Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-08-13 18:24

Geplaatst: 13-08-13 18:24

Dani schreef:
Janneke, misschien moet je even bedenken dat er een groot verschil zit tussen instinctieve angst ("help, er ritselt iets in de struiken/er zit een enorme spin op de muur/ik word achterna gezeten door een moordenaar") en (ir)rationele angst ("help, iedereen kijkt naar me/die moedervlek moet wel een melanoom zijn/ik ben zo bang dat mijn moeder binnenkort doodgaat). Jij hebt het steeds over de eerste vorm, en dan klopt je verhaaltje, maar rationele angst werkt heel anders omdat er geen feitelijke dreiging bestaat - alleen in je hoofd. En er is ook geen adrenalinestoot en een 'fight-or-flight'-reactie, zoals in het eerste geval. Zelfs de meest basale diersoorten kennen instinctieve angst, maar alleen de mens is in staat om zichzelf bang te maken zonder dat er enige rationele aanleiding voor is. Zoals TS doet. Dat zit in het denkpatroon, niet in een fysiologische reactie.

dankje, dit wilde ik dus ook zeggen maar wist me geen manier om dat te formuleren! Bedankt !

**Geplaatst**: 13-08-13 20:33

Geplaatst: 13-08-13 20:33

RoyceMack schreef:
Ik heb best wat verstand van psychologie maar ik denk dat ik het niet helemaal volg.
Ik begrijp de kern van het verhaal dat angst eerder reageert dan jij kunt denken": oh dat is eng'

Hoi Royce, die klopt alvast - maar ik voeg er nog even aan toe, dat je de stelling kan verdedigen, dat dit bijna geen psychologie is, maar biologie. Idem voor het gegeven, "dat de oermens leefde op het ID". Dat zou op zich best kunnen (ik was er niet bij

). Hopelijk leven wij niet alleen uit onze instincten (en doen ego en superego volop mee) maar dt wil helaas niet zeggen, dat sommige "stukken instinct" je soms giga dwars kunen zitten....

RoyceMack schreef:
Ik heb het idee dat de TS zichzelf gewoon helemaal ziek praat, door haar eigen angst en dat zij dit zelf laat gebeuren.

Die indruk krijg ik ook van tijd tot tijd (zij het, dat TS om het ingewikkeld te maken ook daadwerkelijk licamelijke klachten heeft, die medisch te objectiveren zijn).

RoyceMack schreef:
En ik ben van mening dat je met hulp die angsten kunt verwerken en jezelf niet meer gek maakt. Het zit echt tussen haar oren.

Nou vind ik 'verwerken' een wat ingewikkeld woord voor angst, maar verder ben ik dit ook wel met je eens.

RoyceMack schreef:
Ik kan natuurlijk niet uitsluiten dat er niks lichamelijk mis is met de TS, ik gok van niet.

Gewoon even het topic doorlezen...

**Geplaatst**: 13-08-13 21:07

Geplaatst: 13-08-13 21:07

Dani schreef:
Janneke, misschien moet je even bedenken dat er een groot verschil zit tussen instinctieve angst ("help, er ritselt iets in de struiken/er zit een enorme spin op de muur/ik word achterna gezeten door een moordenaar") en (ir)rationele angst ("help, iedereen kijkt naar me/die moedervlek moet wel een melanoom zijn/ik ben zo bang dat mijn moeder binnenkort doodgaat). Jij hebt het steeds over de eerste vorm, en dan klopt je verhaaltje, maar rationele angst werkt heel anders omdat er geen feitelijke dreiging bestaat - alleen in je hoofd.

Hoi Dani,
als we het gaan hebben over psychologie, dan is idd de bron van dreiging belangrijk en heeft het zin, om uit te gaan splitsen.
Maar het grote misverstand is, dat voorbij een bepaald punt het niet meer uitmaakt. (Met dit 'punt' bedoel ik de heftigheid van de angst. Het gaat hier over heftige angst, niet om een vage ongerustheid oid.)

Als angst voorbij een bepaald punt is, is het voor alle mensen simpelweg hetzelfde: je limbische systeem neemt de regie over. (Geldt trouwens ook voor dieren en er zijn misselijk makende experimenten op ratten en muizen gedaan, waarbij de beesten hetzij ptss kregen hetzij depressief werden en wat al niet. Lees Panksepp's "affective neurology" er maar op na - brrr.)

Dani schreef:
En er is ook geen adrenalinestoot en een 'fight-or-flight'-reactie, zoals in het eerste geval.

Hier raken we het spoor/ de logica/ elkaar dus volledig bijster.

Waar ik over praat, is "dat je voorbij een bepaald punt (ik wens het niemand toe) ook al is er geen feitelijke dreiging, maar "zit het slechts in je hoofd" wel degelijk die adrenalinestoot etc. kunt ervaren."
(Ik zou niet weten waarom, want zo lees ik jouw posting, dit onmogelijk zou zijn bij "je alleen maar dingen in je hoofd halen".)

Dani schreef:
Zelfs de meest basale diersoorten kennen instinctieve angst, maar alleen de mens is in staat om zichzelf bang te maken zonder dat er enige rationele aanleiding voor is.

Tot op zekere hoogte ben ik het daar wel mee eens, maar als gezegd: relevant vind ik dat niet. Angst zonder "rationele" aanleiding is nog altijd angst (en daarin verschillen we vrij weinig van allerlei diersoorten).

De reden dat ik zojuist aanhalingtekens gebruikte: de amygdala regeert op alle stimuli, die gevaar kunnen betekenen. Je instinct, de ervaring van miljoenen jaren evolutie etc.etc. hebben geleerd, dat je bij iets, dat gevaarlijk kan zijn, jezelf geen tijd moet gunnen om eerst als de Britse prof de upper lip in de plooi te houden en een en ander rationeel te gaan onderzoeken. Sterker nog: daar is de amygdala ook helemaal niet voor: die maakt een grove schatting van iets wat je bijv. ziet en beslist dan. Die beslissing valt, nog een ruim aantal milliseconden voordat de hele informatie van datzelfde beeld ook maar gearriveerd is in je visuele cortex.
Dus: zodra je amygdala vindt "dat kan gevaarlijk zijn" krijg je al die lichamelijke reacties, inclusief adrenalinestoot en wat al niet. En dde aanleiding kan ook een denkbeeld zijn, dat je zojuist zelf hebt verzonnen...
En compleet on-rationeel kan ik dat eerlijk gezegd niet vinden, maar over dat etiketje

valt uiteraard te debatteren.

En dat is dus contra wat cognitieve therapie haar clienten leert: "..als je beeld x ziet, moet je meteen "zo en zo" tegen jezelf zeggen - dan word je niet meer bang".
Soms kan het zin hebben, maar voorbij een bepaald punt: als je amygdala beeld x als "dit kan gevaarlijk zijn" heeft geclassificeerd, dan ben je al bang (of nu ja, draait je maag al, etc.) voordat je ook maar weet, dat je amygdala beeld x gezien heeft.
(Vandaar: baat het niet, dan schaadt het wel degelijk.)

Dani schreef:
Zoals TS doet. Dat zit in het denkpatroon, niet in een fysiologische reactie.

...wat de eerste aanleiding moge zijn: ik heb geen idee.
Daarna kun je als mens "in een minder ideaal denkpatroon komen" (wat een dier je idd niet zal nadoen)
en als dat denkpatroon akelig genoeg is, volgen precies al die reacties, die nu eenmaal bij angst horen.

**Geplaatst**: 13-08-13 22:18

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 13-08-13 22:18

Toch wordt cognitieve therapie naar ik meen veel gebruikt bij angststoornissen, en ook wel met succes. Dat de angst je overkomt is heel vervelend, maar als je weet (leert) dat deze ook weer kan zakken, wordt het al minder beangstigend. Zélfs bij een grote adrenaline-stoot, je kan je erop concentreren dit zo snel mogelijk weer te laten uitvlakken.

Ik weet niet precies wat je bedoelt met dat het zou schaden? Het is niet perse zo dat je bij cognitieve/gedragstherapie (of combinatie van beiden) bij een angststoornis diep moet gaan zitten wroeten in je verleden waar dat allemaal vandaan komt

Daarmee wil ik trouwens niet zeggen dat EMDR niet een goed alternatief (aanvulling) zou zijn.

**Geplaatst**: 14-08-13 10:04

Geplaatst: 14-08-13 10:04

Kieffertje schreef:
Toch wordt cognitieve therapie naar ik meen veel gebruikt bij angststoornissen, en ook wel met succes.

Ja, dat klopt: "tot een bepaald punt" kan het werken, dwz. bij relatief kleine angsten. En het kan geen kwaad als een therapeut vroeg in de therapie uitprobeert, of de cognitieve aanpak voldoende is. Want idd: de angst kan zakken na verloop van tijd, het heeft zin, als je echt weet wat er gebeurt.
Een klassiek en triest voorbeeld is iemand die een angstaanval krijgt, het bonken van het hart opmerkt en dan denkt:"Dit is een hartinfarct, ik ga dood". (= Dat wordt een spiraal.) Weet je op zo'n moment:"Het is verd*mme weer zo laat, laat ik mijn voeten stevig op de grond zetten, een keer naar mijn buik ademen, me afvragen wat er exact gaande is in mijn omgeving (wat was de trigger? Of is er echt gevaar?)" - dan is het idd al een stuk lichter.
Maar is dat niet voldoende, blijven de triggers maar terugkomen (of nog ingewikkelder: weet je niet, wat de triggers zijn) dan heeft het weinig toegevoegde waarde.

Wat ik bedoelde met "baat het niet, dan schaadt het wel": soms gaan therapeuten maanden, zo niet jaren door met stellingen die niet eens onderbouwd zijn. Bijv.:''äls je maar telkens, wanneer je ding x ziet, "zus en zo denkt" dan word je niet bang''.
Als gezegd: zo gaan dingen niet.
Op het moment dat iemand "het beladen beeld x ziet" reageert de amygdala al, nog voor de visuele cortex weet, "dat je oog beeld x weer heeft gezien". Uiteraard: bij kleine triggers kun je dan het proces wel stoppen:"Nee, het is nu 2013 - nu is het niet meer belangrijk (en dan even je voeten op de grond voelen, een keer diep ademen etc.etc.)" en dan is het wel weer klaar. (Naar de letter heb je dan wel "gefaald" tov. wat je therapeut zei, maar het blijft klein. Wel vind ik het nogal een belasting: je moet de rest van je leven, ook na je therapie "blijven omgaan met angst". Er is veel leuker gezelschap denkbaar.)
Is het zo beladen, dat het niet klein bljft, dan kun je je als client echt een minkukel gaan voelen.

Er is idd wel geexperimenteerd met "wroeten" in het verleden (van alles en nog wat gaan bespreken dat indirect te maken kan hebben met "beeld x"). Doorgaans leverde dat geen snelle en effectieve angstreductie op. (Logisch, want de associaties kunnen compleet onduidelijk en totaal 'onbewust' zijn, dus al pratend weet je nauwelijks waar je naar zou moeten zoeken - en schaamte over "een paar onbenullige dingetjes" kan ook nog meespelen.)

Emdr kan "uitmonden" in het verleden, maar het hoeft niet. Je zoekt er zelfs niet naar. Je werkt gericht: wat was de eerste angstaanval/ de keer dat je op manier x bang was...? De laatste keer? Wat is het ergste aan deze angst? Wanneer was de angst het ergste...?
Aan de hand van die 3 of 4 situaties ga je "emdr doen" - en dan kan het idd gebeuren, dat je in een situatie in het verleden terecht komt. Kennelijk is die dan relevant en "doe je emdr" totdat de 'lading' er af is. Maar dat hoeft niet te gebeuren. Nadat op alle 3 of 4 situaties emdr is gedaan, volgt de 'proef op de som': blijft de angst nu weg..? Zo ja: klaar. Zo nee: dat restant ook nog opruimen.

**Geplaatst**: 14-08-13 10:44

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 14-08-13 10:44

Toch vraag ik me af of je daarmee alles kan afdekken. Onderdeel va hypochondrie is toch zeker een verkeerd gedachtepatroon, en daar zal je iets mee moeten doen. Vaak gaan de gedachten vooraf aan de angst: je wordt steeds meer overtuigd dat je écht een dodelijke ziekte hebt, waarna op een bepaald moment de paniek echt toeslaat. Als je vóór die tijd jezelf hebt kunnen kalmeren, heb je dan ook geen paniekreactie (geldt niet voor hyperventilatie-aanvallen die zomaar opzetten natuurlijk).

**Geplaatst**: 14-08-13 11:53

Geplaatst: 14-08-13 11:53

Ja, dat dus. De angst bij TS ontstaat in haar gedachten en daar kan je 'm dus ook stoppen. Er is geen plotselinge heftige angstreactie, hij bouwt op. En het is dus ook pertinent onzin dat bij TS de amygdala reageert vóór het bewuste denken; immers wordt de angst gecreëerd in dat denken. Maar ik heb de indruk dat het een beetje tegen dovemansoren wordt gezegd.

**Geplaatst**: 14-08-13 13:09

Geplaatst: 14-08-13 13:09

Kieffertje schreef:
Toch vraag ik me af of je daarmee alles kan afdekken. Onderdeel va hypochondrie is toch zeker een verkeerd gedachtepatroon, en daar zal je iets mee moeten doen. Vaak gaan de gedachten vooraf aan de angst: je wordt steeds meer overtuigd dat je écht een dodelijke ziekte hebt, waarna op een bepaald moment de paniek echt toeslaat. Als je vóór die tijd jezelf hebt kunnen kalmeren, heb je dan ook geen paniekreactie (geldt niet voor hyperventilatie-aanvallen die zomaar opzetten natuurlijk).

Niet zozeer een dodelijke ziekte, maar dat je gewoon een ernstige ziekte onder de leden hebt. Je bent ervan overtuigd dat je dat hebt en dat dat het eind van je leven betekend(zowel figuurlijk als letterlijk) en aangezien de TS dit meerdere malen heeft aangegeven. Dat áls ze MS zou hebben, dat haar leven dan voorbij is.

**Geplaatst**: 14-08-13 22:12

Geplaatst: 14-08-13 22:12

@@ Dani en Kieffertje,

waar ik wel mee uit de voeten kan, is de gedachtegang:"De angst bij TS ontstaat in haar gedachten en daar kan je 'm dus ook stoppen."
Volgende vraag: "wat is precies die gedachte/ waar en hoe ontstaat die". (Okee, de trigger is geen spin, dat klopt.)
Wat ik me lastig kan voorstellen is dit: het scenario, dat iemand 's morgens wakker wordt, denkt "Hm, wat zal ik eens gaan doen...?" en dat besluit (omdat het een saaie dag gaat worden) "Weet je wat, ik ga gezellig mezelf over de rooie jagen met een nare ziekte, dat brengt leuk leven in de brouwerij". (...misschien zijn er mensen, voor wie het zo is - dat kan tenslotte.)
(Uiteraard zou het in dit geval simpel zijn: plan gewoon dingen die echt leuk zijn tegen de verveling.)
Ofwel: ik geloof grif, "dat het begint met *een* gedachte", maar die gedachte komt waarschijnlijk niet uit je logische verstand (fysiek: de hersenen pal achter je voorhoofd).

De structuur die onder een x aantal angststoornissen zit, is in grote lijnen dit:
"ding 1 is heel griezelig" (zo vinden je emotionele hersenen) - en dus:
''duik'' je met heel veel motivatie op onderwerp 2,
terwijl je lichaam ondertussen nog laten we zeggen gevuld is met de lading van onderwerp 1 -
...en de ene mens wordt dan perfectionist/ bang om te falen, een ander mens gaat alles tellen en zo kun je ook hypochonder worden en/of gaan hyperventileren.

Ik ontken dus niet, dat er ''onder'' bijv. hypochondrie een ''verkeerd'' gedachtenpatroon zit. Alleen: ik vraag me nadrukkelijk af, hoe of dat dan precies zit met dat denken.
En ik ben het met iedereen eens, dat "het duiken op ding 2" een gedachte is, die op haar beurt nieuwe angst kan oproepen: "je wordt steeds meer overtuigd dat je écht een dodelijke ziekte hebt, waarna op een bepaald moment de paniek echt toeslaat."
Ik houd het voor mogelijk, dat als je vóór een bepaalde tijd jezelf hebt kunnen kalmeren, je dan ook geen paniekreactie hebt. (Als ding 1 geen acute paniek geeft en ding 2 binnen de perken gehouden kan worden.)

Mbt. hyperventilatie vind ik dus nadrukkelijk niet, dat die aanvallen "zomaar komen opzetten".
Dat is nu juist de crux: er is een reden, dat je ademhaling zo ontregeld raakt (en daargaans is dat iets in de richting van een angstaanval).
Maar wat wel zo is: cognitief gesproken kan het zijn, dat die aanval out of the blue komt...!!! Het kan zo zijn, dat jij wel "in een ooghoek" iets gezien hebt, maar dat je je dat niet bewust bent - maar je amygdala heeft het in de gaten en vindt, dat jouw lichaam zich moet voorbereiden op vechten/ vluchten/ bevriezen.

Of het verhaal van de eikenboom, inclusief 2e graad conditionering of hoe heette het ook al weer.
"Naast je slaapkamer, 100 verder weg, staat een eikenboom. Normaliter hoor je die blaadjes niet - maar gesteld dat je 1x per maand wakker wordt uit een nachtmerrie, dan word je wakker met alle kenmerken van van 'je amygdala sloeg alarm': je hart bonkt, je bent misselijk, je spieren zijn gespannen, noem maar op: inclusief: al je zintuigen staan op scherp". Dus hoor je in je angsttoestand die eikenboom wel. -
Na laten we zeggen 6 maanden en 6 nachtmerries heeft iets in jou de combinatie vastgelegd: "iedere keer als ik me zo rot voel (pal na die nachtmerrie) hoor ik een eikenboom". Drie tegne 1 dat je je dat niet echt bewust bent, maar de combi is gemaakt.
Gevolg: op een gezellig middag loop je onder die eikenboom door - en gaat prompt hyperventileren...."

Binnen deze structuur (de psychologie van obsessie) snap ik niet waar de uitspraak "het is dus ook pertinent onzin dat de amygdala reageert vóór het bewuste denken; immers wordt de angst gecreëerd in dat denken" op zou moeten slaan.
(Binnen deze structuur reageert de amygdala op het moment dat ding 1 onder iemands aandacht komt - en dat is de "motor" om zeer ijverig met ding 2 aan de slag te aan.)
Uiteraard: er is binnen deze structuur cognitieve gedragstherapie mogelijk. (Dan doe je ongeveer hetzelfde als bij meditatie.)
Ofwel: iedere keer, als je merkt, dat je je richt op ding 2 zeg je liefdevol tegen jezelf: "Oh, daar ga ik weer - maar laat ik me ontspannen en teruggaan naar waar ik vlak daarvoor aan dacht". Gesteld dat de opmerkzaamheid en iemands kwaliteit van stress hanteren opgewassen zijn tegen de stress die ding 1 geeft, kom je een heel eind. Vooral als je vervolgens ook nog de moed bijeen kunt rapen, om daadwerkelijk iets te doen, om "dat monster, ding 1" ietsje kleiner te maken. (En liefst helemaal te slopen, maar dat gaat vaak stapje voor stapje.)
Nogmaals: als dit lukt is dat prachtig - maar blijft wel het nadeel hebben, dat je dus doorgaans lang gezelschap hebt van angst, waar je telkens maar weer mee moet omgaan (terwijl het geen leuk gezelschap is).

**Geplaatst**: 14-08-13 22:29

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 14-08-13 22:29

Angst voor ziekten komt bij veel mensen in zekere mate voor. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat een hypochonder volledig op een gegeven moment meer tot de 'onverschilligen' kan behoren (zich helemaal geen zorgen meer maakt over de gezondheid). Maar het kan wel tot de achtergrond teruggedrongen worden. Als je op een gegeven moment minder bang wordt voor de angst, omdat deze te controleren is, zou het maar zo kunnen zijn dat je op een gegeven moment ontdekt al heel lang niet angstig ben geweest.

Het rottige is natuurlijk ook, uiteindelijk krijgt de echte hypochonder altijd gelijk

. Dus ééns moet het wel echt foute boel zijn, je weet alleen niet wanneer.

Maar misschien is dit topic niet de juiste plaats voor een uitbegreide discussie. TS: Hoe gaat het nu?

**Geplaatst**: 14-08-13 22:59

Geplaatst: 14-08-13 22:59

....ik kan me dat heel goed voorstellen: je hoeft niet je hele leven lang "altijd wel een beetje bezorgd te zijn"
of telkens maar bezig moeten zijn met "de boel naar de achtergrond dringen".

Maar idd: TS, hoe is het nu...?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-08-13 09:27

Geplaatst door de TopicStarter : 15-08-13 09:27

kan beter, maar moet vanmiddag naar de psych dud hoop dat dat helpt..die kleine steekjes die ik trlkens heb onder de huid maken me erg zenuwachtig...

**Geplaatst**: 15-08-13 09:55

Geplaatst: 15-08-13 09:55

Hoi Gekvanfleur,

hoe laat vanmiddag zal ik voor je duimen...?

(Verwacht niet, dat er na 1 consult al van alles is gebeurd, maar "kijken of het klikt" is wel heel belangrijk. Of je je relatief op je gemak voelt, jezelf durft te laten zien, serieus wordt genomen, etc. etc.)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-08-13 10:02

Geplaatst door de TopicStarter : 15-08-13 10:02

Janneke2 schreef:
Hoi Gekvanfleur,

hoe laat vanmiddag zal ik voor je duimen...?

(Verwacht niet, dat er na 1 consult al van alles is gebeurd, maar "kijken of het klikt" is wel heel belangrijk. Of je je relatief op je gemak voelt, jezelf durft te laten zien, serieus wordt genomen, etc. etc.)

Ik moet om half drie er zijn.

**Geplaatst**: 15-08-13 10:27

Geplaatst: 15-08-13 10:27

Okee - ik duim!!

**Geplaatst**: 15-08-13 21:42

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 15-08-13 21:42

En?

**Geplaatst**: 16-08-13 10:23

Geplaatst: 16-08-13 10:23

...he was het?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-08-13 13:16

Geplaatst door de TopicStarter : 16-08-13 13:16

Het ging opzich wel goed.. vind het moeilijk om te zeggen wat ik voel, maar heb wel het idee dat ik dingen heb kunnen uitleggen.
Hij was ook erg aardig en liet soms ook iets even zitten als het niet lukte.
Nu nog proberen die gedachtes te parkeren.

**Geplaatst**: 16-08-13 13:23

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 16-08-13 13:23

Praat je bij je psych ook over de lichamelijke klachten die je hebt? Plus wat je dénkt dat je hebt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-08-13 14:05

Geplaatst door de TopicStarter : 16-08-13 14:05

Mear schreef:
Praat je bij je psych ook over de lichamelijke klachten die je hebt? Plus wat je dénkt dat je hebt?

Ja, heb gezegd dat ik bang ben ms te hebben en dat dat eigenlijk alles ontregeld.
Hij zei dat als je zo bang bent je lichaam de symptomen een soort zelf gaat maken.je gaat dus je eigen ziektebeeld maken. Ik moet van die denkwijze af, maar hij wil eerst nog een en ander uit mijn jeugd bespreken, want hij denkt dat dat veel invloed heeft op wat ik nu ben geworden.

**Geplaatst**: 16-08-13 14:26

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 16-08-13 14:26

self-fulfilling prophecy

De geest is altijd tot verbazingwekkend veel in staat! Maar fijn om te horen dat je het hebt kunnen uitleggen en volgens ook dat je voelt dat je begrepen wordt

Dit is het begin van je hernieuwde 'ik'

**Geplaatst**: 16-08-13 14:44

Geplaatst: 16-08-13 14:44

Vraag, je bent angstig geworden omdat je klachten hebt waarvan je hebt gelezen dat die op MS konden duiden? Had je voor die klachten ook last van die angst klachten?

Dat je zo'n extreme angst ontwikkeld dat het je gehele even ontregeld is niet normaal.
Maar de lichamelijke symptomen had je al voordat je dacht je misschien MS had tenminste als ik het goed heb begrepen uit reacties.

Op welke schildklier waardes ben je geprikt? allemaal?
Je zal niet de eerste HA hebben die schildklier probleem niet serieus neemt.
Ik heb zelf een trage schild klier en slik daar medicijnen voor maar opgeven moment kreeg ik meer vage klachten als tintelingen en spierpijnen die op zenuw pijnen leek.
Ik kon opgeven moment niet meer normaal op mijn toenmalige paard zitten omdat de spiertonus gewoon weg viel.
Ik had geen kracht meer in mijn benen.
Maar ik werd ook depressief, zag het allemaal niet meer zitten.
Ik heb aangedrongen op een uitgebreid bloedonderzoek omdat ik dacht dat ik misschien Fibromyalgie had.
Het bleek dat mijn schild klier nog weer langzamer was gaan werken en mijn dosis Thyrax moest worden opgeschroefd.

Jij beschrijft ergens een waarde van 4.? Wat staat er voor die waarde?.
Als die waarde staat bij T3 dan is je waarde daar te hoog en als die staat bij FT4 is die gewoon veel te laag.

De normaalwaardes waar men van uit gaat.

Citaat:
•TSH 0,2 – 3,5 mU/l
•T4 60 – 140 nmol/l
•FT4 8 – 26 pmol/l
•T3 1,2 – 3,4 nmol/l
•FT3 3 – 8 pmol/

**Geplaatst**: 16-08-13 15:04

Geplaatst: 16-08-13 15:04

mag ik me hier ook melden ik wilde net kijken of er al een topic liep
om anders zelf 1 aan te maken
ik heb zelf ook last van angst aanvallen stress, en ect

De trigger waar dit door komt is een zeer zware krampaanval zo een 6 weken terug nadat ik niet meer uit een paniek aanval ben gekomen..
Ik heb ook de angst dat ik een hartaanval krijg en dood omval
ik ben echt geflasched en kan gewoon niks meer.. zit ziekgemeld thuis en heb zo om de dag een flinke huilbui met de trigger weer een krampaanval te krijgen ( me hele lichaam verkrampt dan en lijkt op een hartaanval)

Ik moet de 26ste voor terapie en dan word gekeken of ik echt daar in de kliniek opgenomen word of dat het echt met een dagopname ook kan.

ik heb echt het gevoel door te draaien en sta echt angsten uit..
ik was zo vrolijk en gelukkig dat wil ik zo graag weer zijn.. tot de 26ste moet ik me echt behelpen en hopelijk vind ik hier een beetje steun tot die tijd

Mijn schildkleir is trouwens ook onderzocht hier is niks uitgekomen maar ik geloof dit niet dat dit goed is
ze HA had me afgescheept met een 1 of andere antidepresivia die ik niet durf te pakken, omdat me zus zei dat het de eerste 2 weken nog erger kan worden van die tabletten -O-

**Geplaatst**: 16-08-13 20:05

Geplaatst: 16-08-13 20:05

Hoi Gek van Fleur,
het klinkt naar een fijn gesprek. Hij was erg aardig, gaf je ruimte, je kon dingen uitleggen... Belangrijk!
En kennelijk heb je al meteen een oefening gekregen: 'parkeren'.
Ik ben daarbij dol op 'het maken van een beweging': "daar", daar zet ik het ding (chuin links achter ofzo) en dan draait ik me weer om met het gevoel

en nou is het weg. Anderen zweren bij een hutkoffer, die je nadrukkelijk achter die gedachte op slot doet.
Of wat verder maar voor jou blijkt te werken. (En in het begin kan het een kwestie van volhouden zijn - 2 seconden is al mooi.)
Met je gedachten gedaachten uitschakelen kan een leuk spel zijn (net zoals meditatie: kan erg fijn zijn om te doen). En als je mazzelt, komt je gevoel mee.
En zo te horen wil hij niet alleen de symptomen bestrijden ('ik oet van die 'denkwijze' af') maar wil hij ook de mogelijke oorzaak onderzoeken (een en ander uit je jeugd).

**Geplaatst**: 16-08-13 20:10

Geplaatst: 16-08-13 20:10

onley schreef:
mag ik me hier ook melden ik wilde net kijken of er al een topic liep
om anders zelf 1 aan te maken
ik heb zelf ook last van angst aanvallen stress, en ect

De trigger waar dit door komt is een zeer zware krampaanval zo een 6 weken terug nadat ik niet meer uit een paniek aanval ben gekomen..
(...)

ik heb echt het gevoel door te draaien en sta echt angsten uit..
ik was zo vrolijk en gelukkig dat wil ik zo graag weer zijn.. tot de 26ste moet ik me echt behelpen en hopelijk vind ik hier een beetje steun tot die tijd

(...)HA had me afgescheept met een 1 of andere antidepresivia die ik niet durf te pakken, omdat me zus zei dat het de eerste 2 weken nog erger kan worden van die tabletten

Hoi Onley,
...als de HA je pillen van het type ssir heeft meegegeven, dan duurt het zelfs tot 6 weken, voor je je beter voelt. Het werkt net zoals homeopathie: je begint met een "beginverergering".
Dwz.: het anti depressivim, type ssri maakt jouw eigen serotonine minder effectief en het duurt plm. 6 weken voor je lichaam zelf extra serotonine heeft aangemaakt.) Die 6 weken zijn niet leuk, het slikken van vitamine B complex maakt het wat dragelijker. (...een pil is in principe bedoeld, om jou te helpen, niet dat je je in bochten moet wringen, om de pil te kunnen verdragen.)

Verder is het middel niet ontworpen tegen angst, maar hogere concentraties serotonine kunnen je angsten idd wel afzwakken. Maar dit effect is ook te bereiken door tryptofaan te slikken, dat spaart je de beginverergering - maar maak GEEN combinaties met het middel van de huisarts!!!
Let svp. ook op je voeding en beweeg voldoende, want de hele ssri groep staat bekend om het aankomen.

In zijn algemeenheid is het dus geen "verkeerde keuze" - maar het is verre van ideaal.

Angsten kun je binnen die 6 weken vaak ''de nek omdraaien'' als je naar een psycholoog stapt met emdr in het pakket. De voordelen zijn niet alleen dat het sneller werkt, maar ook dat je niet aan symptoombestrijding doet. Emdr pakt de angsten bij hun wortel aan en werkt oa. via je zelfbeeld. Er is wetenschapelijke literatuur, dat emdr niet alleen effectiever werkt dan prozac (een van de ssri's), maar dat de effecten ook langer aanhouden.
(Stoppen met prozac dat doet niet iedereen gemakkelijk en als de symptoombestrijding weg is, moet je maar zo'n beetje zien en afwachten hoe of het dan nog weer is met je angsten.)

Nomineer dit bericht ×