Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-10-13 13:52

Geplaatst: 29-10-13 13:52

Hoi Micha,
in de GGZ zijn ze helaas erg dol op jargonnees...
Eerste lijns psychologen doen maar korte behandelingen en zijn niet echt gericht op "doorgraven". Dus jij komt voor een fobie, ze praten met je over die fobie en idealiter gaat het dan na plm. 5 gesprekken een stuk beter. (Eind goed, al goed.) Zo nee, word je idd doorgestuurd. (Maar "dat ze niets meer voor je kan doen" - hoei... dat klinkt wel heel heftig. En hoogstwaarschijnlijk klinkt het veel rauwer dan het is...!)

De 2e lijn is doorgaans het riagg. (De riaggs zijn nu allemaal gefuseerd met allereli andere instellingen en heten vaak ook anders.)
Bij het riagg wordt nogl wat aandacht aan "intake" besteed - en als jij dat wilt, kun je aan je erste lijns vragen, haar papieren over jou aan jou mee te geven, dan kan dat ook in het dossier.
Meestal is de intake plm. 4 gesprekken. Eerst een algemene intake: in 1 uur: wat zijn je klachten nu, had je dit al eerder, beschrijf je gezin van herkomst, je levensloop, je leven nu. (Puf....) Daarna nog 3 gesprekken: diep ingaan op "wat precies is nu je klacht", een gesprekover je gezin van herkomst en levensloop - en een gesprek over wat je zoal zou willen bereiken, verbeteren aan je leven zoals het geweest is/ nu is.
Daarna wordt dat in het team van de verschillende therapeuten besproken - en dan krijg je een therapeut toegewezen (die dan ook een serie tips van het team heeft gehad: "doe maar zo en zo met deze cliente".)

**Geplaatst**: 29-10-13 14:00

Geplaatst: 29-10-13 14:00

Hoi Dark Crysal,

wat naar, dat "tijd en ruimte" zulke 'vijanden' zijn...!
De gedachten ken ik wel: van die oneindigheid van het helal word ik een soort van duizelig (maar ergens vind ik dat ook wel grappig: er is zo vreselijk veel ruimte, en ik woon hier, in dit lichaam, op dit stukje aarde) - kennelijk voelt dat voor jou heel anders: bedreigend (of wat ook precies) ipv. grappig.

En idd: dat je de tijd niet poedersuiker stoppen en je geliefden ooit zullen sterven: het is helaas een trieste waarheid. Ik verloor mijn vader toen ik 14 was, dus in die zin is die waarheid een deel van mijn bestaan geworden - maar vooral iets, wat me aanspoort om het "hier en nu" te waarderen. (Maar er is wel enig water door de Rijn gestroomd, voordat ik het sterven van mijn vader zo had verwerkt...!)

**Geplaatst**: 29-10-13 14:55

Geplaatst: 29-10-13 14:55

Soraya10 schreef:
Ga naar je huisarts leg de boel uit en dan krijg je een doorverwijzing naar GGZ die gaan dan eerst met je in gesprek en vanuit daar komt een diagnose en behandelplan.

Dat is al helemaal rond, ofja de daadwerkelijke doorverwijzing op papier heb ik nog niet, maar dat is een kwestie van even langsgaan. Het is dus echter zo dat ik niet weet of ik naar het GGZ wíl, ik heb een vrije keus in waar ik naar toe ga. En dat vind ik dus een beetje lastig om te kiezen waar ik het beste heen kan gaan.

Janneke bedankt, nouja het is dus zo dat ze in die eerste lijns niet zo veel meer voor me kunnen doen, wat ik ook niet zo erg vind want ik heb niet echt effecten gemerkt.
Valt het GGZ dan ook onder riagg of hoe zit dat dan?
Naar mijn dossier vragen is wel slim, neem aan dat mijn dokter dit ook heeft. Ik ben benieuwd hoop dat ik niet te lang hoef te wachten voor ik terecht kan.

**Geplaatst**: 29-10-13 18:40

Geplaatst: 29-10-13 18:40

Anoniem schreef:
mag ik me ook melden?

heb sinds enig tijdje veel angstklachten.
mijn angst is de dood en controleverlies op ouder worden en overlijden.
nu ik het zo op papier zie staan,lijkt het heel standaard.

maar ik krijg echt paniekgevoelens als ik denk aan 'ik kan de tijd niet stoppen'. 'ik ga ooit dood'. 'mijn dierbaren gaan ooit, en ik kan het niet stoppen'.
veel controle gedachten en angsten.

kent iemand dat?

als klein kind had ik al nachtmerries over oneindigheid.
dat het heelal oneindig is.
dat kán niet, ik kan dat niet bevatten en daar werd ik heel bang van...

Ik heb helaas echt precies hetzelfde! Echt een verschrikkelijk gevoel is dat! Ook als kind had ik hier inderdaad ook al last van.

**Geplaatst**: 30-10-13 17:05

Geplaatst: 30-10-13 17:05

Joolien schreef:
Hier iemand die angstaanvallen kreeg door een depressie. Anti-depressiva is niet perse iets voor depressieve mensen, dat is juist een middel om extreme emoties zoals bij jou de emotie bang wat af te vlakken. Zo maak je het iets milder voor jezelf en kom je er ook makkelijker doorheen. Als je in therapie gaat krijg je handvatten om om te gaan met je angststoornis en als je daar 'handig' mee wordt kun je je medicatie weer rustig afbouwen.
Wat ik je ook wil meegeven is dat je niet teveel op het stempeltje van je huisarts moet afgaan, ik zou open staan voor behandeling en kijken waar je angst vandaan komt, niet teveel vasthouden aan die stempel want dat kan je herstel enkel belemmeren, kijk wat je mogelijkheden zijn.
Succes en sterkte

Ik slik ook antidepressivia tegen mijn angstaainvallen en nee het geneest niets maar het helpt bij mij ook erg goed en ik probeer er nu een weg in te vinden
Succes en het het komt goed

**Geplaatst**: 30-10-13 20:09

Re: Angststoornis

Geplaatst: 30-10-13 20:09

Mee eens en je leeft een stuk prettiger. Snap de taboe niet zo.

**Geplaatst**: 30-10-13 23:23

Geplaatst: 30-10-13 23:23

ShirleyM schreef:
Anoniem schreef:
mag ik me ook melden?

heb sinds enig tijdje veel angstklachten.
mijn angst is de dood en controleverlies op ouder worden en overlijden.
nu ik het zo op papier zie staan,lijkt het heel standaard.

maar ik krijg echt paniekgevoelens als ik denk aan 'ik kan de tijd niet stoppen'. 'ik ga ooit dood'. 'mijn dierbaren gaan ooit, en ik kan het niet stoppen'.
veel controle gedachten en angsten.

kent iemand dat?

als klein kind had ik al nachtmerries over oneindigheid.
dat het heelal oneindig is.
dat kán niet, ik kan dat niet bevatten en daar werd ik heel bang van...

Ik heb helaas echt precies hetzelfde! Echt een verschrikkelijk gevoel is dat! Ook als kind had ik hier inderdaad ook al last van.

""fijn"" dat ik niet de enige ben.
Niemand die ik ken snapt dit gevoel echt...

**Geplaatst**: 31-10-13 09:55

Geplaatst: 31-10-13 09:55

_Micha_ schreef:
Valt het GGZ dan ook onder riagg of hoe zit dat dan?
Naar mijn dossier vragen is wel slim, neem aan dat mijn dokter dit ook heeft. Ik ben benieuwd hoop dat ik niet te lang hoef te wachten voor ik terecht kan.

Van het jargonnees word ik zelden blij.

Puur logisch en feitelijk: de GGZ omvat de eerste, 2e en derde lijn.
Bij de eerste lijn ben je al geweest, dus zal de doorverwijzing wel gaan over 2e lijn.
De 3e lijn is opname.

En als gezegd: de riaggs zijn vrijwel allemaal gefuseerd, doorgaans met andere 2e lijns en 3e lijns instelingen, e voor het gemak (...wat heet...) noemen ze dat soort kolossen dan "GGZ Drenthe" etc.

Enne: neem mbt. administratie nooit iets aan! Als de eerste lijns psych al een brief naar je arts heeft gestuurd, dan is dat waarschijnlijk een verslag van twee of drie regels, hoofdzakelijk: "deze techniek is gebruikt, zoveel zittingen gehad, resultaat is goed/ matig/ gedeeltelijk/ graag doorverwijzing".

**Geplaatst**: 31-10-13 15:18

Geplaatst: 31-10-13 15:18

Janneke2 schreef:
_Micha_ schreef:
Valt het GGZ dan ook onder riagg of hoe zit dat dan?
Naar mijn dossier vragen is wel slim, neem aan dat mijn dokter dit ook heeft. Ik ben benieuwd hoop dat ik niet te lang hoef te wachten voor ik terecht kan.

Van het jargonnees word ik zelden blij.

Puur logisch en feitelijk: de GGZ omvat de eerste, 2e en derde lijn.
Bij de eerste lijn ben je al geweest, dus zal de doorverwijzing wel gaan over 2e lijn.
De 3e lijn is opname.

Dit klopt niet helemaal.. Veel opnamens zijn ook in de 2e lijns zorg.

Citaat:
Met de 3e lijn wordt gedoeld op topklinische en topreferente ggz . Dit is zeer gespecialiseerde patiënten zorg voor patiënten met zeer complexe, ernstige en of zeldzame aandoeningen.

Dus 3e lijn is vaak gericht op persoonlijkheidsstoornis etc. Terwijl een 'gewone' PAAZ afdeling een 2e lijn is..

**Geplaatst**: 11-11-13 11:44

Re: Angststoornis

Geplaatst: 11-11-13 11:44

Hier weer een keer een reactie van mijn kant, ik probeer zo min mogelijk hier te reageren omdat het in mijn geval niet zo handig is om er te veel aan te denken..
Wel vind het fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.

Ik heb nu 1,5 maand last van paniek/angstaanvallen.
Slik nu een medicijn tegen de hartkloppingen die ik heb tijdens zo'n aanval.
Ook heb ik Oxazepam gehad, deze heb ik ooit 1 gepakt maar deze werkte helemaal niet.
Het ging beter maar heb vanaf vrijdag tot nu echt een depressief weekend gehad.
Veel huilen en alleen maar neerslachtig.

Vandaag weer maar de dokter geweest en nu heb ik Paroxetine gehad.
Maar ik lees zo veel reacties over dit medicijn, veel meer slechte als goede..

Zijn er mensen met ervaring met dit medicijn? Ik twijfel namelijk erg, zie op tegen de bijwerkingen.
Ik lees dingen over Psychose's, suïcide en die dingen.

Terwijl het niet zo is dat ik bij de afgrond zit, ik zie alleen op tegen school en tegen andere dagelijkse dingen vanwege de paniek aanvallen.

**Geplaatst**: 11-11-13 11:55

Geplaatst: 11-11-13 11:55

Hmm..

Als kind zijnde heb ik een tijd last gehad van angstaanvallen, het bekende riedeltjes, zweten, trillen, koud, warm, duizelig, alles lijkt sneller te gaan, dan weer erg traag, hart in de keel en denken dat ik aan het sterven ben.

Dit alles is op een heel erg stomme manier begonnen eigenlijk, ik zat geloof ik in groep 5 of 6, waar ze het hadden over glaasje draaien en geesten. Ik vond het reuze interessant en wou eigenlijk alleen maar meer weten.. Tot dat ik thuis kwam en mama vroeg of zij in geesten geloofde, ze antwoorde nee maar ik was er helemaal niet op gerust.

Ik heb geloof ik een maand thuis gezeten, geen school dus dat kon ik ook niet want ik ging dood.. In mijn hoofd ging ik dood, in mijn hart ging ik dood.. Ik heb uren voor de spiegel gestaan om te kijken of mijn hart nog klopte, ik durfde absoluut niet te slapen en las tot diep in de nacht Suske en Wiske. Hiervoor heb ik uiteindelijk medicatie gekregen, dokter vertelde dat het voor mijn hart was

maar hier was niks mis mee, behalve af en toe een sprongtje maken en overuren draaien als ik weer in paniek was.

Midden in de nacht naar de huisartsenpost, diverse onderzoeken in het ziekenhuis. Ik was er zo van overtuigd dat ik wat aan mijn hart had. Arme ouders..

Verder af en toe in de nacht paniek aanvallen bij een en dezelfde nachtmerrie, zelfde symptomen overigens kroop toen altijd bij mams in bed.

Op de een of andere manier was ik er over heen gegroeid, niet dus.. Rond mijn 16e heb ik wederom een periode gehad toen ik in een depressie zat. Rond mijn 18e begon het ook weer nadat ik eenmalig mijn hoofd had gestoten en in de zomer van 2012 kreeg ik weer een aanval toen ik achter de kassa zat nadat ik even in de war was. Dit heeft toen weer een maand geduurd en ik ben soms nog bang, wanneer komt het weer?

Ik ben hier nooit voor in therapie geweest, maar 28 november begin ik met ‘therapie’ om zekerder van mijzelf te worden en om te werken aan onzekerheid. Ik krop veel te veel op en dan komt het er in een keer uit, dit moet ik duidelijk afleren.

Als ik een paniek aanval had ging ik op automatische stand, vliegensvlug, en wonder boven wonder gaat alles dan ook perfect. De ene stem zegt je gaat dood, de andere zegt nee, dit is een paniek aanval, doe rustig. Ik accepteer het op dat moment en laat het over me heen komen, laat mijn lichaam niet vluchten maar probeer wel lichamelijk actief te zijn zodat de adrenaline weg kan vloeien. Wie weet heb ik er nooit meer last van, wie weet wel.. Ik kan er mee leven, de aanvallen duren niet lang omdat ik ze over me heen laat komen en ik mezelf uit lach op zo’n moment. Kan er ook goed over praten en schaam me er eigenlijk niet voor.

Mijn tip is dus ook; Laat het over je heen komen, oke, ik heb een paniek aanval? So what? Mijn lichaam is in paniek, het wilt vluchten, rustig maar lichaam er is niks aan de hand, je mag bang zijn maar je kan niet altijd vluchten. Laat het maar over je heen gaan. En probeer lichamelijk bezig te zijn zodat de spanning uit je lijf gaat.

Ik weeet dus niet of ik een angststoornis had, maar ik heb wel veel paniek aanvallen gehad in verschillende perioden. Soms opeens, soms als ik stress had. Ik was en ben altijd wel een beetje bang voor de dood.. Ben soms zelfs bang dat mijn lichaam zich voor een trein werpt, dus stap altijd een beetje naar achter als een trein nadert.

**Geplaatst**: 11-11-13 13:46

Geplaatst: 11-11-13 13:46

Sarcasm schreef:
Het ging beter maar heb vanaf vrijdag tot nu echt een depressief weekend gehad.
Veel huilen en alleen maar neerslachtig.

Vandaag weer maar de dokter geweest en nu heb ik Paroxetine gehad.
Maar ik lees zo veel reacties over dit medicijn, veel meer slechte als goede..

Zijn er mensen met ervaring met dit medicijn? Ik twijfel namelijk erg, zie op tegen de bijwerkingen.
Ik lees dingen over Psychose's, suïcide en die dingen.

Terwijl het niet zo is dat ik bij de afgrond zit, ik zie alleen op tegen school en tegen andere dagelijkse dingen vanwege de paniek aanvallen.

Hoi Sarcasm,
de grote vraag zou moeten zijn: "waarom" zou je een anti depressivum slikken?
Uiteraard: eel naar, zoals je je van het weekend hebt gevoeld, maar als ik grof ben: op basis van 1 weekend mag een arts geen diagnose "depressie" stellen. (Daarvoor moet je je langer akelig velen.)

Verder is het zo, dat je de eerste 6 weken vooral achteruit gaat (of je dat zet als werking of bijwerking, daar kan over worden gedebatteerd, maar zo is het spul ontworpen - je kunt dat verzachten door vitamine B complex te slikken.)
En de AD werkt doorgaans wel, wat het doet (na die eertse weken) is dat het de akelige gevoelens, inclusief angst wat verzacht. Dat kan een zegen zijn (om een nare periode door te komen, etc.) maar is uiteindelijk symptoombestrijding.
Terwijl een psycholoog goede therapieen heeft (cognitieve gedragstherapie reken ik hier niet onder, emdr weer wel), waarmee angst, paniek en ook depressie compleet verdwijnen.

**Geplaatst**: 11-11-13 15:25

Geplaatst: 11-11-13 15:25

ShirleyM schreef:
Anoniem schreef:
mag ik me ook melden?

heb sinds enig tijdje veel angstklachten.
mijn angst is de dood en controleverlies op ouder worden en overlijden.
nu ik het zo op papier zie staan,lijkt het heel standaard.

maar ik krijg echt paniekgevoelens als ik denk aan 'ik kan de tijd niet stoppen'. 'ik ga ooit dood'. 'mijn dierbaren gaan ooit, en ik kan het niet stoppen'.
veel controle gedachten en angsten.

kent iemand dat?

als klein kind had ik al nachtmerries over oneindigheid.
dat het heelal oneindig is.
dat kán niet, ik kan dat niet bevatten en daar werd ik heel bang van...

Ik heb helaas echt precies hetzelfde! Echt een verschrikkelijk gevoel is dat! Ook als kind had ik hier inderdaad ook al last van.

Ik herken dit ook precies. Op sommige momenten kan het me zo enorm benauwen! Probeer er zelf zo min mogelijk mee bezig te zijn en zodra de gedachtes bij me opkomen afleiding te zoeken maar helaas werkt dit lang niet altijd -O-

Nomineer dit bericht ×