Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-07-25 12:06

Geplaatst: 04-07-25 12:06

Pmarena, oja, dat de rol wel op je nemen als niemand anders het doet herken ik dan weer wel. Maar dan idd dat leuren, zo vermoeiend. Heb recent een vrijgezellenfeest georganiseerd voor een meisje dat in de vriendengroep van mijn vriend trouwde. Nu zijn we wel eens met z'n 4en op vakantie geweest en doen we ook met z'n 4en wel dingen, maar het is niet dat ik haar verder veel 1 op 1 zie. Hele gezellige meid wel hoor, maar op 1 vriendin na hoorde ik eigenlijk van niemand enige input. Ik doe het dan omdat ik het haar wel gun, het was allemaal al vrij last-minute omdat dus niemand eerder al eens iets geopperd had, maar heel vermoeiend vond ik het ook en was blij toen het achter de rug was

Hier dus wel een klas overgeslagen maar wij hadden combinatieklassen. Dus in die zin veranderde voor mij niet zoveel omdat ik in dezelfde klas bleef zitten. Kwam sowieso in die klas nieuw op die school binnen, dus in welke groep ik dan het jaar daarop zou zitten was ook om het even want de helft van de klas zou hoe dan ook nieuw voor me zijn.

**Geplaatst**: 04-07-25 15:28

Geplaatst: 04-07-25 15:28

Ja die combinatie-klassen zijn wel ideaal ja bij het overslaan van klassen.
Nichtje heeft wel een klas overgeslagen op ander schooltje en juf wilde haar zelfs nog een klas over laten slaan begreep ik. Maar inderdaad om nou een verse kleuter meteen al naar groep 3 te laten gaan....was ook maar een klein meiske. Laat dat lekker spelen en regel inderdaad iets met extra taakjes

Die van ons is heel pienter, vooral creatief en heel talig en technisch. Scoort daar heel goed in en het komt hem ook aanwaaien zeg maar. Reken onderdelen gaan echter een stuk minder goed. Maar dat is vooral een gebrek een focus.

Juffen vinden het ook apart omdat hij wel heel goed is in technisch lezen en normaal zijn ze dan ook goed in rekenen schijnbaar. Hij kàn het ook prima.... mits hij focus heeft en gewoon even gericht te werk gaat en zich niet laat afleiden door allerlei randzaken en onmogelijke omwegen qua berekeningen

Als je soms ziet via welke omwegen hij sommen uit probeert te rekenen....

En tel daar dan bij op dat hij het gebruik van een kladblaadje beneden zijn waardigheid vindt. En hij dan vaak niet de focus en eigenlijk ook niet de interesse / motivatie heeft om al die bochten van zijn gedachtenkronkels te onthouden.... tja dan wordt het een soort gissen naar het antwoord

Ook over tientallen heen is nogal lastig blijkbaar, bvb. 83 - 27 ofzo.
Dat wat je niet meteen ziet weet je wel. Dan zit / zat hij vaak een tiental verkeerd.

Of dat er een plaatje staat van een weegschaal die een gewicht aangeeft, en dan staat in de tekst dat iemand daar nog 200 gram vanaf haalt. Dan geeft die weegschaal bvb. 580 gram aan, maar kijkt 'ie niet goed genoeg en ziet het aan voor 600 gram en vult dan het verkeerde antwoord in weet je wel

Dat was vorig jaar nog het probleem maar ik geloof dat we dat er nu aardig uit beginnen te krijgen want dat zijn gewoon domme fouten van niet goed opletten wat je aan het doen bent. Niet goed de vraag lezen maar meteen maar een gooi doen naar het antwoord. Ik denk dat dat komt doordat hij gewend is met taal enzo dat hij het gewoon weet. Het is dan echt een drempel om te leren - leren / die leerkuil door te gaan want dat voelt dan al snel als falen, 'ik ben een sukkel' en 'ik kan het gewoon niet' enzo.

Maar dat gaat allemaal gelukkig een heel stuk beter nu, flink gewerkt aan de mindset en nu is het allemaal niet meer zo'n struggle zeg maar. Heeft ook steeds hele goede cijfers voor zijn topo overhoringen en hij haalt daar ook wel voldoening uit, dat is wel heel leuk om te zien $*\o/*$

Ben benieuwd hoe het gegaan is met de laatste IEP. Dat zullen we binnenkort wel horen

**Geplaatst**: 04-07-25 17:44

Geplaatst: 04-07-25 17:44

Kennen mensen hier toevallig het spelletje "A little to the left"?
Heel fijn voor het OCD gedeelte in mn brein maar ik merk in sommige levels ook dat ik de meest voor de hand liggende oplossingen niet kan bedenken _O-

Dan ben ik veel te moeilijk aan het denken en dan komt m'n vriend weer eens aan met "moet je niet gewoon zus en zo doen". Sta ik me daarna weer af te vragen waarom ik het mezelf zo moeilijk maak :')

**Geplaatst**: 05-07-25 17:49

Re: Hoogbegaafden verzamelen!

Geplaatst: 05-07-25 17:49

Hoogbegaafde meldt zich! Heb op mijn 7e een test gedaan en sindsdien op hoogbegaafden-onderwijs gezeten op basisschool en daarna middelbare school. Was enerzijds fijn, anderzijds best sociaal isolerend. Ik herken me verder in heel veel van wat er al in dit topic is gedeeld.

Ik heb een vraag waar ik al een tijdje mee rondloop en ben wel benieuwd naar jullie perspectieven en ervaringen. Ik heb mijn ex-partner op de middelbare school leren kennen. Hij is ook hoogbegaafd en zat ook op dat onderwijs, een klas boven mij. We zijn 9 jaar samen geweest en nu anderhalf jaar uit elkaar. Ik merk dat het nog best wel lastig is, zeker qua daten, om andere mensen te vinden “in het wild” die ook hoogbegaafd zijn. Uiteindelijk heeft maar 2% een IQ van >130 (en dan heb je het alleen over intelligentie). Ik merk dat het voor mij wel een grote meerwaarde had dat mijn partner ook hoogbegaafd was, we begrepen elkaar daardoor heel goed en gingen samen veel sneller in van alles dan veel andere mensen.

Is jullie partner ook hoogbegaafd? Is dat iets wat je zoekt of waarvan je denkt dat dit uitmaakt in een relatie?

**Geplaatst**: 05-07-25 18:35

Re: Hoogbegaafden verzamelen!

Geplaatst: 05-07-25 18:35

Ik heb geen idee of mijn partner hoogbegaafd is en dat boeit me niet echt ook. Hij is niet bepaald dom, we hebben goede gesprekken en meerdere interesses, en van mij hoeft daar geen labeltje aan te hangen

. Dat we het al 35 jaar samen prima kunnen vinden zegt me meer

.

**Geplaatst**: 05-07-25 18:35

Geplaatst: 05-07-25 18:35

Ik heb geen officiele test gedaan. Maar ik herken zoveel. Ik liep er afgelopen jaar in mijn werk tegenaan dat men vond dat ik te weinig transparant was in mijn werken en te weinig initiatief nam. Ik ben omdat ik daar vaker tegenaan loop dat mensen mij niet kunnen volgen naar een coach gegaan en die heeft een balletje bij me opgegooid. Ik herken vooral dat anderen mijn denkproces niet kunnen volgen. Ik ben vaak al 10 stappen vooruit, of zit op een heel ander denkspoor dan de mensen om mij heen. Ik moet voor mijn gevoel echt vertragen om anderen ook mee te krijgen. Nu ben ik toch maar meer gaan delen en stap voor stap uit gaan leggen wat ik doe, denk en waarom.

Op school was ik een makkelijk kind, beetje dromerig. Heb een extra jaar moeten kleuteren daardoor. Maar toen ik eenmaal mocht lezen en schrijven (vooral lezen, heerlijk!) ging het vlot met leren. Behalve rekenen en later wiskunde. Daar ben ik nooit goed in geweest. Maar alle alpha vakken waren een eitje voor me. Kreeg VWO advies, dit op wiskunde na (waarom ik dat vak heb gekozen, geen idee, was toen nog niet verplicht) met gemak gehaald. Daarna HBO gaan doen en pas daar hard moeten werken voor mijn cijfers met name omdat daar veel zelfreflectie werd gevraagd en het niet enkel om dingen goed kunnen onthouden ging. Daar liep ik tijdens mijn stages erg tegenaan. Er werd steeds om verdieping gevraagd maar alles wat ik in mijn hoofd prima op een rijtje had vond ik moeilijk om op papier te krijgen en uit te leggen aan een ander. Toch ben ik voor mijn eigen ontwikkeling wel blij dat ik een praktische kant op gegaan ben. Anders was ik een soort kluizenaar geworden denk ik.

Kaka dat van die standen herken ik heel erg. Ik kan heel snel iets afronden waar een ander uren over doet. Maar sommige simpele taken doe ik lang over en stel ik uit omdat ik het zo saai vind en er weinig uitdaging in zie.

**Geplaatst**: 05-07-25 23:36

Geplaatst: 05-07-25 23:36

nps schreef:
Matheno schreef:
Heel veel dingen die ik hier lees zou ik persoonlijk eerder koppelen aan ADD. Een hoofd die te snel gaat voor praten / schrijven, alleen iets doen als je intrinsieke motivatie hebt etc.

Persoonlijk ben ik ook meer "beperkt" in mijn leven door ADD dan perse door HB. Maar goed.. die 2 diagnoses hebben sowieso veel overlap volgens mij.

Klopt helemaal. Ik heb helemaal geen diagnose, want nooit vastgelopen, maar makkelijk is het niet altijd. Ik ben benieuwd waar jij tegenaan loopt?

Over werk - ik ben freelancer (websites- en applicaties) en werk eigenlijk heel breed. Werk vaak voor wat langere trajecten en heb dan meerdere functies, bijv ontwerp en development. Voor mijn kindje werd geboren ook meerdere trajecten / opdrachten tegerlijketijd (x uur 1, x uur 2, x uur 3). Ik kan zowel creatief als technisch werken, wat een zeldzame combinatie is - wat ik ontwerp kan ik zelf ook bouwen. Freelancen is echt de beste beslissing die ik ooit heb genomen, altijd uitdagend, altijd divers werk en het gaat vanaf het begin af aan erg goed.

Babiveera - herkenbaar! Ik heb een lage tolerantie voor bullshit

Grappig, ik doe exact hetzelfde werk, ook als freelancer met zoals het lijkt gelijkwaardige kwaliteiten.

**Geplaatst**: 06-07-25 08:20

Geplaatst: 06-07-25 08:20

Hallo,
Ik lees al vanaf het begin mee
Ik ben nooit getest maar zo’n 20 jaar geleden las ik iets over hoogbegaafdheid en het was net alsof alles op zijn plek viel.
Ik ben al vroeg als free lancer gaan werken en dat past uitstekend bij me.
Het liefst werk ik aan vier of vijf uitdagende dingen tegelijkertijd.
Ik denk vaak sneller dan ik kan praten, heel onhandig, want dan weet ik niet meer wat ik moet zeggen omdat ik al totaal ergens anders ben.
Simpele vragen vind ik moeilijk omdat ik heel veel mogelijke antwoorden kan verzinnen en de vraag dan voor mij niet duidelijk genoeg is.
Ik had vroeger vaak ruzie met mijn moeder over hoe ik iets moest leren: stap voor stap vond zij, ik wilde meteen iets moeilijks gaan doen en dan onderweg leren hoe het moest.
Ik vind het niet altijd handig hoe ik denk en functioneer, maar het heeft ook veel voordelen.
Leuk en herkenbaar om jullie ervaringen te lezen!

**Geplaatst**: 06-07-25 08:32

Geplaatst: 06-07-25 08:32

NoorW schreef:
Hoogbegaafde meldt zich! Heb op mijn 7e een test gedaan en sindsdien op hoogbegaafden-onderwijs gezeten op basisschool en daarna middelbare school. Was enerzijds fijn, anderzijds best sociaal isolerend. Ik herken me verder in heel veel van wat er al in dit topic is gedeeld.

Ik heb een vraag waar ik al een tijdje mee rondloop en ben wel benieuwd naar jullie perspectieven en ervaringen. Ik heb mijn ex-partner op de middelbare school leren kennen. Hij is ook hoogbegaafd en zat ook op dat onderwijs, een klas boven mij. We zijn 9 jaar samen geweest en nu anderhalf jaar uit elkaar. Ik merk dat het nog best wel lastig is, zeker qua daten, om andere mensen te vinden “in het wild” die ook hoogbegaafd zijn. Uiteindelijk heeft maar 2% een IQ van >130 (en dan heb je het alleen over intelligentie). Ik merk dat het voor mij wel een grote meerwaarde had dat mijn partner ook hoogbegaafd was, we begrepen elkaar daardoor heel goed en gingen samen veel sneller in van alles dan veel andere mensen.

Is jullie partner ook hoogbegaafd? Is dat iets wat je zoekt of waarvan je denkt dat dit uitmaakt in een relatie?

Ik verdenk mijn man van HB, maar hij wil niet gelabeld worden.

Partnerkeuze kan inderdaad lastig zijn. Ik heb 2.5 keer samengewoond voordat ik mijn man vond, die halve keer was een jongen die steeds meer van zijn spullen meenam omdat dat nou eenmaal ‘makkelijker’ was, bleef steeds vaker slapen en toen in ons vriendenclubje doodleuk vertelde dat we samenwoonden…… 8)7

. Ehhh NEE!

Ik had geen echte connectie met mijn ex-partners en omdat ik dat wel graag wilde, probeerde ik op hun level te gaan zitten. Dat klinkt wat denigrerend maar zo bedoel ik het absoluut niet. Ik wilde gewoon graag dat het werkte en onervaren als ik was, dacht ik dat, dit de manier was.
Toen ik mijn huidige man tegen het lijf liep, vond ik alles wat ik zocht, maar hij vond mij niet leuk. _-:(

Het heeft 6 jaar geduurd voordat we een stel werden.

Jij moest eerst nog een hoop werk verzetten in je koppie zegt mijn man altijd.

Hij komt zelf ook uit een moeilijke gezinssituatie en heeft daardoor alleen op zichzelf kunnen vertrouwen. Hij heeft dan ook geen externe validatoren nodig, iets wat ik enorm bewonder.
Hij heeft, in tegenstelling tot mij, wel zijn HBO gehaald (met twee vingers in zijn neus) en daarna nog een universitaire aantekening gehaald omdat zijn werkveld dat verlangde, dus op dat gebied zou het zomaar eens kunnen dat hij HB is.

We zeggen vaak tegen elkaar, als wij ooit uit elkaar zouden gaan, dan hebben we geen benul hoe we ooit weer aan een partner zouden komen.
Wel denk ik dat het uiteindelijk niet uitmaakt of je een HB partner hebt, er zijn zoveel meer factoren nodig om een fijne relatie te hebben.
Als mijn man alleen maar intelligent was geweest dan was ik gillend weggelopen, ik heb meer nodig. Ik wil naast de geestelijke connectie, samen tranen met tuiten kunnen lachen en hij moet een master in de slaapkamer zijn (ehh….niet op de BDSM manier

).

**Geplaatst**: 06-07-25 08:33

Geplaatst: 06-07-25 08:33

Leuke topic om te lezen.

Ik ben niet HB , maar ben wel een HSP. Wat soms in je voordeel werkt , maar ook vaak in je nadeel.
Ik ben heel gevoelig voor stemmingen en ik onthoudt dingen dingen die mensen misschien wel 20 of 30 jaar geleden tegen mij gezegd hebben, heel lastig vaak. Vooral de negatieve dingen, ik vergeet het nooit.

Ook ik ben wel snel in het overdenken van zaken, zo vinden mensen mij vaak impulsief omdat ze niet weten dat ik mijn beslissing/reactie allang 35x overdacht heb ;-)

**Geplaatst**: 06-07-25 09:35

Geplaatst: 06-07-25 09:35

Ik meld mij ook! Ik ben ook HB getest en heb daarnaast ADHD. Op de basisschool heb ik een klas overgeslagen, en ook op de middelbare school heb ik nooit moeite gehad met leren. Wel ben ik op de middelbare psychisch tegen dingen aan gelopen tijdens corona (dit is ook wanneer ik mijn ADHD diagnose kreeg), ik ben toen blijven zitten om meer rust in mijn hoofd te krijgen. Daar ben ik nu heel blij mee! Inmiddels studeer ik aan de universiteit en het gaat me nog steeds allemaal heel makkelijk af :Y)

Er zijn wel eens obstakels, vooral ook door mijn ADHD (en mogelijk autisme), maar het makkelijk kunnen leren ben ik blij mee! Ik heb ook oprecht een passie voor wat ik studeer en ik geniet daar elke dag van

**Geplaatst**: 06-07-25 09:38

Geplaatst: 06-07-25 09:38

Mijn man is zeker niet hb. Maar we passen heel goed bij elkaar haha.
Lastige vond ik hierin wel dat toen ik mijn vermoedens over ons zoontje uitsprak hij gelijk zei doe normaal, hij is gewoon een beetje slim en gaat wat sneller. Hij had bij hoogbegaafd echt zo'n beeld van een peuter die met 2 schaakkampioen wordt en beethoven speelt

Het duurde tot vastlopen in groep 1 en mega driftbuien thuis tot ik hem eindelijk zo ver kreeg een x een podcast over het onderwerp te luisteren, en daarna nog een afspraak met een coach om het ook echt te gaan zien/begrijpen.

@karrij: oh precies dat ja! En dat iemand dan zegt huh heb ik dat gezegd? Ja.. toen en toen, en toen gebeurde er dit. Weet je dat niet meer? Je had dit en dit aan, of we waren met die en die

En inderdaad vooral het negatieve. Ik weet nu nog precies hoe een meisje op het schoolplein in groep 2 tegen mij heeft gezegd dat ik een dikke buik had toen ik zelf mijn moeilijke knoop niet dichtkreeg en de juf vroeg om te helpen

Vast niet de enige reden dat ik in de pubertijd een eetstoornis ontwikkelde, maar het feit dat dit soort opmerkingen jaren later nog zo duidelijk afspelen in mijn hoofd heeft daar ook zeker niet aan bijgedragen.

**Geplaatst**: 08-07-25 01:26

Geplaatst: 08-07-25 01:26

Ik merk wel dat ik veel mannen niet interessant vind omdat ze alleen maar kunnen "nemen" qua kennis. Ze vinden alles prachtig en hangen aan mijn lippen, maar dan denk ik alleen maar "oke maar wat ga jij mij leren/vertellen dan?".
Ik vind het wel heel aantrekkelijk als iemand veel weet of mooi kan vertellen. En heb veel respect voor mensen die goed kunnen reproduceren. Ik weet van veel dingen iets, maar kan het niet zo vaak goed navertellen of heel precies verwoorden, tenzij het echt in mijn "vakgebied" ligt, bijvoorbeeld omdat het mijn hobby is. Ik weet dan vaak wel de conclusie of het eindresultaat, of ik weet het ongeveer, maar kan niet zo mooi vertellen hoe het precies zit.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:06

Geplaatst: Gisteren, 22:06

Ik ben benieuwd of ik hier ook iets mag plaatsen over mijn zoon van 6. Hij had in groep 2 al de cito toetsen rekenen van groep 4 of 5 gehaald zonder ooit een rekenles gehad te hebben, zit nu in groep 3 en leest nu ook op groep 5 niveau.

Sociaal komt hij erg goed mee dus we willen hem graag in de klas houden waar hij nu zit. Toch gaat het ergens bij me knagen. De komende 2 jaar weet hij dus eigenlijk alles al dus eigenlijk zijn we hem aan het afremmen om maar aangepast te zijn aan de rest. Heeft ook alleen maar 10en en 1 8 omdat hij een vraag was vergeten. Maakt zijn eigen werk met een koptelefoon op maar roept alsnog de antwoorden door de klas die dan aan de andere kinderen worden gevraagd. (Dit mag hij natuurlijk niet doen maar we zijn er al 1.5 jaar mee bezig dat hij niet door de klas roept maar nog zonder resultaat).

Wat zijn de ervaringen van bokt met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong? Toch blijven inzetten op aanpassen aan de maatschappij of gaat dit vroeg of laat niet goed.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:38

Geplaatst: Gisteren, 22:38

Kort gezegd; mocht hij sociaal emotioneel zich thuisvoelen bij zijn klasgenootjes ook (juist!!!) inzetten op verdieping/verbreding van zijn leerstof ipv alleen versnelling. De ib-er van jullie school zou daar handvaten/leerprogramma's beschikbaar voor moeten hebben.

**Geplaatst**: Gisteren, 23:09

Geplaatst: Gisteren, 23:09

Onze zoon heeft een klas overgeslagen op het moment dat hij aan gaf niet meer naar school toe te willen. Dit was echt vanuit een gebrek aan cognitieve uitdaging. Ook een vergelijkbare voorsprong zoals jij omschrijft Pikeur. Hij is nu 9 jaar en zit in groep 7. Zijn scores zijn allemaal al voorbij eind groep 8 (hoger schrijven ze niet meer op). We merken steeds meer dat het leeftijdsverschil met klasgenoten hem moeite kost. Hij komt fysiek gewoon te kort op de anderen en wij hebben het idee dat hij zich daar steeds minder fijn bij voelt; zegt af en toe dat hij weer bij groep 6 wil zitten.

Hij gaat straks naar een Jenaplan middelbare school. Daar zit groep 7/8 en klas 1/2 bij elkaar in, van alle niveaus. Hij stroomt daar ik in groep 8, maar zit dus met 4 leerjaren door elkaar. Wij hopen daardoor dat hij op zowel sociaal als cognitief vlak de juiste aansluiting vindt.

Wat hij wel heel leuk vindt is de dag in de week dat hij naar de plusklas mag, in een ander dorp. Daar komen meerdere kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong van deze scholengemeenschap samen. Hij heeft veel meer aansluiting bij deze kinderen en ze werken er met thema’s en leerdoelen. We merken echt aan alles dat die dag hem echt goed doet.

**Geplaatst**: Gisteren, 23:15

Re: Hoogbegaafden verzamelen!

Geplaatst: Gisteren, 23:15

Een ontwikkelingsvoorsprong, hoogintelligent of hoogbegaafd zijn wel verschillende dingen die uitmaken voor wat goed kan zijn voor een kind. Neurodivers of niet maakt ook of een kind in staat is zich aan te passen, of dat je iets onmogelijks vraagt met alle problemen van dien.

Hier geen inzet op versnellen, wel op kleinschalig HB onderwijs.

**Geplaatst**: Gisteren, 23:59

Geplaatst: Gisteren, 23:59

Heel herkenbaar MizzMontana. We mochten hem inderdaad ook een klas hoger laten maar om die reden hebben wij het niet gedaan. Ze zeiden ook gelijk dat het toch geen nut zou hebben omdat hij dan eigenlijk 2 klassen hoger zou moeten en dan heeft hij 1. Geen aansluiting met leeftijdsgenoten en 2. De opbouw gemist van hoe je dingen echt hoort te doen ipv zelf aangeleerde methoden.

Hij heeft nu bijvoorbeeld bij de juf aangegeven dat hij graag alle schrijfletters al wil leren omdat hij dan alles aan elkaar kan schrijven, maar omdat ze inderdaad niet inzetten op versnellen mag hij niet vooruit gaan werken. Wel krijgt hij meerdere keren per week verdiepingslessen op school. Ze zitten er echt goed bovenop en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar tegelijk denk ik hij geeft aan sneller te willen maar dat kan niet omdat we dan actief mee gaan werken aan een voorsprong en dan gaat het nog sneller.

Ik heb ook weleens zitten denken aan 1 keer per week dan ergens anders. Hij haalt alleen maar 10en en ik wil ook niet dat hij eraan gewend raakt dat hij altijd 'beter is dan de rest'.

Interessant zo'n school met meerdere klassen door elkaar.

**Geplaatst**: Vandaag, 00:07

Geplaatst: Vandaag, 00:07

Wat fijn dat ze er op jullie school zo bovenop zitten. Hebben ze ook iets van een plusklas?
De plusklas waar mijn zoon naar toe gaat is echt bezig met leerdoelen. Die zijn per kind verschillend. Ze gaan dan samen met de leerling op zoek waar de uitdaging ligt. Dat wordt dan de komende periode het leerdoel van het kind.
Dat vanzelfsprekend een 10 halen wordt dan wel anders. Ze hebben ook echt andere lesstof, met raadsels en puzzels waar ze echt bij na moeten denken.

Op onze kleine dorpsschool was er geen andere optie dan versnellen. Verbreden en verdiepen hadden ze al geprobeerd wat binnen hun macht lag (dat was niet veel). Wij zagen een ongelukkig kind, dat is de eerste jaren na het versnellen beter geworden. Maar nu de andere kinderen in zijn klas richting puberteit gaan loopt het sociale gedeelte weer verder uit elkaar en heeft hij daar toch wel wat moeite mee.

**Geplaatst**: Vandaag, 00:19

Geplaatst: Vandaag, 00:19

Ik heb me even verder verdiept of ik een gratis test kon doen en scoor hoog, 81%.
Vond zoveel dingen herkenbaar (ook hier in het topic). Alleen heb ik mijn perfectionisme afgeleerd door mijn hoogleraar die mij leerde dat 'als niet kan wat moet, dan moet wat kan' toen we vreselijk in tijdnood kwamen met onze opdracht voor onze minor. Hierdoor heb ik geleerd dat als zoiets gebeurt dat het helemaal oke is om de opdracht te veranderen of een taak uit te stellen tot de volgende mogelijkheid. Voorheen kon dat er echt niet in. Helaas heb ik ook dat 'dat antwoord ligt zo voor de hand dat ze er vast iets anders mee bedoelen dus ik zal dieper na moeten denken...' en dan is je antwoord fout en toch het voor de hand liggende...

Of na de eerste 3 woorden die iemand spreekt de intentie al snappen maar dan gaat die persoon rustig verder met uitleggen wat ie bedoeld maar dat frustreerd dan voor mij.

Ik kan echt niet tegen authoriteit (ben werkgever :')

) en heb inmiddels 5 studies afgerond (varierend van enkele maanden tot 4 jaar) en ben nu bezig met een van 2,5 jaar. Allemaal totaal andere vakgebieden. Ik snap veel, leer mezelf veel, kan veel (stuccen, vloeren leggen, metselen etc), 1x voordoen of uitleggen en ik doe mijn ding. Heb een hekel aan les hebben in iets. Ik voel veel aan, lees mimiek en houding makkelijk
Maar mijn IQ is niet spectaculair.. -O-

**Geplaatst**: Vandaag, 00:46

Geplaatst: Vandaag, 00:46

Dorine92 schreef:
In mijn tijd werd er niet op getest maar mijn moeder heeft altijd een vermoeden gehad. Wel eens een IQ test gedaan, die kwam op de grens tussen hoogbegaafd/zeer hoogbegaafd uit.
Ik heb me er verder nooit in verdiept, ik heb nergens last van. Sommige mensen vinden me stom. Vooral als ze me niet kennen, en zeker in de pampercultuur van tegenwoordig. Maarja, niet mijn probleem, ik heb precies hetzelfde met hen (dat ik ze stom vind )
Ben benieuwd waar jij je in herkent. Zoals ik zei, ik heb de kenmerken nooit bestudeerd.
Als er dingen tussen staan zoals zwart-wit denken, altijd naar de smaak van andere mensen te eerlijk zijn, geen boodschap hebben aan gekwetste zieltjes, heel rationeel zijn, heel loyaal zijn, gevoelig voor bepaalde geluiden (oa kattenverjagers, het geluid van kinderen), snel overprikkeld als er 2 geluiden tegelijk aanstaan (bijv telefoon door tv heen), lang kunnen twijfelen over keuzes, liefst 1 op 1 contact hebben (gewoon even een random greep uit mijn karaktereigenschappen) dan kan ik aansluiten bij de club.

Al die eigenschappen passen ook bij autisme.
Ik ben nooit getest maar ik heb vrijwel al de kenmerken. Heb wel online iq tests gedaan de grap is dat ik bij sommige extreem hoog scoort. Maar ook wel eens minder het ligt eraan wat voor test.

Ik ga er bij mezelf vanuit dat ergens iets van Autisme zit.

@Hutcherson ik heb dat ook dat ik slecht tegen autoriteit kan.
En ik snel dingen zelf oppak zoals een autospiegel totaal vervangen. Ik had nooit een auto gehad maarja ik woon nu alleen. Maar dacht dat is heeel ingewikkeld maar dat doe ik dan gewoon en ik snap het. Dat is dan wel iets kleins.
Maar ook in de tijd dat ik heel jong was en nog bij een bedrijf werkte. Ik stond gewoon een koffie apparaat te calibreren tijdens een management opleiding waar we koffie gingen pakken voor ons zelf alleen dat apparaat deed het niet. Het was het zelfde apparaat als wat wij hadden in het restaurant. Maargoed we stonden daar met iets van 20 leerlingen en geen èèn kon dat. Dat deden we ook normaal niet zelf maar ik vond dat ik dat moest kunnen dus deed ik dat en al de anderen waren verbaast die deden niks denk buiten functie omschrijving. Ik haalde als personeelslid ook een milkshake apparaat uit elkaar van binnen om die delen te kunnen schoonmaken en in vetten. Maar dat zijn allemaal kleine onderdeeltjes en mechanismes, daar werd ik ook altijd raar op aangekeken dat ik dat kon zonder daar voor opgeleid te zijn. Ik weet echter niet of die dingen te maken hebben met hoogbegaafdheid. Ik heb altijd zelf gedacht dat de meeste mensen er gewoon te lui voor waren om te doen zeg maar.

Nomineer dit bericht ×