
Vandaag is weer een verschrikking. Ik heb zo'n buikpijn dat ik niet meer weet waar het vandaan komt. Was blij toen ik om 1u naar huis kon. Heb net mijn 2e dosis decoflinac gepakt en lig nu met een kruikje op de bank. Even cocoonen en lief zijn voor mezelf. Vrouwelijke feest is wel doorgekomen maar heb het idee dat dat de situatie niet bepaald verbeterd

Gelukkig werken de tabletjes en voel ik me weer een beetje mens. Zelf wat kunnen poetsen
Maar vind het zo moeilijk om nu weer aan de bel te trekken terwijl er al een afspraak staat. Ook omdat er zo moeilijk een peil op te trekken is qua hevigheid van pijn. Er zijn ook dagen dan heb ik minder last... Gisteren was echt een slechte dag. Ik merk dat ik er heel erg onzeker door word. Vandaag gaat het dan wel weer en dan denk ik ach kijk het nog even aan.
uiteindelijk ging ik die 2 week 's avonds naar huis met een morfinespuit in mijn been. High werd je er wel van en in combinatie met uitputting kan je heerlijk slapen, maar dat waren lange 2 weken.. 
