Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-12-25 15:49

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 17-12-25 15:49

om de hoeveel weken moeten jullie naar de BA?

Veneri: hoe gaat het met jou?

**Geplaatst**: 17-12-25 15:54

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 17-12-25 15:54

Volgens mij was het bij mij om de 6 weken maar dat is iets wat je werkgever moet inplannen.

**Geplaatst**: 17-12-25 16:19

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 17-12-25 16:19

Ik moet meer geduld hebben duidelijk, voor mijn gevoel doe ik echt al heel weinig. Sommige dingen moeten alleen wel echt. Scheelt dat het na vrijdag vakantie is, dan kan er uitgeslapen worden en hoeven er geen broodtrommels en fruitbakjes gemaakt te worden.
Nu 2 dagen nauwelijks iets gedaan zodat ik morgen wel naar de kerstlunch van het werk kan. Daar heb ik wel zin in.

De bedrijfsarts is bij ons ongeveer om de 8 weken. Die afspraken moeten ongeveer 4 weken van te voren gemaakt worden, dus het duurt ook weleens wat langer.

**Geplaatst**: 18-12-25 15:38

Geplaatst: 18-12-25 15:38

zonnebloem18 schreef:
Ik moet meer geduld hebben duidelijk, voor mijn gevoel doe ik echt al heel weinig. Sommige dingen moeten alleen wel echt. Scheelt dat het na vrijdag vakantie is, dan kan er uitgeslapen worden en hoeven er geen broodtrommels en fruitbakjes gemaakt te worden.
Nu 2 dagen nauwelijks iets gedaan zodat ik morgen wel naar de kerstlunch van het werk kan. Daar heb ik wel zin in.

De bedrijfsarts is bij ons ongeveer om de 8 weken. Die afspraken moeten ongeveer 4 weken van te voren gemaakt worden, dus het duurt ook weleens wat langer.

Wat is nauwelijks iets doen?

Hier is dat: plat liggen, douchen, naar de wc gaan en eten.

Eventueel de vaatwasser vullen of een was draaien. Meer niet.

Dat is rustig aan doen.

**Geplaatst**: 18-12-25 16:28

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 18-12-25 16:28

Nauwelijks iets is 1 was per dag draaien en ophangen, brood en fruit klaarmaken voor dochter, op sommige dagen koken, maar mijn man doet dat ook regelmatig. Breng mijn dochter al niet meer naar school, ga niet naar de winkel en doe helemaal niks in het huishouden.

Zit vooral op de bank, kopjes thee halen, eten en knuffelen met de kat of kind. En dan het hele ochtendritueel met mijn dochter voor ze naar school gaat.

**Geplaatst**: 18-12-25 22:14

Geplaatst: 18-12-25 22:14

Love_myhorse schreef:
om de hoeveel weken moeten jullie naar de BA?

Veneri: hoe gaat het met jou?

Het gaat iets beter, heb afstand kunnen nemen van het werk, slaap ook wel iets beter (maar nog niet goed genoeg) en ben wat rustiger.
Voel wel dat ik maar weinig kan hebben, het is balanceren op een dun draadje,maar dat komt toch echt door de pijnklachten en het langdurig slechte slapen. Weet dus nietof ik onder "burnie" val, maar herkend wel veel klachten.
Met de pijn moet ik helaas voorlopig nog doorzetten en geduld hebben. Ben doorverwezen naar de pijnpoli voor een zenuwblokkade,maar er is een lange wachttijd. Morgen weer overleg met de huisarts.

**Geplaatst**: 18-12-25 22:16

Geplaatst: 18-12-25 22:16

zonnebloem18 schreef:
Nauwelijks iets is 1 was per dag draaien en ophangen, brood en fruit klaarmaken voor dochter, op sommige dagen koken, maar mijn man doet dat ook regelmatig. Breng mijn dochter al niet meer naar school, ga niet naar de winkel en doe helemaal niks in het huishouden.

Zit vooral op de bank, kopjes thee halen, eten en knuffelen met de kat of kind. En dan het hele ochtendritueel met mijn dochter voor ze naar school gaat.

Wat lastig zeg, misschien toch korte momenten tussendoor op bed?

Ik bedoelde het niet naar trouwens. Maar vroeger vond ik een dag “niks doen” als ik maar 1 druk dagdeel had.

**Geplaatst**: 18-12-25 23:18

Geplaatst: 18-12-25 23:18

Ik begrijp je helemaal. Vroeger was nauwelijks iets gewoon de dagelijkse routine, huishouden, boodschappen, enz. Maar dat is nu echt veel te veel. Mijn schoonouders snappen bijvoorbeeld ook niet waarom ik opzie tegen de komende weken, want vakantie is rust. Voor mij betekend vakantie alleen chaos. Iedereen thuis, minder tijd voor mezelf en omdat het gezellig is veel sneller over mijn grenzen gaan. En hoe slechter ik me voel hoe meer mijn dochter mijn aandacht wil, bij me wil zitten en wil knuffelen. Lief, maar niet handig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-25 23:34

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-25 23:34

Hier ook weer 2 slechte dagen....

Ik ben mijn angst in openbare ruimtes aan het trainen. Dus zo ook even naar werk. Mijn collega's hadden vergadering en ik had bedacht ik kom even hoi zeggen ( ik heb met een aantal wel veel contact). Maar ze kregen net een mini cursus. Op zich informatie wat ik al weet, aangezien het ging over mijn functie. Ik had eerst op een andere afdeling nog gepraat met collega's en daar merkte ik wel duizeligheid en slap op de benen. Bij mijn eigen team zakte dit mede door toch even kort te kunnen concentreren op een uitleg van iemand wel af en kon ik zelfs een beetje mee dicussie voeren ( of dat handig was).

Helaas daardoor niet even kunnen kletsen maar mijn collega's waren oprecht blij dat ik er even was. Daarna door naar de psycholoog.

Ik merkte al dat mijn ademhaling steeds slechter gaat worden. Ik krijg het nu zelfs met praten en zitten. Als ik alleen ben en niet praat gaat het beter. Maar ik doe iets niet goed qua ademhaling. Ik merkte de afgelopen 2 dagen een wat benauwd gevoel. Sinds gisteren zijn de overslagen ook weer wat meer aanwezig. Simpelweg ik heb mijzelf te overbelast met een bezoekje aan werk en de psycholoog. Ik moet nog veel leren wat dat betreft.

Vanmorgen ook hondsberoerd en als reactie daarop bouwt mijn lijf spanning op en gaat zweten. Dit was wel buiten huis. Eenmaal thuis zakte het weer af en de hele dag ook geen last meer gehad. Wel weer van hyperventilatie. Ik had nog wat telefoontjes , natuurlijk super lief dat mensen bellen en willen weten hoe het gaat en mij er ook bij willen betrekken maar het praten kost ook energie merk ik.

Verschil is wel dat ik normaal mega in paniek zou raken en nu mijzelf iets rustiger kan houden. Maar wel angst coor het slapen terwijl ik dat juist zo nodig ben.

Over een maandje kan ik naar een ademcoach. Wederom een fikse investering maar dat verkeerd ademen begint mij te nekken en moet ik hulp voor krijgen.

Ik doe denk ik nog teveel, ondanks dat ik niet werk is het vaak nog wel druk. En ik denk voor veel dingen spanning wat ook stress oplevert. Maar ik ga anders vermijdingsgedrag krijgen en dan ben ik verder van huis. Maar tegelijk geeft mijn lijf ook veel signalen. Afgelopen 2 dagen wel veel gezeten en dingen uit handen gegeven.

Echt respect hoe mensen dit doen die daarnaast nog een gezin draaiend houden! Ik heb buiten mijn 3 paarden ( ik verzorg alleen verder doe ik niks met ze) geen gezin met kinderen. Lijkt mij echt pittig en zwaar!

**Geplaatst**: 19-12-25 06:56

Geplaatst: 19-12-25 06:56

Zebrastreep schreef:
Ik ben mijn angst in openbare ruimtes aan het trainen. Dus zo ook even naar werk.

Is dat in overleg met je hulpverlener gegaan? Of vond je zelf dat het nodig was? Want misschien wil je toch te snel te veel ...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-25 09:15

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-25 09:15

Overleg met bedrijfsarts.

Ik begin ook weer een soort van met werken om te proberen. Wel thuis en taakje zonder druk, al zou ik er maanden over doen is dat goed.

Simpel wat mappen uitzoeken, en sorteren wat weg kan. Dus ik zei ik kom er zelf wel 1 ophalen (anders komen ze gelijk met 10 aanzetten).

Bedrijfsarts was wel een fijn persoon. Hij snapte de situatie volledig maar ze willen wel dat je iets probeerd.

Heb nog wel een tip gekregen van de teamleidster ( zij heeft zelf ook een burnout gehad) dat er wel instanties zijn die je kunnen helpen met hoe je omgaat met druk vanuit werk bij ziekte. Teamleidster is trouwens niet betrokken bij mijn reïntegratie zij belt puur even voor de gezelligheid en om echt te vragen hoe het gaat maar speelt dat niet door naar mijn manager. Wel dat ze graag wil helpen en ondersteunen waar nodig. Dus dat is wel fijn!

Maar voor nu ligt het nog op de tafel en heb ik er nog niks mee gedaan. Maar ik ga na kerst wel eens 15 min proberen en met een timer zodat ik ook ophou na die 15 min.

**Geplaatst**: 19-12-25 09:42

Geplaatst: 19-12-25 09:42

Zebrastreep schreef:
Overleg met bedrijfsarts.

Bedrijfsarts was wel een fijn persoon. Hij snapte de situatie volledig maar ze willen wel dat je iets probeerd.

Vanuit de bedrijfsarts gezien heel logisch. Maar vanuit jouw herstel gezien is het de vraag of het handig is. Je vraagt iemand met een gebroken been ook niet om te proberen een rondje te gaan hardlopen als het gips er nog omheen zit. Dat belemmert het herstel juist.

**Geplaatst**: 20-12-25 14:35

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 20-12-25 14:35

Ik zou als ik jou was zebrastreep eerst advies vragen aan je psycholoog. En dus niet de bedrijfsarts. (Sommige bedrijfsartsen willen je gewoon zo snel mogelijk weer aan het werk hebben).

Jou psycholoog weet veel meer dan de bedrijfsarts en heeft daarvoor geleerd.

Ik heb nu ook een bedrijfsarts die wist DE oplossing voor mij.
Die oplossing kan en mag niet eens bij mijn klachten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-12-25 14:45

Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-25 14:45

De bedrijfsarts is helaas voor mijn werk leidend de psycholoog niet. Ik kan dan praten als brugman.... wel heeft mijn huisarts al toegezegd dat als er echt moeilijk gedaan wordt ze met haar kunnen bellen om te bevestigen en toe te kunnen lichten dat ik niet goed genoeg ben om echt weer te gaan werken. Daar staat al een flink dossier van hoe vaak ik daar heb gezeten.

Had de vorige keer wel een bedrijfsarts die ook aangaf van logisch dat je geen inschatting kunt maken met dit soort klachten. Maar in januari krijgen we een nieuwe die wel diagnoses mag stellen. Daar ben ik toch een beetje bang voor. Huisarts zei daarop ook van geen zorgen om maken en zo probeer ik er dan ook maar in te gaan.

--

Ik heb na 3 slechte dagen eindelijk weer een goede dag. Even kort op mijn paard gestapt en de ander uitgebreid gepoetst en geknipt voor de verkoop.

Het slapen gaat ook iets beter. Ik blijf nu niet zo lang meer wakker liggen en als er geen onrust of geluiden zijn slaap ik ook de hele nacht door.

**Geplaatst**: 20-12-25 15:20

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 20-12-25 15:20

Maar de bedrijfsarts is er niet om jou adviezen te geven die niet stroken met wat jou psycholoog zegt.

Ja de bedrijfsarts bepaald idd wanneer jij weer aan het werk zou kunnen.

Wat ik zie bij jou is dat er behoorlijk op de knopjes word gedrukt terwijl je daar nog niet aan toe bent.

Zou wat zijn als ik de behandeling deed die de bedrijfsarts geschikt voor mij achtte. Dan was ik verder van huis geweest.

**Geplaatst**: 20-12-25 15:28

Geplaatst: 20-12-25 15:28

Zebrastreep schreef:
Ik heb na 3 slechte dagen eindelijk weer een goede dag. Even kort op mijn paard gestapt en de ander uitgebreid gepoetst en geknipt voor de verkoop.

Het slapen gaat ook iets beter. Ik blijf nu niet zo lang meer wakker liggen en als er geen onrust of geluiden zijn slaap ik ook de hele nacht door.

Dat is in ieder geval fijn. Kleine stapjes, hopelijk worden ze steeds makkelijker.

**Geplaatst**: 20-12-25 16:14

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 20-12-25 16:14

Bedrijfsartsen zijn toch altijd gericht op je zo goed en snel mogelijk weer aan het werk te krijgen en dat is prima, maar ze kunnen niks verplichten. Wat niet gaat dat gaat niet en je medische adviezen van huisarts of psycholoog zijn echt leidend hoor. Voor mij klinkt het alsof je jezelf ook nog steeds blijft pushen met een heleboel dingen, ondanks dat het misschien niet als veel voelt.

Zie zo'n burnout maar als een emmer die overvol is met water. Het leeglopen kan alleen als je echt rust neemt, zolang je blijft pushen blijft ie volstromen. Zelfs als dat maar een duppelend kraantje is.

**Geplaatst**: 21-12-25 09:58

Geplaatst: 21-12-25 09:58

Ik lees dagelijks mee en wil zo graag een hart onder de riem bij iedereen willen steken.
We zijn niet alleen! (Helaas worden we wel vaak verkeerd of niet begrepen...)

Sinds deze week denk ik vaker: is hier geen pilletje voor? Om even uit de "burnsleur" te komen?
Het gaat hier echt met pieken en dalen...

Een paar vragen aan jullie:
Houden jullie ook een gedachten of dagboekje bij? Schrijf je positieve en of negatieve dingen op? Of alleen klachten en gedachten?

Merk je ook verschil, hoe je je voelt tijdens je menstrustieweek?
(Dat is hier nu echt sterk merkbaar...)

Ik experimenteer nu ook met geurtjes thuis. Zo kijk ik of lavendel mij nu bijvoorbeeld rust geeft. En heb ik in huis meer "rustgevende geuren".

Deze week heb ik betere ochtenden gehad, maar heb vrijdag en gister echt flink teveel gedaan. Ben ook weer veel emotioneler, vermoeider (maar niet kunnen slapen), overprikkeld en "de bom barst" veel sneller.

**Geplaatst**: 21-12-25 10:10

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 21-12-25 10:10

Heel praktisch: ja er zijn soms wel pilletjes voor, maar dat geeft 0,0 garanties natuurlijk. Soms wordt antidepressiva voorgeschreven om alle emoties en dus ook stress wat te verlagen. Mensen met ADHD waarbij dat de onderliggende oorzaak is kunnen ook baat hebben bij ADHD medicatie.

En wat mij persoonlijk bizar heeft geholpen was antihistaminica.. Blijkbaar werkt dat als een malle voor PDS klachten waardoor ik eindelijk veel minder lichamelijke klachten ervaar die ik kreeg in de burnout periode.

Uiteindelijk is het een grote zoektocht naar de onderliggende oorzaak en soms kan het zijn dat er daarvoor bepaalde medicatie is waardoor je makkelijker uit die sleur raakt. Maar grotendeels is het echt acceptatie, rust en afwachten. Y;(

**Geplaatst**: 21-12-25 10:43

Geplaatst: 21-12-25 10:43

Celebi schreef:
Uiteindelijk is het een grote zoektocht naar de onderliggende oorzaak en soms kan het zijn dat er daarvoor bepaalde medicatie is waardoor je makkelijker uit die sleur raakt. Maar grotendeels is het echt acceptatie, rust en afwachten.

Dit is het inderdaad... maar oooo wat word ik soms moe van de mensen om me heen die het niet begrijpen of snappen...
Bedankt voor je snelle reactie. Dat waardeer ik enorm!

**Geplaatst**: 21-12-25 10:49

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 21-12-25 10:49

Pff ja dat getrek en gepush werd ik ook helemaal gek van. Bedrijfsartsen vooral.. Tot ik dus zei dat ik een assessment voor autisme zou krijgen toen zei ze opeens 'ohh ja dan snap ik het helemaal' en vanaf toen ging de druk eraf. Bij veel mensen helpt het waarschijnlijk echt om je heel licht vooruit te duwen, maar in heel veel gevallen helaas ook niet en lukt daardoor het opbouwen niet.

**Geplaatst**: 21-12-25 12:09

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 21-12-25 12:09

Hier probeerden ze dat ook bij de bij de bedrijfsarts idd, ineens totaal out of the blue dat ik (toen) over 2 weken wel weer wat uurtjes kon starten met werken. Resultaat: totale paniek en 3 stappen terug.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-25 15:01

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-25 15:01

Ik merk wel dat niet iedereen kan waarderen dat je je grenzen aangeeft.

Iemand ging er vanuit dat ik een lang klusje op stal ging doen. Nee gezegd en kreeg een verontwaardigd antwoord terug. Benoemd dat ik beperkte energie heb en mijn paard wil wassen en daarom dat niet ga doen. Het floepte er ook zo uit maar ik dacht nee hoor.

Voelde daarna overigens wel lekker om dat eens te zeggen.

En heerlijk uitgebreid gewassen en gepoetst met mijn pony. Ze genoot zo enorm was heel ontspannend.

**Geplaatst**: 21-12-25 19:01

Re: Burnies verzamelen

Geplaatst: 21-12-25 19:01

Ja mensen zijn gewend aan de persoon die over haar grenzen ging. Echte vrienden zullen dan duidelijk worden:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-25 19:06

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-25 19:06

Mijn 3 beste vriendinnen sporen het gelukkig alleen maar aan dat ik meer nee zeg en beter om mijn grenzen gaan denken.

Maar voor onbekenden en straks een aantal collega's zou het wel even wat minder leuk worden.

Maar ik hoef dit echt niet nog een keer dus grenzen stellen is geen optie maar een prioriteit.

Vandaag ook weer een goede dag. Ik merk wel dat ik op dat soort dagen mij gelukkiger voel dan voor de burnout. Ik kan er oprecht van genieten! En dan al van iets simpels zoals even de was ophangen en afwassen zodat het netjes is.

En ook de supermarkt ging er goed. Zo blij dat een paniekaanval niet meer de standaard is. Over het algemeen is de angst wel een stuk rustiger. Ipv van 24/7 zijn het nu momenten en dat maakt het veel dragelijker. Wel vond mijn lijf vroeg opstaan nog niet een succes. Maar eenmaal op gang ging het wel. Vanavond vroeg op bed.

Nomineer dit bericht ×