denk het lukt een beetje dan gebeurt er wel weer wat ingrijpends.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:09

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 22:09

Ik ben vanmiddag van ggzpoh geweest en die viel ook van verbazing van dr stoel. Ik moet morgen naar de huisarts, eigenlijk voor wat anders, hoewel... t gaat bij mij allemaal hand in hand. Is horen wat zij er van vind.

Ik ben kapot moe, zal later wel wat meer vertellen maar ben ook wat voorzichtig met delen op t internet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-01-26 22:11

Geplaatst door de TopicStarter : 14-01-26 22:11

Bij mij ligt het ook meer denk ik meer prive dan aan werk. Dit benoem ik ook maar wel dat ik heftige angstklachten hebben die mijn dagelijks functioneren verstoren waardoor mijn belastheid zeer laag is. Ik kan werk er simpelweg niet bij hebben. Niet als in hele dagen op de groep staan, dat houdt mijn lijf niet vol.

Nu zou ik heel licht werk aan kunnen (dit doe ik ook weer) , maar in jou geval zo vroeg in de burnout is het niet wenselijk om dan druk te voelen. Ik kon de eerste 3 maanden alleen maar op de bank zitten , en geen huishoudelijke taken uitvoeren. Ik heb ook nog een tijd bij mijn ouders in huis gezeten omdat ik niks kon.

Benoem dus ook vooral wat je niet kan. Benoem ik kan geen was op hangen, ik kan niet koken, ik kan niet naar de supermarkt.

Heb je goed contact met je huisarts? En heeft de huisarts een goed beeld van je ziekte? Schakel deze ook zeker in! De bedrijfsarts mag met jouw toestemming met je huisarts in overleg. Dit heb ik ook afgestemd met mijn huisarts.

En blijf ook bij je standpunt. Neem de volgende keer iemand mee die je goed kent en vertrouwd naar het gesprek met de bedrijfsarts. Ik doe dat ook altijd of mijn ouders of een goede vriendin. Ik zeg soms sneller ja dan dat ik wil.

Hoe is het contact met je manager?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-01-26 22:13

Geplaatst door de TopicStarter : 14-01-26 22:13

EngeltjeS schreef:
Pfoehh.... en durf je dat aan te geven bij de arbo/bedrijfsarts?
Heb je ook ander hulp die je helpt met de bo?

Heel veel sterkte en denk om jezelf.

Ik denk steeds vaker "ik voel me zo lekker", met het gevolg dat ik weer in oude valkuilen val en veel te veel doe... als of ik nergens op kan wachten of "on hold" kan zetten...
Gevolg: eind van de dag ben ik gebroken.

Wat mij helpt zijn toch wel de lichamelijk klachten. Als ik moe wordt, of dat vreemde gevoel in mijn lijf krijg dan stop ik met de activiteiteit en ga ik op de bank. Ik probeer het nu te voorkomen dat ik helemaal stuk ben.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:15

Geplaatst: 14-01-26 22:15

Ja, ik heb zelfs zeer goed contact met de huisarts.

Ik kan nog wel het een en ander, hou ook erg vast aan m'n ritmes anders komt t niet goed thuis.
Maar eerlijk, ja ik lig liever de hele dag opgerold onder een dekentje.

Ik las hier in t topic over neurodivergentie... zo, dat is ook wel een eye-opener hoor.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:17

Geplaatst: 14-01-26 22:17

Is er enig contact tussen poh en bedrijfsarts? Waar baseert de bedrijfsarts het op dat je wel aan het werk kan? Die scheiding werk en privé heeft daar imo niet veel mee te maken. Lijkt me dat hij/zij moet kunnen beoordelen wat je belastbaarheid is. Niet waar je "problemen" liggen. Zou wat zijn dat je dus als je een burn out hebt je dat op moet scheiden in werk en privé.

Ik heb mijn hulpverlener wat laten opstellen naar de bedrijfsarts toe.
In het verleden een zeer nare ervaring met een bedrijfsarts gehad dus vertrouwen is 0,0.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:23

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 22:23

Nee die is er niet, ik hoor eerst mn HA morgen. En kan altijd nog een SO nemen bij een andere BA.

Ik zat vanmiddag ook huilend tegenover mn POH.. ik kom slecht voor mezelf op, en nu doe ik het een keer, wordt t niet gehoord.

Ik werk overigens in de kraamzorg. Ook niet bepaald een beroep waarbij je je afwezig kan opstellen

**Geplaatst**: 14-01-26 22:28

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 22:28

Dat is een pittig beroep en niet een beroep waar je je even terug kan trekken als het niet gaat.
Hopelijk kan je HA iets betekenen.
En mocht de conclusie van de BA toch doorgezet worden zou ik zeker die so aanvragen.

Kraamzorg is pittig.

**Geplaatst**: 14-01-26 22:32

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 22:32

Ze willen me eerst met een collega mee laten lopen. Echt, als ik iets verschrikkelijk vind, is dat het wel.

Kraamzorg is zeker pittig en wordt alleen maar pittiger. Voel me soms een sociale medewerker, administratieve medewerker, huishoudster en psycholoog in 1, in 3 uurtjes en dat 2 per dag bij dus 2 gezinnen

**Geplaatst**: 14-01-26 22:39

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 14-01-26 22:39

Nee, dat lijkt me niet heel handig met een collega mee.
En dan moet je misschien voor je gevoel ook nog uit leggen in een gezin waarom jullie met zijn tweeën zijn.

Ik weet nog van mijn eigen kraamperiode de dag van de kraamtranen. Wat een labiel gedoe. En als je zelf niet lekker in je vel zit lukt dat toch ook helemaal niet om daar professioneel mee om te gaan?

Plus in de zorg en dan juist de kraamzorg is geen "mij tijd" en al helemaal geen tijd om je even terug te trekken als het niet gaat.

**Geplaatst**: 15-01-26 10:01

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 15-01-26 10:01

Inprincipe heb ik wel t recht niet te vertellen wat de reden van mee lopen is.
Maarja, wordt vaak wel naar gevraagd.

Ik moet straks naar de huisarts, ben benieuwd.

**Geplaatst**: 15-01-26 10:04

Geplaatst: 15-01-26 10:04

Is het ergens niet ook fijn om weer het werk op te kunnen pakken zonder verplichtingen? Dat als het niet gaat je naar huis kunt en je geen eindverantwoordelijkheid hebt? Snap dat het ook lastig is hoor, maar het heeft natuurlijk ook een functie in je voordeel nu.

Nomineer dit bericht ×