Summerdreams schreef:Word er gewoon een beetje triest van hoeveel mensen zich van leuke dingen onthouden omdat ze zich schamen voor hun lichaam. Zou niet moeten kunnen, heel oneerlijk eigenlijk.
Dat vind ik ook heel verdrietig, want uiteindelijk is het ook wat het is.
Toen ik jong was, waren er 2 nichtjes. De een was super knap, een mooie donkere beauty maar haar uitstraling was niet goed (wat zuur, erg kritisch, negativiteit).
Haar nichtje had een rond maangezicht, was geen beauty maar ze was letterlijk het zonnetje in huis. Zo blij, zo positief en vrolijk.
OP een dag vertelde de beauty mij dat ze het zo sneu vond dat haar nichtje niet mooi was.
Dat was voor mij als 15 jarige een eye opener. Ik vond nl het niet mooie nichtje de mooiste en liefste want zij was altijd zo positief aanwezig. Zij maakte haar omgeving beter.
Vanaf dat moment begreep ik wat ware schoonheid is. Dat is onbenoembaar en zit van binnen.
Marley je hebt gelijk, wat een mooie post!
)
wij zijn duidelijk van een andere generatie. Anky is mooi zoals ze is. Dan maar lachen met gummysmile.
Lichte golvende streepjes, deed me een beetje denken aan de zee. Ik houd van de zee. Heb een goed figuur maar toen ik 10 kg zwaarder was vermeed ik ook de spiegel niet. Ze doet het toch maar, mij elke dag weer alles laten doen wat ik wil. Prachtig toch.
.
ik mag geloof ik niet klagen. Pas al mijn oude kleren weer en zit na 4 maanden ook weer op hetzelfde gewicht maar toch voelt het nog niet als mijn lijf. Ik hoop dat dat vanzelf weer komt