maaikemuis schreef:15, 20, 25, 30 en nee, ik voel er helemaal niets voor. En dat gaat denk ik ook niet meer veranderen. Maa de vraag 'waarom' begint mij ondertussen erg tegen te staan. Ieder antwoord levert namelijk een betoog voor kinderen op lijkt het wel. Mijn tactiek is derhalve wat veranderd. Mijn antwoord luidt tegenwoordig dat ik gewoon een 'hekel' aan kinderen heb. De meeste mensen lijken de strekking dan wel te begrijpen.
Met mijn ex zou het geen probleem geweest zijn, die vond kinderen voornamelijk eng. Nu ik 30 ben merk ik wel dat het wen probleem opleverd. Ook vanuit een hoek waar ik voorheen nooit over na had gedacht. Single mannen met kinderen uit een eerdere relatie. Die wil ik namelijk ook niet. En het is niet fijn om iemand af te wijzen omdat hij elders kinderen heeft. Dan doe je iemand pijn om iets waar hij van houdt, maar wat voor mij rechtstreeks uit een nachtmerrie lijkt te komen.
Soms, soms kan het me echt heel verdrietig maken.
Mijn huidige vriend heeft drie koters uit een eerder huwelijk. En ik moet eerlijk zeggen. Valt niet altijd mee. bemoei me ook absoluut niet met de opvoeding. niet omdat ik het niet wil maar omdat het zijn kids zijn en niet de mijne.