Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-01-13 15:56

Geplaatst: 11-01-13 15:56

Peppertree schreef:
Ik ga nu even mijn eigen post ongelooflijk tegenspreken, maar dit kwam in me op toen ik het verhaal van de klasgenoot van xLiessx las.

Natuurlijk kun je van een abortus spijt krijgen. Dat is heel erg en kun je niet ongedaan maken.

Maar persoonlijk zou ik het véél en véél erger vinden als er spijt komt nadat besloten is dat het kind wél geboren wordt. Dat kan namelijk ook en komt vrij vaak voor. Het is alleen taboe.

Kies enkel voor abortus als je zeker bent, maar kies dus ook alleen voor het kind als je zeker bent.

Inderdaad, dit is ook waar

In zo'n situatie moet je gewoon zeker van je stuk zijn; zeker dat je voor abortus wil kiezen, maar in het andere geval moet je ook zeker zijn als je voor het kind wil kiezen.
Desondanks zullen er toch (moeilijke) keuzes gemaakt moeten worden... Maar ik herhaal het hier nogmaals: wat je ook kiest, een foute keuze bestaat niet ! Zolang je maar zeker bent van je keuze

**Geplaatst**: 11-01-13 15:56

Geplaatst: 11-01-13 15:56

Amaris reageert op blokje. Volgens mij niet op TS.

Nog een aanvulling trouwens: Bij spijt van abortus heeft één persoon daar last/negatieve gevolgen van. Bij een ongewenst kind hebben twee personen negatieve gevolgen, waarvan één geen keuze gehad heeft.

Laatst bijgewerkt door Peppertree op 11-01-13 16:00, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-01-13 15:59

Geplaatst: 11-01-13 15:59

Amaris schreef:
Je kunt toch niet met droge ogen beweren dat een kind niet veel geld kost?

Nu misschien niet, met alles in miniformaat, maar wat als ze ouder worden? Wat als ze gaan studeren? Het blijft niet zo 'goedkoop'.

Jawel hoor. Kinder kleren zijn bijna net zo duur als de onze hoor

Broek kost ook zo 20 a 30 euro en een truitje ook 15 of meer.

Luiers: 13 euro in de 2 weken (kruidvat luiers)
Eten: merk ik helemaal niet terwijl hij flink eet maar zeg 20 euro in de 2 weken (doe 90 euro boodschappen)
KLeding: zo duur als je het zelf maakt. Heb heeeeel veeeeel gekregen en via marktplaats gekocht dus is niet duur.
Speelgoed: marktplaats, familie en gekocht. Dus ook zo duur als je het zelf wil maken.

Je moet gewoon aannemen wat je krijgt en niet pietluttig zijn met dingen

Studeren etc is idd duur maar wij zetten nu madelijks geld opzij

**Geplaatst**: 11-01-13 15:59

Geplaatst: 11-01-13 15:59

blokje schreef:
De maatschappij wil zoveel meer. De perfecte mama met een papa en genoeg geld om een perfect leven te lijden is er niet. Geen mama is perfect maar je bent altijd perfect genoeg als je maar wilt vechten voor je kindje.

Kids van rijke ouders kunnen ongelukkiger zijn als arme kinderen (andersom net zo).
Het gaat om de basis die een kind mee krijgt! En hoe die basis is dat ligt aan de ouders en niet aan de maatschappij.

In mijn ogen is perfectie echt niet nodig, maar goed, ik ben ook niet "de" maatschappij. Of toch wel: de maatschappij, dat zijn wij allemaal.
Maar goed, ik vind het naief om te stellen dat het altijd kan, als je het maar echt wil. Sommige mensen kunnen het gewoon niet. En anderen denken dat ze het willen, maar hebben nooit goed bedacht wat de consequenties nu eigenlijk echt zijn.
Financien zijn zeker weten niet het belangrijkste

Ik geloof meteen dat alle mama's in dit topic het allerbeste voor hebben met hun kinderen, en het ook vast heel goed doen.
Maar het voelt voor mij (misschien ben ik overgevoelig op dit punt) alsof jullie heel hard aan het proberen zijn om TS over te halen om haar kind te houden, want alles komt immers goed. Ofzo.
En dat klopt gewoonweg niet. Het is niet zo dat alles goed komt.
En een kind heeft toch ook recht op een ouder die niet twijfelt, maar het kind toch gewoon heel graag wil? Want daar hoor ik jullie dan weer helemaal niet over.
Of over al die gevallen waarin het dus niet goed gaat. Alle opvoedondersteuning die veel mensen bijvoorbeeld nodig hebben. Kinderen die fysiek of emotioneel verwaarloosd of mishandeld worden. Om maar wat te noemen.
Of de gevallen waarin de ouders het eigenlijk gewoon niet aan kunnen....

**Geplaatst**: 11-01-13 16:01

Geplaatst: 11-01-13 16:01

Lottie84 schreef:
Amaris.. Ts heeft een goede studie en baan en heeft al aangegeven dat dat stukje geen problemen op zou leveren.

Ik had het tegen blokje inderdaad. Heb het even aangepast met de quote erbij.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:03

Geplaatst: 11-01-13 16:03

Wendy, misschien schrijf ik wel zo omdat ik sterk het gevoel heb dat TS voor dit kindje wil gaan...
Alleen staande mama is niet makkelijk (vrinedin van mij is het) maar ik hoor haar er nooit over. En ze is dol op der kind.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:05

Geplaatst: 11-01-13 16:05

blokje schreef:
Wendy, misschien schrijf ik wel zo omdat ik sterk het gevoel heb dat TS voor dit kindje wil gaan...
Alleen staande mama is niet makkelijk (vrinedin van mij is het) maar ik hoor haar er nooit over. En ze is dol op der kind.

Ik denk ook dat TS voor het kind wil gaan

Maar dan nog is het haar eigen keuze, en dat moet het ook zijn.
Overigens ken ik ook alleenstaande ouders die het prima doen (mijn eigen moeder bijvoorbeeld) maar ook helaas de andere gevallen.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:08

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 11-01-13 16:08

Wendy, andere gevallen zijn er idd maar die zijn er ook bij getrouwde stellen of een papa en een mama...
Alleen staand of samen wil niet zeggen dat het makkelijker of beter is

En daarnaast is het voo rmij moeilijk om negatief over het moederschap te praten. In mijn ogen is het heel mooi. En idd in periodes wel ff pittig. Maar heb nooit gedacht: hadden we maar een paar jaartjes gewacht.
En ik heb inhet begin wel eens gedacht: machtig dit is pittiger dan verwacht.
En dan denk ik nog steeds. Ik wou altijd een huis vol kids (6 ofzo) maar als nummer 2 er is gaat de stop er hier op. Tijdelijk of defenetief dat weten we nog niet. Ik ben pas 23 dus over 6 jaar kunnen we altijd nog voor een 3e gaan. Moeder zijn is mooi maar idd pittig

**Geplaatst**: 11-01-13 16:09

Geplaatst: 11-01-13 16:09

blokje schreef:
Wendy, andere gevallen zijn er idd maar die zijn er ook bij getrouwde stellen of een papa en een mama...
Alleen staand of samen wil niet zeggen dat het makkelijker of beter is

Ook weer mee eens

**Geplaatst**: 11-01-13 16:10

Geplaatst: 11-01-13 16:10

blokje schreef:
Wendy, andere gevallen zijn er idd maar die zijn er ook bij getrouwde stellen of een papa en een mama...
Alleen staand of samen wil niet zeggen dat het makkelijker of beter is

En daarnaast is het voo rmij moeilijk om negatief over het moederschap te praten. In mijn ogen is het heel mooi. En idd in periodes wel ff pittig. Maar heb nooit gedacht: hadden we maar een paar jaartjes gewacht.
En ik heb inhet begin wel eens gedacht: machtig dit is pittiger dan verwacht.
En dan denk ik nog steeds. Ik wou altijd een huis vol kids (6 ofzo) maar als nummer 2 er is gaat de stop er hier op. Tijdelijk of defenetief dat weten we nog niet. Ik ben pas 23 dus over 6 jaar kunnen we altijd nog voor een 3e gaan. Moeder zijn is mooi maar idd pittig

Moeder zijn is voor jóu mooi maar pittig.

Ik heb mijn moeder wel eens heel eerlijk horen ontkennen op de vraag 'als je dit allemaal geweten had was je er dan aan begonnen'.
(zusje had de nodige 'issues')

Denk dat ze daar niet bepaald een uitzondering in is.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:13

Geplaatst: 11-01-13 16:13

Ik ken geen enkele perfecte situatie, ook het ouderschap is niet perfect. Ik snap ook niet waarom anderen lijken te vinden dat perfectie een vereiste is..
Het leven is niet zo zwart-wit.

Laatst bijgewerkt door Lottie84 op 11-01-13 16:15, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 16:13

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 16:13

maaike5581 schreef:
Meis, zolang je gevoel er nog niet 100% achter staat moet je het gewoon nog even laten zoals het is.
Heb je al contact gehad met het FIOM?
http://Www.fiom.nl

Ik ben al bij het Fiom geweest

.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:14

Geplaatst: 11-01-13 16:14

Amaris schreef:
blokje schreef:
Wendy, andere gevallen zijn er idd maar die zijn er ook bij getrouwde stellen of een papa en een mama...
Alleen staand of samen wil niet zeggen dat het makkelijker of beter is

En daarnaast is het voo rmij moeilijk om negatief over het moederschap te praten. In mijn ogen is het heel mooi. En idd in periodes wel ff pittig. Maar heb nooit gedacht: hadden we maar een paar jaartjes gewacht.
En ik heb inhet begin wel eens gedacht: machtig dit is pittiger dan verwacht.
En dan denk ik nog steeds. Ik wou altijd een huis vol kids (6 ofzo) maar als nummer 2 er is gaat de stop er hier op. Tijdelijk of defenetief dat weten we nog niet. Ik ben pas 23 dus over 6 jaar kunnen we altijd nog voor een 3e gaan. Moeder zijn is mooi maar idd pittig

Moeder zijn is voor jóu mooi maar pittig.

Ik heb mijn moeder wel eens heel eerlijk horen ontkennen op de vraag 'als je dit allemaal geweten had was je er dan aan begonnen'.
(zusje had de nodige 'issues')

Denk dat ze daar niet bepaald een uitzondering in is.

Ik denk eerlijk gezegt dat ze daar wel een uitzondering is

Ik denk dat hoeveel problemen je kind ook heeft, de liefde en band die je ermee hebt staat daarboven.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:15

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 11-01-13 16:15

Mijn vader heeft ook wel eens gezegd: JE GAAT HET HUIS MAAR UIT!

Maar menen deed hij het niet!
Ik denk dat zulke uitspraken een moment zijn maar (ik hoop toch) totaal niet gemeent!

**Geplaatst**: 11-01-13 16:15

Geplaatst: 11-01-13 16:15

mang schreef:
Amaris schreef:
Moeder zijn is voor jóu mooi maar pittig.

Ik heb mijn moeder wel eens heel eerlijk horen ontkennen op de vraag 'als je dit allemaal geweten had was je er dan aan begonnen'.
(zusje had de nodige 'issues')

Denk dat ze daar niet bepaald een uitzondering in is.

Ik denk eerlijk gezegt dat ze daar wel een uitzondering is Ik denk dat hoeveel problemen je kind ook heeft, de liefde en band die je ermee hebt staat daarboven.

Ik denk dat je dat wel eens heel erg mis zou kunnen hebben. Zoals eerder gezegd, het is een taboe, maar komt wel degelijk veel voor.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:16

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 11-01-13 16:16

Ik ga maar eens mijn dreumes wil zijn mama!
En niet dat ze de pc aandacht geeft!

(idd nadeel je moet soms dingen inleveren en laten voor je kleine hihi)

**Geplaatst**: 11-01-13 16:17

Geplaatst: 11-01-13 16:17

Citaat:
Ik denk eerlijk gezegt dat ze daar wel een uitzondering is Ik denk dat hoeveel problemen je kind ook heeft, de liefde en band die je ermee hebt staat daarboven.

Denk het niet. Zeker van de generatie van mn moeder werd er nauwelijks gedacht 'wil ik wel of geen kinderen' die kwamen er gewoon. Denk dat er heel wat ouders van nu anders hadden besloten, hadden ze toen meer keus gehad.

Ik zag ook niet dat zij geen liefde en band heeft met mij en mijn zusje. Betere ouders kan niemand zich wensen denk ik. En ook tijdens alle issues van zusje zijn zij vierkant achter haar blijven staan, no matter what. Een liever en stabieler gezin is moeilijk te vinden.

Maar dat wilt niet zeggen dat het erg zwaar was, en dat mijn moeder in een moment van verzuchting zei dat ze wellicht anders had gekozen had ze het allemaal van tevoren geweten.

Laatst bijgewerkt door Amaris op 11-01-13 16:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 16:17

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 16:17

blokje schreef:
Wel 'grappig' dat je jou kleintje al een naam hebt gegeven.

Puur voor het topic, omdat ik niet zo goed weet het ik 'het' anders moet noemen en het daarom maar een eenduidige bewoording heb gegeven ja..

Ik wil het juist voor mezelf (nog) geen naam geven

**Geplaatst**: 11-01-13 16:18

Geplaatst: 11-01-13 16:18

Amaris, volgens mij bedoelt Wendy juist precies hetzelfde. Dat het niet automatisch zo is dat je van je kinderen gaat houden als ze er zijn. Dat er ook heel veel moeders zijn die wél spijt hebben (maar dat zegt natuurlijk niemand ooit), en dat mensen het (als ze de keuze gehad zouden hebben) heel anders zouden hebben gedaan.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:20

Geplaatst: 11-01-13 16:20

Een koosnaam is al wat, een echte naam hebben wij pas laat gekozen, na de eerste helft bvan de zwangerschappen. Is uiteraard in deze situatie nog helemaal niet van toepassing...

**Geplaatst**: 11-01-13 16:21

Geplaatst: 11-01-13 16:21

Peppertree schreef:
Amaris, volgens mij bedoelt Wendy juist precies hetzelfde. Dat het niet automatisch zo is dat je van je kinderen gaat houden als ze er zijn. Dat er ook heel veel moeders zijn die wél spijt hebben (maar dat zegt natuurlijk niemand ooit), en dat mensen het (als ze de keuze gehad zouden hebben) heel anders zouden hebben gedaan.

ja, ik had verkeerd gequote, heb nu de juiste quote (van mang) boven mijn post gezet.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:21

Geplaatst: 11-01-13 16:21

hihi wij hadden in maand 7/8 pas een naam voor ons prulleke!
Meisjes naam hadden we (we wisten niet wat het werd) jongens naam was een hel!

Hubs houd van andere namen als ik.

Vorige kindje noemde we kleintje. Deze (nu in mijn buik) doppinda

Daar leek hij met 8 weken op :')

**Geplaatst**: 11-01-13 16:36

Geplaatst: 11-01-13 16:36

als ik het topic doorlees dan weet ik dat je een hele goede en lieve mama gaat worden.
Als je het weg laat halen , vrees ik dat je enorm verdrieitig zult zijn , zeker gezien de situatie van je broer en vriendin, dat kindje word geboren , ze krijgen echo's ect ect ...en jij vraagt je wss af ..hoe zou mijn kleintje eruit gezien hebben? zouden ze lekker gepseeld hebben samen ect ect..

de vader ..tja zijn naam is vader, maar ooit kom je vast iemand tegen die net zoveel van jou kleintje gaat houden als jij gaat doen, en je geloof ik nu stiekem al doet.

ik kan geen keus voor je maken, maar wij waren ons kleintje bijna kwijt door een enorme vroeggeboorte van 3 maanden , ze heeft 6 maanden in het ziekenhuis gelegen , als ik nu naar haar kijk ik ben echt echt verliefd op dat kleine meidje:)
ze gaat mee naar de paarden, mee naar de winkel ect ect.
natuurlijk veranderen er veel dingen, wij hielden ook enorm van stappen en feestjes, late avonden met vrienden...
maar met een kleintje? ...je vergeet het en geniet van de kleine, en soms dan kan je de kleine even wegbrengen naar familie of ?
maar wedden dat je dan heel snel weer thuis bent? haha...
ik heb ons meisje nog nooit voor de nacht weggebracht trouwens , alleen op vrijdag ochtend zodat ik rustig kan rijden met spark, hihi en de rest van de week gaat ze of mee of naar een vriendin..

wat je ook doet weer sterk! en ik hoop stiekem over 8 maanden trotse mama foto's te zien

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 16:38

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 16:38

Hehe, nou als het geboren wordt de naam iig zeker niet: HET BEESTJE

haha !

Ben wel blij dat de meningen zo verdeeld zijn in het topic. Zo ziet mijn hoofd er op het moment ook uit. Nog steeds blijf ik erbij dat ik meer neig naar abortus, hoewel ik soms blijkbaar wat anders klink. Dit lees ik zelf ook wel als ik het teruglees. En buiten dat ik mezelf soms redelijk tegen spreek klopt alles toch echt wat ik geschreven heb. Mijn hoofd is een grote tegenstelling tot zichzelf

Geen idee meer wie het zei, maar het lijkt er idd op dat de donor/vader meer met zichzelf bezig is en of hij het er niet bij wil/kan hebben, maakt voor mij weinig verschil. Hij is er gewoon niet. Heeft ook geen zin hier achterna te blijven hobbelen. En eigenlijk kan ik dat mn eigen trots en zelfrespect ook moeilijk aandoen

De discussie of het al levensvatbaar is en hoe het genoemd moet worden is erg interresant maar absoluut niet mijn probleem. Het maakt me niet zoveel uit of het cellen zijn of al een mensje. Het is legaal, wettelijk toegestaan om weg te halen, daar houd ik me dus aan. Het zou een ander verhaal zijn als ik op die grens kom, maar niet is niet aan de orde.

Wat een enkeling ook zegt is een ongewenst kind blijf je merken is het wel eerlijk als je het zo laat komen? Eigenlijk, stel ik maak de beslissing er voor te gaan. Dan ga ik er voor 100% en zal als het aan mij ligt het kind dit nooit te weten komen dat er maar enige twijfel over hem/haar bestond. Tot de vraag naar papa komt, maar dat is wel nog even latere zorg

. Liegen tegen een eigen kind zou ik ook nooit willen, maar daar zal ik (als het ervan komt) tegen die tijd vast een rooskleurige variant op weten te bedenken.

Betadine: Nogmaals, vind ik dat je er weer langs zit. En ben ik er niet super blij mee dat je beweert dat iedereen mijn keuze al weet behalve ik. Ik snap dat er uit mijn teksten een bepaalde voorkeur te lezen is. Maar de beslissing is absoluut nog niet gemaakt (sterker nog, neigt de andere kant in dan jij beweert). Ik heb dit topic juist geopend om me te helpen bij de beslissing.. Door meningen/ervaringen van andere te lezen.

Hoewel het moeilijk is bij mezelf te blijven en je makkeiljk een kant op gestuurd wordt. Sta ik vooralsnog (zo voelt het) vrij sterk in mijn schoenen en ga IK beslissen.

**Geplaatst**: 11-01-13 16:40

Geplaatst: 11-01-13 16:40

ano28 schreef:
Nog steeds blijf ik erbij dat ik meer neig naar abortus, hoewel ik soms blijkbaar wat anders klink. Dit lees ik zelf ook wel als ik het teruglees.

Ik denk dat dit een hele belangrijke hint is van jou voor jou. Jij hebt dit getypt, het is jou gevoel wat hier spreekt. Lees je eigen berichten nog een paar keer goed na..

Nomineer dit bericht ×