Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-10-12 13:12

Geplaatst: 01-10-12 13:12

Niet of slecht eten houden ze langer vol dan jij. Gelazer is hier dat mama/oma er snoep etc. in stoppen zodat hij ook geen honger krijgt (wel een bar slecht gebit trouwens).

Jij moet moeite doen om hem van de naughty step af te krijgen ?! Fout, hij moet zelf moeite doen om er af te mogen. (Al denk ik ook dat hij eigenlijk te jong is voor deze methode).

Moet zeggen dat ik zelf al heel lang mijn spullen gepakt had trouwens, kindje is (buiten zijn schuld maar toch) een draak en de ouders ondermijnen jouw gezag aan alle kanten. Ben het eens met poster die aangeeft dat je met een kind van die leeftijd niet discusieërd, maar gewoon regels handhaafd en daar qua veiligheid voor de dieren, kind en jezelf zeer duidelijk in blijft. Net als bij jong paard/pup.

Ivm taal begrip, zowel het schelden als uitleg waarom iets niet mag. Kwam toevallig een berichtje over een onderzoek tegen (uni groningen dacht ik) over dat peuters/kleuters een grotere woordenschat hebben dan bijbehorend taalbegrip. Ze begrijpen dus lang niet alle woorden die ze kennen en gebruiken. Vandaar ook dat ik vermoed dat de hele uitleg over dieren (en mensen) niet plagen/pijn doen gewoon niet begrepen wordt. Dan moet je overgaan op een veel simpelere aanpak en dat kan wel eens klap geven is klap terug krijgen zijn. (werkt op peuterspeelzaal kennelijk ook).

**Geplaatst**: 01-10-12 13:38

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 01-10-12 13:38

Ik volg het verhaal al een tijdje. Je bent een doorzetter Ts! Ik heb alleen het idee dat het kind de naughty step niet meer echt als een straf ziet. Misschien heb ik dit verkeerd hoor, maar anders zou je een andere plek kunnen bedenken.
(even los gezien van de tip die al vaak voorbij kwam om met de ouders op 1 lijn te komen, schrijf desnoods de afspraken op papier)

**Geplaatst**: 01-10-12 13:58

Geplaatst: 01-10-12 13:58

Meid, word alsjeblieft een keer vreselijk boos op de moeder. Dreig met weggaan. Want anders begrijpt ze het nooit volgens mij... Ik was niet zozeer weg geweest vanwege het kind maar van de ouders _-:(

**Geplaatst**: 01-10-12 15:20

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 01-10-12 15:20

Ik lees al een tij mee, maar over de dieren. Ik zou echt die dieren bij hem weghouden omdat die er ook gewoon een nare ervaring met kinderen aan overhouden. Wat later ook niet echt fijn is voor de dieren zelf

Als hij een dier pakt of wat dan ook, gewoon echt boos worden en idd jammer dat ze niet van zich afbijten/krabben.
Verder heb ik respect dat zolang volhoud

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-10-12 15:21

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 02-10-12 15:21

We hebben gister een eendje geadopteerd (24 eieren, er kwam er maar eentje uit dus ze zouden z'n nek breken), en daar is hij super lief mee, dus ik hoop dat ik dat misschien als voorbeeld aan kan halen voor de andere dieren. Eendje hapt ook wel (alles even proberen om te zien of het eten is), dus dan probeer ik er ook bij te zeggen dat dat kan gebeuren als hij iets niet fijn vindt, dat hij dat zo laat merken en dat de andere dieren dat ook kunnen.

Ik heb met mama gepraat over het slaan, en ze blijft er toch bij dat ik het moet negeren. Binnenkort komt ze met lunch een keer kijken hoe het gaat (vandaag ging prima trouwens!), want ik heb gezegd dat ik t niet erg vindt om het slaan te negeren, maar dat het nu gewoon ook pijnlijk voor mij wordt, en mama weet ook hoe sterk hij is.
Vandaag ging verder wel goed, hij was een beetje verveeld, wist niet zo goed wat hij wilde doen, en omdat het al letterlijk de hele dag stortregent hadden we ook niet echt de mogelijkheid om buiten te spelen, dus hebben we in mijn appartement de ramen gewassen, lekker met warm water klieren en dat vond hij hartstikke leuk

En ik heb weer wat om van m'n lijstje te strepen, de binnenkant van de ramen in elk geval :')

**Geplaatst**: 03-10-12 10:51

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 10:51

Pff. Ik blijf dit echt met verbazing lezen, heeft moeder soms niet goed door hoe vervelend het jongetje tegen jou is? Is het niet mogelijk om het gewoon eens te filmen en het dan aan haar te laten zien en erbij te zeggen dat dit zo zal blijven als er geen duidelijke structuur komt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 12:15

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 12:15

Ja ik denk dat ik dat inderdaad volgende keer ga doen, als er wat voorvalt

**Geplaatst**: 03-10-12 13:55

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 13:55

Haha net als bij de Nanny

Heb je al je blauwe plekken laten zien? :')

Misschien toch eens de hengstenaanpak voorstellen zegmaar. Dus hem behandelen als een jonge hengst

**Geplaatst**: 03-10-12 14:08

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 14:08

Hu, castreren???? _O-

(dat deden wij vaak met jonge lastpak hengstjes)

Weet hij wel wanneer hij iemand/iets pijn doet? Het zou niet de eerste zijn die dat nog niet door heeft. Heb ze meegemaakt op een leeftijd van 7 die dat niet door hadden, nooit geleerd tijdens het "op"voeden

Hij jou pijn doen, jij hem pijn doen. Dat is een taal die iedereen snapt, zelfs mijn pup van 11 weken.

**Geplaatst**: 03-10-12 14:11

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 14:11

Okee dat dan weer niet

Aan de ene kant zou ik er zelf moeite mee hebben als de oppas het kind een tik zou geven. Ook al zou ik dat zelf doen. Je weet namelijk nooit wat die persoon als een normale tik beschouwt. Maar het zou hier wel eens de enige oplossing kunnen zijn.. Als je niet de komende weken met beurse benen rond wilt lopen in elk geval :')

**Geplaatst**: 03-10-12 14:16

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 14:16

Blauw oog/plekken en kneuzingen kunnen uiteraard niet

Maar laten voelen dat het niet lekker voelt is niet verkeerd. Je wil niet weten wat die ukkies onderling elkaar aan kunnen doen. Hard bijten, krabben slaan.

Ik zou er zelf geen bezwaar tegen hebben als een ander mijn kind/dier laat weten dat het pijn doet.

**Geplaatst**: 03-10-12 14:23

Geplaatst: 03-10-12 14:23

aikon schreef:
Blauw oog/plekken en kneuzingen kunnen uiteraard niet Maar laten voelen dat het niet lekker voelt is niet verkeerd. Je wil niet weten wat die ukkies onderling elkaar aan kunnen doen. Hard bijten, krabben slaan.

Ik zou er zelf geen bezwaar tegen hebben als een ander mijn kind/dier laat weten dat het pijn doet.

Moet je eens proberen als je (bijvoorbeeld) in een wachtkamer zit en er komt een kind jou slaan, en jij geeft een tik terug. Dikke kans dat de begeleidende ouder je helemaal de tent uit brult

(onterecht, maar toch)

**Geplaatst**: 03-10-12 14:43

Geplaatst: 03-10-12 14:43

peacehorses schreef:
Ragdollcat, waar in hemelsnaam lees jij dat ik alles toesta.. Maargoed, goed dat je me slap vindt, ik heb persoonlijk meer aan adviezen dan aan ongeïnformeerde oordelen. En Evelijn, ik heb ook al aan haar aangegeven dat je op deze leeftijd met dit gedrag helemáál niet kunt oordelen of hij adhd heeft, en sowieso niet vanachter een beeldscherm zonder het kind zelf geobserveerd te hebben.

FloortjeM: ik zou dat heel graag willen hoor, en soms doe ik dat ook wel, maar als hij op de naughty step zit en ik in de woonkamer (dat zit er direct naast) en mama komt binnen dan krijg ik op m'n flikker omdat ik geen moeite doe om hem eraf te krijgen Het is er helaas nog niet van gekomen om met mama te overleggen, wil dat wel even doen (hopelijk vandaag als ik het niet vergeet) en gewoon regels opstellen. Papa is er nu een paar dagen niet, die zit in Frankrijk, maar ik denk ook dat mama het belangrijkste is, papa doet toch wel wat mama zegt..

Vanochtend heeft hij warempel een paar happen ontbijt gehad, en toen kwam mama binnen dus was al m'n goede werk meteen ook weer weg want hij rende natuurlijk meteen weg naar mama toe. Nu hebben we lunch net achter de rug, maar het is één grote kliederzooi geworden en hij neemt twee happen en zegt dan "lunchtime is over now" (omdat ik hem zeg, dat hij van tafel mag als lunchtime over is) en toen hij weer met z'n eten ging gooien zei ik dat ik dat niet wil, en dat hij anders op de naughty step moet, en dan zegt hij dat hij dat wel graag wil (want ja, hij weet ook heel goed dat hij dan niet hoeft te eten, als hij daar zit). Hij krijgt ook helemaal niet zulke grote porties want ik heb er een hekel aan om eten weg te gooien, maar het raakt nooit op, moet altijd weer wat weggooien of aan de hond geven.

Dieren 'mishandelen' is ook nog steeds niet over, met de hond gaat het wat beter op het feit na dat hij vanalles naar haar hoofd smijt en haar gewoon absoluut niet met rust laat, achter haar aanrennen, proberen op haar gaan staan etc. Maar nu af en toe gaat hij ook gewoon naast haar zitten om haar even te aaien. De katten werkt nog steeds niet, pakt ze bij hun vel, draait het vel rond, smijt ze aan het vel door de kamer, gaat op ze staan, trekt aan hun oren of gewoon aan hun hoofd, en die stomme katten zijn te lui om eens van zich af te bijten

We willen wel graag binnenkort hem naar een pre-school doen, laat hem maar eens klieren tegen een ander kind en ook dat gekrijs en geschop terugkrijgen..

Jeetje ik vind het nog steeds knap hoe je alles oplost.

Over dat eten, krijgt hij s avonds veel te eten? Mijn eerste idee is dat als hij honger heeft hij wel zal gaan eten, dus misschien starten met heel kleine porties, bv 2 happen als je dat er nu wel inkrijgt en ook niet meer neerleggen. Dat geleidelijk gaan opbouwen naar een derde hapje, of een keer wat anders tussenleggen. Wat je ook kunt doen is er een spel van maken, schema waarop je duidelijk maakt hoeveel en wat hij moet eten en dan werken met een stempelkaart of speeltjes verzamelen voor elk hapje wat je erin krijgt? Denk dat je het vooral een beetje speels moet aanpakken, weinig aandacht verder, kleine hoeveelheid op, dan heel erg belonen, eet hij het niet op, eten weg en volgende dag met een hap minder beginnen? Tenminste is hoe ik het zou aanpakken.

wat betreft de dieren, naast het feit dat het echt gevaarlijk is voor zichzelf wat hij doet (als de kat hem echt te pakken heeft in een keer, kattenbeten kunnen lelijk ontsteken, of bij de hond ook, ze kunnen veel geduld hebben tot het een keer teveel wordt en dan heb je een toegetakeld kind), moet hij ook een beetje leren hoe je met respect om kan gaan met die dieren. Denk dat je dit ook weer op een spelmanier zal moeten gaan doen. en afleiden als hij dat gedrag weer gaat tonen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 20:52

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 20:52

Magrathea schreef:
Haha net als bij de Nanny

Heb je al je blauwe plekken laten zien?

die zitten helaas hoog op m'n bovenbeen dus dat vind ik niet echt appropriate om te laten zien

ik hem pijn doen is niet iets wat ik wil doen, dat doet papa en mama als het nodig is en daarom dat ik nu ook tegen mama gezegd heb dat het gebeurt, zodat zij er eventueel wat aan kan doen. En wat er gezegd wordt over onderling, is ook waarom we hem graag naar een preschool willen sturen, alleen papa lijkt het er nog niet echt mee eens te zijn.
Vandaag werd ik vol in m'n gezicht geslagen, ik begin 't toch wel een beetje beu te worden, hij was aan het huilen dus ik ging op m'n hurken voor hem zitten om te vragen wat er was. Toen had ik toch ook wel even zin om hem een schop te verkopen zeg..

Cemlys, bedankt

Hij krijgt vrij weinig te eten, en als ik minder geef om te zorgen dat hij wel alles opeet krijg ik mama op m'n dak omdat hij niet genoeg krijgt. Niet dat het uitmaakt want hij eet 't toch niet op :')

maar ik snap wel hoe ze dat ziet. Vandaag was ook weer een rotdag met eten, ontbijt niks van opgegeten, lunch spuugde hij op de grond uit, gooide hij door de kamer en heeft hij geen hap van binnen gekregen. En ik heb veel geduld, echt, eerst gewoon laten zitten, op een gegeven moment gezegd dat er nog 5 minuten lunchtijd waren en elke keer als hij ging gooien kwamen er meer minuten bij, dat maakte geen indruk, en omdat hij steeds van z'n stoel af ging om z'n speelgoed te pakken heb ik gezegd dat als hij niet binnen 2 minuten begon met eten, er 1 speelgoedje de deur uit ging. Nou er zijn er twee de deur uit gegaan uiteindelijk en toen heb ik 'm nog 2 minuten gegeven om z'n eten op te eten maar hij heeft dus al die tijd letterlijk geen hap genomen en alleen alles maar heen en weer gesmeten onder het mom van "dan mag ik op de naughty step en hoef ik niet te eten". Want ja, hij gooit het dan, kijkt je aan en zegt "ik wil nu op de naughty step". Dacht het niet..

Met de dieren gaat het nu met het eendje dus wel goed, dus daar probeer ik 'm wat meer bij te betrekken. En misschien banketstaaf hoor, maar ik hoop nog steeds dat een van de katten eens goed uithaalt. Hoewel dat dus eerder ook al is gebeurd, maar het maakt niet genoeg indruk blijkbaar. In elk geval, ik probeer hem ook te laten inzien dat als de hond wegrent, dat niet betekent dat ze wil spelen maar dat ze met rust gelaten wil worden. Maar vandaag had ze de hond bij de achterpoten en ging ze 'm door de kamer slepen, en erbij roepen dat de hond dat zo leuk vond.. Heb medelijden met die hond soms, ze krijgt geen minuut rust, ze slaapt nu niet meer in haar mand maar onder een berg kleren omdat ze daar niet gepakt kan worden..

**Geplaatst**: 03-10-12 21:04

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 21:04

Dit kind roept alleen maar heel hard om zijn ouders, bij alles wat hij doet. Hij is volkomen wanhopig in z'n verlangen naar aandacht van zijn ouders.

Daar kun jij als au pair niets aan veranderen vrees is. Die ouders moeten her-opgevoed worden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 21:11

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 21:11

tsja, daar ben ik ook bang voor.. Maar eerlijk is eerlijk: met z'n ouders erbij is hij nog een groter monster dan als hij alleen met mij is. Terwijl zowel papa als mama heel leuk met hem zijn als hij lief is, hij zou toch ergens ook in moeten gaan zien dat het hem niks oplevert om elke dag van alles wat papa en mama met hem willen doen een drama te maken (dat gaat van aankleden naar eten naar buitenspelen en alles daartussenin, ervoor en erna wat er gebeurt)

**Geplaatst**: 03-10-12 21:18

Geplaatst: 03-10-12 21:18

Eigenlijk zouden ze voor zo'n programma opgegeven moeten worden _O-

ik zou het weleens willen zien

Wat vinden die ouders er nou zelf van dat het zo'n spook is?

Alleen maar lief zijn en positief belonen is bij zo'n monstertje geen oplossing. De ouders zouden eens GRENZEN moeten stellen.

"Als je zo raar doet praat ik even niet meer met jou"
"Als je me slaat loop ik nu weg"

**Geplaatst**: 03-10-12 21:25

Geplaatst: 03-10-12 21:25

Och arme jij, wat een doorzettingsvermogen heb je! Diep respect! Maar ook al kan je vanalles van de ouders zeggen, ik denk best dat je een kind zo kan opvoeden dat ie weet dat ie zich bij jou heeft te gedragen.

Ik ben zelf moeder van twee af en toe pittige dames en bij die van mij werkte het "naughty step" gebeuren helemaal niet. Stempelkaarten, stickervellen, beloningsborden ook niet -O-

Kan ook aan mezelf liggen, maar ik doe er in ieder geval niet meer aan ;-)

. Ik vind het ook maar ingewikkeld gedoe! Bij mij krijgen ze wel 3 kansen en bij de 3e keer moet het afgelopen zijn. Ik tel ook geregeld tot 3. Het mooie van tot 3 tellen is dat je ruim 3 seconden de tijd hebt om te bedenken wat je gaat doen als je bij 3 bent :')

. Tegenwoordig hoef ik meestal maar tot 1 te tellen $*\o/*$

Misschien moet je alle ingewikkelde methoden maar eens overboord gooien, eten voorzetten, niet eten? Ok, geen probleem, straks weer een kans. (maar dan ook niks meer geven tot het volgende eetmoment). Hij grijpt alles aan om met je voeten te spelen, inclusief de naughty step en alle andere Supernanny trucs, zou ik gewoon mee stoppen!

Ik vind het wel lastig om voor alle situaties een voorbeeld te geven, want ik ken het kind natuurlijk niet en hij is allicht anders dan de kids die ik heb en ken. Maar zie het idd maar als een lastig paard dat opgevoed moet worden, ook kleine kindjes vinden het niet leuk "uit de kudde geplaatst te worden" (wat Arabesk dus ook zegt), ik zou direct reageren op wat hij doet, geen ingewikkelde dingen met speelgoedjes weghalen enzo, dat zou ik zelf niet eens snappen :')

, hij is 2,5 zou hij het wel begrijpen? En buiten dat, hij maakt daar gewoon een spelletje van. Intelligent kind, dat weer wel waarschijnlijk!

Maar misschien veel met hem ondernemen, spelletjes doen, meenemen naar buiten, wandelen, dingetjes in het bos zoeken, zandsoep laten maken, weet ik het. Bezig houden en afmatten :Y)

. Nee is nee, bij niet luisteren haal je hem weg van wat ie aan het doen is en doe je hem voor wat ie wel mag doen. Laat je niet opnaaien en laat niet met je spelen!

Euh, succes met alle opvoedtips

**Geplaatst**: 03-10-12 21:32

Geplaatst: 03-10-12 21:32

Het is niet je eigen kind, maar in andere gevallen is een corrigerende tik (na waarschuwen) niet zielig en kan bijzonder verhelderend werken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 21:34

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 21:34

Arabesk, daar heb ik ook al aan gedacht ja, maarja dan zou ik mezelf voor de kop stoten natuurlijk, zoeken ze wel een ander die 'm wel aankan :')

Ik heb geen idee wat de ouders ervan vinden, fijn in elk geval niet, maar volgens mij hebben ze ook vaak iets van, hij is "pas" 2 en dat dingen doen in de opvoeding in hun tijd geen nut heeft. Maar heb ze al 100 keer verteld, ik ken persoonlijk een geval die zo "opgevoed" is en nu met 18 nog steeds krijst als ze haar zin niet krijgt, aan haren trekt, schopt en slaat. En ja corrigerende tik ben ik zelf wel voor, in dit geval moet ik dan zeggen. Als kind stopt als je nee zegt niet natuurlijk, maar bij hardnekkige gevallen moet je soms gewoon een (paar) keer terugdoen wat ze zelf doen, dan hebben ze 't snel genoeg door. Maarja wat je zegt, niet mijn kind.

We zijn nu ook bezig met zindelijk maken, en vandaag was de eerste dag dat mama met verschonen niet maar voor 't gemak een luier aandeed aan 't eind van de dag, dus wie weet komen we er nog wel! Want dat was het punt: ik doe de hele dag m'n best (niet dat 't nou echt effect heeft, want hij weet heel goed dat wij het wel opruimen als hij 't in z'n broek doet), en dan 's avond stoppen papa en mama 'm weer in een luier omdat dat makkelijker is, dus dan kon ik de volgende dag weer opnieuw beginnen, en met weekenden was het helemaal terug bij af natuurlijk. Maar we zijn nu op het punt dat hij in z'n broek plast en dan zegt dat hij naar het potje moet, dus het is in elk geval iets, hij linkt het wel :')

WowAmigo: dankjewel! Dat met tot 3 tellen is heel herkenbaar, vandaag met eten dus tot 3 geteld en toen kwam ik erachter bij 2 dat ik nog niet wist wat ik ging doen dus toen maar 2,5 erbij gepakt

Naughty step gebruik ik nog wel als hij een waarschuwing krijgt en hij doet het nog eens, in het geval van dieren of mensen slaan. Maar met eten heeft dat natuurlijk geen nut, want dan wil hij daar zitten omdat hij dan niet hoeft te eten. Dat met speelgoed weghalen is bij hem het enige wat hij wel begrijpt: als hij het echt te bont maakt, gaat z'n speelgoed in de zak op de kast. Als hij zich dan nóg niet gedraagt gaat het naar buiten (zogenaamd prullenbak maar dat kan ik niet :')

). Tot nu toe is dat het enige wat echt indruk maakt, want hij wil z'n speelgoedjes houden en hij doet dus ook in 8 van de 10 gevallen wel z'n best om ervoor te zorgen dat die blijven.

veel ondernemen probeer ik al, maar zijn manier van dingen ondernemen is naar zijn John Deere rennen en daarop gaan zitten voor uren. En dan vermaakt hij zich prima en sta ik te vernikkelen onder het afdak :')

we doen ook vaak voetballen of "helpen" uitmesten, en als mama met de paarden bezig is mag hij de lieve paarden ook voor mama vasthouden (probleem is alleen dat mama paard wel eens op z'n kop geeft, en hij dat nu ook probeert, op de verkeerde momenten), en we wandelen, spelen met de tractor (een hele echte!) en graafmachine, en hij gaat graag op zoek naar vossen en konijnen (hij loopt alleen maar rondjes dan en doet alsof hij een hond is, maargoed

). Opzich genoeg te ondernemen dus, maar hij is vrij moeilijk te motiveren als hij eenmaal iets in z'n hoofd heeft. Als hij uren op de John Deere wil zitten krijg je hem daar ook niet meer weg, ook niet als het etenstijd is of als hij verschoond moet worden, en als je hem dan weghaalt krijg je gekrijs en geschop en gemep en dan staan alle collega's weer te kijken alsof ik dat kind weer mishandel :')

**Geplaatst**: 03-10-12 21:48

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 03-10-12 21:48

Dat ding zou eens een tijdje naar een creche moeten

Opsturen hierheen mag ook, komt ie gedrild terug

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 21:50

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 21:50

haha, is een weekje genoeg? Dan vliegt hij met mij mee terug in December en dump ik 'm lekker dat weekje bij jou O:)

Ouders helemaal verbaasd als ik terugkom :')

**Geplaatst**: 03-10-12 21:50

Geplaatst: 03-10-12 21:50

Lieve TS, ze zullen inmiddels allemaal toch wel weten dat het een draak is? Misschien denken ze stiekem wel 'Ik had hem allaaaang een tik verkocht'

**Geplaatst**: 03-10-12 21:53

Geplaatst: 03-10-12 21:53

Owja, dat is wel lastig dan, maar ja, beste zou zijn om dan toch door te pakken denk ik... Jij bent tenslotte wel degene die bepaalt wat er gebeurt! PUNT! Ik heb ze ook met een gerust hart op de grond in de supermarkt laten liggen. Ligt lekker? Mooi, dan ga ik nu even verder met de boodschappen. Daaag! Of bij kop en kont pakken, zijn ze nou helemaal. Tsss, 2,5 wat denkt ie wel!

Echt, je moet doorpakken denk ik, als het niet linksom gaat dan rechtsom. Net als met een paard ;-)

Krijsen etc. is alleen maar uitproberen of het werkt en bij hem is het net te vaak gelukt, dus daar zal je doorheen moeten denk ik... Gewoon negeren.

Ach, vanachter de pc is het makkelijk zeggen, maar ik denk dat je wel 1 ding voor ogen moet houden: JIJ bepaalt gewoon wat er gebeurt. Kind zoekt grenzen op en hoe minder hij die vindt, hoe gekker hij wordt! Als jij hem grenzen kan aangeven dan ben je misschien al een stapje op weg.

Edit: dat wat Margrathea zegt...

**Geplaatst**: 03-10-12 21:54

Geplaatst: 03-10-12 21:54

Een paar tips.
Wees duidelijk in alles. Ieder kind wil dat, maar ze zijn niet in staan dat onder worden te brengen.
Het klinkt een beetje allemaal als 'het verwende kind syndroom".

Consequent zijn en daar afspraken over maken met de ouders. Op 1 lijn zitten.
Niet ontbijten, prima maar dan ook niks tussendoor. Met lunch kan je weer wat krijgen.
Nee, wordt nooit ja. Laat je niet overhalen!
Wil hij zeuren, prima, niet waar jij bij bent, ga dat maar lekker in je eentje op een andere plek doen.
Mensen, dieren pijn doen. Nooit tolereren. Vraag of hij het prettig vind als iemand hem pijn doet? Weghalen bij de dieren. Eerst maar leren om goed met ze om te gaan, dan mag hij er weer bij.
Ergens om zeuren, betekent standaard dat je het niet krijgt. Beloon hem om spontaan iets lekkers te geven als hij nergens om vraagt.
Minst geringste goede gedrag belonen.
Maak je niet druk als hij weinig eet. Prijs die ene hap die hij wel neemt.
Stimuleer de dingen die hij goed kan, goed voor zijn zelfvertrouwen.
Huilen of janken? Vraag of hij pijn heeft, zo niet dan stoppen. Zonde van je tranen. Huilen doe je als je pijn voelt. Dus janken om niks, ook prima. Maar niet waar jij bij bent, stuur 'm maar ergens heen waar hij kan gaan janken.

Kortom, wees duidelijk en ga niet in onderhandeling. Hij is 2.5 jaar en snakt naar duidelijkheid. Geef 'm die, want daar heeft hij recht op.

Succes.

Nomineer dit bericht ×