Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-01-12 17:04

Geplaatst: 05-01-12 17:04

Ehh.. De afgelopen jaren zijn er veel moeders bijgekomen in mijn omgeving.. Maar niemand probeerde het om haar baby bij mij op schoot te zetten.. Dat weten ze toch.. Evenals al die verhalen over hun kinderen, gelukkig worden de meesten hier niet opeens 'alleen maar mama' maar blijven ze ook nog zichzelf..

Alleen mijn schoonzus had het vreemde idee dat wij straks wel op konden passen mochten ze kinderen krijgen >;)

Haar heb ik dan ook snel uit die droom geholpen, zij kiest ervoor ik niet, mooi niet dat, dat hier gaat gebeuren. Manlief gaf al aan dat als de kids een jaar of 10 zijn hij er nog eens over na zou denken _O-

phormicola schreef:
Ik vind het trouwens ook raar dat ik 'de leeftijd' heb om kinderen te krijgen Ik vind mezelf echt veelste jong. Ik ben geloof ik nog steeds 18 in m'n hoofd

Hier precies hetzelfde, daar ben ik toch veeeel te jong voor.

**Geplaatst**: 05-01-12 17:06

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 17:06

Lucky you, ik denk dat er bij mij stiekem een briefje met kinder-lover op mijn rug is geplakt.

**Geplaatst**: 05-01-12 17:09

Geplaatst: 05-01-12 17:09

Hoo verkeerde topic! Oops!

**Geplaatst**: 05-01-12 17:11

Geplaatst: 05-01-12 17:11

Morganlefay schreef:
maaikemuis schreef:
15, 20, 25, 30 en nee, ik voel er helemaal niets voor. En dat gaat denk ik ook niet meer veranderen. Maa de vraag 'waarom' begint mij ondertussen erg tegen te staan. Ieder antwoord levert namelijk een betoog voor kinderen op lijkt het wel. Mijn tactiek is derhalve wat veranderd. Mijn antwoord luidt tegenwoordig dat ik gewoon een 'hekel' aan kinderen heb. De meeste mensen lijken de strekking dan wel te begrijpen.

Met mijn ex zou het geen probleem geweest zijn, die vond kinderen voornamelijk eng. Nu ik 30 ben merk ik wel dat het wen probleem opleverd. Ook vanuit een hoek waar ik voorheen nooit over na had gedacht. Single mannen met kinderen uit een eerdere relatie. Die wil ik namelijk ook niet. En het is niet fijn om iemand af te wijzen omdat hij elders kinderen heeft. Dan doe je iemand pijn om iets waar hij van houdt, maar wat voor mij rechtstreeks uit een nachtmerrie lijkt te komen.

Soms, soms kan het me echt heel verdrietig maken.

Mijn huidige vriend heeft drie koters uit een eerder huwelijk. En ik moet eerlijk zeggen. Valt niet altijd mee. bemoei me ook absoluut niet met de opvoeding. niet omdat ik het niet wil maar omdat het zijn kids zijn en niet de mijne.

Het is voor mij de reden geweest om iemand af te wijzen. Wel cru, hij vond het geweldig dat ik geen kinderen wil, en ik een nachtmerrie dat hij ze had. Het idee dat ik om het weekend kinderen in huis heb. Het gaat nog niet eens om opvoedkundige kwesties!

**Geplaatst**: 05-01-12 17:13

Geplaatst: 05-01-12 17:13

Karin schreef:
Toch ken ik redelijk wat mannen (vanaf de 30 iig) die geen kinderwens hebben, om diverse redenen. Ze zijn er echt wel hoor.

Doe mij er maar eentje dan...

**Geplaatst**: 05-01-12 17:51

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 17:51

Ik heb er ook eentje $*\o/*$

**Geplaatst**: 05-01-12 18:01

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 18:01

Ach die mensen die zeggen 'dat komt nog wel' hebben vaak ook wel gelijk natuurlijk... bedenk ook maar: je hoeft maar één maand te denken "misschien wil ik tóch wel" en boem je bent al zwanger als je pech/geluk hebt, en dan kun je niet meer terug. Terwijl je van je 16e tot je 50e moet volhouden om er géén te krijgen. En ik denk niet dat er bewust kinderloze mensen zijn die er nooit over hebben nagedacht. Mensen mét kinderen die er nooit over hebben nagedacht zijn er echter in overvloed!

En dan zijn er ook nog heel veel mensen op de wereld die geboren zijn ondanks de anticonceptie van de ouders. En geen kinderen willen is toch een ander verhaal dan een abortus laten plegen denk ik.

ik wil ook geen kinderen. Maar heb wel soms twijfels aangezien iedereen in mijn omgeving nu wel kinderen krijgt. En als ik ondanks mijn spiraaltje toch zwanger zou raken... dan zou het er waarschijnlijk toch wel komen denk ik nu.

Ik heb echter ook een vriendin van 40 die op haar 38e dacht... "misschien toch wel" en binnen een maand zwanger was die nu spijt heeft. Gelukkig is ze tegen mij zo eerlijk dat ze dat hardop zegt, die mensen heb je niet zo veel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-12 18:07

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-12 18:07

Bizar eigenlijk, dat je zoveel ouders hebt die achteraf spijt hebben. Als je een kind neemt, zoek je toch eerst op hoe en wat allemaal? Tenminste, dat doe ik wel.
Ik was al bezig te kijken naar wat ik mijn hond zou gaan.voeren voordat ze er was. En hoe duur.mijn.shetje.per maand zou zijn. Zo weet ik zeker.dat ik later.financieel en qua.tijd geen spijt zou hebben.
Edit sorry voor de punten, zit op telefoon

**Geplaatst**: 05-01-12 18:50

Geplaatst: 05-01-12 18:50

Je moet er over het algemeen meer je best voor doen om ze níet te krijgen dan om ze wel te krijgen. Dat dat voor sommige mensen anders ligt verandert daar niks aan.
Het is dus ook wel gemakszucht, dat mensen kinderen krijgen. Je krijgt er ook lekker een bak aandacht mee. De jaren ploeteren daarna krijg je er gratis bij.

xSCWx, ik denk dat het niet zo erg zit in het 'opzoeken'. In de boeken staat niet hoe je hele kijk op het leven kan veranderen als je ouder wordt. De boeken gaan over het algemeen over het al dan niet geven van borstvoeding, en niet over de druk waar je relatie onder komt te staan, welke gewetensproblemen je kunt krijgen, of wat chronisch slaapgebrek met je doet.

**Geplaatst**: 05-01-12 19:04

Geplaatst: 05-01-12 19:04

xSCWx schreef:
Bizar eigenlijk, dat je zoveel ouders hebt die achteraf spijt hebben. Als je een kind neemt, zoek je toch eerst op hoe en wat allemaal? Tenminste, dat doe ik wel.
Ik was al bezig te kijken naar wat ik mijn hond zou gaan.voeren voordat ze er was. En hoe duur.mijn.shetje.per maand zou zijn. Zo weet ik zeker.dat ik later.financieel en qua.tijd geen spijt zou hebben.
Edit sorry voor de punten, zit op telefoon

Ik snap wel wat LindyH bedoelt, maar het is toch niet zo dat je helemaal niet weet wat er gebeurd als een kind krijgt. Je kan het toch bijvoorbeeld aan (eigen) ouders vragen. En op google staat ook een hele hoop! :')

Ik kan mij toch ook bedenken, hoe mijn leven (oke niet op dit moment uiteraard) veranderd als ik een kind neem. Waarom zou ik dan op dit moment te jong zijn om te laten weten dat ik geen kind wil. De enigste factor die meespeelt in het toch nemen van een kind is instinct/hormonen. Maar dan heb je ook je heldere momenten en dan weet ik waarom ik het altijd al niet heb gewild.

**Geplaatst**: 05-01-12 19:14

Geplaatst: 05-01-12 19:14

Daarom zou ik zo graag willen dat mensen er wat eerlijker over zijn. Dan kunnen andere mensen zich een beter beeld vormen of 'het' ook wat voor hen is.

Nu worden negatieve dingen vaak verzwegen en doen veel mensen of het alleen maar leuk is. Of: Ja, soms is het wat minder, maar ik zou ze toch voor geen goud willen missen!

Wanneer hoor je nou eens: 'Och meid, begin er toch niet aan.'

Dat hoor je echt nooit. En niet omdat mensen dat niet denken, maar omdat het taboe is om dat te zeggen. Tenminste, in mijn omgeving. Gelukkig lees ik in dit topic dat dat wel aan het veranderen is.

Laatst bijgewerkt door LindyH op 05-01-12 19:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-01-12 19:14

Geplaatst: 05-01-12 19:14

Geen kinderen ;-)

tja, ik heb er bewust voor gekozen. Bij mij zijn de gewoon het moedergen vergeten in te bouwen. Ik heb 13 jaar lang af en aan een vriend gehad die kinderen wilde en uiteindelijk is onze relatie mede daarop gestrand, nu ben ik al 20 jaar samen met een man die ook geen kinderen wil. Ik mis het niet, ofwel zo als zovelen zeggen, je weet niet wat je mist ;-)

je kunt tegenwoordig toch zelf wel kiezen of je ja of nee kinderen wilt, het overkomt je niet, je kiest of je het niet wilt of er alles aan wilt doen om ze wel te krijgen.

**Geplaatst**: 05-01-12 19:21

Geplaatst: 05-01-12 19:21

Zihuatanejo schreef:
het overkomt je niet, je kiest of je het niet wilt of er alles aan wilt doen om ze wel te krijgen.

Mooie omschrijving.
Dat gezeur over 'nemen' en 'krijgen' altijd...

Ik wil hem ietsje aanpassen: Je kiest ervoor of je er alles aan wilt doen om ze wel of juist niet te krijgen. In allebei de gevallen kun je falen, en dat is allebei even triest.

**Geplaatst**: 05-01-12 19:22

Geplaatst: 05-01-12 19:22

Zelf heb ik ook altijd geroepen ik wil geen en nu ben ik 40 en ben zo blij dat ik er geen heb, in mijn vorige relatie bedelde mijn ex vaak zo van oh van jou wil ik een baby, ik ieks haha en nu in mijn nieuwe relatie heb ik weer zo een domme vent die het geweldig zou vinden, mijn god hebben die mannen echt een plank voor hun kop, ik heb liever mijn dieren dan een kind nee ik moet er nog steeds niks van hebben, leuk voor anderen hihi

**Geplaatst**: 05-01-12 19:28

Geplaatst: 05-01-12 19:28

LindyH schreef:
Nu worden negatieve dingen vaak verzwegen en doen veel mensen of het alleen maar leuk is. Of: Ja, soms is het wat minder, maar ik zou ze toch voor geen goud willen missen!

Dat is toch met veel meer dingen? Met het hebben van een relatie, je werk, je paard(en)? Dat is toch ook niet altijd even leuk, hoeveel plezier je er verder ook van hebt en hoeveel je er over het algemeen ook van geniet?

En dat is toch ook helemaal niet erg, dat het soms wat minder is? Waarom zou je dat over het hebben van kinderen dan niet zo mogen zeggen? Dat wil toch niet zeggen dat je er dan maar niet aan had moeten beginnen?

**Geplaatst**: 05-01-12 19:30

Geplaatst: 05-01-12 19:30

wiske23 schreef:
Zelf heb ik ook altijd geroepen ik wil geen en nu ben ik 40 en ben zo blij dat ik er geen heb, in mijn vorige relatie bedelde mijn ex vaak zo van oh van jou wil ik een baby, ik ieks haha en nu in mijn nieuwe relatie heb ik weer zo een domme vent die het geweldig zou vinden, mijn god hebben die mannen echt een plank voor hun kop, ik heb liever mijn dieren dan een kind nee ik moet er nog steeds niks van hebben, leuk voor anderen hihi

Wat praat jij toch met veel respect over je vriend en over je ex, Wiske. $:\$

**Geplaatst**: 05-01-12 19:32

Geplaatst: 05-01-12 19:32

Mij lijkt het op dit moment ook niets, al moet ik zeggen dat ik er iets anders tegenover sta dan een paar jaar geleden.. toen was ik stellig van overtuigd dat ik nooit kinderen zou willen. Daar sta ik nu iets anders tegenover. Maar het is inderdaad wel iets waar je heel goed over na moet denken.

Om heel eerlijk te zijn lijkt het me leuk: vanaf een jaar of 12, 13. Tenzij ze hèèl erg puberen natuurlijk, maar vanaf het moment dat je normale gesprekken kunt voeren of samen kunt paardrijden en winkelen. Zo gauw als het niet echt letterlijk meer ''zorgen voor'' is, lijkt het me leuk. Ook later, als ze volwassen zijn.. gezellig met kerst ofzo.
Ik denk er wel eens over na dat het me niet leuk lijkt om later in het bejaardentehuis nooit bezoek te krijgen..

**Geplaatst**: 05-01-12 19:45

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 19:45

Heerlijk zo'n topic.

"vroeger" toen ik moeder en vadertje speelde met mn zus en zusje was ik altijd het huisdier, maar nooit de moeder of vader :')

. Toen ik een jaartje of 14 was ging elke baby bij mij huilen, en nee niet jengelen maar het echt op een krijsen zetten. Nu ben ik 26 en nee ik voel nog steeds geen behoefte om ooit aan kinderen te beginnen. (ondertussen hoef ik op kraamvisite geen baby's meer vast te houden, de mensen uit mijn omgeving weten dat ik dat niet wil)

Begrijp me niet verkeerd, vind kinderen niet vervelend, sommige zelfs ronduit leuk (vooral de kletsjeorenvanjekopaf types), maar ik wil ze absoluut niet zelf!
Waarom niet? Ik wil mijn vrijheid niet opofferen, ik wil kunnen gaan en staan waar ik wil, ik wil de verantwoordelijkheid van een kind niet

In mijn 26 jaar ben ik wel allergisch geworden voor opmerkingen als:

"oh jouw tijd komt nog wel"
"je wilt vanzelf kinderen"
"jij loopt later echt wel achter de kinderwagen"
"wacht maar tot je hormonen beginnen te spelen"
"dat kun je nu nog helemaal niet weten"

Vooral die laatste opmerking vind ik verschrikkelijk! Alsof ik met mijn 26 jaar een klein meisje ben wat zich nog geen mening kan vormen :roll:

Ik denk dat ik na 7 jaar vrijwilligerswerk met kids, en al jaren de lievelingsnicht van een aantal neefjes en nichtjes te zijn met veel logeerpartijtjes, genoeg weet om een mening te kunnen vormen.

Ik wil ze niet, nooit niet

**Geplaatst**: 05-01-12 20:38

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 20:38

Ik ben ook 26 en ik hoor dat soort opmerkingen echt nooit... Ik praat er wel eens over met vrienden, hoe het zou zijn en of ze het willen, wat hun twijfels zijn, etc. Maar ik heb gelukkig geen last van mensen die vinden dat we maar een kind moeten krijgen.

Overigens heeft mijn vader wel eens gezegd (toen ik dacht dat ik misschien zwanger was, wat toen niet zo bleek te zijn): "Ik niet aan kinderen beginnen als ik jou was, het kost een hoop geld en je moet met van alles rekening houden." Aan de ene kant kwam het hard aan, ik bedoel, als je je vader hoort zeggen dat ie ook best zonder je had gewild. Aan de andere kant, mn pa bedoelde het goed, hij wou gewoon een eerlijk vaderlijk advies geven en dat kan ik dan ook wel weer waarderen.

**Geplaatst**: 05-01-12 20:44

Geplaatst: 05-01-12 20:44

wiske23 schreef:
Zelf heb ik ook altijd geroepen ik wil geen en nu ben ik 40 en ben zo blij dat ik er geen heb, in mijn vorige relatie bedelde mijn ex vaak zo van oh van jou wil ik een baby, ik ieks haha en nu in mijn nieuwe relatie heb ik weer zo een domme vent die het geweldig zou vinden, mijn god hebben die mannen echt een plank voor hun kop, ik heb liever mijn dieren dan een kind nee ik moet er nog steeds niks van hebben, leuk voor anderen hihi

Eh soort zoekt soort?

**Geplaatst**: 05-01-12 20:46

Geplaatst: 05-01-12 20:46

Karin schreef:
LindyH schreef:
Nu worden negatieve dingen vaak verzwegen en doen veel mensen of het alleen maar leuk is. Of: Ja, soms is het wat minder, maar ik zou ze toch voor geen goud willen missen!

Dat is toch met veel meer dingen? Met het hebben van een relatie, je werk, je paard(en)? Dat is toch ook niet altijd even leuk, hoeveel plezier je er verder ook van hebt en hoeveel je er over het algemeen ook van geniet?

En dat is toch ook helemaal niet erg, dat het soms wat minder is? Waarom zou je dat over het hebben van kinderen dan niet zo mogen zeggen? Dat wil toch niet zeggen dat je er dan maar niet aan had moeten beginnen?

Ja - dat dacht ik eigenlijk ook. Vaak (heel vaak!) voelen mensen dat gewoon zo, in alle eerlijkheid. Soms zouden ze die kinderen best eens achter het behang willen plakken, maar dat wil niet zeggen dat ze ze liever niet hadden gehad. Natuurlijk zijn er mensen die ze liever niet hadden gehad, maar ik denk niet dat dat er zo veel zijn als jij nu wilt doen woorkomen, LindyH.
En ik weet ook niet of het wel zo 'gelukkig' is als dat taboe zou verdwijnen. Het zal je als kind toch gezegd worden: 'Ja, als ik nu mocht kiezen, was je er nooit geweest. Ik héb me toch een spijt van jouw geboorte!' $:\$

**Geplaatst**: 05-01-12 20:48

Geplaatst: 05-01-12 20:48

joyce2 schreef:
Ik ben ook 26 en ik hoor dat soort opmerkingen echt nooit... Ik praat er wel eens over met vrienden, hoe het zou zijn en of ze het willen, wat hun twijfels zijn, etc. Maar ik heb gelukkig geen last van mensen die vinden dat we maar een kind moeten krijgen.

Overigens heeft mijn vader wel eens gezegd (toen ik dacht dat ik misschien zwanger was, wat toen niet zo bleek te zijn): "Ik niet aan kinderen beginnen als ik jou was, het kost een hoop geld en je moet met van alles rekening houden." Aan de ene kant kwam het hard aan, ik bedoel, als je je vader hoort zeggen dat ie ook best zonder je had gewild. Aan de andere kant, mn pa bedoelde het goed, hij wou gewoon een eerlijk vaderlijk advies geven en dat kan ik dan ook wel weer waarderen.

Misschien omdat je er over praat over twijfels enzo...
Ik weet en zeg altijd dat ik echt geen kinderen wil, en zo voel ik dat ook echt. Blijkbaar is dat iets heel onnatuurlijks voor mensen...
en onmogelijk als ik sommige mensen moet geloven :')

**Geplaatst**: 05-01-12 20:55

Geplaatst: 05-01-12 20:55

Blue_Eyes schreef:
Ja - dat dacht ik eigenlijk ook. Vaak (heel vaak!) voelen mensen dat gewoon zo, in alle eerlijkheid. Soms zouden ze die kinderen best eens achter het behang willen plakken, maar dat wil niet zeggen dat ze ze liever niet hadden gehad. Natuurlijk zijn er mensen die ze liever niet hadden gehad, maar ik denk niet dat dat er zo veel zijn als jij nu wilt doen woorkomen, LindyH.
En ik weet ook niet of het wel zo 'gelukkig' is als dat taboe zou verdwijnen. Het zal je als kind toch gezegd worden: 'Ja, als ik nu mocht kiezen, was je er nooit geweest. Ik héb me toch een spijt van jouw geboorte!' $:\$

*ziet het voor zich* mams zegt altijd "jongens, ik ben dolblij met jullie, maar als ik had geweten wat ik nu weet was ik er nooit aan begonnen" Sja... :')

**Geplaatst**: 05-01-12 20:56

Geplaatst: 05-01-12 20:56

Je HOEFT geen kindjes op de wereld te zetten. Ik vind niet dat je een "mindere" vrouw bent als je ervoor kiest om baby-vrij te blijven.

Ik heb ook altijd geroepen dat ik géén kinderen wil, ik heb er ook helemaal niets mee. Als ik een baby op schoot krijg begint die meestal te huilen.

Maar vanaf mijn 21e ongeveer is er iets veranderd, ik wil wel kinderen later, en graag. Ik denk gewoon als je de liefde van je leven ontmoet, dat je dat wil samenvoegen tot een kindje van jullie samen

Al moet ik zeggen dat ik nog wel lang wil wachten met kinderen krijgen... eerst een stabiel leven/carrière uitbouwen.

En nog even m'n prins op het witte paard ontmoeten

**Geplaatst**: 05-01-12 21:04

Geplaatst: 05-01-12 21:04

Wow, herkenbaar allemaal. Feestjes ('dat komt nog wel') en zelfs partners die dachten dat ik nog van gedachten ging veranderen. Ik werd er een beetje vervelend van. Over de kleur van een bankstel kun je een compromis sluiten, over een kind niet. Dus de langdurige relatie werd maar weer verbroken. Uiteindelijk werd ik dat een beetje zat.

Ik kreeg nooit baby's in handen gedrukt, want iedereen weet dat ik er niks mee kan. (Helaas is mijn reputatie me niet vooruitgesneld naar Tunesie: daar werd vorige week een baby in mijn handen gedrukt. Gelukkig begon hij meteen te jengelen, en heb ik 'm doorgegeven aan iemand anders, hahaha)

Ik heb me af zitten vragen hoe ik DUIDELIJK kon maken dat ik GEEN KINDEREN wil. (Ik snap het nut er wel van in, maar voel me niet geroepen tot de plicht van baren & opvoeden).

Uiteindelijk heb ik gekozen voor sterilisatie (wel na behoorlijk wat jaartjes praten bij de huisarts)
Ik ben nu een jaartje of 5 (sinds mijn 33e) gesteriliseerd en heb er geen moment spijt van gehad: nu is het voor iedereen duidelijk dat ik het meen als ik zeg dat ik geen kids van mezelf wil. Ook binnen een relatie is het meteen duidelijk dat ik 'de bloedlijn niet voortzet'

Kan je meteen keuzes maken.

Als je jonger bent is sterilisatie om deze reden trouwens een lastige. Huisartsen zijn bekend met de statistieken: in de praktijk zijn er nog behoorlijk veel vrouwen die spijt van hun sterilisatie krijgen. Daarom heeft mijn huisarts de boel vertraagd (5 jaar spiraaltje) tot mijn 33e. Maar ik kan zeggen dat er na de sterilisatie een heerlijke rust over mij kwam, omdat het gezeur in 1 klap ophield.

Nomineer dit bericht ×