Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-04-12 18:19

Geplaatst: 09-04-12 18:19

lieveli schreef:
Ts, sterkte met je beslissing. Ik heb echter al het gevoel dat je de beslissing hebt gemaakt maar dat je niet weet hoe je het tegen je vriend moet zeggen.

Gelukkig is abortus legaal en je hebt zelf de keus. Als jij denkt dat je het kind geen fijn leven kunt bieden door je weerzin ertegen, doe het gewoon niet. Een moeder die niet van haar kind houdt vind ik veel erger dan een moeder die een kind dat leven bespaart.

Gelukkig heeft Moeder Natuur dat zo geregeld dat in 99% van de gevallen de moedergevoelens echt wel komen.
Ben zelf ook een voorbeeld daarvan. Als je nog geen kids hebt kun je je dat gewoon niet voorstellen.

**Geplaatst**: 09-04-12 18:44

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 18:44

ik bedact met net nog iets: maak een lijsje met de voor en nadelen van een baby. dat deed ik vroeger ook altijd als ik op twee jongens was.
meer voor dan nadelen: zou ik hetnhouden.
meer nadelen dan voordelen: zou ik het weg laten halen.

ik hoop dat je er iets aan hebt. gr

**Geplaatst**: 09-04-12 19:09

Geplaatst: 09-04-12 19:09

Ninia schreef:
Situation, laat je leiden door je eigen diepste gevoel het stemmetje wat je in jezelf hoort, en ik lijk te lezen dat je neigt naar een abortus. Bij de kliniek krijg je verplicht nog 5 dagen uitstel, dat is weer een hele andere fase omdat je naar het definitieve moment toegaat, en het daarna onherroepelijk is. Besef je wel, dat je bij een abortus, dit kindje toch je hele leven mee zal dragen, in je hoofd en in je hart. Een abortus vergeet je nooit, en alles wordt hierna ook anders. Het is niet zo dat je na de abortus, zo je "oude"leventje weer zal oppakken. Ook dat is iets om mee te nemen in je beslissing. Heb je nog nagedacht over mijn eerdere advies, om er met een deskundige over te praten?

Nee hoor, er zijn ook vrouwen die gewoon verder gaan en hun oude leventje zo weer oppakken (ik ben er daar een van) gelukkig is abortus legaal in dit land.

TS is overigens nog niet eens 16 dagen overrijd waardoor er geen sprake is van bedenktijd. Een gesprek hoort wel bij de procedure, en dat lijkt me meer zinvol dan de mening van bokt.nl te volgen.

**Geplaatst**: 09-04-12 19:43

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 19:43

Nee het is juist interessant om meerdere meningen te lezen, je kunt van veel dingen wel een beetje meenemen, het helpt vaak om je eigen gevoel of mening helderder te krijgen

Uiteraard is een gesprek met een prof ook aan te bevelen, maar in hoeverre krijg je onafhankelijk advies in een abortuskliniek? Ik heb daar totaal geen ervaring mee, jij dus wel Maris, vertel..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-04-12 20:06

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-12 20:06

Ik heb met iemand van de abortus kliniek gemaild, en ik kreeg heel veel vragen. Dingen die voor haar handig waren om te weten ivm mijn situatie, maar ook vragen die mij duidelijk maakte waar ik aan moest denken als ik het wel of niet zou houden.
Ik heb gisteravond tegen mijn vriend gezegd dat ik het zeer waarschijnlijk weg laat halen. Hij reageerde gister heel heftig erop (vandaar nog mijn late bericht om 2u), maar nu lijkt hij er een soort van vrede mee te hebben en maakt er grapjes over. Denk dat hij het nog (even) niet goed wil/kan beseffen omdat hij het er moeilijk mee heeft. Het besef zal wel komen als ik het daadwerkelijk heb weg laten halen.

**Geplaatst**: 09-04-12 20:16

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 20:16

TS, goed dat je een beslissing hebt genomen.

**Geplaatst**: 09-04-12 20:25

Geplaatst: 09-04-12 20:25

Je twijfelt en als je twijfelt zou ik niet weg laten halen. Als je niet zou twijfelen had je dit account ook niet aangemaakt.
En die moedergevoelens komen echt wel. Een moeder moet ook geboren worden.

Laatst bijgewerkt door Lynske78 op 09-04-12 20:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-04-12 20:43

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 20:43

Ik heb het gevoel dat je nu nog geen kind wil i.v.m. je leeftijd.
Later, als je bewust een kind wil is dat ook verstandiger.

Ik respecteer wat je ook beslist.

**Geplaatst**: 09-04-12 20:53

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 20:53

Ik denk zelf dat je heel veel spijt gaat krijgen van je beslissing. Ik zou het bij twijfel zeker niet weg laten halen.
Maar veel sterkte bij je beslissing.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:05

Geplaatst: 09-04-12 21:05

ts wat ik me afvraag.
stel jij wilt dol graag kinderen en je vriend niet.
zou je het dan ook weg laten halen? omdat hij het niet wilt.
verder hoop ik voor je dat je vrede hebt met de keuze die je gaat maken

**Geplaatst**: 09-04-12 21:14

Geplaatst: 09-04-12 21:14

Lynske78 schreef:
Je twijfelt en als je twijfelt zou ik niet weg laten halen. Als je niet zou twijfelen had je dit account ook niet aangemaakt.
En die moedergevoelens komen echt wel. Een moeder moet ook geboren worden.

mee eens. bij twijfel zou ik absoluut niet kiezen voor abortus. de moedergevoelens komen echt.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:15

Geplaatst: 09-04-12 21:15

Als je twijfelt zou ik het houden, je gaat echt spijt hebben als je het weghaalt.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:17

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 21:17

Jullie geven geen advies.

Je beschrijft wat je zelf zou doen in zo'n situatie.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:18

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 21:18

Dat is toch ook advies?

**Geplaatst**: 09-04-12 21:21

Geplaatst: 09-04-12 21:21

Ik hoop dat je ondanks je inmiddels 3 kwart beslissing, dat je je vriend mee kan nemen naar de kliniek als je gaat voor een gesprek of de ingreep. Het lijkt me ondanks dat je het niet wilt toch best een hele ingreep. Misschien niet eens lichamelijk maar geestelijk.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:22

Geplaatst: 09-04-12 21:22

Ik denk dat het per persoon verschilt of dat je er spijt van gaat krijgen, dat kun je niet voor een ander bepalen

ik ken ook iemand die zeer jong zwanger is geworden, die heeft toen ook gekozen voor abortus en er nooit spijt van gehad.

Ik vind het wel jammer dat eerst iedereen aangeeft dat ze zelf haar beslissing moet maken, en dat als ze die gemaakt heeft wordt ze half aangevallen dat ze haar kindje vermoord, etc

je mag best je mening geven, maar doe dat dan wat genuaceerder.

Het is al een moeilijk genoeg voor de TS.

Zelf zou ik ook voor abortus kiezen mocht ik nu zwanger blijken te zijn, zeker nu mijn relatie over is en ik terug moet naar mijn ouders. Ik ga niet het leven van mijn ouders en mijn eigen leven overhoop gooien omdat ik geen abortus wil plegen. Zeker financieel zitten mijn ouders alles behalve ruim en dan zou ik met een kind aankomen. Maar ook toen ik nog samen was met mijn ex hadden we het ook al besloten dat er toen hoe dan ook geen kind zou komen. We hadden het beiden absoluut niet op kinderen (ik ook nog steeds niet, moet er niet aan denken...misschien dat mijn gevoel ooit nog eens veranderd, maar ik acht de kans klein) en zouden het kind ook geen stabiele omgeving kunnen geven.

Mocht er ooit een kind komen, dan pas als ik in een stabiele relatie zit, vast inkomen, eigen huisje en mijn zaken op orde.

**Geplaatst**: 09-04-12 21:27

Geplaatst: 09-04-12 21:27

Lottie84 schreef:
Uiteraard is een gesprek met een prof ook aan te bevelen, maar in hoeverre krijg je onafhankelijk advies in een abortuskliniek? Ik heb daar totaal geen ervaring mee, jij dus wel Maris, vertel..

Misschien is het, zeker gezien de laatste post van TS, beter om dit in een ander topic voort te zetten. Maar wil toch reageren.

Ik vraag me bij jouw post vooral af waarom jij er aan twijfelt dat je in een abortuskliniek, van een arts, géén onafhankelijk advies zou krijgen. (Vooral als je de 10 pagina's pro-life gezwam in dit topic in overweging neemt?? Alsof dat allemaal zo onafhankelijk is...)

Er is hier eerder al een link geplaatst van Stimezo, misschien handig om die eens door te lezen want er staat veel nuttige informatie op en er worden ook een flink aantal vooroordelen die in topic allemaal voorbij gekomen zijn ontkracht.

Sowieso kan er pas een ingreep plaatsvinden als je minimaal 12 dagen overtijd bent, eerder niet. Dus als je al eerder positief test en een afspraak maakt zul je toch moeten wachten tot die periode. Tot maximaal 16 dagen kom je in aanmerking voor een overtijdsbehandeling. Voornaamste verschil is dat de 5 dagen bedenktijd dan niet geldt.

De 5 dagen bedenktijd gaan in vanaf het eerste gesprek met een arts. Dat is dus ook de huisarts. Als TS al zo ver is dat deze termijn geldig is, dan geldt het gesprek met de huisarts dus al als zodanig en zal ze meteen geholpen kunnen worden. Maar in de kliniek blijft een gesprek altijd onderdeel van de procedure.

In mijn geval moest ik nog bijna een week wachten voor ik terecht kon ivm die 12 dagen, en dat vond ik eerlijk gezegd het vervelendste uit het hele traject. Het idee alleen al dat er iets in me groeide wat ik niet wilde maakte me onpasselijk. In de kliniek krijg je na inschrijven etc een gesprek waar men nog eens met je bespreekt hoe je tot je besluit gekomen bent, en ook indien van toepassing mogelijkheden voor anticonceptie besproken worden. Ik heb tijdens de ingreep een spiraal laten plaatsen omdat de pil dus blijkbaar niet betrouwbaar genoeg was.
Vervolgens onderga je onder plaatselijke verdoving de curretage. Er wordt dan een echo gemaakt, die kan je zien als je daar behoefte aan hebt. Je moet je daar niet teveel van voorstellen, veel meer dan het vruchtzakje zie je niet. We hebben het over iets dat nog geen halve centimeter groot is !!!

Ik vond het persoonlijk allemaal niet zo heftig zoals het hier door sommigen afgeschilderd wordt. Ik heb nooit een kinderwens gehad dus mijn besluit stond al vast voor de + op de test verscheen en daar heb ik later nooit meer aan getwijfdeld. Ik denk er zelden aan terug en kan me helemaal niets voorstellen bij de gedachte dat ik nu een kind van een jaar of 10 zou hebben.

Wat me wel raakt zijn de idiote gedachten en vooroordelen rondom het onderwerp, die ik ook in dit topic weer allemaal voorbij heb zien komen. En dat trek ik me dan misschien iets meer aan dan een ander omdat ik het zelf een keer meegemaakt heb.

**Geplaatst**: 09-04-12 22:08

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 22:08

ik had een prima huisje boompje beestje relatie tot ik 27 weken zwanger was..nooit verwacht dat ik er alleen voor kwam te staan..toen ben ik met een hele goede reden weg gegaan met mijn ex.
ik ging weer tijdelijk bij mijn moeder wonen en na 1 week lag ik in het ziekenhuis met zwangerschapsvergiftiging..totaal 6 weken in het ziekenhuis gelegen..ik en mijn kind waren er beide bijna niet meer geweest.
mijn zoontje is geboren met 33 weken, alles gaat nu goed..hij is en blijft nog altijd erg zwak en gevoelig voor emoties en voor ziektes enz..dus erg vaak ziek en hij heeft erg veel zorg nodig.

na enige tijd bij mijn moeder te hebben gewoond heb ik nu mijn eigen plekje met mijn zoontje..en ik ben blij dat ik toen der tijd deze keus heb gemaakt..ondanks dat mijn zoontje erg veel aandacht nodig heeft en erg vaak ziek is zou ik niet meer zonder hem kunnen! hij is nu 15 maanden.

TS ik begrijp dat het een moeilijke keuze voor je is..maar wat ik met mijn verhaal duidelijk probeer te maken is je kan nu voor je kindje kiezen..maar je weet nooit hoe de toekomst eruit zal zien..ook ik had niet verwacht dat mijn relatie kapot ging en ik er alleen voor zou komen te staan..
in mijn situatie is het moederschap behoorlijk zwaar met de extra aandacht, regelmatig behoorlijk ziek zijn twijfels of we weer in het ziekenhuis belanden enz..
maar goed, dit is natuurlijk geen standaard moederschap..mijn situatie wijkt behoorlijk af

ik lees net dat je bijna zeker weet dat je de keuze hebt gemaakt..in jou geval had ik hetzelfde gedaan als ik 'haat' aan kinderen had gehad en je zeker weet dat je nooit voor kinderen had willen gaan.
jou emoties zullen blijven schommelen..in je relatie..maar daarna moet je nog minimaal 9 maanden 'ontzwangeren'..

**Geplaatst**: 09-04-12 22:25

Geplaatst: 09-04-12 22:25

Wat goed van je dat je de beslissing hebt gemaakt. Ook fijn om te lezen dat je vriend er toch ook in berust, hoop dat hij een goede steun kan zijn bij de moeilijke momenten.

Heb respect voor je, hoe weloverwogen jij alles overdacht hebt, knuff!

**Geplaatst**: 09-04-12 22:32

Geplaatst: 09-04-12 22:32

oke ik lees al een tijdje mee snap zeker je keus TS ik zat ik een situatie net andersom oke ik had ook zoiets van ik wil geen kids vrijheid weg enz.

ook ik werd ongepland zwanger kreeg mijn 1 ste echo en wist van dat moment dit is mijn kind en hield gelijk van mijn kind ik sloeg in 1 klap om...daarin tegen mijn ex gaf aan dat abortus niet zo moeilijk was ow wat was ik pissig na mijn echo alles werkte het hartje en alles bewoog zo mooi en zo bijzonder..ik heb der gehouden en heb nu een dochter van 4 en zou der voor geen goud willen missen je eigen kinderen zijn toch anders dan die van anderen..het houden van komt echt wel en je moeder gevoelens worden alleen maar sterker...en zou zelfs heel graag een 2 de kind willen maar ja daarvoor moet je met z'n 2 en zijn en ik ben maar alleen.

ik wil je veel sterkte en wijsheid mee geven in je keus en zal ten alle tijden je keus respecteren

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-04-12 22:59

Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-12 22:59

Zijn er toevallig meelezende HSP moeders met een kind die hun ervaring met mij willen delen?

mariposa schreef:
ts wat ik me afvraag.
stel jij wilt dol graag kinderen en je vriend niet.
zou je het dan ook weg laten halen? omdat hij het niet wilt.
verder hoop ik voor je dat je vrede hebt met de keuze die je gaat maken

Dit is een vraag die ik mezelf ook gesteld heb, maar vond hem niet relevant genoeg om over na te denken, heb er dus geen antwoord op. Tenzij je kan aangeven waarom het in deze situatie relevant is, ik denk nu namelijk alleen aan deze situatie en daar loopt mijn hoofd al van over

Iemand vroeg ook waarom ik specifiek vroeg naar postnatale depressie. Ik ben al eens depressief geweest door omstandigheden. Ik vraag me af of je er dan vatbaarder voor bent. Zeker omdat ik slecht tegen stress en plotselinbe veranderingen kan. Laat een kindje dat nou beide met zich mee brengen.
Mijn vriend is de stabiele in onze relatie, vind het heel erg om te erkennen maar ik ben labiel, geestelijk. Daar wil ik een kind toch ook niet mee laten leven, met de kans dat een kind dit labiele ook krijgt. Soms kan iets me ineens teveel worden, tegenwoordig herken ik dit en neem ik mijn rust, maar van een kind kan je niet altijd rust nemen.

**Geplaatst**: 09-04-12 23:35

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 23:35

Hoezo kan je van een kind geen rust nemen? Als je vriend ervoor zorgt dat jij je rust kan pakken en ook de rest van de familie/vriendenkring wil zo af en toe bijspringen dan is dat geen probleem.

Ik pakte mijn rust juist samen met kind; kind met een schone luier en volle buik in de wandelwagen en heerlijk met de hond erbij door het bos wandelen.

**Geplaatst**: 09-04-12 23:53

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 09-04-12 23:53

Ik denk dat je absoluut de goede beslissing hebt gemaakt. Jij wilde het kind duidelijk niet (al denk ik dat je er alles aan gedaan zou hebben om een geweldige moeder te zien) maar alleen je vriend bracht je aan het twijfelen. Dat is geen basis om een kind te krijgen. Heel veel sterkte want makkelijk zal het hoe dan ook niet zijn, maar nogmaals, je zult vast juist gekozen hebben.

**Geplaatst**: 10-04-12 07:07

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 10-04-12 07:07

Fijn om te lezen dat informatie van zo een kliniek zo waardevol kan zijn! Ik hoop dat je rust kunt vinden na deze slopende periode.

**Geplaatst**: 10-04-12 07:10

Geplaatst: 10-04-12 07:10

Anne_GTI schreef:
Hoezo kan je van een kind geen rust nemen? Als je vriend ervoor zorgt dat jij je rust kan pakken en ook de rest van de familie/vriendenkring wil zo af en toe bijspringen dan is dat geen probleem..

Ja dat is af en toe fijn!! Logeerpartijtje, dagje op stap met opa en oma. Daarna is het ook weer heerlijk om ze terug te zien!

Nomineer dit bericht ×