Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

dat had hij beter anders aan kunnen pakken.. wel heel knap van je dat je zo rustig bent gebleven 
Nja, ben dus Szan, 18 jaar oud..
Misschien moet jeeens rustig gaan praten met die leerlingbegeleiders. Of zijn t net zulke vage mensen als bij mij op school? Er is op je hele school toch vast wel een andere leraar waarmee je zou kunnen praten en die je zou kunnen helpen...


Wil je kwijt waarom? 
.. kom ik thuis, heb ik 38.5 koorts. Hmm..toch maar naar de dokter gegaan vanmorgen.. geen bronchitis wat ik dacht maar alles is gewoon geirriteerd. heb nu een inhaler waardoor alle bronchien van gaan openstaan zodat ik geen zuurstoftekort meer krijg. Ben nu op mijn werk maar ben er niet bij met mijn hoofd.. ben duf , heb koppijn en verlang naar mijn bedje. Maar ik kan ook niet naar huis... 9 oktober loopt mijn contract hier af en het is nog niet zeker of ik daarna nog kan blijven.. dus wil ik alles op alles zetten om hier toch te kunnen blijven. En dan kan ik natuurlijk niet ziek naar huis.
die komt als het goed is vandaag binnen. Hopelijk is dat genoeg om mijn aandacht af te leiden. 
En een klein stukje van mijn woonkamer en keuken is weer schoon. Ik was heel zenuwachtig omdat ze zouden komen en heb daardoor ook gesneden. Ook de oproep van het UWV voor aankomende dinsdag helpt niet echt mee, zit me daar nu al druk over te maken...
Als ik me zo onwijs poedersuiker voel, kom ik op een moment dat ik echt niet verder kan, en dan heb ik infeite twee keuzes, ofzegmaar heel bot gezegt voor een trein springen
of snijden en me dan weer goed voelen en verder kunnen... En elke keer dat ik snij kies ik infeite voor mn gevoel om te leven... 
En daarom word ik ook niet verdrietig voor mijn littekens en schaam ik me er opzich ook niet voor. Het is een stukje van mij, en het heeft gezorgt dat ik hier nog zit 
Niet boos op jezelf zijn hoor!
En stoer van je sollicitatie gesprek! 





